Για την εμπειρία του στη Σλοβενία και τις διαφορές που έχει βρει
σε σχέση με την ελληνική πραγματικότητα μίλησε ο πρώην άσος του ΠΑΣ
Γιάννινα, Χάρης Κωστάκης.
Ο 22χρονος χαφ αποχώρησε τον Ιανουάριο από τα ελληνικά γήπεδα
επιστρέφοντας στα ευρωπαϊκά. Δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνει μιας
και έχοντας περάσει από τις ακαδημίες του Άγιαξ, αγωνίστηκε σε
πρωτάθλημα Νέων της Ολλανδίας και επαγγελματικά σε Τσεχία στο παρελθόν.
Ενδιάμεσα υπήρξαν περάσματα από τον Εθνικό και τον Ηρακλή, ενώ τελευταία
του θητεία σε ελληνική ομάδα ήταν στον ΠΑΣ, την ομάδα της πατρίδας του.
Πλέον έχει φορέσει τα χρώματα της Ντομζάλε που βρίσκεται ψηλά στο βαθμολογικό πίνακα της Σλοβενίας και μίλησε στο
www.sport-fm.gr
για τις συνθήκες που βρήκε εκεί και τις διαφορές με την καθημερινότητα
στους ελληνικούς συλλόγους. Τα προβλήματα στα ελληνικά γήπεδα αν και
μεγάλα ήταν σε όλους λίγο πολύ γνωστά, αλλά κατά τη γνώμη του η
οικονομική κρίση στη χώρα ήταν αυτή που ξεχείλισε το ποτήρι και ανάγκασε
πολλούς παίκτες να συνεχίσουν το ποδόσφαιρο εκτός χώρας με καλύτερες
προοπτικές.
Πώς βλέπεις τα πράγματα στην Ντομζάλε; Βρήκες αυτά που περίμενες;
Καλύτερα από ότι τα περίμενα. Είναι ένας οργανωμένος σύλλογος με
υψηλούς στόχους ενώ βασίζεται και προωθεί νεαρούς παίχτες. Οι άνθρωποι
στη διοίκηση είναι πολύ συνεργάσιμοι και εξυπηρετικοί και με έχουν
βοηθήσει αρκετά για να προσαρμοστώ.
Η καθημερινότητά σου στη Σλοβενία;
Ο πρώτος μήνας ήταν αναγνωριστικός, μάθαινα τα βασικά στην πόλη και
κυρίως πως λειτουργούν τα πράγματα - είχαμε διπλές προπονήσεις και έτσι
δεν είχα πολύ χρόνο. Ήμουν μεταξύ προπονητικού κέντρου και ξενοδοχείου.
Τώρα που ξανάρχισε η αγωνιστική περίοδος, το πρωτάθλημα είχε τη
χειμερινή του διακοπή, έχω περισσότερο ελεύθερο χρόνο και συχνά πηγαίνω
στην Λουμπλιάνα, μια γραφική και ζωντανή πόλη.
Οι προσωπικοί σου στόχοι για το άμεσο μέλλον;
Στόχος μου είναι να αγωνιστώ όσο περισσότερο γίνεται στα παιχνίδια
που απομείνανε, να δίνω τον καλύτερο μου εαυτό για την ομάδα και από
εκεί και πέρα θα δείξει. Υγεία να υπάρχει και ελπίζω να μου δοθούν
ευκαιρίες.
Τι ακριβώς έγινε αλήθεια στον ΠΑΣ Γιάννινα; Μία μεταγραφή
που σε γυρόφερνε χρόνια και τελικά πραγματοποιήθηκε ωστόσο κράτησε λίγο.
Κράτησε λίγο διότι δεν πήρα καμία ευκαιρία. Στο πρωτάθλημα δεν
συμπεριλήφθηκα ούτε μία φορά στην αποστολή και φυσικά δεν πήρα ούτε έναν
αγώνα ώστε να κριθώ. Δεν εξετάζω, τώρα πλέον, τους λόγους καθώς πρέπει
να κοιτάμε, νομίζω, μπροστά. Χαίρομαι για τον ΠΑΣ που πηγαίνει καλά και
ελπίζω να χτιστούν βάσεις ώστε να έχει μακροχρόνια καλή πορεία.
