Ο άνθρωπος που γύρισε την πλάτη στον Μουρίνιο!! (vid)

Ο Δημοσθένης Γεωργακόπουλος γράφει για τον Φιλίπε Μοράις, ο οποίος το 2006 είπε «όχι» στο συμβόλαιο που του πρόσφερε ο Special One και εννέα χρόνια μετά τον πλήγωσε με τη φανέλα της Μπράντφορντ.

Αποτελεί έναν από τους – μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού – ποδοσφαιριστές που δε θέλησαν να αγωνιστούν υπό τις οδηγίες του Ζοσέ Μουρίνιο. Και μάλιστα στο ξεκίνημα της καριέρας του, όταν ήταν μόλις 21 ετών. Ο Φιλίπε Μοράις είναι ένας παίκτης γέννημα-θρέμμα της Τσέλσι, καθώς σε μικρή ηλικία οι γονείς του μετακόμισαν από την Πορτογαλία και εγκαταστάθηκαν στο Βόρειο Λονδίνο, όπου και μεγάλωσε. Στα 16 του πέρασε τις πύλες της ακαδημίας των «μπλε» και ένα χρόνο αργότερα ένας συμπατριώτης του αναλάμβανε το τιμόνι της πρώτης ομάδας. Ο Ζοσέ Μουρίνιο.
Όταν ο Μουρίνιο του... έκλεισε το μάτι
Η τύχη φαινόταν να χαμογελά στον 17χρονο εξτρέμ, τον οποίο έδειχνε να πιστεύει πολύ ο Special One. Μάλιστα, ο Φιλίπε Μοράις είναι... σημαδιακός για τον Μουρίνιο, καθώς ήταν παρών στον πρώτο παιχνίδι του Πορτογάλου τεχνικού στον πάγκο των Λονδρέζων. Ήταν το καλοκαίρι του 2004, όταν η Τσέλσι αγωνίστηκε εναντίον της Όξφορντ, σε φιλικό παιχνίδι προετοιμασίας, με τον Μοράις να μπαίνει ως αλλαγή στην αναμέτρηση.
Στην περίπτωση του, όμως, η αρχή δεν ήταν το ήμισυ του παντός. Εκείνη την εποχή έπεσαν πάνω του οι προβολείς των μικρών εθνικών ομάδων της Πορτογαλίας. Το τρίπτυχο ηλικία-Τσέλσι-Μουρίνιο ήταν αρκετό για τους συμπατριώτες του, ώστε να τον βλέπουν ως τον επόμενο... Φίγκο. Ο Μοράις αγωνίζεται τότε σε δύο αγώνες με την U21 της χώρας του, όμως μέχρι εκεί.
Ο λόγος του «όχι» στον Μουρίνιο
Ούτε με την Τσέλσι μπορεί να κάνει το κάτι παραπάνω. Τόσο τη σεζόν 2004-05, όσο και την επόμενη αγωνίζεται μόνο με την U18, ενώ έχει μια παρουσία στον πάγκο σε έναν αγώνα κυπέλλου κόντρα στη Χάντερσφιλντ τον Ιανουάριο του 2006. Ίσως αν εκείνο το ματς η Τσέλσι το είχε καθαρίσει από νωρίς, ο Μοράις να αγωνιζόταν έστω και μια φορά με τη φανέλα της. Η αναμέτρηση όμως εξελίχθηκε σε ντέρμπι και ο Μουρίνιο αναγκάστηκε να περάσει στο παιχνίδι τον Ρόμπεν για να πάρει τη νίκη. Τότε ήταν που ο Πορτογάλος μεσοεπιθετικός πήρε τη μεγάλη απόφαση να φύγει από την Τσέλσι.
Στη θέση του αγωνίζονταν με τη φανέλα της Τσέλσι παίκτες παγκόσμιας κλάσης. Άριεν Ρόμπεν, Τζο Κόουλ και Σον Ράιτ-Φίλιπς. Πρακτικά ήταν σχεδόν αδύνατον για τον Φιλίπε Μοράις να πάρει τις ευκαιρίες που αναζητούσε. Όσο κι αν ο Μουρίνιο πίστευε στις δυνατότητές του και τον έδωσε για ένα εξάμηνο στη Μίλτον Κέινς Ντονς για να «ψηθεί». Ο Πορτογάλος μεσοεπιθετικός είχε φτάσει ήδη 21 ετών και δεν ήθελε να παραμείνει σε μια ομάδα, που θα ήταν επιτυχία να βρίσκεται έστω και στον πάγκο της. Ήθελε να... ανοίξει τα φτερά του, παίζοντας ποδόσφαιρο.
Το καλοκαίρι του 2006 ολοκληρώνεται ο δανεισμός του στη Μίλτον Κέινς Ντονς και ο Μουρίνιο δίνει εντολή να ανανεωθεί το συμβόλαιο του συμπατριώτη του για έναν ακόμη χρόνο. Ο ίδιος όμως το αρνείται. Ο Φιλίπε Μοράις λέει «όχι» στην πρόταση του Special One για επέκταση της συνεργασίας και μένει ελεύθερος από την Τσέλσι. Οι δυο τους δε ξανασυναντήθηκαν ποτέ ποδοσφαιρικά, όμως ο Μοράις έχει πάντα να πει έναν καλό λόγο για την πρώτη του ομάδα και τον πρώτο του προπονητή σε επαγγελματικό επίπεδο.
Η συνάντηση Μουρίνιο-Μοράις μετά από 9 χρόνια
Από τότε ακολουθούν πολλές ομάδες στην καριέρα του. Μίλγουολ, Σεντ Τζόνστον, Χιμπέρνιαν, Ινβερνές, Όλνταμ, Στιβενέιτζ και φέτος η Μπράντφορντ. Μετά από εννέα χρόνια η κλήρωση του Κυπέλλου Αγγλίας και... η μοίρα ξανάσμιξε τους δύο συμπατριώτες. Ο ένας... μεγάλος και τρανός και ο άλλος παίκτης ομάδας της League One, που δεν έκανε ποτέ σπουδαία καριέρα. Σίγουρα, μπαίνοντας το Σάββατο στο Στάμφορντ Μπριτζ, ο Φιλίπε Μοράις είχε ένα λόγο παραπάνω για να παίξει καλά. Βλέπετε, ήταν η πρώτη φορά στην καριέρα του που θα έπαιζε σε επίσημο αγώνα στο συγκεκριμένο γήπεδο. Πριν εννέα χρόνια δεν του δόθηκε ποτέ η ευκαιρία και απέναντί του βρισκόταν ο άνθρωπος που δεν του την έδωσε. Ή που ο ίδιος δεν τον άφησε να του τη δώσει. Ο Ζοσέ Μουρίνιο.
Όλα όσα έγιναν στον αγωνιστικό χώρο συγκαταλέγονται πλέον στις πιο ηχηρές εκπλήξεις στην ιστορία του Κυπέλλου Αγγλίας. Η Μπράντφορντ έκανε την ανατροπή, νίκησε με 2-4 και πήρε την πρόκριση για τον 5ο γύρο του θεσμού, ενώ ο Φιλίπε Μοράις ήταν αυτός που ισοφάρισε σε 2-2, πανηγυρίζοντας έξαλλα αυτό το γκολ. Ίσως αυτό το γκολ να ονειρευόταν να το πετύχει πριν από μια δεκαετία περίπου. Με την μπλε φανέλα της Τσέλσι και όχι με την πορτοκαλί της Μπράντφορντ. Η ιστορία όμως δε γράφεται ούτε με τα «ίσως», ούτε με τα «αν»...

