Τα γενέθλιά τους γιορτάζουν έχουν σήμερα ο Παναγιώτης Γλύκος
και ο Νίκος Σπυρόπουλος με την ΠΑΕ ΠΑΟΚ, όπως το συνηθίζει, να τους
εύχεται «χρόνια πολλά» μέσω ενός ειδικού αφιερώματος στην επίσημη
ιστοσελίδα της.
Αναλυτικά:
«Η ΠΑΕ ΠΑΟΚ εύχεται Χρόνια Πολλά με υγεία και ό,τι καλύτερο σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο στονΠαναγιώτη Γλύκο και τον Νίκο Σπυρόπουλο που
σήμερα έχουν τα γενέθλιά τους. O Γλύκος γεννήθηκε πριν 28 χρόνια στο
Βόλο με καταγωγή από τη Σκόπελο. Ξεκίνησε την καριέρα του από τις
Ακαδημίες του Ολυμπιακού Βόλου σε ηλικία 17 ετών και την αμέσως επόμενη
χρονιά αγωνίζεται στην πρώτη ομάδα. Είναι από τους πρωταγωνιστές της
ανόδου του Ολυμπιακού Βόλου από την Γ’ στη Β’ Εθνική μέσα από τα μπαράζ
του 2007 κι εκεί τον βλέπει ο ΠΑΟΚ και τον αποκτά ως μια επένδυση για το
μέλλον.
Μετά από 2 χρόνια και μετά το ντεμπούτο του με την 1η ομάδα του ΠΑΟΚ
σε ηλικία 23 ετών, αποφασίζεται να δοθεί δανεικός στον Ολυμπιακό Βόλου
το καλοκαίρι του 2009. Παραμένει για έξι μήνες στην πρώτη του ομάδα και
επιστρέφει για να ξαναδοθεί δανεικός το καλοκαίρι του 2010 στον Αγροτικό
Αστέρα, όπου έχει ραντεβού με την ατυχία, καθώς στην προθέρμανση πριν
τον πρώτο του αγώνα τραυματίζεται σοβαρά στο γόνατο και χάνει τη σεζόν.
Επιστρέφει το καλοκαίρι του 2011 και καταφέρνει από τρίτος
τερματοφύλακας να πάρει φανέλα βασικού. Καλείται στην Εθνική ομάδα από
τον Φερνάντο Σάντος πρώτη φορά για τους αγώνες
προκριματικών του Μουντιάλ κόντρα σε Λετονία και Λιθουανία, χωρίς ωστόσο
να αγωνιστεί. Η πολύ καλή του πορεία με τον Δικέφαλο, όμως, τον στέλνει
στα γήπεδα της Βραζιλίας όπου αγωνίζεται στον αγώνα κόντρα στην Ακτή
Ελεφαντοστού που χαρίζει στην Ελλάδα την πρόκριση στις 16 καλύτερες
ομάδες του κόσμου.
Ο Νίκος Σπυρόπουλος γεννήθηκε το 1983 στις Καρύες Ιωαννίνων και
καθιερώθηκε στην Α Εθνική με τη φανέλα του Πανιωνίου κι έπειτα μ’ εκείνη
του Παναθηναϊκού. Συνολικά έχει αγωνιστεί 210 φορές στην πρώτη
κατηγορία και έχει πετύχει δύο γκολ. Το πρώτο του, μάλιστα, ήταν κόντρα
στον ΠΑΟΚ τη σεζόν 2006-07 όταν ο Πανιώνιος είχε επικρατήσει με 3-1. Με
την Εθνική ομάδα ο Σπυρόπουλος έχει αγωνιστεί 35 φορές με συμμετοχή στο
Μουντιάλ του 2010 (στον αγώνα με την Αργεντινή) και στο Euro 2008 στην
αναμέτρηση με την Ισπανία.
Στον ΠΑΟΚ ο 31χρονος ποδοσφαιριστής το καλοκαίρι του 2013 όταν και
έμεινε ελεύθερος από την Κιέβο Βερόνα με την οποία αγωνίστηκε δύο φορές
στη Serie A».
Παρασκευή 10 Οκτωβρίου 2014
Παραιτήθηκε ο Μπαρτζώκας!!
Την παραίτησή του στη διοίκηση της ΚΑΕ Ολυμπιακός υπέβαλε ο
Γιώργος Μπαρτζώκας, μία μέρα μετά την ήττα από τον Παναθηναϊκό στο
Κύπελλο. Κατσικάρης ή Τζόρτζεβιτς οι πιθανοί αντικαταστάτες.
Θέμα χρόνου ήταν! Το κλίμα ήταν πολύ βαρύ για τον Γιώργο
Μπαρτζώκα ύστερα από την ήττα του Ολυμπιακού στο Κύπελλο από τον
Παναθηναϊκό και έτσι λίγο πριν την έναρξη της απογευματινής προπόνησης
της Παρασκευής (10/10) ο Έλληνας προπονητής υπέβαλε την παραίτησή του
στη διοίκηση της ΚΑΕ.
Εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, η παραίτηση του Γιώργου Μπαρτζώκα θα γίνει δεκτή από την «ερυθρόλευκη» διοίκηση, με την επίσημη ανακοίνωση του «διαζυγίου» να αναμένεται εντός των προσεχών ωρών. Αυτό σημαίνει, πως στην αναμέτρηση της Κυριακής (12/10) κόντρα στον Απόλλωνα Πατρών, στην πρεμιέρα της φετινής Α1 στο κεκλεισμένων των θυρών ΣΕΦ, στον πάγκο της ομάδας του Πειραιά θα είναι ο μέχρι πρότινος συνεργάτης του, Μίλαν Τόμιτς.
Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, δύο είναι τα επικρατέστερα ονόματα για να αναλάβουν τον «ερυθρόλευκο» πάγκο, ενώ ένα είναι το αουτσάιντερ. Επικρατέστερα ονόματα είναι αυτά των Φώτη Κατσικάρη και Σάσα Τζόρτζεβιτς, με τον Γιάννη Σφαιρόπουλο, ο οποίος είχε μείνει ελεύθερος το καλοκαίρι από τον Πανιώνιο, να έχει χάσει λίγο έδαφος σε σχέση με τους δύο προηγούμενους.*Πηγή: sport-fm.gr*
Εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, η παραίτηση του Γιώργου Μπαρτζώκα θα γίνει δεκτή από την «ερυθρόλευκη» διοίκηση, με την επίσημη ανακοίνωση του «διαζυγίου» να αναμένεται εντός των προσεχών ωρών. Αυτό σημαίνει, πως στην αναμέτρηση της Κυριακής (12/10) κόντρα στον Απόλλωνα Πατρών, στην πρεμιέρα της φετινής Α1 στο κεκλεισμένων των θυρών ΣΕΦ, στον πάγκο της ομάδας του Πειραιά θα είναι ο μέχρι πρότινος συνεργάτης του, Μίλαν Τόμιτς.
Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, δύο είναι τα επικρατέστερα ονόματα για να αναλάβουν τον «ερυθρόλευκο» πάγκο, ενώ ένα είναι το αουτσάιντερ. Επικρατέστερα ονόματα είναι αυτά των Φώτη Κατσικάρη και Σάσα Τζόρτζεβιτς, με τον Γιάννη Σφαιρόπουλο, ο οποίος είχε μείνει ελεύθερος το καλοκαίρι από τον Πανιώνιο, να έχει χάσει λίγο έδαφος σε σχέση με τους δύο προηγούμενους.*Πηγή: sport-fm.gr*
Πατάει χόρτο ο «Τόρο»
Βελτιωμένη ήταν η κατάσταση του Βασίλη Τοροσίδη το πρωί και
όπως όλα δείχνουν θα προπονηθεί με την υπόλοιπη ομάδα στο Ολυμπιακό
Στάδιο του Ελσίνκι.
Το ιατρικό τιμ της Εθνικής έχει ρίξει το βάρος στην αντιμετώπιση
του προβλήματος του Βασίλη Τοροσίδη προκειμένου να ξεπεράσει την
οσφυαλγία και να είναι «ετοιμοπόλεμος» για το ματς με τη Φινλανδία. Το
σημερινό πρόγραμμα του δεξιού μπακ της Ρόμα περιελάμβανε δύο θεραπείες
(πρωί-μεσημέρι) και η εκτίμηση του ιατρικού επιτελείου είναι
ενθαρρυντική.
Ο «Τόρο» παρουσιάζεται αποφασισμένος να αγωνιστεί το βράδυ του Σαββάτου και άπαντες στη «γαλανόλευκη» αποστολή αισιοδοξούν ότι θα τα καταφέρει. Να σημειώσουμε ότι ο Βασίλης Τοροσίδης σηκώθηκε το πρωί σε καλύτερη κατάσταση από αυτή που ήταν χθες, γεγονός που ενισχύει την πιθανότητα να τεθεί στη διάθεση του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος.
Εκτός απροόπτου, λοιπόν, ο διεθνής αμυντικός θα βγει στο γήπεδο κανονικά για να πάρει μέρος στην τελευταία προπόνηση (20:00) της Εθνικής. Εάν δεν τα καταφέρει, η κατάσταση θα ανατραπεί και ο Κλαούντιο Ρανιέρι θα πρέπει να βρει τον αντικαταστάτη του, πιθανότατα στο πρόσωπο του Γιάννη Σκόνδρα.
Στο μεταξύ, ο Κλαούντιο Ρανιέρι έδειξε το πρωί σε βίντεο στιγμιότυπα από το προηγούμενο παιχνίδι της Φινλανδίας κόντρα στα Νησιά Φερόε. Στην ανάλυση του ο Ιταλός τεχνικός στάθηκε στα αμυντικά κενά της αντιπάλου, συμπληρώνοντας όμως, ότι από τη μέση και μπροστά οι Φινλανδοί μπορούν να γίνουν επικίνδυνοι εάν οι διεθνείς μας τους το επιτρέψουν.
Όσον αφορά, τον ποδοσφαιριστή που ξεχωρίζει από τη Φινλανδία, ο ομοσπονδιακός προπονητής εστίασε στον επιτελικό χαφ, Ρόμαν Ερεμένκο που παίζει στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας και από τα πόδια του περνούν οι περισσότερες επιθετικές πρωτοβουλίες. *Πηγή: sport-fm.gr*
Ο «Τόρο» παρουσιάζεται αποφασισμένος να αγωνιστεί το βράδυ του Σαββάτου και άπαντες στη «γαλανόλευκη» αποστολή αισιοδοξούν ότι θα τα καταφέρει. Να σημειώσουμε ότι ο Βασίλης Τοροσίδης σηκώθηκε το πρωί σε καλύτερη κατάσταση από αυτή που ήταν χθες, γεγονός που ενισχύει την πιθανότητα να τεθεί στη διάθεση του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος.
Εκτός απροόπτου, λοιπόν, ο διεθνής αμυντικός θα βγει στο γήπεδο κανονικά για να πάρει μέρος στην τελευταία προπόνηση (20:00) της Εθνικής. Εάν δεν τα καταφέρει, η κατάσταση θα ανατραπεί και ο Κλαούντιο Ρανιέρι θα πρέπει να βρει τον αντικαταστάτη του, πιθανότατα στο πρόσωπο του Γιάννη Σκόνδρα.