Ολλανδία, Ελλάδα, Τσεχία, Ελλάδα, Σλοβενία… ακολουθεί πάλι Ελλάδα; Υπάρχει θέληση για άμεση επιστροφή;
Θέληση για άμεση επιστροφή δεν υπάρχει. Επειδή όπως στη ζωή έτσι και
στο ποδόσφαιρο δεν ξέρεις πως θα εξελιχθούν τα πράγματα δεν πρέπει
κανείς να αποκλείει τίποτα.
Όλο και περισσότεροι Έλληνες αποχωρούν από την Σούπερ Λίγκα
για πρωταθλήματα όχι μόνο ανώτερα όπως συνέβαινε στο παρελθόν, αλλά
ακόμη και μακρινά και απομακρυσμένα όπως το Αζερμπαϊτζάν; Είναι κυρίως η
οικονομική κρίση που άνοιξε τόσο η διαφορά, ή μήπως το ποδόσφαιρο στην
Ελλάδα έχει φτάσει σε ένα τέλμα (έλλειψη οργάνωσης και ανταγωνισμού,
σκάνδαλο με στημένους αγώνες, έντονη οπαδική δημοσιογραφία);
Είναι όλα αυτά μαζί. Η έλλειψη οργάνωσης, βιώσιμου σχεδιασμού, η
φημολογία για στημένους αγώνες και η οπαδική δημοσιογραφία πάντοτε,
νομίζω, υπήρχαν, ωστόσο η οικονομική κρίση είναι η σταγόνα που ξεχείλισε
το ποτήρι. Ένα ήδη υποτιμημένο πράγμα – το ελληνικό ποδόσφαιρο που
πρώτα υποτιμάται από τους ίδιους τους εμπλεκόμενους (π.χ. διοικητικοί,
ποδοσφαιριστές, δημοσιογράφοι) – που πλέον γίνεται τόσο εμφανές ότι δεν
είναι καθόλου βιώσιμο και δεν μπορεί να προσφέρει, χρηματικά, αυτά που
προσέφερε παλιότερα.
Ποιες οι διαφορές που βλέπεις ανάμεσα σε Ελλάδα και Τσεχία και
Σλοβενία; Ως προς το επίπεδο, τον επαγγελματισμό, την προπόνηση, τον
ανταγωνισμό και γενικότερα όποια άλλη διαφορά σου έκανε εντύπωση.
Καταρχάς, δυστυχώς, το ελληνικό πρωτάθλημα σε σχέση και με τις άλλες
δυο χώρες είναι ένα “απομακρυσμένο”, κυριολεκτικά (γεωγραφικά) αλλά και
μεταφορικά, πρωτάθλημα από την Ευρώπη. Δεν εμπιστεύονται την ελληνική
αγορά οι κορυφαίες ξένες ομάδες. Βλέπει κανείς ότι πέρα από, διεθνείς με
την Εθνική, ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται σε κορυφαίο επίπεδο και
είχαν την ευκαιρία να δείξουν την αξία τους σε ευρωπαϊκό επίπεδο (π.χ. ο
Τοροσίδης), πολύ δύσκολα μεγάλες ομάδες θα επενδύσουν σε άλλους
ποδοσφαιριστές βάσει της επίδοσης τους στη Σούπερ Λίγκα και μόνον. Η
αγορά της Σλοβενίας όπως και της Τσεχίας είναι αρκετά πιο ανοιχτή και
συχνά βλέπουμε παίχτες από τα παραπάνω πρωταθλήματα να πηγαίνουν
απευθείας σε τοπ ομάδες ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων, όπως της Ιταλίας ή της
Γερμανίας.
Βάσει της μικρής μου εμπειρίας από τις ομάδες του εξωτερικού, αυτό
που μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση είναι η οργάνωση και η μεθοδικότητα με
τις οποίες λειτουργούν οι ομάδες έξω. Όσοι έχουν αγωνιστεί στο εξωτερικό
σίγουρα έχουν διαπιστώσει πως πράγματα που εκεί θεωρούνται αυτονόητα να
παρέχονται στον ποδοσφαιριστή, στην Ελλάδα είναι πολυτέλεια. Ωστόσο
προπονητικά, αν εξαιρέσουμε τις γηπεδικές εγκαταστάσεις, πιστεύω πως και
στην Ελλάδα το επίπεδο και η ποιότητα των προπονήσεων έχει ανεβεί σε
σχέση με το παρελθόν.