*Πηγή: gazzetta.gr*

Επικίνδυνα παιχνίδια με τη φωτιά!!

Ο Αρης Λαούδης γράφει για τη δύσκολη νίκη του Παναθηναϊκού στην Κηφισιά, τον Μπατίστα που έβαζε καλάθι μ' όποιον τρόπο επιθυμούσε και τον Νέλσον που μέσα σ' ένα δίλεπτο έκανε όσο δεν είχε κάνει στην υπόλοιπη διάρκεια του παιχνιδιού.

Το ‘χει βάλει σκοπό φαίνεται ο Παναθηναϊκός να παίζει με τη φωτιά στα εκτός έδρας παιχνίδια της Α1. Ναι μεν η «ψαλίδα» μεγάλων και μικρομεσαίων είναι μικρότερη συγκριτικά μ’ άλλες χρονιές, αλλά ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζουν τα ματς οι πρωταθλητές δίνει δικαιώματα στον αντίπαλο.
Μετά λοιπόν το καρδιοχτύπι της Πάτρας, τώρα ήταν η σειρά για το καρδιοχτύπι στην Κηφισιά μ’ έναν Παναθηναϊκό να βάζει τα χεράκια του και να αποπειράται να βγάλει τα ματάκια του με το ολοκληρωτικό μπλακ άουτ στο τελευταίο πεντάλεπτο.
Πάνω που έδειχνε να «καθαρίζει» με το +14, βρέθηκε από το πουθενά στο +3 και χρειάστηκε αυτό το ολόσωστο κερδισμένο αντιαθλητικό φάουλ του Μπατίστα στο φινάλε για να φύγει τελικά με το «διπλό» και να παραμείνει στο κυνήγι της πρώτης θέσης.
Οι απουσίες όπως έχουμε ξαναπεί μπορεί να αποτελούν δικαιολογίες για κάποια πράγματα, αλλά δεν αποτελούν δικαιολογία για όλα, ειδικά όταν έχεις απέναντί σου μια ομάδα που αντιμετωπίζει τα δικά της αγωνιστικά προβλήματα. Οπως και να ‘χει η ουσία είναι πως ο Παναθηναϊκός πέρασε από την έδρα που «γκέλαρε» ο Ολυμπιακός, «ξεχρέωσε» με δύο επικίνδυνα εκτός έδρας παιχνίδια και παράλληλα προετοιμάστηκε για την τριάδα κρίσιμων ευρωπαϊκών αγώνων που ακολουθούν και ενδεχομένως να κρίνουν την πρόκριση.
Από την άλλη η Κηφισιά των 1000 προβλημάτων, δικαιούται να υπερηφανεύεται πως είναι η μοναδική ομάδα που κοίταξε στα μάτια τους δύο «μεγάλους» και θα μπορούσε να είχε «κλέψει» τη νίκη επί του Παναθηναϊκού, αν είχε περισσότερο «καθαρό» μυαλό στο τελευταίο τρίλεπτο ή αν ο Σάιλας συγκρατούσε την μπάλα στην περιβόητη πρότελευταία φάση και δεν έβγαζε μια ωραιότατη ασίστ στον Μπατίστα.
Ο Παναθηναϊκός είχε τη διάθεση να τρέξει, επιχείρησε να ανοίξει το σκορ, αλλά τελικά βρέθηκε να παίζει στον ρυθμό που ήθελε ο Παπαθεοδώρου. Ευτυχώς για τον Ιβάνοβιτς η απάντηση στο «πέντε- πέντε» ήταν ο Εστεμπάν Μπατίστα που έκανε την καλύτερή του εμφάνιση μετά από το πρώτο δίμηνο. Κάθε επαφή με την μπάλα, έμοιαζε με σίγουρο καλάθι, με την baseline της Κηφισιάς να αποτελεί ανοικτή διάβαση.
Ο Μαυροειδής δεν προλάβαινε καν να βάλει το πόδι του, ο Ουρουγουανός γυρνούσε όποτε ήθελε και με κάθε τρόπο πετύχαινε το καλάθι, σταματώντας τελικά στους 24 πόντους με 10/13 δίποντα και 11 ριμπάουντ, 5 εκ των οποίων επιθετικά! Ο Μπατίστα έπαιξε συνολικά 31 λεπτά  κι όπως έχουμε ξαναπεί αυτό είναι αδύνατον να συνεχιστεί επί μονίμου βάσεως, εφόσον ο Παναθηναϊκός θέλει να βγάλει τη σεζόν σε Ευρωλίγκα και πρωτάθλημα.
Για μια ακόμη φορά ο Ιβάνοβιτς χρησιμοποίησε μόλις εννιά παίκτες (δεν έπαιξαν οι Κόνιαρης, Διαμαντάκος που ήταν στον πάγκο), είχε ως μοναδικό σμολ φόργουορντ τον Χαραλαμπόπουλο που έπαιξε λιγότερο από 8 λεπτά και στη μεγαλύτερη διάρκεια προσπάθησε με αλχημείες και χαμηλά σχήματα να καλύψει την «τρύπα» στο «3».
Κι αν στην επίθεση κουτσά – στραβά υπήρχε αποτέλεσμα, στην άμυνα ο Σάιλας έκανε πάρτι επί 30 λεπτά μέχρι που ο Νέλσον ανέλαβε να δώσει τη λύση. Ο Αμερικανός μ’ ένα κόψιμο απ’ αυτά που λέμε «του ‘σπασε τον τσαμπουκά» έδωσε το σύνθημα για το +14. Ο Νέλσον αν και στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα έμοιαζε εκτός παιχνιδιού, είχε ένα τρίλεπτο που ουσιαστικά έκανε τη διαφορά στο ματς.
Υ.Γ1: Απόλυτα δικαιολογημένο το αντιαθλητικό φάουλ στον Διαμαντίδη στη φάση που χτυπάει εκτός φάσης τον Σάιλας. Ακόμη κι αν δεχτούμε πως ο αντίπαλός έβγαλε τον αγκώνα του, ο ίδιος θα έπρεπε να συγκρατηθεί και να μην αντιδράσει μ’ αυτό τον τρόπο. Είπαμε, άλλες απαιτήσεις υπάρχουν από τον Διαμαντίδη, ακόμη και στον τρόπο αντίδρασης.
Υ.Γ2: Ισχύει ότι ο Παναθηναϊκός ρίχνει «κλεφτές» ματιές για ψηλό, τουλάχιστον αυτό γνωρίζει η μανατζερική πιάτσα. Είναι δεδομένο πως ο Ιβάνοβιτς έχει αντιληφθεί εδώ και καιρό την έλλειψη ενός αθλητικού ψηλού, με δεδομένα μάλιστα τα προβλήματα του Μαυροκεφαλίδη. Οι «πράσινοι» ψάχνουν για «λαβράκια», εκτός πάλι αν υπάρξει κάτι εξαιρετικό στην αγορά που θα αξίζει την υπέρβαση.