Στο μεταξύ, ο Κλαούντιο Ρανιέρι έδειξε το πρωί σε βίντεο στιγμιότυπα από το προηγούμενο παιχνίδι της Φινλανδίας κόντρα στα Νησιά Φερόε. Στην ανάλυση του ο Ιταλός τεχνικός στάθηκε στα αμυντικά κενά της αντιπάλου, συμπληρώνοντας όμως, ότι από τη μέση και μπροστά οι Φινλανδοί μπορούν να γίνουν επικίνδυνοι εάν οι διεθνείς μας τους το επιτρέψουν.
Όσον αφορά, τον ποδοσφαιριστή που ξεχωρίζει από τη Φινλανδία, ο ομοσπονδιακός προπονητής εστίασε στον επιτελικό χαφ, Ρόμαν Ερεμένκο που παίζει στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας και από τα πόδια του περνούν οι περισσότερες επιθετικές πρωτοβουλίες. *Πηγή: sport-fm.gr*
Η... εκδίκηση του Χάμιλτον!!
Ο Λιούις Χάμιλτον έκανε τον ταχύτερο γύρο στα δεύτερα ελεύθερα
δοκιμαστικά στην πίστα του Σότσι που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή το
γκραν-πρι.
Ο Λιούις Χάμιλτον έκανε τον ταχύτερο γύρο στα δεύτερα ελεύθερα
δοκιμαστικά στην πίστα του Σότσι που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή το
γκραν-πρι παίρνοντας το... αίμα του πίσω για την δεύτερη θέση που πήρε
στις πρώτες δοκιμές.
Τον αμέσως καλύτερο χρόνο έκανε ο Κέβιν Μάγκνουσεν με λίγα δευτερόλεπτα διαφορά από τον Φερνάντο Αλόνσο ο οποίος βρέθηκε στην τρίτη θέση στη σχετική κατάταξη.
Αναλυτικά…
1. Χάμιλτον Mercedes, 1'39.630
2. Μάγκνουσεν, McLaren, 1'40.494
3. Αλόνσο, Ferrari, 1'40.504
4. Ρόσμπεργκ, Mercedes, 1'40.542
5. Μπότας, Williams, 1'40.573
6. Μπάτον, McLaren, 1'40.718
7. Μάσα, Williams, 1'40.731
8. Κβίατ, Toro Rosso, 1'41.108
9.Φέτελ, Red Bull, 1'41.396
10. Βερνιέ, Toro Rosso, 1'41.531
11. Ραϊκόνεν, Ferrari, 1'41.630
12. Χούλκενμπεργκ, Force India, 1'41.677
13. Ρικιάρντο, Red Bull, 1'42.061
14. Πέρες, Force India, 1'42.090
15. Σούτιλ, Sauber, 1'42.233
16. Γκροσάν, Lotus, 1'42.892
17. Μαλδονάδο, Lotus, 1'42.905
18. Γκουτιέρες, Sauber, 1'43.055
19.Έρικσον, Caterham, 1'44.135
20. Τσιλτον, Marussia, 1'44.530
21. Κομπαγιάσι, Caterham, 1'44.952*Πηγή: sport-fm.gr*
Τον αμέσως καλύτερο χρόνο έκανε ο Κέβιν Μάγκνουσεν με λίγα δευτερόλεπτα διαφορά από τον Φερνάντο Αλόνσο ο οποίος βρέθηκε στην τρίτη θέση στη σχετική κατάταξη.
Αναλυτικά…
1. Χάμιλτον Mercedes, 1'39.630
2. Μάγκνουσεν, McLaren, 1'40.494
3. Αλόνσο, Ferrari, 1'40.504
4. Ρόσμπεργκ, Mercedes, 1'40.542
5. Μπότας, Williams, 1'40.573
6. Μπάτον, McLaren, 1'40.718
7. Μάσα, Williams, 1'40.731
8. Κβίατ, Toro Rosso, 1'41.108
9.Φέτελ, Red Bull, 1'41.396
10. Βερνιέ, Toro Rosso, 1'41.531
11. Ραϊκόνεν, Ferrari, 1'41.630
12. Χούλκενμπεργκ, Force India, 1'41.677
13. Ρικιάρντο, Red Bull, 1'42.061
14. Πέρες, Force India, 1'42.090
15. Σούτιλ, Sauber, 1'42.233
16. Γκροσάν, Lotus, 1'42.892
17. Μαλδονάδο, Lotus, 1'42.905
18. Γκουτιέρες, Sauber, 1'43.055
19.Έρικσον, Caterham, 1'44.135
20. Τσιλτον, Marussia, 1'44.530
21. Κομπαγιάσι, Caterham, 1'44.952*Πηγή: sport-fm.gr*
Φταίνε, φόβος και λοιπές πνευματικές αδυναμίες!!
Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες θεωρεί πως αποδείχτηκε ότι το πρόβλημα του
Ολυμπιακού απέναντι στον Παναθηναϊκό δεν είναι αγωνιστικό, αλλά φόβου,
κόμπλεξ και άλλων πνευματικών αδυναμιών.
*Πηγή: gazzetta.gr*
Το
ζήσαμε κι αυτό... Ο εμφανέστατα ποιοτικότερος (σε ό,τι αφορά το ρόστερ)
Ολυμπιακός έχασε από τον Παναθηναϊκό των 11:27 του Διαμαντάκου, των
14:53 του Μποχωρίδη, των 29:27 του Γιάνκοβιτς, των 24:55 του Παππά.
Λάθος ξεκίνησα ή μάλλον άδικα. Πάμε πάλι...
Μπράβο στον Παναθηναϊκό για τη νίκη του. Μπράβο στους παίκτες του οι οποίοι προσπάθησαν από το 1' έως και το 40' και όχι από το 1' έως και το 38'. Ο Παναθηναϊκός με το σκορ στο 49-60 γύρισε το ματς με την εξής πεντάδα: Μποχωρίδης, Παππάς, Μπλουμς, Γιάνκοβιτς και Διαμαντάκος.
Πάμε και στα δικά μας....
Δε ξέρω αν είναι κόμπλεξ ή φόβος. Μπορεί και τα δύο. Αν έχετε απάντηση μου την δίνετε. Μπάσκετ πάντως δεν είναι η αιτία. Δεν το ξεχνούν ξαφνικά όταν βλέπουν τον Παναθηναϊκό απέναντί τους. Κάτι άλλο πάντως δεν μπορεί να είναι. Κόμπλεξ ή φόβος. Ή και τα δύο.
Για τι μπάσκετ να μιλήσουμε; Για συστήματα; Για pick 'n' roll; Για λάθη; Για τρίποντα;
Όχι φίλοι και φίλες. Δε θα μιλήσω για μπάσκετ. Αρνούμαι.
Σε ματς το οποίο μετά από εύστοχη βολή, δέχεσαι κάρφωμα στον αιφνιδιασμό είναι ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΤΙΚΟ ΓΙΑ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ.
Να έχεις φάουλ να δώσεις (τρία ομαδικά) και να μην το κάνεις είναι ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΤΙΚΟ ΓΙΑ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ.
Δε μπορώ να διανοηθώ πως ο Βασίλης Σπανούλης δεν έκανε φάουλ στον Διαμαντίδη με 2,6 δευτερόλεπτα για την λήξη και ενώ τον είχε δίπλα του. Ανεπίτρεπτο!
Βασικά τα ομαδικά φάουλ θα έπρεπε να είχαν ήδη χρησιμοποιηθεί όταν ο Έι Τζέι Σλότερ έκανε περίπατο στη ρακέτα του Ολυμπιακού σα να βγάζει το σκύλο του βόλτα στο πάρκο και με άνεση μετέτρεπε το 68-75 (1'26'' για την λήξη) σε 72-75. Στην προθέρμανση πιο δύσκολα σκόραρε....
ΜΕ ΤΟ «ΧΕΡΙ ΣΤΗ ΣΚΑΝΔΑΛΗ»
Για όλα τα παραπάνω ΟΥΔΕΜΙΑ ευθύνη φέρει ο Γιώργος Μπαρτζώκας. Οι παίκτες όφειλαν να τα κάνουν διότι τους είχε δώσει σχετική εντολή. Το ανέφερε άλλωστε προς τιμήν του και ο Κώστας Σλούκας ο οποίος δήλωσε, «Η ομάδα ήταν άψογα προετοιμασμένη, το τεχνικό τιμ έκανε άψογα τη δουλειά του, αλλά παρότι είχαμε διαφορά χάσαμε. Οι παίκτες αναλαμβάνουμε την ευθύνη αυτής της τεράστιας αποτυχίας. Θα μπορούσαμε να τελειώσουμε το παιχνίδι κάνοντας ένα φάουλ, αλλά παρότι ο πάγκος ωρυόταν δεν έγινε φάουλ και δεχτήκαμε το καλάθι. Η χρονιά αρχίζει με το χειρότερο δυνατό τρόπο. Οι παίκτες αναλαμβάνουμε 100% την ευθύνη της ήττας. Αυτό που μας απομένει είναι να επικεντρωθούμε στους άλλους δύο μας στόχους. Το παιχνίδι ήταν δικό μας και αναλαμβάνουμε την ευθύνη, δεν υπάρχει κανένας λόγος να κράξει κάποιος τους προπονητές. Στο τελευταίο δίλεπτο έπεσαν πλερέζες χωρίς λόγο. Εκεί δεν μπορεί να κάνει κάτι ο προπονητής, η ευθύνη είναι των παικτών».
Για να το λέει κάτι περισσότερο θα ξέρει, ΑΛΛΑ...
Αλλά ο Μπαρτζώκας έχει τεράστια ευθύνη για το γεγονός ό,τι το ματς έφτασε εκεί που έφτασε. Στα τελευταία 3΄ο Ολυμπιακός έχει πετύχει ένα τρίποντο από νορμάλ επίθεση. Οι υπόλοιπες είναι για τα πανηγύρια. Ένα σουτ του Σλούκα από τα πέντε μέτρα γλιστρώντας, 3 ποσταρίσματα του Πρίντεζη με την μπάλα να καταλήγει σε αντίπαλα χέρια (ναι μεν στοχευμένη επίθεση, αλλά αφού δε σου πάει την αλλάζεις). Το μοναδικό σωστό ήταν το pick 'n' roll με το οποίο κέρδισε το φάουλ ο Σλούκας, αλλά αυτό δεν είναι σύστημα. Το «ανοικτά και pick 'n' roll» δεν είναι σύστημα!
Νομίζω πως ο coach πλέον καλείται να ζήσει με την έντονη αμφισβήτηση η οποία θα του ασκείται συνεχώς ακόμη και με αποδοκιμασίες στο πρόσωπό του στα εντός έδρας ματς του ΣΕΦ.
Το συγκεκριμένο παιχνίδι δε θα στοιχίσει στον Μπαρτζώκα τη θέση του στον πάγκο (και σωστά για μένα), αλλά η σχέση του με τον κόσμο της ομάδας θα φτιάξει μόνο (και εάν) τον Μάιο του 2015. Για οκτώ μήνες θα βιώνει την αμφισβήτηση καθημερινά ακόμη κι αν νικήσει την Ρεάλ Μαδρίτης στην Ισπανία με 60-130.
ΥΓ: Πόση στεναχώρια να αντέξει αυτός ο κόσμος από τη συγκεκριμένη ομάδα στα ματς με τον Παναθηναϊκό; Γιατί να πάει στο γήπεδο;
ΥΓ 2: Αντί να σημαδέψει ο Ολυμπιακός τον Μπατίστα, ο Ουρουγουανός σημάδεψε όλους τους ψηλούς του Ολυμπιακού. ΗΜΑΡΤΟΝ!
