Ο Μίλτος ο νταλικέρης σχολιάζει την εμφάνιση του Παναθηναϊκού με την Οντένσε και εξηγεί πως το “τριφύλλι” άλλαξε σε έξι μέρες από τον αγώνα στο Περιστέρι, παρά το γεγονός ότι ο Φερέιρα δεν άλλαξε τίποτα στην αρχική σύνθεση...
Η Οντένσε δεν ήταν καλύτερη από τον Ατρόμητο, αλλά ο Παναθηναϊκός της Δανίας, μέσα σε διάστημα μόλις έξι ημερών, ήταν καλύτερος από τον Παναθηναϊκό του Περιστερίου. Κι αυτό αρκούσε για να του δώσει προβάδισμα πρόκρισης στα πλέι-οφ του Τσάμπιονς Λιγκ.
Τι άλλαξε σε έξι μέρες και βελτιώθηκε ο Παναθηναϊκός, αφού ο Φερέιρα δεν άλλαξε τίποτα στην αρχική σύνθεση;
Πρώτα απ΄ όλα, ο στόχος, το κίνητρο. Στο Περιστέρι δεν υπήρχαν αυτά και οι παίκτες του Παναθηναϊκού έδιναν την εντύπωση πως άμα τους έστελνε όλους μαζί ο Τρυ-Φερέιρα στο περίπτερο της Θηβών για να του φέρουν τσιγάρα, οι μισοί θα έφερναν λάθος μάρκα κι οι άλλοι μισοί, με το ρυθμό που έτρεχαν, θα τα έφερναν στο διάδοχό του. Άσε που ξεκινάγανε τις κούρσες με 42 νούμερο παπούτσι και την τελείωναν με 43, γιατί στο μεταξύ είχαν μεγαλώσει τα νύχια τους...
Στη Δανία στόχος υπήρχε. Περνάς, πας πλέι-οφ του Τσάμπιονς Λιγκ, γίνεσαι μάγκας έστω για λίγο, καλμάρεις τον κόσμο, ηρεμείς ο ίδιος, άσε που μπορεί και να γίνει κανένα μαγικό, να πας ομίλους, να γίνεις ήρωας, να ανεβάσεις το κασέ σου και άλλα πολλά.
Επίσης, στο Περιστέρι δεν υπήρχαν «προετοιμασία», «κατασκοπεία», «διάβασμα» του αντιπάλου. Όσα πάνε κι όσα ΄ρθούνε ήτανε το ματς. Ποιος ασχολείται τώρα με τον Ατρόμητα;
Στη Δανία, όμως, ο Φερέιρα το είχε διαβάσει καλά το ματς, το είχαν μάθει καλά το μάθημα οι παίκτες, ήξεραν πού πονάνε οι ίδιοι, ήξεραν και πού πόναγε ο αντίπαλος. Ήταν έτοιμοι, σχεδόν έτοιμοι για όλα. Αν ήταν για όλα, το φινάλε θα ήταν διαφορετικό.
Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο gazzetta.gr
Τι άλλαξε σε έξι μέρες και βελτιώθηκε ο Παναθηναϊκός, αφού ο Φερέιρα δεν άλλαξε τίποτα στην αρχική σύνθεση;
Πρώτα απ΄ όλα, ο στόχος, το κίνητρο. Στο Περιστέρι δεν υπήρχαν αυτά και οι παίκτες του Παναθηναϊκού έδιναν την εντύπωση πως άμα τους έστελνε όλους μαζί ο Τρυ-Φερέιρα στο περίπτερο της Θηβών για να του φέρουν τσιγάρα, οι μισοί θα έφερναν λάθος μάρκα κι οι άλλοι μισοί, με το ρυθμό που έτρεχαν, θα τα έφερναν στο διάδοχό του. Άσε που ξεκινάγανε τις κούρσες με 42 νούμερο παπούτσι και την τελείωναν με 43, γιατί στο μεταξύ είχαν μεγαλώσει τα νύχια τους...
Στη Δανία στόχος υπήρχε. Περνάς, πας πλέι-οφ του Τσάμπιονς Λιγκ, γίνεσαι μάγκας έστω για λίγο, καλμάρεις τον κόσμο, ηρεμείς ο ίδιος, άσε που μπορεί και να γίνει κανένα μαγικό, να πας ομίλους, να γίνεις ήρωας, να ανεβάσεις το κασέ σου και άλλα πολλά.
Επίσης, στο Περιστέρι δεν υπήρχαν «προετοιμασία», «κατασκοπεία», «διάβασμα» του αντιπάλου. Όσα πάνε κι όσα ΄ρθούνε ήτανε το ματς. Ποιος ασχολείται τώρα με τον Ατρόμητα;
Στη Δανία, όμως, ο Φερέιρα το είχε διαβάσει καλά το ματς, το είχαν μάθει καλά το μάθημα οι παίκτες, ήξεραν πού πονάνε οι ίδιοι, ήξεραν και πού πόναγε ο αντίπαλος. Ήταν έτοιμοι, σχεδόν έτοιμοι για όλα. Αν ήταν για όλα, το φινάλε θα ήταν διαφορετικό.
Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο gazzetta.gr