*Πηγή: gazzetta.gr*

Στα νούμερα Αστέρα και Βέροιας...!!

Ο Κώστας Νικολακόπουλος παραθέτει στο blog του στο gazzetta κάποια νούμερα σε σχέση με τους τρεις πρωτοπόρους του πρωταθλήματος.  

ΡΙΧΝΕΙΣ μία ματιά στην στατιστική υπηρεσία του πρωταθλήματος. Στην κατηγορία «τελικές ενέργειες», δηλαδή τα σουτ κι οι κεφαλιές προς την αντίπαλη εστία.
Βλέπεις Ολυμπιακός 314-129. Δηλαδή έκανε 314 τελικές και του έκαναν οι αντίπαλοι 129. Άρα, είναι στο +185!
Βλέπεις και τον μόλις δύο πόντους πίσω του ΠΑΟΚ: 212-170. Μόλις +42. Συντελεστής τέσσερις φορές πιο κάτω!!!
Πας στον Παναθηναϊκό: 270-149. Εδώ είναι +121. Ένα τρίτο κάτω από του Ολυμπιακού, αλλά πιο αξιοπρεπές νούμερο, μπροστά στου ΠΑΟΚ.
Αστέρας Τρίπολης; 236-201. Άρα +35.
Βέροια; 225-186.Άρα +39.
Ξάνθη; 204-185. Άρα, +19.
Κοινώς, ο ΠΑΟΚ στις τελικές προσπάθειες που κάνει και που δέχεται, κινείται σε επίπεδα Αστέρα και Βέροιας.
Βεβαίως, ο παράγοντας αυτός, των τελικών προσπαθειών, δεν μεταφράζεται αυτόματα σε σκαλοπάτια ανωτερότητας μίας ομάδας έναντι της άλλης (δεν είναι π.χ. η Βέροια καλύτερη του ΠΑΟΚ), αλλά αν μη τι άλλο «κάτι» λέει.
Αναφορικά τώρα με τα…περιβόητα φάουλ και τις κάρτες και τα πέναλτι, απολύτως λογικό είναι τα νούμερα κι εκεί να είναι πιο ευνοϊκά για τον Ολυμπιακό, αφού ο Ολυμπιακός επιτίθεται πολύ περισσότερο από κάθε άλλη ομάδα στο ελληνικό πρωτάθλημα κι ανάλογα αμύνεται και λιγότερο από κάθε άλλη ομάδα, όπως ξεκάθαρα δείχνει ο αριθμός των τελικών προσπαθειών.
Για παράδειγμα, ο Ολυμπιακός έχει 648 γεμίσματα, ο Παναθηναϊκός 571 κι ο ΠΑΟΚ 470. Κι αντίστροφα, έχουν γίνει από τους αντιπάλους τους 222, 358 και 324 σέντρες. Μιλάμε για διαφορές +426, έναντι +146 του ΠΑΟΚ και +213 του Παναθηναϊκού.
Με αυτά τα…χαωτικά νούμερα, εξηγούνται εν πολλοίς κι οι διαφορές στις υπόλοιπες στατιστικές κατηγορίες. Στα φάουλ, στα πέναλτι, στις κάρτες. Γιατί άλλωστε ο Ολυμπιακός είναι κι η ομάδα, που κατά κοινή ομολογία έχει και καλύτερο ρόστερ. Δεν είναι δυνατόν η ομάδα που έχει τέτοιες διαφορές σε γκολ και γενικά επιθετικές προσπάθειες, να έχει ίδια νούμερα με τους αντιπάλους της.
Θα ήταν παράλογο κάτι τέτοιο.
Παρεμπιπτόντως, θα τα πούμε και για τις κάρτες πιο αναλυτικά…

*Πηγή: gazzetta.gr*

Το... KlayStation και το ηρωικό διάγγελμα!!

Μέσα στην τούρλα των εκλογών ο Βασίλης Σκουντής ξεφεύγει από τις ελληνικές κάλπες και ασχολείται με τρεις παίκτες του ΝΒΑ που ψηφίστηκαν με... δαγκωτό!