ΥΓ 3: 14-4 στο ξεκίνημα. Μάλλον για τα καφέ σορτσάκια θα έφταιγαν τα δυναμιτάκια. Όχι, θα έφταιγαν αυτοί πίσω από τον πάγκο. Ίσως οι διαιτητές. Οκ, έφταιγαν 20.000 οπαδοί που φώναζαν και έβριζαν. Τι; Άδειο ήταν το ΟΑΚΑ; Κάτι cheerleaders έσκουζαν...
ΥΓ 4: Πλέον σε ματς στο οποίο θα δω δέκα κώνους (αυτούς της τροχαίας) να φορούν πράσινες φανέλες, το χέρι μου στη φωτιά για νίκη του Ολυμπιακού δε θα το βάλω.
ΥΓ 5: Σλούκας και Λαφαγέτ άλλαξαν τον ρυθμό. Λοτζέσκι σούπερ στην επίθεση, αλλά στην άμυνα του βάζω καλάθι κι εγώ. Ο Σπανούλης με την τρίτη περίοδο που έκανε έπρεπε να παίξει τουλάχιστον 28 λεπτά και όχι 21:25.
ΥΓ 6: Αγγελόπουλοι τα έχετε κάνει όλα για αυτή την ομάδα. «Ματώνετε» οικονομικά με εκατομμύρια. Είστε οι μόνοι που δεν φταίτε. Κρατήστε μέρος του μισθού των παικτών και προσλάβετε ΑΜΕΣΑ έναν ψυχολόγο. ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΚΑΘΟΛΟΥ ΠΛΑΚΑ. Θα είναι τεράστια μεταγραφή και βοήθεια για την ομάδα. Στο ΝΒΑ έχουν όλες. Δεν είναι ντροπή.
ΥΓ 7: Στη ζωή μας (Σίλι) τίποτα και κανένας δεν είναι δεδομένος.
ΥΓ 8: Η παρακάτω φωτογραφία ΕΙΝΑΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ και λόγος για να χαμογελάς. Δυστυχώς απόψε, είναι και ο μοναδικός.
ADVERTISEMENT
Μπράβο στον Παναθηναϊκό για τη νίκη του. Μπράβο στους παίκτες του οι οποίοι προσπάθησαν από το 1' έως και το 40' και όχι από το 1' έως και το 38'. Ο Παναθηναϊκός με το σκορ στο 49-60 γύρισε το ματς με την εξής πεντάδα: Μποχωρίδης, Παππάς, Μπλουμς, Γιάνκοβιτς και Διαμαντάκος.
Πάμε και στα δικά μας....
Δε ξέρω αν είναι κόμπλεξ ή φόβος. Μπορεί και τα δύο. Αν έχετε απάντηση μου την δίνετε. Μπάσκετ πάντως δεν είναι η αιτία. Δεν το ξεχνούν ξαφνικά όταν βλέπουν τον Παναθηναϊκό απέναντί τους. Κάτι άλλο πάντως δεν μπορεί να είναι. Κόμπλεξ ή φόβος. Ή και τα δύο.
Για τι μπάσκετ να μιλήσουμε; Για συστήματα; Για pick 'n' roll; Για λάθη; Για τρίποντα;
Όχι φίλοι και φίλες. Δε θα μιλήσω για μπάσκετ. Αρνούμαι.
Σε ματς το οποίο μετά από εύστοχη βολή, δέχεσαι κάρφωμα στον αιφνιδιασμό είναι ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΤΙΚΟ ΓΙΑ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ.
Να έχεις φάουλ να δώσεις (τρία ομαδικά) και να μην το κάνεις είναι ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΤΙΚΟ ΓΙΑ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ.
Δε μπορώ να διανοηθώ πως ο Βασίλης Σπανούλης δεν έκανε φάουλ στον Διαμαντίδη με 2,6 δευτερόλεπτα για την λήξη και ενώ τον είχε δίπλα του. Ανεπίτρεπτο!
Βασικά τα ομαδικά φάουλ θα έπρεπε να είχαν ήδη χρησιμοποιηθεί όταν ο Έι Τζέι Σλότερ έκανε περίπατο στη ρακέτα του Ολυμπιακού σα να βγάζει το σκύλο του βόλτα στο πάρκο και με άνεση μετέτρεπε το 68-75 (1'26'' για την λήξη) σε 72-75. Στην προθέρμανση πιο δύσκολα σκόραρε....
ΜΕ ΤΟ «ΧΕΡΙ ΣΤΗ ΣΚΑΝΔΑΛΗ»
Για όλα τα παραπάνω ΟΥΔΕΜΙΑ ευθύνη φέρει ο Γιώργος Μπαρτζώκας. Οι παίκτες όφειλαν να τα κάνουν διότι τους είχε δώσει σχετική εντολή. Το ανέφερε άλλωστε προς τιμήν του και ο Κώστας Σλούκας ο οποίος δήλωσε, «Η ομάδα ήταν άψογα προετοιμασμένη, το τεχνικό τιμ έκανε άψογα τη δουλειά του, αλλά παρότι είχαμε διαφορά χάσαμε. Οι παίκτες αναλαμβάνουμε την ευθύνη αυτής της τεράστιας αποτυχίας. Θα μπορούσαμε να τελειώσουμε το παιχνίδι κάνοντας ένα φάουλ, αλλά παρότι ο πάγκος ωρυόταν δεν έγινε φάουλ και δεχτήκαμε το καλάθι. Η χρονιά αρχίζει με το χειρότερο δυνατό τρόπο. Οι παίκτες αναλαμβάνουμε 100% την ευθύνη της ήττας. Αυτό που μας απομένει είναι να επικεντρωθούμε στους άλλους δύο μας στόχους. Το παιχνίδι ήταν δικό μας και αναλαμβάνουμε την ευθύνη, δεν υπάρχει κανένας λόγος να κράξει κάποιος τους προπονητές. Στο τελευταίο δίλεπτο έπεσαν πλερέζες χωρίς λόγο. Εκεί δεν μπορεί να κάνει κάτι ο προπονητής, η ευθύνη είναι των παικτών».
Για να το λέει κάτι περισσότερο θα ξέρει, ΑΛΛΑ...
Αλλά ο Μπαρτζώκας έχει τεράστια ευθύνη για το γεγονός ό,τι το ματς έφτασε εκεί που έφτασε. Στα τελευταία 3΄ο Ολυμπιακός έχει πετύχει ένα τρίποντο από νορμάλ επίθεση. Οι υπόλοιπες είναι για τα πανηγύρια. Ένα σουτ του Σλούκα από τα πέντε μέτρα γλιστρώντας, 3 ποσταρίσματα του Πρίντεζη με την μπάλα να καταλήγει σε αντίπαλα χέρια (ναι μεν στοχευμένη επίθεση, αλλά αφού δε σου πάει την αλλάζεις). Το μοναδικό σωστό ήταν το pick 'n' roll με το οποίο κέρδισε το φάουλ ο Σλούκας, αλλά αυτό δεν είναι σύστημα. Το «ανοικτά και pick 'n' roll» δεν είναι σύστημα!
Νομίζω πως ο coach πλέον καλείται να ζήσει με την έντονη αμφισβήτηση η οποία θα του ασκείται συνεχώς ακόμη και με αποδοκιμασίες στο πρόσωπό του στα εντός έδρας ματς του ΣΕΦ.
Το συγκεκριμένο παιχνίδι δε θα στοιχίσει στον Μπαρτζώκα τη θέση του στον πάγκο (και σωστά για μένα), αλλά η σχέση του με τον κόσμο της ομάδας θα φτιάξει μόνο (και εάν) τον Μάιο του 2015. Για οκτώ μήνες θα βιώνει την αμφισβήτηση καθημερινά ακόμη κι αν νικήσει την Ρεάλ Μαδρίτης στην Ισπανία με 60-130.
ΥΓ: Πόση στεναχώρια να αντέξει αυτός ο κόσμος από τη συγκεκριμένη ομάδα στα ματς με τον Παναθηναϊκό; Γιατί να πάει στο γήπεδο;
ΥΓ 2: Αντί να σημαδέψει ο Ολυμπιακός τον Μπατίστα, ο Ουρουγουανός σημάδεψε όλους τους ψηλούς του Ολυμπιακού. ΗΜΑΡΤΟΝ!
ΥΓ 3: 14-4 στο ξεκίνημα. Μάλλον για τα καφέ σορτσάκια θα έφταιγαν τα δυναμιτάκια. Όχι, θα έφταιγαν αυτοί πίσω από τον πάγκο. Ίσως οι διαιτητές. Οκ, έφταιγαν 20.000 οπαδοί που φώναζαν και έβριζαν. Τι; Άδειο ήταν το ΟΑΚΑ; Κάτι cheerleaders έσκουζαν...
ΥΓ 4: Πλέον σε ματς στο οποίο θα δω δέκα κώνους (αυτούς της τροχαίας) να φορούν πράσινες φανέλες, το χέρι μου στη φωτιά για νίκη του Ολυμπιακού δε θα το βάλω.
ΥΓ 5: Σλούκας και Λαφαγέτ άλλαξαν τον ρυθμό. Λοτζέσκι σούπερ στην επίθεση, αλλά στην άμυνα του βάζω καλάθι κι εγώ. Ο Σπανούλης με την τρίτη περίοδο που έκανε έπρεπε να παίξει τουλάχιστον 28 λεπτά και όχι 21:25.
ΥΓ 6: Αγγελόπουλοι τα έχετε κάνει όλα για αυτή την ομάδα. «Ματώνετε» οικονομικά με εκατομμύρια. Είστε οι μόνοι που δεν φταίτε. Κρατήστε μέρος του μισθού των παικτών και προσλάβετε ΑΜΕΣΑ έναν ψυχολόγο. ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΚΑΘΟΛΟΥ ΠΛΑΚΑ. Θα είναι τεράστια μεταγραφή και βοήθεια για την ομάδα. Στο ΝΒΑ έχουν όλες. Δεν είναι ντροπή.
ΥΓ 7: Στη ζωή μας (Σίλι) τίποτα και κανένας δεν είναι δεδομένος.
ΥΓ 8: Η παρακάτω φωτογραφία ΕΙΝΑΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ και λόγος για να χαμογελάς. Δυστυχώς απόψε, είναι και ο μοναδικός.
Τόσο... τρελή όσο η Μπολόνια το 2002!!
Ο Αρης Λαούδης γράφει για τον θρίαμβο της δεκαετίας του Παναθηναϊκού επί
του Ολυμπιακού, το... τρέμουλο των «ερυθρόλευκων», την ένσταση στο
φινάλε και τις απειλές του Γιαννακόπουλου, όπως αυτές γράφτηκαν στο
φύλλο αγώνα.
*Πηγή: gazzetta.gr*
Εβλεπες
κάτι αμούστακα παιδάκια να πανηγυρίζουν στο κέντρο του γηπέδου και
αναρωτιόσουν αν έχει προηγούμενο στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ μια
τέτοια περίπτωση.
Να υπάρχει δηλαδή μια ομάδα που διαθέτει καλύτερο υλικό και με το που
πατάει στο συγκεκριμένο γήπεδο να χάνει με... 1000+1 τρόπους και από
την άλλη κάτι τυπάκια με πράσινα να μπαίνουν στο παρκέ και να πιστεύουν
πως θα νικήσουν, έτσι απλά γιατί αυτή η φανέλα γράφει πάνω
«Παναθηναϊκός» κι έχει έξι αστέρια.
Να πω την αλήθεια δεν πιστεύω στην παράδοση, θεωρώ πως είναι περισσότερο για 'μας τους δημοσιογράφους που θέλουμε να γράφουμε και να γεμίζουμε σελίδες στις εφημερίδες, αλλά πραγματικά δεν έχω άλλον τρόπο για να εξηγήσω το παπατράκ που νιώθει ο Ολυμπιακός κάθε φορά που πλησιάζει στο ΟΑΚΑ και την δύναμη που αντλούν οι αντίπαλοί του, αισθανόμενοι την αδυναμία του.
Πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί το τρέμουλο στο τελευταίο πεντάλεπτο του παιχνιδού, βλέποντας παίκτες με τεράστια εμπειρία να διστάζουν να πασάρουν και να λες μέσα σου «να τώρα, τώρα θα κάνουν το λάθος» και να το συγκρίνεις μάλιστα με την αυτοπεποίθηση του Σλότερ, του Παππά, ακόμη και του Μποχωρίδη που νόμιζες πως είχαν καμια 100ή ντέρμπι στα πόδια τους και ξέρουν να διαχειρίζονται την πίεση και το άγχος;
Πώς αλλιώς να εξηγήσεις το άγχος του Σλούκα που φίλησε την μπάλα πριν από την εκτέλεση της πρώτης βολής στα 6'', την οποία μάλιστα έχασε ή το γεγονός ότι δεν υπήρχε κανένα απολύτως σχέδιο σε εφαρμογή στις τελευταίες πέντε - έξι επιθέσεις του Ολυμπιακού; Πώς να ερμηνεύσεις το παιδικό λάθος να πάνε τρεις παίκτες στο μαρκάρισμα του Διαμαντίδη και να επιτρέψουν στην ουσία να εκδηλωθεί ο αιφνιδιασμός με τον Μπατίστα;
Τη νίκη του Παναθηναϊκού θα μπορούσα να την συγκρίνω με την επιτυχία του 2002 στην Μπολόνια, όταν η τότε ομάδα πάλεψε με Θεούς και δαίμονες και κατέκτησε το ευρωπαϊκό απέναντι στο φαβορί. Δεν συγκρίνω βεβαίως το μέγεθος του θριάμβου, ούτε τα ρόστερ των ομάδων, αλλά τις τωρινές δυσκολίες που ήταν αναλογικά ίδιες μ' εκείνες του 2002. Με μισή ομάδα, χωρίς την συμπαράσταση φιλάθλων, με κάτι πιτσιρίκια που σε άλλες εποχές δεν θα βρίσκονταν ούτε στις προπονήσεις και αρκετούς ξένους που δεν είχαν ιδέα τι σημαίνει Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός, οι «πράσινοι» πήραν μια τεράστια νίκη με πολλαπλά κέρδη.
Πρώτον, ο Παναθηναϊκός σε μια χρονιά που ξεκινάει από το απόλυτο μηδέν, έχει την ευκαιρία να ολοκληρώσει τη σεζόν με ένα τουλάχιστον τρόπαιο. Δεύτερον, μετέφερε κι άλλη πίεση στον Ολυμπιακό που ξεκινάει με γκρίνια, κατήφεια και δικαιολογημένο προβληματισμό που αντανακλά κυρίως στο πρόσωπο του Μπαρτζώκα. Τρίτον και σημαντικότερο, κέρδισε την πίστωση χρόνου που αναζητούσε ο Ιβάνοβιτς για να επιστρέψουν οι τραυματίες και να προστεθούν παίκτες στο ρόστερ. Με σαφώς μικρότερη πίεση και πολύ μεγαλύτερη εμπιστοσύνη, ο Μαυροβούνιος έχει όλο τον χρόνο να δουλέψει, έχοντας ήδη στο τσεπάκι το πρώτο τρόπαιο της χρονιάς.
Μαζί με τον Παναθηναϊκό, μεγάλος κερδισμένος της βραδιάς ήταν και ο προπονητής του. Ο Ιβάνοβιτς «έστιψε» το μυαλό του για να γεννήσει ιδέες και να καλύψει τρύπες που υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν καλύπτονται με κανέναν τρόπο. Εφτασε στο σημείο να χρησιμοποιήσει σχήμα με Μπλουμς, Παππά, Μποχωρίδη, Γιάνκοβιτς και Διαμαντάκο κι αντί η διαφορά να αυξάνεται υπέρ του Ολυμπιακού, αυτή μειωνόταν μ' ένα μαγικό τρόπο. Ο Ιβάνοβιτς έκανε τον Παναθηναϊκό να «δαγκώνει» και η... λύσσα του πάγκου ήταν ενδεικτική της αποφασιστικότητας των παικτών του.
Υ.Γ1: Οι μεγάλες ομάδες χτίζονται από τις επιτυχίες, αλλά και τις αποτυχίες, αρκεί αυτές να τις αποδέχονται. Την ένσταση του Ολυμπιακού την θεωρώ παράλογη και unfair. Μια πιθανή καταγγελία στα αρμόδια όργανα για τον κόσμο στις εξέδρες θα μπορούσα να την κατανοήσω, αλλά την ένσταση κατά του κύρους του αγώνα την θεωρώ αστεία.
Ενσταση καταθέτεις για αλλοίωση αποτελέσματος, εξωγενείς παράγοντες που επηρεάζουν την εξέλιξη ενός παιχνιδιού, αλλά όχι για τα επιπλέον άτομα που βρίσκονταν στις εξέδρες και δεν είχαν καμία παρέμβαση στο παιχνίδι. Το να θες να ακυρώσεις στα χαρτιά ένα ματς που το 'χασες από αμούστακα πιτσιρικία δείχνει ότι δεν είσαι έτοιμος να αποδεχτείς μια αποτυχία που προφανώς δεν την φανταζόσουν. Και για το γεγονός ότι σου συνέβη είναι σίγουρο ότι δεν ευθύνονται οι 30 επιπλέον της εξέδρας που κακώς υπήρχαν, αλλά σίγουρα δεν επηρέασαν το τελικό σκορ.
Υ.Γ2: Η μεγάλη επιτυχία του Παναθηναϊκού γεννά πλέον προσδοκίες και η ενίσχυση της ομάδας είναι περισσότερο απαραίτητη από πριν. Η εντύπωση είναι πως μ' ένα αξιόπιστο «5άρι» κι ένα «3άρι» που θα μοιραστεί τον χρόνο με τους Γιάνκοβιτς και Χαραλαμπόπουλο, οι «πράσινοι» μπορούν να γίνουν ανταγωνιστικοί μέχρι ενός σημείου και στην Ευρωλίγκα.
Υ.Γ3: Οι απειλές του Γιαννακόπουλου στους διαιτητές, όπως αυτοί τις κατέγραψαν στο φύλλο αγώνα είναι απαράδεκτες και καταδικαστέες. Αποτελεί συνέχεια στην προσπάθεια ποδοσφαιροποίησης του μπάσκετ, η οποία έχει ξεκινήσει εδώ και δύο χρόνια, άλλοτε με εκατέρωθεν - ανούσιες για τον πολύ κόσμο - ανακοινώσεις, άλλοτε με απειλές σαν κι αυτές, άλλοτε με τιμωρίες που γράφονται στα παλιά υποδήματα των παραγόντων.
ADVERTISEMENT
Να πω την αλήθεια δεν πιστεύω στην παράδοση, θεωρώ πως είναι περισσότερο για 'μας τους δημοσιογράφους που θέλουμε να γράφουμε και να γεμίζουμε σελίδες στις εφημερίδες, αλλά πραγματικά δεν έχω άλλον τρόπο για να εξηγήσω το παπατράκ που νιώθει ο Ολυμπιακός κάθε φορά που πλησιάζει στο ΟΑΚΑ και την δύναμη που αντλούν οι αντίπαλοί του, αισθανόμενοι την αδυναμία του.
Πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί το τρέμουλο στο τελευταίο πεντάλεπτο του παιχνιδού, βλέποντας παίκτες με τεράστια εμπειρία να διστάζουν να πασάρουν και να λες μέσα σου «να τώρα, τώρα θα κάνουν το λάθος» και να το συγκρίνεις μάλιστα με την αυτοπεποίθηση του Σλότερ, του Παππά, ακόμη και του Μποχωρίδη που νόμιζες πως είχαν καμια 100ή ντέρμπι στα πόδια τους και ξέρουν να διαχειρίζονται την πίεση και το άγχος;
Πώς αλλιώς να εξηγήσεις το άγχος του Σλούκα που φίλησε την μπάλα πριν από την εκτέλεση της πρώτης βολής στα 6'', την οποία μάλιστα έχασε ή το γεγονός ότι δεν υπήρχε κανένα απολύτως σχέδιο σε εφαρμογή στις τελευταίες πέντε - έξι επιθέσεις του Ολυμπιακού; Πώς να ερμηνεύσεις το παιδικό λάθος να πάνε τρεις παίκτες στο μαρκάρισμα του Διαμαντίδη και να επιτρέψουν στην ουσία να εκδηλωθεί ο αιφνιδιασμός με τον Μπατίστα;
Τη νίκη του Παναθηναϊκού θα μπορούσα να την συγκρίνω με την επιτυχία του 2002 στην Μπολόνια, όταν η τότε ομάδα πάλεψε με Θεούς και δαίμονες και κατέκτησε το ευρωπαϊκό απέναντι στο φαβορί. Δεν συγκρίνω βεβαίως το μέγεθος του θριάμβου, ούτε τα ρόστερ των ομάδων, αλλά τις τωρινές δυσκολίες που ήταν αναλογικά ίδιες μ' εκείνες του 2002. Με μισή ομάδα, χωρίς την συμπαράσταση φιλάθλων, με κάτι πιτσιρίκια που σε άλλες εποχές δεν θα βρίσκονταν ούτε στις προπονήσεις και αρκετούς ξένους που δεν είχαν ιδέα τι σημαίνει Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός, οι «πράσινοι» πήραν μια τεράστια νίκη με πολλαπλά κέρδη.
Πρώτον, ο Παναθηναϊκός σε μια χρονιά που ξεκινάει από το απόλυτο μηδέν, έχει την ευκαιρία να ολοκληρώσει τη σεζόν με ένα τουλάχιστον τρόπαιο. Δεύτερον, μετέφερε κι άλλη πίεση στον Ολυμπιακό που ξεκινάει με γκρίνια, κατήφεια και δικαιολογημένο προβληματισμό που αντανακλά κυρίως στο πρόσωπο του Μπαρτζώκα. Τρίτον και σημαντικότερο, κέρδισε την πίστωση χρόνου που αναζητούσε ο Ιβάνοβιτς για να επιστρέψουν οι τραυματίες και να προστεθούν παίκτες στο ρόστερ. Με σαφώς μικρότερη πίεση και πολύ μεγαλύτερη εμπιστοσύνη, ο Μαυροβούνιος έχει όλο τον χρόνο να δουλέψει, έχοντας ήδη στο τσεπάκι το πρώτο τρόπαιο της χρονιάς.