Την ώρα που ολόκληρος ο... πλανήτης προσπαθεί να συνέλθει από το σοκ το οποίο προκάλεσε (τα ξημερώματα του Σαββάτου) ο ευρισκόμενος εν εκστάσει Κλέι Τόμπσον κι ενώ ο κόσμος σχηματίζει ουρές έξω από τα καταστήματα της Sony για να αγοράσει τις κονσόλες του καινούργιου... ΚlayStation, το ΝΒΑ έχει να επιδείξει άλλη μια ενδιαφέρουσα προσωπική ιστορία...
Μια ιστορία που, διάβολε, θα ήταν κρίμα κι άδικο να διαλάθει της προσοχής μας και να τη φάει η μαρμάγκα του ασύλληπτου κρεσέντο του ενός εκ των «Splash Brothers» των Γουόριορς, ο οποίος  μάλιστα ανάγκασε τον προπονητή του να γυρίσει στις δικές του (αγωνιστικές) μέρες και να θυμηθεί τα όργια του Μάικλ Τζόρνταν!
Βεβαίως ο... ακατονόμαστος των Μπουλς δεν αξιώθηκε ποτέ να βάλει 37 πόντους σε ένα δωδεκάλεπτο, αλλά, όπως παραδέχθηκε ο Στιβ Κερ, «ο Κλέι μου θύμισε λίγο τον Τζόρνταν, διότι αυτό που πέτυχε ήταν απόκοσμο»!
Απόκοσμο (unworldly): ένας ωραίος, εκφραστικός, σπανιότατος στη χρήση του και σε κάθε περίπτωση ακριβής χαρακτηρισμός για τον... οργασμό (sic) που εκδήλωσε σε κοινή θέα ο Τόμπσον, ο οποίος προφανώς είχε το ακαταλόγιστο!
Εάν ο γιος του (πρώτου μη γεννημένου στις ΗΠΑ παίκτη, ο οποίος επιλέχθηκε στο Νο 1 του ντραφτ και στέφθηκε δυο φορές πρωταθλητής με τους Λέικερς) Μάισαλ Τόμπσον, που μάλιστα χάζευε τα κατορθώματα του κανακάρη του μέσα στο αεροπλάνο της επιστροφής από το Σαν Αντόνιο, μετά τον αγώνα των «λιμνάνθρωπων» με τους Σπερς, προσβλήθηκε από το εκτελεστικό ακαταλόγιστο, τότε ο Λαμάρκους Ολντριτζ πάσχει από το... ιατρικό!
Το εννοώ αυτό, διότι ο πρωταγωνιστής της δεύτερης πολύ ενδιαφέρουσας προσωπικής ιστορίας, που παράχθηκε τις τελευταίες ώρες από το ΝΒΑ, αγνόησε τις ιατρικές συμβουλές, τη λογική, τις συνήθειες των παικτών του ΝΒΑ και προ πάντων τη δική του φωνή της συνείδησης και αντί να μπει στο χειρουργείο, ξαναβγήκε στο γήπεδο!
Δεν είμαι αρμόδιος (επί ιατρικών θεμάτων) για να κρίνω πόσο σοβαρός είναι ο τραυματισμός του και να βάλω τον πάουερ φόργουορντ των Μπλέιζερς στη ζυγαριά με άλλους παίκτες, οι οποίοι μένουν στα πιτς για ψύλλου πήδημα, αλλά ασφαλώς η υπόθεση του Ολντριτζ δεν εντάσσεται στις συνηθισμένες, εξ ου και ο θόρυβος που προκάλεσε στο ΝΒΑ, χώρια η αποθέωση του στον χθεσινό αγώνα με τους Γουίζαρντς.
Δυο ημέρες νωρίτερα ο Ολντριτζ είχε ανακοινώσει ότι επρόκειτο να υποβληθεί σε εγχείριση για να διορθώσει ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει στους συνδέσμους του αριστερού αντίχειρα του και ως εκ τούτου θα έμενε εκτός δράσεως για 6-8 εβδομάδες, αλλά ανέκρουσε πρύμναν. Το μετάνιωσε βλέποντας τους Μπλέιζερς εν τη απουσία του -και χωρίς επίσης τον Νικολά Μπαρτούμ, τον Ρόμπιν Λόπεζ και τον Τζόελ Φρίλαντ- να γνωρίζουν την ήττα από τους Σέλτικς στην εκπνοή και αντί για το χειρουργείο ξαναβρέθηκε στο γήπεδο και μάλιστα εν χορδαίς και οργάνω!
Κάθε φορά που πήγαινε στη γραμμή για να εκτελέσει ελεύθερες βολές, οι φίλαθλοι δεν τον επευφημούσαν απλώς, αλλά φώναζαν «MVP, MVP», σύνθημα, το οποίο για οποιονδήποτε παίκτη αποτελεί ένα ανεκτίμητο κομπλιμέντο και ο Ολντριτζ δεν το άφησε να πάει στράφι: σε 36 λεπτά σημείωσε 26 πόντους (με 9/22 σουτ και 8/8 βολές) κατέβασε εννέα ριμπάουντ, μοίρασε τρεις ασίστ, έκανε δυο κλεψίματα και μ' αυτά και μ' αυτά έφυγε από την αγωνιστικό χώρο με δυο βραβεία MVP ανά χείρας...
Ενα του αγώνα και ένα μεγαλύτερο της καρδιάς του κόσμου της «Rip City»!
To πρώτο μέτρησε για τη νίκη της ομάδας, η οποία στους τελευταίους έξι αγώνας είχε γνωρίσει πέντε ήττες, όμως το δεύτερο είναι εκείνο που τον κολακεύει περισσότερο και τον κάνει να αποδέχεται τη σοφία μιας (άγνωστης σε αυτόν) ελληνικής παροιμίας...
Μπρος στα κάλλη, τι 'ν' ο πόνος!
Μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση η «παλινωδία» του Ολντριτζ για έναν απλούστατο λόγο: δεν είναι πολύ συνηθισμένη στο ΝΒΑ, αλλά ούτε και στον χώρο των επαγγελματικών σπορ, όπου σπανίως οι παίκτες διακυβεύουν την υγεία και τη σωματική ακεραιότητα τους. Δεδομένου μάλιστα ότι έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί οι χρόνοι εκείνοι, κατά τους οποίους ο μεν συχωρεμένος Φαίδων Ματθαίου έλεγε ότι «όποιος δεν παίζει, λόγω διαστρέμματος, είναι... αδελφή», ο δε Γουίλις Ριντ έμπαινε κουτσαίνοντας , αλλά αποθεούμενος στο «Μadison Square Garden» (για να βοηθήσει τους Νικς στον έβδομο τελικό του ΝΒΑ με τους Λέικερς) η απόφαση του Ολντριτζ ξεπερνάει τα όρια μιας πράξης αυτοθυσίας και αναδεικνύεται ως συγκινητική, ηρωική και πάντως καθόλου... επαγγελματική!
Αυτό ακριβώς το ηρωικό στοιχείο που αναδεικνύει την αφοσίωση και την αγάπη του προς τους Μπλέιζερς εκτίμησαν οι φίλαθλοι της ομάδας και (παροτρυνόμενοι κιόλας από τον εκφωνητή του γηπέδου) τον αποθέωσαν, βλέποντας τον να σκάει μύτη με την αθλητική περιβολή του στο «Moda Center» και όντας κιόλας τσατισμένος από την ήττα από τους Σέλτικς να παίζει σαν λυσσασμένος και να κατασπαράσσει τους Γουίζαρντς!
Ο (θεωρούμενος από πολλούς ως το καλύτερο τεσσάρι του ΝΒΑ) Ολντριτζ είχε τραυματισθεί στον αγώνα με τους Κινγκς κι αφού έλειψε από τα επόμενα δυο ματς, αψήφησε τον πόνο και ανακάλεσε την απόφαση του να χειρουργηθεί, βρίσκοντας ένα σοβαρό επιχείρημα στο προφίλ των αντιπάλων του. Ο ίδιος εξήγησε ότι αποφάσισε να πάρει το ρίσκο της επιστροφής στον συγκεκριμένο αγώνα και να «τεστάρει» τις αντοχές του, επειδή οι Γουίζαρντς είναι μια σκληρή ομάδα με παίκτες που επιδίδονται στο «physical game», άρα-όπως είπε-«εάν μπορούσα να αντεπεξέλθω στις απαιτήσεις του συγκεκριμένου αγώνα, αυτό σημαίνει ότι μπορώ να τα βάλω με οποιονδήποτε αντίπαλο»!
Ο Ολντριτζ ανήγγειλε ότι (αφού την έκανε που την έκανε την αποκοτιά) θα συνεχίζει να αγωνίζεται έως το τέλος της σεζόν, εκτός και εάν αρχίζει να πονάει περισσότερο ή εφόσον κρίνει ότι ο τραυματισμός επηρεάζει δραματικά την απόδοση και τη συνεισφορά του στην ομάδα. «Ελπίζω όμως ότι δεν θα συμβεί τίποτε από τα δυο, θα βγάλω όλη τη σεζόν και θα κάνω την εγχείριση το καλοκαίρι» προϊδέασε και μάλλον καθησύχασε τους Μπλέιζερς, οι οποίοι, με ρεκόρ 32 νίκες-13 ήττες, βρίσκονται στο No 3 της Δύσης και στο Νο 4 ολόκληρης της λίγκας, πίσω από τους Γκόλντεν Στέιτ Γουόριορς (35-6), τους αήττητους επί 15 συναπτά ματς Ατλάντα Χοκς (36-8) και τους Μέμφις Γκρίζλις (31-12).
Στα δικά μου μάτια και αυτιά η ανακοίνωση του Ολντριτζ (που είναι προσβάσιμη στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://forwardcenter.net/aldridge-explains-his-decision-to-forgo-surgery-play-saturday-night) φαίνεται και ακούγεται ως ένα διάγγελμα πίστης και αφοσίωσης στα ιδανικά της ομάδας, αλλά ακριβώς την ίδια άποψη διατύπωσε και ο προπονητής του. Ο Τέρι Στοτς, ο οποίος παρεμπιπτόντως από το 1983 έως το 1990 διέπρεψε ως σκόρερ στην Ισπανία και στη Γαλλία (Εστουντιάντες, Βουαρόν, Ροάν, Σο), είπε ότι «περίμενα ότι θα κάνει την εγχείριση, αλλά γνωρίζοντας τον χαρακτήρα του και το πόσο θέλει να βοηθήσει την ομάδα δεν εξεπλάγην από την απόφαση του να επιστρέψει και να παίξει».
Πάνω που ετοιμαζόμουν να κλείσω αυτό το... απόκοσμο (ως εντελώς άσχετο με την ελληνική πραγματικότητα, αλλά πολύ επίκαιρο) κείμενο μου 'κατσε στο μάτι και ο Γουάιτσαϊντ: όχι ο Βορειοϊρλανδός μεσοεπιθετικός της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που σε ηλικία 17 ετών και 41 ημερών κατέρριψε το ρεκόρ του Πελέ και έγινε ο νεότερος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε σε Μουντιάλ (στο 0-0 με τη Γιουγκοσλαβία στις 17 Ιουνίου του 1982 στη Σαραγόσα), αλλά ο Χασάν Νιάμ Γουάιτσαϊντ, ο οποίος απόψε πέτυχε ένα εκπληκτικό triple double figure με 14 πόντους, 13 ριμπάουντ και 12 τάπες και οδήγησε τους Μαϊάμι Χιτ στην άλωση του Σικάγο!
Ποιος, ο Γουάιτσαϊντ ο οποίος μετά από 19 ματς με το Σακραμέντο (2010-12) κι αφού την τελευταία διετία πέρασε, δίκην περιπλανώμενου Ιουδαίου, από  τη D-League, από τον Λίβανο και από τη Β' Εθνική της Κίνας ξαναβρέθηκε αίφνης στο Μαϊάμι και πλάκα πλάκα έγινε ο σέντερ που δεν είχαν ποτέ οι Χιτ!!!
ΥΓ-1: Τι σας λέω και τι σας γράφω τώρα, ε; Ομολογώ πως είμαι απολύτως έξω από το timing, διότι κάθομαι και ασχολούμαι με την καινούργια κονσόλα του  KlayStation με τον ηρωισμό του Ολντριτζ και με τις τάπες του Γουάιτσαϊντ, ενώ η Ελλάς από της εβδόμης απογευματινής της σήμερον κατελήφθη υπό των... κομμουνιστών!
ΥΓ-2: Κοινώς, ό,τι του φανεί, του λολωστεφανή!