Μαζί με τον Παναθηναϊκό, μεγάλος κερδισμένος της βραδιάς ήταν και ο προπονητής του. Ο Ιβάνοβιτς «έστιψε» το μυαλό του για να γεννήσει ιδέες και να καλύψει τρύπες που υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν καλύπτονται με κανέναν τρόπο. Εφτασε στο σημείο να χρησιμοποιήσει σχήμα με Μπλουμς, Παππά, Μποχωρίδη, Γιάνκοβιτς και Διαμαντάκο κι αντί η διαφορά να αυξάνεται υπέρ του Ολυμπιακού, αυτή μειωνόταν μ' ένα μαγικό τρόπο. Ο Ιβάνοβιτς έκανε τον Παναθηναϊκό να «δαγκώνει» και η... λύσσα του πάγκου ήταν ενδεικτική της αποφασιστικότητας των παικτών του.
Υ.Γ1: Οι μεγάλες ομάδες χτίζονται από τις επιτυχίες, αλλά και τις αποτυχίες, αρκεί αυτές να τις αποδέχονται. Την ένσταση του Ολυμπιακού την θεωρώ παράλογη και unfair. Μια πιθανή καταγγελία στα αρμόδια όργανα για τον κόσμο στις εξέδρες θα μπορούσα να την κατανοήσω, αλλά την ένσταση κατά του κύρους του αγώνα την θεωρώ αστεία.
Ενσταση καταθέτεις για αλλοίωση αποτελέσματος, εξωγενείς παράγοντες που επηρεάζουν την εξέλιξη ενός παιχνιδιού, αλλά όχι για τα επιπλέον άτομα που βρίσκονταν στις εξέδρες και δεν είχαν καμία παρέμβαση στο παιχνίδι. Το να θες να ακυρώσεις στα χαρτιά ένα ματς που το 'χασες από αμούστακα πιτσιρικία δείχνει ότι δεν είσαι έτοιμος να αποδεχτείς μια αποτυχία που προφανώς δεν την φανταζόσουν. Και για το γεγονός ότι σου συνέβη είναι σίγουρο ότι δεν ευθύνονται οι 30 επιπλέον της εξέδρας που κακώς υπήρχαν, αλλά σίγουρα δεν επηρέασαν το τελικό σκορ.
Υ.Γ2: Η μεγάλη επιτυχία του Παναθηναϊκού γεννά πλέον προσδοκίες και η ενίσχυση της ομάδας είναι περισσότερο απαραίτητη από πριν. Η εντύπωση είναι πως μ' ένα αξιόπιστο «5άρι» κι ένα «3άρι» που θα μοιραστεί τον χρόνο με τους Γιάνκοβιτς και Χαραλαμπόπουλο, οι «πράσινοι» μπορούν να γίνουν ανταγωνιστικοί μέχρι ενός σημείου και στην Ευρωλίγκα.
Υ.Γ3: Οι απειλές του Γιαννακόπουλου στους διαιτητές, όπως αυτοί τις κατέγραψαν στο φύλλο αγώνα είναι απαράδεκτες και καταδικαστέες. Αποτελεί συνέχεια στην προσπάθεια ποδοσφαιροποίησης του μπάσκετ, η οποία έχει ξεκινήσει εδώ και δύο χρόνια, άλλοτε με εκατέρωθεν - ανούσιες για τον πολύ κόσμο - ανακοινώσεις, άλλοτε με απειλές σαν κι αυτές, άλλοτε με τιμωρίες που γράφονται στα παλιά υποδήματα των παραγόντων.
Στον «αέρα» ο Μπαρτζώκας!
Επισφαλής θεωρείται η θέση του Γιώργου Μπαρτζώκα στην τεχνική ηγεσία του Ολυμπιακού, χωρίς να ισχύουν για την ώρα οι φήμες περί υποβολής της παραίτησής του στους αδελφούς Αγγελόπουλους.
Για την ώρα και παρά την έντονη φημολογία, ο Έλληνας τεχνικός δεν έχει μιλήσει με τους ιδιοκτήτες της ΚΑΕ, αδελφούς Αγγελόπουλους, οπότε δεν ισχύει το ότι έχει υποβάλει την παραίτησή του. Αυτό δε σημαίνει πως αποκλείεται να το κάνει τις επόμενες ώρες, αφού σύμφωνα με πληροφορίες, χθες βράδυ μιλώντας σε συνεργάτες του και απαντώντας στους οπαδούς, τόνιζε: «Αφού το πρόβλημα είμαι εγώ, να φύγω».
Σε περίπτωση που τελικά ο 49χρονος τεχνικός παραιτηθεί, είναι άγνωστο το τι θα πράξουν οι πρόεδροι της ομάδας, που «ζυγίζουν» όλα τα δεδομένα και θα αποφασίσουν. Η ιστορία τους και ο τρόπος που χειρίζονται τα θέματα τεχνικής ηγεσίας και όχι μόνο, έχει δείξει πως δεν παίρνουν αποφάσεις εν θερμώ. Όμως η πίεση είναι αυτή τη φορά αφόρητη και με γνώμονα το καλό της ομάδας και την ηρεμία της, δεν αποκλείεται να προχωρήσουν στην αλλαγή του προπονητή. Όπως και δεν αποκλείεται να τον στηρίξουν.
Μοναδική περίπτωση άμεσης απομάκρυνσης, ήταν αυτή του Πίνι Γκέρσον, ο οποίος δέχθηκε «βροχή» αντικειμένων στο ΣΕΦ μετά από μία ήττα από την Σιένα. Το σκηνικό μοιάζει πάρα πολύ με αυτό του Ισραηλινού, ενώ καλά πληροφορημένες πηγές στην ομάδα, εκτιμούν πως άμεσα θα παρθούν αποφάσεις. Αυτή τη στιγμή όλα είναι «ανοικτά» και οι σκέψεις-κινήσεις κρατούνται από τους «ερυθρόλευκους» ως επτασφράγιστο μυστικό.
Δεν υπάρχει τίποτα επίσημο που να αφορά το μέλλον του Μπαρτζώκα, όπως και κανένα σχόλια στα ονόματα των υποψήφιων αντικαταστατών που έχουν ακουστεί (Γιάννης Σφαιρόπουλος, Σάσα Τζόρτζεβιτς, Φώτης Κατσικάρης).
*Η σημερινή προπόνηση, είναι προγραμματισμένη για τις 18:00. *Πηγή: sport-fm.gr*
Ρετσινιά σαν το -35! Γιατί δεν έχει παραιτηθεί ακόμα;
Ο Γ. Κογκαλίδης εξηγεί στον SportDog γιατί ο Γιώργος Μπαρτζώκας
στιγματίστηκε από την ιστορία. Η "συγνώμη" που δεν είπε ποτέ κι ο
"σκελετός" που βρίσκεται στην ντουλάπα του!
Τι κοινό μπορεί να έχει ο Γιώργος Μπαρτζώκας και ο Μπόζινταρ Μάλκοβιτς;
Έχουν να λένε για μια …τεράστια πρωτιά. Ο Μάλκοβιτς ήταν ο πρώτος
προπονητής που κατέκτησε Ευρωλίγκα (Κύπελλο Πρωταθλητριών, αν δεν κάνω
λάθος, της τότε εποχής) με ελληνική ομάδα κι ο Μπαρτζώκας ο πρώτος
Έλληνας προπονητής, που κέρδισε την Ευρωλίγκα. Δεν είναι, όμως, το
μοναδικό κοινό σημείο: Είναι οι δύο κόουτς, που ...στιγμάτισε η ιστορία!
Ήταν 19 Μαΐου 1996, όταν ο τροπαιούχος Παναθηναϊκός πήγε με ...γαλλικό αέρα (το φάιναλ φορ είχε γίνει στο Παρίσι) στο ΣΕΦ, για τον τελικό που θα έκρινε τον τίτλο. Όχι μόνο του ...κόπηκε ο αέρας, αλλά χωρίς ανάσα οι παίκτες του είδαν το ταμπλό να γράφει το ατιμωτικό 73-38 σε βάρος τους.
Αυτή η ήττα στοιχειώνει εδώ και 18 χρόνια τον Παναθηναϊκό. Μπορεί να έχει βγει νικητής από τις περισσότερες μονομαχίες με τον "αιώνιο" αντίπαλο, ειδικά στους αγώνες που κρίνουν τίτλο, όμως ποτέ δεν έβγαλε από πάνω του τη ...ρετσινιά του -35. Όλα αυτά μέχρι χθες το βράδυ.
Αυτή η ήττα του Ολυμπιακού είναι ισοδύναμη. Είναι εξίσου ντροπιαστική, είναι -κατ΄ αναλογία- ιστορική. Γιατί είναι ένα αποτέλεσμα εκτός λογικής, εκτός πραγματικότητας, εκτός κάθε μπασκετικής ανάλυσης. Οι "ερυθρόλευκοι" δεν ήταν απλά το φαβορί. Τηρουμένων των αναλογιών έπρεπε να φύγουν με χαλαρή νίκη από το ΟΑΚΑ. Αντ΄ αυτού έφυγαν με σκυμμένο κεφάλι, ντροπιασμένοι όσο ποτέ.
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν χωρά πουθενά. Περίμενα ότι στη συνέντευξη Τύπου θα έλεγε ΜΟΝΟ δύο λέξεις. Η μία ήταν "συγνώμη" και η άλλη "παραιτούμαι". Δεν το έπραξε. Το γιατί το γνωρίζει ο ίδιος.
Οι εικόνες στο ΣΕΦ, η ταραχώδης άφιξη της αποστολής, οι αποδοκιμασίες, οι προπηλακισμοί, δεν είναι στοιχεία που επικροτούμε. Αλίμονο. Επαγγελματίες είναι κι αν δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους απομακρύνονται, δεν προπηλακίζονται. Όμως, είναι ξεκάθαρο πως ο κόσμος του Ολυμπιακού δεν αποδέχεται πλέον ως τεχνικό ηγέτη της ομάδας τον Γιώργο Μπαρτζώκα.
Η γνώμη μου είναι πως σήμερα κιόλας, έχει αργήσει ήδη, πρέπει να ανακοινωθεί η από κοινού λύση της συνεργασίας. Η αποτυχία του Έλληνα τεχνικού είναι παροιμιώδης. Είτε σε αγωνιστικό, είτε σε ψυχολογικό επίπεδο. Ακόμα κι όταν ο Κώστας Σλούκας προσπαθούσε να του παράσχει ομπρέλα προστασίας, ο ίδιος μετατόπιζε το βάρος της ευθύνης στους παίκτες του, συμπεριλαμβανομένου και του διεθνή πόιντ γκαρντ, που ήταν δίπλα του στη συνέντευξη Τύπου και τον "κάλυπτε".
Δεν είμαι από αυτούς που στοχοποιούν, ή αναζητούν αποδιοπομπαίους τράγους, όμως ο καθένας κρίνεται από τη δουλειά του. Κι εγώ αν αρχίσω να γράφω άλλα αντί άλλων θα χάσω το προνόμιο να έρχομαι σε απευθείας επαφή μαζί σας. Κι ο καθένας εξ ημών, αν δεν κάνει σωστά τη δουλειά του. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας έχει στην ...ντουλάπα του μια περήφανη κατάκτηση ευρωπαϊκού τίτλου, με πανέμορφο μπάσκετ, με ποιοτική απόδοση, με εξαιρετική προσέγγιση στα πράγματα. Από χθες έχει κι έναν ...σκελετό. Το αν θα τον κουβαλά 16 χρόνια, θα το δείξει η ιστορία.
*Πηγή: sportdog.gr*
Ήταν 19 Μαΐου 1996, όταν ο τροπαιούχος Παναθηναϊκός πήγε με ...γαλλικό αέρα (το φάιναλ φορ είχε γίνει στο Παρίσι) στο ΣΕΦ, για τον τελικό που θα έκρινε τον τίτλο. Όχι μόνο του ...κόπηκε ο αέρας, αλλά χωρίς ανάσα οι παίκτες του είδαν το ταμπλό να γράφει το ατιμωτικό 73-38 σε βάρος τους.
Αυτή η ήττα στοιχειώνει εδώ και 18 χρόνια τον Παναθηναϊκό. Μπορεί να έχει βγει νικητής από τις περισσότερες μονομαχίες με τον "αιώνιο" αντίπαλο, ειδικά στους αγώνες που κρίνουν τίτλο, όμως ποτέ δεν έβγαλε από πάνω του τη ...ρετσινιά του -35. Όλα αυτά μέχρι χθες το βράδυ.
Αυτή η ήττα του Ολυμπιακού είναι ισοδύναμη. Είναι εξίσου ντροπιαστική, είναι -κατ΄ αναλογία- ιστορική. Γιατί είναι ένα αποτέλεσμα εκτός λογικής, εκτός πραγματικότητας, εκτός κάθε μπασκετικής ανάλυσης. Οι "ερυθρόλευκοι" δεν ήταν απλά το φαβορί. Τηρουμένων των αναλογιών έπρεπε να φύγουν με χαλαρή νίκη από το ΟΑΚΑ. Αντ΄ αυτού έφυγαν με σκυμμένο κεφάλι, ντροπιασμένοι όσο ποτέ.
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν χωρά πουθενά. Περίμενα ότι στη συνέντευξη Τύπου θα έλεγε ΜΟΝΟ δύο λέξεις. Η μία ήταν "συγνώμη" και η άλλη "παραιτούμαι". Δεν το έπραξε. Το γιατί το γνωρίζει ο ίδιος.
Οι εικόνες στο ΣΕΦ, η ταραχώδης άφιξη της αποστολής, οι αποδοκιμασίες, οι προπηλακισμοί, δεν είναι στοιχεία που επικροτούμε. Αλίμονο. Επαγγελματίες είναι κι αν δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους απομακρύνονται, δεν προπηλακίζονται. Όμως, είναι ξεκάθαρο πως ο κόσμος του Ολυμπιακού δεν αποδέχεται πλέον ως τεχνικό ηγέτη της ομάδας τον Γιώργο Μπαρτζώκα.
Η γνώμη μου είναι πως σήμερα κιόλας, έχει αργήσει ήδη, πρέπει να ανακοινωθεί η από κοινού λύση της συνεργασίας. Η αποτυχία του Έλληνα τεχνικού είναι παροιμιώδης. Είτε σε αγωνιστικό, είτε σε ψυχολογικό επίπεδο. Ακόμα κι όταν ο Κώστας Σλούκας προσπαθούσε να του παράσχει ομπρέλα προστασίας, ο ίδιος μετατόπιζε το βάρος της ευθύνης στους παίκτες του, συμπεριλαμβανομένου και του διεθνή πόιντ γκαρντ, που ήταν δίπλα του στη συνέντευξη Τύπου και τον "κάλυπτε".
Δεν είμαι από αυτούς που στοχοποιούν, ή αναζητούν αποδιοπομπαίους τράγους, όμως ο καθένας κρίνεται από τη δουλειά του. Κι εγώ αν αρχίσω να γράφω άλλα αντί άλλων θα χάσω το προνόμιο να έρχομαι σε απευθείας επαφή μαζί σας. Κι ο καθένας εξ ημών, αν δεν κάνει σωστά τη δουλειά του. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας έχει στην ...ντουλάπα του μια περήφανη κατάκτηση ευρωπαϊκού τίτλου, με πανέμορφο μπάσκετ, με ποιοτική απόδοση, με εξαιρετική προσέγγιση στα πράγματα. Από χθες έχει κι έναν ...σκελετό. Το αν θα τον κουβαλά 16 χρόνια, θα το δείξει η ιστορία.
*Πηγή: sportdog.gr*
Oι τύποι μάς άλλαξαν ...προλόγους και επιλόγους!!
Από την πίκρα και τη μουρμούρα στη χαρά και την ικανοποίηση! O K.
Γκόντζος γράφει στο SportDog για τη συγκλονιστική ανατροπή από τα
απίστευτα πιτσιρίκια του Παναθηναϊκού.Ο συγκλονιστικό τρόπος με τον οποίο ο Παναθηναϊκός κέρδισε το παιχνίδι
με τον Ολυμπιακό και ουσιαστικά και τον πρώτο του τίτλο για φέτος, ίσως
και να επισκιάζει την ουσία των όσων είδαμε απόψε στο παρκέ του ΟΑΚΑ.
Κι αυτό ήταν η παρουσία της νέας ομάδας του Παναθηναϊκού. Νέας από κάθε άποψη και κυριολεκτικά. Και αγωνιστικά αλλά και ηλικιακά.
Ακόμα δηλαδή κι αν δεν γινόταν αυτή η εκπληκτική ανατροπή στα τελευταία δευτερόλεπτα και πάλι ο Παναθηναϊκός θα μπορούσε να μιλάει για μια νέα ομάδα που έδωσε υποσχέσεις και όλα τα σχετικά.
Μόνο που καταλαβαίνετε όλοι, ότι σε περίπτωση ήττας, όλα αυτά θα πήγαιναν αδιάβαστα. Οι περισσότεροι θα θεωρούσαν ότι λεγόντουσαν για να γλυκαθεί το χάπι της ήττας και οι υπόλοιποι δεν θα είχαν -τις πρώτες ώρες τουλάχιστον- την όρεξη να σκεφτούν τα όποια θετικά μετά από μια ήττα-αποκλεισμό από τον Ολυμπιακό.
Η πλάκα όμως είναι, πως το ίδιο θα κληθούν να κάνουν και τώρα ή έστω το ίδιο πρέπει να κάνουν και τώρα.
Παρά δηλαδή τον λογικότατο ενθουσιασμό έως ντελίριο που θα τους έχει πιάσει μετά την εκπληκτική ανατροπή και νίκη-πρόκριση-κούπα για τον Παναθηναϊκό, όταν ηρεμήσουν και σκεφτούν με πιο κρύο αίμα ή πιο ψύχραιμα, θα δουν ότι ο πραγματικός λόγος της χαράς τους θα πρέπει να είναι άλλος.
Θα πρέπει να είναι δηλαδή, η ικανοποίηση ή η διάλυση αν θέλετε των όποιων αμφιβολιών είχαν μέχρι χθες, πως ο Παναθηναϊκός μπορεί και την ομάδα να ανανεώσει και να μείνει σε πρωταγωνιστικό ρόλο σε όλα τα επίπεδα και να διατηρήσει μαζί με όλα αυτά αυτό το περίφημο και μοναδικό DNA του νικητή και πρωταθλητή, με το οποίο είναι μπολιασμένη αυτή η φανέλα με τα έξι αστέρια και τις αμέτρητες κούπες.
Το ότι δεν τελείωσε εδώ η ιστορία, είναι σωστό. Το ότι η ομάδα αυτή έχει πολύ δρόμο μπροστά της και ασφαλώς θα έχει και σκαμπανεβάσματα, είναι κι αυγό σωστό. Όπως επίσης σωστό είναι και το ότι γενικότερα στον αθλητισμό ένα παιχνίδι από μόνο του μπορεί και να μη λέει τίποτε.
Άλλο τόσο σωστό όμως είναι, ότι το δείγμα γραφής και από πλευράς ποιότητας και από πλευράς ψυχολογίας και νοοτροπίας που έδειξε απόψε η εντελώς νέα ομάδα του Παναθηναϊκού, μας επιτρέπει να ξεπερνάμε -με το σχετικό μέτρο βέβαια- όλες αυτές τις λογικές ενστάσεις και να μιλάμε για μια ομάδα που έδειξε ότι μπορεί να πάρει την καυτή σκυτάλη από τα βαριά χέρια και μυαλά που διαδέχεται.
Από κει και πέρα, ιδιαίτερες λεπτομέρειες υπήρξαν, πάντα υπάρχουν και πόσο μάλλον σε ένα άθλημα σαν το μπάσκετ που έμεναν ακόμα τέσσερα δέκατα του δευτερολέπτου και ακόμα δεν είχες πει τέλειωσε το παιχνίδι.
Όμως απόψε πήγαν περίπατο και οι λεπτομέρειες και όλα.
Καθώς δεν νομίζω ότι πολλοί από μας και από σας πίστευαν ότι αυτή η νέα ομάδα θα μπορούσε να φέρει τα πάνω κάτω τόσο εντυπωσιακά.
Ας μην ξεχνάμε. Μιλάμε επί της ουσίας για τον μισό σχεδόν Παναθηναϊκό από πλευράς απουσιών και για παιδιά που μέχρι χθες αυτή τη φανέλα και αυτή την ομάδα -όπως και αρκετούς από τους συμπαίκτες τους- τους έβλεπαν μόνο στην τηλεόραση ή στα ...όνειρά τους.
Για να σας πω την αλήθεια μάλιστα, όταν πλησίαζε το παιχνίδι στο τέλος και ειδικά εκεί που ο Ολυμπιακός ξαναπήρε προβάδισμα δέκα πόντων, στην ουσία σκεφτόμουν να ξεκινήσω το κομμάτι με το πόσο άτυχος είναι ο Παναθηναϊκός που τούτυχε τέτοιο παιχνίδι με το ξεκίνημα της σεζόν και που ότι και να πεις για την απόδοση ή για τις υποσχέσεις που άφησε αυτή η ομάδα, θα πνιγόταν στην πίκρα, τη στεναχώρια και γιατί όχι και τη μουρμούρα από την ήττα μέσα στο σπίτι σου από τον Ολυμπιακό.
Να όμως που αυτά τα πιτσιρίκια, ο μέγας Διαμαντίδης και αυτός ο περίεργος τύπος από την Ουρουγουάη έστειλαν αδιάβαστους και τους ...προλόγους και τους ...επιλόγους.
Οι τύποι είναι πραγματικά απίστευτοι. Και έδειξαν πως μας επιφυλάσσουν πολλές ακόμα τέτοιες βραδιές.
Και για να πω αυτό που σίγουρα σκέφτονται όλοι, σκεφθείτε τι θα γίνει όταν γυρίσουν και οι ...παλιοί, γίνουν καλά και οι ...άλλοι και οι νέοι γίνουν ακόμα πιο ωραίοι χρόνο με τον χρόνο.
Απλά σκεφθείτε το.*Πηγή: sportdog.gr*
Κι αυτό ήταν η παρουσία της νέας ομάδας του Παναθηναϊκού. Νέας από κάθε άποψη και κυριολεκτικά. Και αγωνιστικά αλλά και ηλικιακά.
Ακόμα δηλαδή κι αν δεν γινόταν αυτή η εκπληκτική ανατροπή στα τελευταία δευτερόλεπτα και πάλι ο Παναθηναϊκός θα μπορούσε να μιλάει για μια νέα ομάδα που έδωσε υποσχέσεις και όλα τα σχετικά.