*Πηγή: gazzetta.gr*

Ιντσάγκι: «Δεν σκοράρεις συχνά τέτοια γκολ» (vid)

Ο Πίπο Ιντσάγκι θυμάται στο FourFourTwo το εκπληκτικό γκολ που είχε πετύχει στο ματς με την Μπαρτσελόνα το 2010.

Η Μίλαν παίζει με την Μπαρτσελόνα στο Nou Camp τον Αύγουστο του 2010 και μετά από 66' οι γηπεδούχοι προηγούνται 1-0 με το πρώτο γκολ του Βίγια με την μπλαουγκράνα φανέλα. Ο Κλάρενς Ζέεντορφ παίρνει την μπάλα μετά από απρόσεχτο παιχνίδι έξω από την περιοχή και βγάζει μπαλιά ακριβείας στον Ιντσάγκι.
Ο Ιταλός επιθετικός – που δεν ήταν οφσάιντ, σε αντίθεση με τα όσα είχε ισχυριστεί κάποτε ο Φέργκιουσον: ότι αυτή ήταν η φύση του – με εντυπωσιακή κίνηση στο αέρα και με μαγικό βολέ με το αριστερό στέλνει την μπάλα στα δίχτυα!

«Ήμουν πολύ ευχαριστημένος με εκείνο το γκολ, έστω και αν ήταν σε φιλικό. Δεν σκοράρεις τέτοια γκολ κάθε μέρα στο Nou Camp. Η μπαλιά του Ζέεντορφ ήταν εκπληκτική και μου έδωσε τον χρόνο να κάνω την κούρσα και εκείνο το τελείωμα», μας είπε ο Ιντσάγκι.
«Ήταν σίγουρα ένα γκολ που χαίρεσαι να βλέπεις, ειδικά από τη στιγμή που ήταν σε αυτό το στάδιο και με αντίπαλο την Μπαρτσελόνα». Καμία αμφιβολία. Οι οπαδοί της Μπαρτσελόνα ήταν συνηθισμένοι σε τέτοια γκολ, όμως του Ιντσάγκι ήταν όντως μοναδικό. Όπως λέει και ο ίδιος ο Ιταλός: «Ξέρω ότι θα με θυμούνται ως έναν παίκτη που πέτυχε τα περισσότερά του γκολ από κοντά, όμως νομίζω ότι αυτό το γκολ δείχνει τι ήμουν ικανός να κάνω.

*Πηγή: gazzetta.gr*

Μέντες, Ραϊόλα και... Sexy Anamaria!!

Μπαρ, πιτσαρίες, οι μεγάλοι μάνατζερ έχουν τις δικές τους ιστορίες! Η Αναμαρία Προντάν μπήκε στο χώρο των ανδρών και... προκαλεί με deal και φωτογραφίες που κόβουν την ανάσα! Γράφει ο Πολύδωρος Παπαδόπουλος.

Ο πιο ισχυρός άνθρωπος του ποδοσφαίρου, ο Ζόρζε Μέντες είναι 48 ετών και πρώην ιδιοκτήτης νυχτερινών κέντρων! Ο ίδιος έχει μεσολαβήσει στα τέσσερα από τα εφτά μεγαλύτερα ποδοσφαιρικά deal στην ιστορία. Σε ένα μπαρ κατάφερε να ολοκληρώσει τη συμφωνία του Νούνο στη Λα Κορούνια, ενώ έμαθε άμεσα Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά και Ισπανικά.

Ο Μίνο Ραϊόλα, ο πανίσχυρος μάνατζερ με διάσημους πελάτες όπως ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς και ο Μάριο Μπαλοτέλι έχτισε την δική του αυτοκρατορία μέσα από μία... πιτσαρία.

Ο πατέρας του, Ιταλός μετανάστης, βρήκε το 1969 καταφύγιο στην Ολλανδία όπου άνοιξε το πρώτο εστιατόριο. Δημιούργησε μία μεγάλη αλυσίδα που έφτασε μέχρι τα 25 εστιατόρια, με τον Ραϊόλα ως τον μεγαλύτερο γιο της οικογένειας να αναλαμβάνει τις δημόσιες σχέσεις.