Μόνο που καταλαβαίνετε όλοι, ότι σε περίπτωση ήττας, όλα αυτά θα πήγαιναν αδιάβαστα. Οι περισσότεροι θα θεωρούσαν ότι λεγόντουσαν για να γλυκαθεί το χάπι της ήττας και οι υπόλοιποι δεν θα είχαν -τις πρώτες ώρες τουλάχιστον- την όρεξη να σκεφτούν τα όποια θετικά μετά από μια ήττα-αποκλεισμό από τον Ολυμπιακό.
Η πλάκα όμως είναι, πως το ίδιο θα κληθούν να κάνουν και τώρα ή έστω το ίδιο πρέπει να κάνουν και τώρα.
Παρά δηλαδή τον λογικότατο ενθουσιασμό έως ντελίριο που θα τους έχει πιάσει μετά την εκπληκτική ανατροπή και νίκη-πρόκριση-κούπα για τον Παναθηναϊκό, όταν ηρεμήσουν και σκεφτούν με πιο κρύο αίμα ή πιο ψύχραιμα, θα δουν ότι ο πραγματικός λόγος της χαράς τους θα πρέπει να είναι άλλος.
Θα πρέπει να είναι δηλαδή, η ικανοποίηση ή η διάλυση αν θέλετε των όποιων αμφιβολιών είχαν μέχρι χθες, πως ο Παναθηναϊκός μπορεί και την ομάδα να ανανεώσει και να μείνει σε πρωταγωνιστικό ρόλο σε όλα τα επίπεδα και να διατηρήσει μαζί με όλα αυτά αυτό το περίφημο και μοναδικό DNA του νικητή και πρωταθλητή, με το οποίο είναι μπολιασμένη αυτή η φανέλα με τα έξι αστέρια και τις αμέτρητες κούπες.
Το ότι δεν τελείωσε εδώ η ιστορία, είναι σωστό. Το ότι η ομάδα αυτή έχει πολύ δρόμο μπροστά της και ασφαλώς θα έχει και σκαμπανεβάσματα, είναι κι αυγό σωστό. Όπως επίσης σωστό είναι και το ότι γενικότερα στον αθλητισμό ένα παιχνίδι από μόνο του μπορεί και να μη λέει τίποτε.
Άλλο τόσο σωστό όμως είναι, ότι το δείγμα γραφής και από πλευράς ποιότητας και από πλευράς ψυχολογίας και νοοτροπίας που έδειξε απόψε η εντελώς νέα ομάδα του Παναθηναϊκού, μας επιτρέπει να ξεπερνάμε -με το σχετικό μέτρο βέβαια- όλες αυτές τις λογικές ενστάσεις και να μιλάμε για μια ομάδα που έδειξε ότι μπορεί να πάρει την καυτή σκυτάλη από τα βαριά χέρια και μυαλά που διαδέχεται.
Από κει και πέρα, ιδιαίτερες λεπτομέρειες υπήρξαν, πάντα υπάρχουν και πόσο μάλλον σε ένα άθλημα σαν το μπάσκετ που έμεναν ακόμα τέσσερα δέκατα του δευτερολέπτου και ακόμα δεν είχες πει τέλειωσε το παιχνίδι.
Όμως απόψε πήγαν περίπατο και οι λεπτομέρειες και όλα.
Καθώς δεν νομίζω ότι πολλοί από μας και από σας πίστευαν ότι αυτή η νέα ομάδα θα μπορούσε να φέρει τα πάνω κάτω τόσο εντυπωσιακά.
Ας μην ξεχνάμε. Μιλάμε επί της ουσίας για τον μισό σχεδόν Παναθηναϊκό από πλευράς απουσιών και για παιδιά που μέχρι χθες αυτή τη φανέλα και αυτή την ομάδα -όπως και αρκετούς από τους συμπαίκτες τους- τους έβλεπαν μόνο στην τηλεόραση ή στα ...όνειρά τους.
Για να σας πω την αλήθεια μάλιστα, όταν πλησίαζε το παιχνίδι στο τέλος και ειδικά εκεί που ο Ολυμπιακός ξαναπήρε προβάδισμα δέκα πόντων, στην ουσία σκεφτόμουν να ξεκινήσω το κομμάτι με το πόσο άτυχος είναι ο Παναθηναϊκός που τούτυχε τέτοιο παιχνίδι με το ξεκίνημα της σεζόν και που ότι και να πεις για την απόδοση ή για τις υποσχέσεις που άφησε αυτή η ομάδα, θα πνιγόταν στην πίκρα, τη στεναχώρια και γιατί όχι και τη μουρμούρα από την ήττα μέσα στο σπίτι σου από τον Ολυμπιακό.
Να όμως που αυτά τα πιτσιρίκια, ο μέγας Διαμαντίδης και αυτός ο περίεργος τύπος από την Ουρουγουάη έστειλαν αδιάβαστους και τους ...προλόγους και τους ...επιλόγους.
Οι τύποι είναι πραγματικά απίστευτοι. Και έδειξαν πως μας επιφυλάσσουν πολλές ακόμα τέτοιες βραδιές.
Και για να πω αυτό που σίγουρα σκέφτονται όλοι, σκεφθείτε τι θα γίνει όταν γυρίσουν και οι ...παλιοί, γίνουν καλά και οι ...άλλοι και οι νέοι γίνουν ακόμα πιο ωραίοι χρόνο με τον χρόνο.
Απλά σκεφθείτε το.*Πηγή: sportdog.gr*
Ε, ε, ε, ο, ο, ο, βγάλτε τις φανέλες...!
Ο Δημοσθένης Καρμοίρης μπαίνει στην καρδιά και το μυαλό του τελευταίου
οπαδού του Ολυμπιακού και "ξεκλειδώνει" το σύνθημα που ταιριάζει στους
παίκτες του Μπαρτζώκα.
Ή δένουνε από μια πέτρα στο λαιμό και πάνε και "φουντάρουνε" στο
φαληρικό όρμο παραπλεύρως του ΣΕΦ ή οι πιο πολλοί τουλάχιστον - με
ελάχιστες εξαιρέσεις - ζητούν αυτοβούλως λύση των συμβολαίων τους,
παραιτούμενοι κάθε νομίμου δικαιώματος τους (των απολαβών τους,
πρωτίστως, για τους επόμενους μήνες, για να μην πω για ...όλη τη χρονιά
από τους βατήρες εκκίνησης ακόμα!).
Που αν δεν αναζητείται φιλότιμο, καλύτερα να έθεταν τις παραιτήσεις τους στους Αγγελόπουλους, αναγνωρίζοντας περισσότερο τσαγανό και πάθος για το σύλλογο στα αφεντικά τους, παρά στους εαυτούς τους, μολονότι πληρώνονται (και αδρά) κιόλας για να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους.
Δεν γίνεται να έχει προηγηθεί τόσο "χαρτομάνι", οι ανακοινώσεις-πολεμικά ανακοινωθέντα με την άλλη πλευρά του Γιαννακόπουλου, να μαίνονται τόσες μέρες πριν από το τζάμπολ του ΟΑΚΑ, με τους ιδιοκτήτες της ΚΑΕ, με ...πλήρη στρατιωτική εξάρτηση να μάχονται σκληρά στο αγωνιστικό περιθώριο και στο παρκέ να εμφανίζονται (πάλι και ...ξανά) οι ίδιες άτολμες φανέλες.
Παίκτες χωρίς "άντερα", ξένα σώματα, ψυχικά και ιστορικά, αναλογικά με τις απαιτήσεις και την παραδοσιακή φλόγα του σωματείου τους. Επαγγελματίες που δεν ξέρουν; Δεν μπορούν; Δεν το ...σηκώνουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, κάθε που περνούν την κεντρική πύλη του κλειστού των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων;
Η ουσία είναι ότι δεν πάει άλλο. Και αρκεί μια φευγαλέα ματιά στα "post" των φίλων του Ολυμπιακού στα Μέσα κοινωνικής δικτύωσης, από την ώρα που εξελισσόταν το ματς και για πολλές ώρες μετά, προκειμένου να αντιληφεί και κάποιος εντελώς ξένος με την ομάδα, την πίκρα και την απογοήτευση τους.
Από αυτή την ομάδα που για δύο συνεχόμενα χρόνια σκαρφάλωσε στην κορυφή της Ευρώπης, αλλά - επί του απόλυτου κοντράστ - η ζωή της στον εσωτερικό χώρο εξακολουθεί να σκιάζεται από την επιβλητικότητα του ...τέρατος του μισητού αντιπάλου της!
Δεν μπορεί να παίζει ο Ολυμπιακός με τον Παναθηναϊκό - έστω και για μια υποβαθμισμένη διοργάνωση όπως είναι το Κύπελλο, που είτε το κατακτάς είτε το χάνεις ελάχιστοι το θυμούνται και το επικαλούνται ύστερα από λίγο καιρό - και να μην προασπίζεσαι το γόητρο της φανέλας που φοράς. Κι εδώ, θα περιμένει κανείς (πια) από τους αδελφούς Αγγελόπουλους να βάλουν μια τάξη σ΄ αυτό το επαναλαμβανόμενο γεγονός, το οποίο τούτη τη φορά παίρνει διαστάσεις γελοιότητας και ντροπής.
Σκληρά λόγια, όμως αυτό είναι. Και η αλήθεια τσούζει και πονάει. Μόνο που κάπως, κάποτε, επιβάλλεται να υπογραμμίζεται. Ειδικά πια όταν ...δεν πάει άλλο...
Από κάπου θα πεταγόταν ο Χατζηγιάννης για συναυλία
Η ήττα και ο αποκλεισμός του Ολυμπιακού από τη ...νοστιμιά της πρώτης κούπας της σεζόν - γιατί περί αυτού πρόκειται όπως ξέρουμε όλοι κι ας ήταν προημιτελικός ο αγώνας - ήρθε και πέρυσι. Μόνο που τώρα ήταν αλλιώς οι συνθήκες και οι καταστάσεις.
Οι Πειραιώτες δεν παίζονταν τυχαία φαβορί από τον ..."Stoiximan" που διαφημίζεται κιόλας, φόρα παρτίδα από φέτος, στις φανέλες του πρωταθλητή. Ήταν το απόλυτο φαβορί (4.65 παιζόταν ο Άσος και κάπου κοντά στο 1,50 το Διπλό!) και παρέμειναν το γνωστό, κλασικό αουτσάιντερ. Κι αυτό μονάχα ο Ολυμπιακός του Μπαρτζώκα μπορούσε να το ...καταφερει!
Άδειες οι εξέδρες του ΟΑΚΑ, με τα τσιρίγματα των cheerleaders να κάνουν "τίμια" προσπάθεια να δώσουν στόμφο και "αντί-Ολυμπιακή" ατμόσφαιρα στο ματς, ωστόσο πιο πολύ να σου προκαλούν την εντύπωση ότι ετοιμάζεται να ...βγει μέσα από τη σκηνή ο Μιχάλης Χατζηγιάννης ή κάποιος άλλος καλλιτέχνης-σταρ για συναυλία.
Ντέρμπι σου λέει ο άλλος. Με κρύες κερκίδες, περιβάλλον αλαλούμ, μη μπασκετικό και εκτός συνθηκών "classico" 1000% και διόλου ζεστές τις αγωνιστικές μηχανές των δύο τους, καθώς αυτή η εποχή, πριν καν τα αρχικά τζάμπολ πρωταθλήματος και Euroleague, πιο πολύ σου κάνει για πρόβα τζενεράλε, παρά για μια κόντρα "αιωνίων" με φόντο έναν τίτλο, ένα τρόπαιο.
Με ελλείψεις αμφότεροι, με τον ΠΑΟ να παρουσιάζεται όμως, με εντελώς νέα ομάδα, "αμούστακα παιδιά" και καινούργιο προπονητή, ο οποίος δεν έχει ιδέα ακόμα από το τι θα πει να ...βαράει η πίεση "κόκκινα" για Αγγελόπουλους και Γιαννακόπουλους, Πράσινους και Ερυθρόλευκους οπαδούς, γι΄ αυτό το δόλιο το γόητρο.
Γι΄ αυτό ναι! Ποιος χολοσκάει τώρα για το έπαθλο του Κυπέλλου μωρέ. Η ...καζούρα και η περηφάνεια είναι το ζήτημα, η "κεντρική ιδέα" τέτοιων παιχνιδιών, στην αρχή της χρονιάς.
Σ΄ αυτό τον τομέα οι παίκτες του Ολυμπιακού εμφανίστηκαν εκ νέου κατώτεροι των συνθηκών και του "ειδικού βάρους" να νικάς τον Παναθηναϊκό - που σου έχει κάνει και τόσες πλάκες - στο σπίτι του (κι ας είναι άδειο). Τους στάθηκε αδύνατο να πάρουν ακόμα ένα ντέρμπι με την ετικέτα του φαβορί. Του μεγάλου φαβορί.
Μια έτοιμη ομάδα από την περασμένη σεζόν, με κάποιες καλές προσθήκες (ειδικά αυτή του Λαφαγιέτ όπως φάνηκε και θα φανεί ξεκάθαρα νομίζω στη συνέχεια) που τον κατέστησαν σχεδόν υπερπλήρη (αν ίσως έλυνε και την εναλλακτική στη θέση "5") ηττήθηκε (κλασικά) από τον Διαμαντίδη και μια παλιοπαρέα από "ρούκις", σαν τον Παππά που όντως μεγαλούργησε. Ή και τον Μπλουμς, που και δεν είναι κάτι σπουδαίο και πρωτοπάτησε το ποδάρι του στην Ελλάδα μόλις την περασμένη Τετάρτη!
Κοιτάζοντας την στατιστική, με τους αριθμούς να παρουσιάζουν υπεροπλία του Ολυμπιακού στον αγώνα, σε κάθε τομέα, πριν στη διάρκεια και ύστερα από τη λήξη του παιχνιδιού (γιατί στη θεωρία δεν αλλάζει κάτι), καταλήγεις αβίαστα στο συμπέρασμα ότι ΔΕΝ ΓΙΝΟΤΑΝ ΝΑ ΧΑΘΕΙ ο αγώνας.
Όπως και όταν η διαφορά και το μαξιλαράκι ασφαλείας υπήρχε για τον Ολυμπιακό στο 2ο ημίχρονο.
Όπως και όταν 2 λεπτά πριν από τη λήξη το χάντικαπ ήταν 7 πόντοι!
Δεν γίνονται αυτά στο μπάσκετ. Ο Παναθηναϊκός ΜΟΝΟ τα κάνει.
Και ο Ολυμπιακός ΜΟΝΟ ...τα χάνει!*Πηγή: sportdog.gr*
Που αν δεν αναζητείται φιλότιμο, καλύτερα να έθεταν τις παραιτήσεις τους στους Αγγελόπουλους, αναγνωρίζοντας περισσότερο τσαγανό και πάθος για το σύλλογο στα αφεντικά τους, παρά στους εαυτούς τους, μολονότι πληρώνονται (και αδρά) κιόλας για να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους.
Δεν γίνεται να έχει προηγηθεί τόσο "χαρτομάνι", οι ανακοινώσεις-πολεμικά ανακοινωθέντα με την άλλη πλευρά του Γιαννακόπουλου, να μαίνονται τόσες μέρες πριν από το τζάμπολ του ΟΑΚΑ, με τους ιδιοκτήτες της ΚΑΕ, με ...πλήρη στρατιωτική εξάρτηση να μάχονται σκληρά στο αγωνιστικό περιθώριο και στο παρκέ να εμφανίζονται (πάλι και ...ξανά) οι ίδιες άτολμες φανέλες.
Παίκτες χωρίς "άντερα", ξένα σώματα, ψυχικά και ιστορικά, αναλογικά με τις απαιτήσεις και την παραδοσιακή φλόγα του σωματείου τους. Επαγγελματίες που δεν ξέρουν; Δεν μπορούν; Δεν το ...σηκώνουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, κάθε που περνούν την κεντρική πύλη του κλειστού των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων;
Η ουσία είναι ότι δεν πάει άλλο. Και αρκεί μια φευγαλέα ματιά στα "post" των φίλων του Ολυμπιακού στα Μέσα κοινωνικής δικτύωσης, από την ώρα που εξελισσόταν το ματς και για πολλές ώρες μετά, προκειμένου να αντιληφεί και κάποιος εντελώς ξένος με την ομάδα, την πίκρα και την απογοήτευση τους.
Από αυτή την ομάδα που για δύο συνεχόμενα χρόνια σκαρφάλωσε στην κορυφή της Ευρώπης, αλλά - επί του απόλυτου κοντράστ - η ζωή της στον εσωτερικό χώρο εξακολουθεί να σκιάζεται από την επιβλητικότητα του ...τέρατος του μισητού αντιπάλου της!
Δεν μπορεί να παίζει ο Ολυμπιακός με τον Παναθηναϊκό - έστω και για μια υποβαθμισμένη διοργάνωση όπως είναι το Κύπελλο, που είτε το κατακτάς είτε το χάνεις ελάχιστοι το θυμούνται και το επικαλούνται ύστερα από λίγο καιρό - και να μην προασπίζεσαι το γόητρο της φανέλας που φοράς. Κι εδώ, θα περιμένει κανείς (πια) από τους αδελφούς Αγγελόπουλους να βάλουν μια τάξη σ΄ αυτό το επαναλαμβανόμενο γεγονός, το οποίο τούτη τη φορά παίρνει διαστάσεις γελοιότητας και ντροπής.
Σκληρά λόγια, όμως αυτό είναι. Και η αλήθεια τσούζει και πονάει. Μόνο που κάπως, κάποτε, επιβάλλεται να υπογραμμίζεται. Ειδικά πια όταν ...δεν πάει άλλο...
Από κάπου θα πεταγόταν ο Χατζηγιάννης για συναυλία
Η ήττα και ο αποκλεισμός του Ολυμπιακού από τη ...νοστιμιά της πρώτης κούπας της σεζόν - γιατί περί αυτού πρόκειται όπως ξέρουμε όλοι κι ας ήταν προημιτελικός ο αγώνας - ήρθε και πέρυσι. Μόνο που τώρα ήταν αλλιώς οι συνθήκες και οι καταστάσεις.
Οι Πειραιώτες δεν παίζονταν τυχαία φαβορί από τον ..."Stoiximan" που διαφημίζεται κιόλας, φόρα παρτίδα από φέτος, στις φανέλες του πρωταθλητή. Ήταν το απόλυτο φαβορί (4.65 παιζόταν ο Άσος και κάπου κοντά στο 1,50 το Διπλό!) και παρέμειναν το γνωστό, κλασικό αουτσάιντερ. Κι αυτό μονάχα ο Ολυμπιακός του Μπαρτζώκα μπορούσε να το ...καταφερει!
Άδειες οι εξέδρες του ΟΑΚΑ, με τα τσιρίγματα των cheerleaders να κάνουν "τίμια" προσπάθεια να δώσουν στόμφο και "αντί-Ολυμπιακή" ατμόσφαιρα στο ματς, ωστόσο πιο πολύ να σου προκαλούν την εντύπωση ότι ετοιμάζεται να ...βγει μέσα από τη σκηνή ο Μιχάλης Χατζηγιάννης ή κάποιος άλλος καλλιτέχνης-σταρ για συναυλία.
Ντέρμπι σου λέει ο άλλος. Με κρύες κερκίδες, περιβάλλον αλαλούμ, μη μπασκετικό και εκτός συνθηκών "classico" 1000% και διόλου ζεστές τις αγωνιστικές μηχανές των δύο τους, καθώς αυτή η εποχή, πριν καν τα αρχικά τζάμπολ πρωταθλήματος και Euroleague, πιο πολύ σου κάνει για πρόβα τζενεράλε, παρά για μια κόντρα "αιωνίων" με φόντο έναν τίτλο, ένα τρόπαιο.
Με ελλείψεις αμφότεροι, με τον ΠΑΟ να παρουσιάζεται όμως, με εντελώς νέα ομάδα, "αμούστακα παιδιά" και καινούργιο προπονητή, ο οποίος δεν έχει ιδέα ακόμα από το τι θα πει να ...βαράει η πίεση "κόκκινα" για Αγγελόπουλους και Γιαννακόπουλους, Πράσινους και Ερυθρόλευκους οπαδούς, γι΄ αυτό το δόλιο το γόητρο.
Γι΄ αυτό ναι! Ποιος χολοσκάει τώρα για το έπαθλο του Κυπέλλου μωρέ. Η ...καζούρα και η περηφάνεια είναι το ζήτημα, η "κεντρική ιδέα" τέτοιων παιχνιδιών, στην αρχή της χρονιάς.
Σ΄ αυτό τον τομέα οι παίκτες του Ολυμπιακού εμφανίστηκαν εκ νέου κατώτεροι των συνθηκών και του "ειδικού βάρους" να νικάς τον Παναθηναϊκό - που σου έχει κάνει και τόσες πλάκες - στο σπίτι του (κι ας είναι άδειο). Τους στάθηκε αδύνατο να πάρουν ακόμα ένα ντέρμπι με την ετικέτα του φαβορί. Του μεγάλου φαβορί.
Μια έτοιμη ομάδα από την περασμένη σεζόν, με κάποιες καλές προσθήκες (ειδικά αυτή του Λαφαγιέτ όπως φάνηκε και θα φανεί ξεκάθαρα νομίζω στη συνέχεια) που τον κατέστησαν σχεδόν υπερπλήρη (αν ίσως έλυνε και την εναλλακτική στη θέση "5") ηττήθηκε (κλασικά) από τον Διαμαντίδη και μια παλιοπαρέα από "ρούκις", σαν τον Παππά που όντως μεγαλούργησε. Ή και τον Μπλουμς, που και δεν είναι κάτι σπουδαίο και πρωτοπάτησε το ποδάρι του στην Ελλάδα μόλις την περασμένη Τετάρτη!
Κοιτάζοντας την στατιστική, με τους αριθμούς να παρουσιάζουν υπεροπλία του Ολυμπιακού στον αγώνα, σε κάθε τομέα, πριν στη διάρκεια και ύστερα από τη λήξη του παιχνιδιού (γιατί στη θεωρία δεν αλλάζει κάτι), καταλήγεις αβίαστα στο συμπέρασμα ότι ΔΕΝ ΓΙΝΟΤΑΝ ΝΑ ΧΑΘΕΙ ο αγώνας.
Όπως και όταν η διαφορά και το μαξιλαράκι ασφαλείας υπήρχε για τον Ολυμπιακό στο 2ο ημίχρονο.
Όπως και όταν 2 λεπτά πριν από τη λήξη το χάντικαπ ήταν 7 πόντοι!
Δεν γίνονται αυτά στο μπάσκετ. Ο Παναθηναϊκός ΜΟΝΟ τα κάνει.
Και ο Ολυμπιακός ΜΟΝΟ ...τα χάνει!*Πηγή: sportdog.gr*
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)