Μπορεί η Αναμαρία Προντάν να μην αγγίζει τους δυο κορυφαίος ατζέντηδες, αλλά η ίδια έχει καταφέρει να μπει δυναμικά στο χώρο και να στρέψει πάνω της τα βλέμματα σε Ευρώπη και Ασία! Παθιασμένη με τη δουλειά της, sex symbol στη Ρουμάνια και η ζωή της είναι ένα… ριάλιτι! Από πού ξεκίνησε η ίδια; Από αυτόματα μηχανήματα με τσίχλες!

Κορυφαία μάνατζερ για το 2014 στη Ρουμανία, ευτυχισμένη σύζυγος και προσωπικότητα που... σκλαβώνει! Η Αναμαρία Προντάν είναι πίσω από μεγάλα deal, είναι η ατζέντης των... ειδικών αποστολών και μεγάλα ονόματα της Ρουμανίας της «χρωστούν» συμφωνίες που δεν θα είχαν γίνει χωρίς την παρουσία της. Οι φωτογραφίες στο διαδίκτυο αφήνουν τους άνδρες με το στόμα ανοιχτό, δεν ήταν μοντέλο, αλλά μια παθιασμένη γυναίκα που της άρεσε να προκαλεί! Παντρεμένη με τον κόουτς, Ρέγκεκαμπφ και υπεύθυνη να πάει στην Αλ Χιλάλ τον Γιώργο Σαμαρά!
Τελείωσε Φιλολογία - Ιστορία, ωστόσο ασχολήθηκε ως δημοσιογράφος με τη μόδα, κάτι όμως που ο πατέρας της δεν ήθελε. Πέρασε αρκετά χρόνια πάνω σε αυτό το κομμάτι, μέχρι να πει... τέλος! Η εφημερίδα Sport XXI ήταν το νέο κεφάλαιο στη ζωή της, ήταν ανάμεσα σε παίκτες, ζούσε γι αυτό και όπως έχει τονίσει: «Εδώ είναι ο κόσμος μου, ζω γι αυτό».
Ηταν εξαιρετική στη δουλειά της και η τηλεόραση έγινε το νέο σπίτι της! Δροσερή και σέξι παρουσία, έκανε δυναμικό μπάσιμο και κέρδισε τους Ρουμάνους!

Ο πρώτος της γάμος την... ανάγκασε να τα αφήσει όλα και να φύγει για τις Ηνωμένες Πολιτείες! Δεν φοβήθηκε το άγνωστο, αποφάσισε να στήσει επιχείρηση, μηχανήματα με καραμέλες σε όλες το Λας Βέγκας! Η Αναμαρία έκανε την τύχη της, η αδελφή της που ήταν μεσίτρια την βοήθησε να επενδύσει σε σπίτια. Ετσι, σε λίγα χρόνια είχε πέντε σπίτια τα οποία και... μοσχοπουλούσε. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα, πως μια κατοικία που αγόρασε 160.000 την πούλησε 700.000 ευρώ!
Είχε το... χάρισμα, είχε πολλά χρήματα, αλλά στην Αμερική δεν ήταν ευτυχισμένη! Έπειτα από 13 χρόνια αποφάσισε να επιστρέψει στην πατρίδα της, να ασχοληθεί με τη μπάλα, το αντικείμενο που λάτρευε όσο λίγα!


Μέχρι τα 18 της ήταν το κορίτσι που δεν δημιούργησε προβλήματα. Αγγλικά, γαλλικά, πιάνο, αλλά μέσα σε ένα χρόνο τα πάντα γύρω της άλλαξαν. Ο πατέρας της πέθανε και η ίδια «χάθηκε». Από τα λίγα δολάρια στις ντίσκο, έφτασε να κλέβει χρήματα από το σπίτι και στο τέλος να... χάνει την περιουσία που της είχε αφήσει ο πατέρας της στα καζίνο. Ξενύχτια, κοιμόταν σε όποιο ξενοδοχείο ήθελε, δεν ήθελε να κάνει τίποτα άλλο στη ζωή της. Ο πρώτος της έρωτας ήταν ο Ιλιε Ντουμιτρέσκου, τον οποίο παντρεύτηκε επειδή ήταν ο πιο όμορφος ποδοσφαιριστής στη Ρουμανία, ωστόσο το love story δεν είχε διάρκεια!
Το όνομά της... μπλέχτηκε σε σεξουαλικά σκάνδαλα, παντρεύτηκε μπασκετμπολίστα, που αποδείχθηκε και σωτήρας της, αφού ήταν ο άνθρωπος που την πήρε στην Αμερική! «Μέχρι τα 18 μου ήμουν παρθένα έτσι και τα κορίτσια μου» θα τονίσει η Αναμαρία, η οποία είναι πλέον μητέρα τριών παιδιών και φροντίζει μέσα από το ριάλιτι «Prodanca și Reghe» φροντίζει να δείχνει πως είναι εντός του σπιτιού. Παρά την παρουσία της οικογένειας Μπέκαλι, η ίδια κατόρθωσε να παραμείνει δυνατή, να έχει αρκετούς παίκτες και το ταλέντο της της χάρισε deal και αρκετά χρήματα! Δεν είναι πια... άθεη, ζητά πλέον βοήθεια από τον «Κύριο», αφού βλέπει πως μέσα από την Πίστη υπάρχει μια ισορροπία με την οικογένειά της. Παντρεμένη από το 2008 με τον κόουτς, Ρέγκεκαμπφ, δηλώνει τρελά ερωτευμένη!
Ωστόσο, κανείς δεν ξεχνά τις «απαγορευμένες» φωτογραφήσεις της, με το περιοδικό «Spoiler» να τονίζει πως η Αναμαρία δεν... τρελαίνεται για εσώρουχα! Ο άνδρας της στο Ριάντ και οι Σαουδάραβες μόνο με καλό μάτι δεν είδαν αυτή τη συνεργασία. Μπορεί να είναι εξαιρετικός τεχνικός, αλλά οι φωτογραφήσεις και η... άσωτη ζωή πάνε κόντρα στην θρησκεία και την κουλτούρα τους! Η ίδια πάντως φροντίζει να μη δίνει κανένα δικαίωμα και να περνά... απαρατήρητη, κάτι πάντως που είναι δύσκολο να συμβεί...

*Πηγή: gazzetta.gr*

Gracias Roman...!!

Ο Χουάν Ρομάν Ρικέλμε κρέμασε τα παπούτσια του και ο Γιώργος Κοντογεώργης γράφει τη φανταστική καριέρα 19 ετών του απόλυτου συμβόλου της Μπόκα Τζούνιορς.

«Πλέον, είμαι απλά ένας οπαδός, θα πάω και θα υποφέρω στο γήπεδο. Ελπίζω αυτός ο χρόνος να είναι καλύτερος. Είμαι πολύ ικανοποιημένος με την καριέρα που είχα. Επαιξα για την καλύτερη ομάδα όλων των εποχών. Απόλαυσα το ποδόσφαιρο στο μάξιμουμ, ελπίζω και ο κόσμος να το απόλαυσε μαζί μου». Λίγο αφού ανέβασε -την πρώτη ομάδα της καριέρας του- Αρχεντίνος Τζούνιορς στη μεγάλη κατηγορία (18 ματς, 5 γκολ), ο 36χρονος ανακοίνωσε ότι δεν θα παίξει ξανά ποδόσφαιρο. Εχοντας τρεις θητείες στην Μπόκα, έγινε το απόλυτο σύμβολο πάνω από ονόματα όπως Ντιέγο Μαραντόνα και Μάρτιν Παλέρμο. Με τη φανέλα των Χεϊνέσες έπαιξε σε 388 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις και έβαλε 92 γκολ, κατέκτησε 5 πρωταθλήματα, 3 Copa Liertadores και ένα Διηπειρωτικό Κύπελλο. Με την Εθνική ολοκλήρωσε την καριέρα του έχοντας 51 εμφανίσεις και 17 τέρματα, με την καλύτερή του να είναι το 2007 όταν σκόραρε 9 φορές σε 9 αναμετρήσεις. Με trademark λατινοαμερικάνικο στιλ που λάτρευαν όλοι ο Ρικέλμε έκανε απολαυστικό το οτιδήποτε. Κοντρόλ, βρώμικες ντρίμπλες, μπαλιές 50 μέτρων, σουτάρες με τα δύο πόδια, τελειώματα που έμοιαζν τόσο απλά, εκτελέσεις φάουλ. Ο Ρικέλμε είναι ένα από τα τελευταία original δεκάρια που συμβολίζουν μία εποχή που δείχνει να χάνεται. Adios Roman.
Αρχεντίνος Τζούνιορς
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην ακαδημία της Βίγια Λιμπερτάδ και ήταν υπό την επιτήρηση του ανθρώπου που τον ανακάλυψε, Χόρχε Ροδρίγεθ, τον οποίο γνώρισε στα 7 του χρόνια στη γειτονιά Σαν Χόρχε του Ντον Τορκουάτο. Προσπάθησε να τον πάρει στην Πλατένσε, όμως κόπηκε επειδή ήταν πολύ αδύνατος και κατέληξε στα τμήματα υποδομής της Αρχεντίνος Τζούνιορς. Αφού κατάφερε να γίνει βασικός στις μικρές κατηγορίες σαν κεντρικός μέσος το καλοκαίρι του 1996 τον κάλεσε ο προπονητής της Αργεντινής under-18, Χοσέ Πέκερμαν.
Μπόκα Τζούνιορς (1996-2002)
Ο Κάρλος Μπιλάρδο, προπονητής της Μπόκα, ζήτησε από τον πρόεδρο, Μαουρίσιο Μάσρι, να κάνει οικονομική υπέρβαση για τον πιτσιρικά της Αρχεντίνος. Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1996 οι Χεϊνέσες πλήρωσαν 800.000 δολάρια για τη μεταγραφή του παίκτη που ακόμα δεν είχε παίξει στη μεγάλη κατηγορία της Αργεντινής. Εχοντας μόλις μερικούς αγώνες στον πάγκο της πρώτης ομάδας, ο Μπιλάρδο τον έβαλε βασικό στον αγώνα κόντρα στην Ουνιόν Σάντα Φε και ο Ρικέλμε ήταν ο καλύτερος παίκτης στον αγώνα του «Λα Μπομπονέρα». Το πρώτο του γκολ ήρθε 14 μέρες μετά, σε ένα 6-0 σε βάρος της Ουρακάν.
Στις αρχές του 1997 ο Πέκερμαν τον συμπεριέλαβε στην αποστολή της Εθνικής Αργεντινής under-20 για το πρωτάθλημα της Λατινικής Αμερικής που γινόταν στην Χιλή. Εκεί έλαμψε σαν ένας εκπληκτικός μέσος δίπλα στους Εστεμπάν Καμπιάσο και Πάμπλο Αϊμάρ. Επαιξε και στους 9 αγώνες και έβαλε 3 γκολ στο τουρνουά, ξεχώρισε στη νίκη 2-0 κόντρα στην Βραζιλία και η Αργεντινή έγινε πρωταθλήτρια για πρώτη φορά ύστερα από 30 χρόνια. Αργότερα συμμετείχε στο Παγκόσμιο under-20 στην Μαλαισία και ήταν ξανά πρωταθλητής μετά τη νίκη της Αλμπισελέστε σε βάρος της Ουρουγουάης (2-1).
Ο Ρικέλμε ήταν αρχηγός στον τελικό και έκανε ταμείο με 4 γκολ σε 7 παιχνίδια τραβώντας όλα τα βλέμματα μαζί με τον Αϊμάρ. Οι επιτυχίες και η παρουσία στις δύο σερί επιτυχίες με τη μικρή Εθνική έκανε τον Ντανιέλ Πασαρέλα να τον καλέσει στην ανδρών για το τελευταίο ματς των προκριματικών του Mundial του 1998. Ο αγώνας έγινε στο γήπεδο της Μπόκα Τζούνιορς και ο Ρικέλμε μπήκε αλλαγή στα τελευταία λεπτά στο 1-1 με την Κολομβία. Τον Μάιο του 1998 ο Πέκερμαν τον κάλεσε ξανά, αυτή τη φορά για το πρωτάθλημα Ελπίδων under-21 στην Τουλόν της Γαλλίας. Ο 19χρονος έπαιξε στους 5 αγώνες και βραβεύτηκε σαν ο καλύτερος παίκτης του τουρνουά.
Τον Ιούνιο εκείνης της χρονιάς στην Μπόκα υπήρξε αλλαγή προπονητή με τον Εκτορ Βέιρα -που δεν καράφερε να πάρει το πρωτάθλημα- να απομακρύνεται και τη θέση του να παίρνει ο Κάρλος Μπιάνκι. Ο τελευταίος έδωσε στον Ρικέλμε την άνεση να κινείται σε όλη την επίθεση και τη φανέλα με τον αριθμό 10 στην πλάτη. Τα αποτελέσματα ήταν άμεσα, η ομάδα ήταν κάθε φορά και πιο δυνατή και μετά από 6 χρόνια πανηγύρισε την κούπα και μάλιστα αήττητη. Αυτός ήταν ο πρώτος τίτλος του με την Μπόκα.



To 1999 οι Χεϊνέσες επανέλαβαν τον θρίαμβο, έφτιαξαν αήττητο σερί 40 αγώνων, που είναι ρεκόρ στο ποδόσφαιρο της Αργεντινής και ο Ρικέλμε έβαλε 7 γκολ σε 18 ματς. Το 2000 ο Πέκερμαν τον πήρε μαζί του για την under-23 στο προ-Ολυμπιακό τουρνουά της Βραζιλίας. Ο Ρικέλμε έβαλε δύο γκολ αλλά η Εθνική προς έκπληξη όλων έμεινε εκτός από το μεγάλο ραντεβού στο Σίδνεϊ. Οταν επέστρεψε η Μπόκα έπαιζε στο Copa Libertadores και στις 21 Ιουνίου κατέκτησε τον τίτλο ύστερα από 22 χρόνιαστα επικρατώντας στα πέναλτι της Παλμέιρας. Στο τέλος της χρονιάς το κλαμπ της Αργεντινής έπαιξε στην Ιαπωνία στο Διηπειρωτικό κόντρα στην Ρεάλ Μαδρίτης και κατέκτησε και αυτή την κούπα με 2-1 με τον Ρικέλμε να βγάζει μία τρομερή ασίστ από 50 μέτρα στον Μάρτιν Παλέρμο.
Το 2001 η Μπόκα κατέκησε ξανά το Copa Libertadores, αυτή τη φορά νικώντας στα πέναλτι την Κρους Ασούλ και ο ίδιος πήρε το βραβείο του καλύτερου παίκτη της διοργάνωσης. Στις 10 Νοεμβρίου πήρε μέρος στο αποχαιρετιστήριο παιχνίδι του Μαραντόνα στο «Λα Μπομπονέρα» στο οποίο ο μεγάλος Ντιέγο χάρισε στον Ρικέλμε τη φανέλα του και έπαιξε με μία που έγραφε Ρομάν στην πλάτη. Εκλεισε το έτος σαν ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής στην Λατινική Αμερική. Στις 2 Απριλίου του 2002 ο 18χρονος αδερφός του, Κριστιάν, έπεσε θύμα απαγωγής και έδωσε 160.000 ευρώ για να τον ελευθερώσουν μιλώντας ο ίδιος με τους δράστες και τακτοποιώντας τη διαπραγμάτευση. Πέντε μέρες μετά επέστρεψε στην Μπόκα με μία σημαία με την οποία ευχαριστούσε τους οπαδούς για τη συμπαράσταση. «Σας ευχαριστώ όλους». Ηταν ξανά ο καλύτερος παίκτης στο 3-0 με την Ουνιόν Σάντα Φε πετυχαίνοντας το τρίτο γκολ.
Μπαρτσελόνα (2002-2003)
Τελικά, μετά από συνεχείς διαπραγματεύσεις με την διοίκηση της Μπόκα, πήρε μεταγραφή στην Μπαρτσελόνα αντί 13 εκατ. δολαρίων. Η απόκτησή του ήταν απόφαση του προέδρου τοων Μπλαουγκράνα, Ζοάν Γκασπάρ. Μετά την παρουσιάσή του στο «Καμπ Νόου», ο τότε τεχνικός των Μπλαουγκράνα, Λουίς Φαν Γκααλ, κάλεσε τον Ρικέλμε στο γραφείο του και του ανακοίνωσε ότι ποτέ δεν ζήτησε τη μεταγραφή του και ότι προτιμά παίκτες με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Παρά την καλή παρουσία στην προετοιμασία (στο πρώτο φιλικό έβαλε δύο γκολ στην Πάρμα) το παιχνίδι του Ρικέλμε δεν έπεισε τον Ολλανδό κόουτς, ο οποίος στη αρχή τον χρησιμοποίησε στα αριστερά και στη συνέχεια τον έβγαλε από την 11άδα.
Στις 28 Ιανουαρίου του 2003 ο Φαν Γκααλ αποχώρησε από τον πάγκο των Καταλανών και ανέλαβε ο Ράντομιρ Αντιτς. Σε μία κρίσμη σεζόν για την Μπάρτσα σε όλα τα επίπεδα, ο Ρικέλμε έπαιξε 30 αγώνες στην Primera Division και πέτυχε 3 γκολ. Στο Champions League οι Μπλαουγκράνα έκαναν 11 σερί νίκες, όμως αποκλείστηκαν από την Γιουβέντους. Ο Αργεντινός έβαλε δύο γκολ σε αυτή την πορεία και έκλεισε τη σύντομη καριέρα του στους Μπλαουγκράνα με 42 αγώνες και 6 γκολ.



Βιγιαρεάλ (2003-2006)
Το καλοκαίρι του 2003, η νέα διοίκηση της Μπαρτσελόνα με τον Ζοάν Λαπόρτα στην προεδρία επιχείρησε ριζικές αλλαγές και έφερε προπονητή την Φρανκ Ράικαρντ. Η μεταγραφή του Ροναλντίνιο έκανε τον χώρο πιο μικρό και ο σύλλογος αποφάσισε να δοθεί δανεικός ο Αργεντινός στην Βιγιαρεάλ. Στο «Ελ Μαδριγάλ» ο Ρικέλμε έκανε τρομερό δίδυμο με τον Ντιέγο Φορλάν και απέδειξε την αξία του όντας ένας από τους κορυφαίους παίκτες στην Primera Division όντας πρώτος στις ασίστ το 2005. Εκείνη τη χρονιά οι Αμαρίγιος τερμάτισαν στην 3η θέση και αποφάσισαν να αποκτήσουν το 75% των δικαιωμάτων του.
Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2005-06 η Βιγιαρεάλ έπαιξε για πρώτη φορά στην ιστορία της στο Champions League και εντυπωσίασε όλο τον ποδοσφαρικό πλανήτη. Εφτασε μέχρι τα ημιτελικά αφήνοντας έξω ομάδες όπως Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Μπενφίκα, Ρέιντζερς, Ιντερ όμως ένα βήμα πριν τον τελικό αποκλείστηκε από την Αρσεναλ. Στον επαναληπτικό, ο Ρομάν είχε την ευκαιρία να στείλει το ματς σε παράταση όμως αφού έστησε τη μπάλα στη βούλα του πέναλτι νικήθηκε από τον Γιενς Λέμαν, σε μία από τις πιο θεατρικές στιγμές στην ιστορία της διοργάνωσης. Στο διάστημα της παρουσίας του στο «Ελ Μαδριγάλ» δημιούργησε 263 ευκαιρίες, περισσότερες από κάθε άλλο συμπαίκτη, έπαιξε σε 143 ματς και έβαλε 45 γκολ.

Mundial 2006, Γερμανία
Ο Χοσέ Πέκερμαν είχε καλέσει για ακόμα μία φορά τον Ρικέλμε και για πρώτη του έδωσε τη φανέλα με τον αριθμό 10 (προηγουμένως είχε το 8). Ηταν βασικός στο Παγκόσμιο Κύπελλο στα γήπεδα της Γερμανίας και ήταν βασικός στην ομάδα που νίκησε 6-0 την Σερβία, 2-1 την Ακτή Ελεφαντοστού και έφερε 0-0 με την Ολλανδία. Στο πρώτο ματς των νοκ-άουτ η Αλμπισελέστε ξεπέρασε στην παράταση το εμπόδιο του Μεξικού με 2-1, όμως στους «8» παρότι ήταν μπροστά με 1-0 με γκολ του Αγιάλα μέχρι το 80' δέχθηκε γκολ από τον Κλόζε και αποκλείστηκε στα πέναλτι. Μεγάλο μέρος του Τύπου έπεσε πάνω στον Ρικέλμε υποστηρίζοντας ότι οι εμφανίσεις του ήταν τραγικές. Η ομάδα του Πέκερμαν ουσιαστικά αποχώρησε χωρίς ήττα από το τουρνουά και ο Ρικέλμε πήρε το βραβείο του παίκτη με τις περισσότερες ασίστ (4).
Τον Σεπτέμβριο του 2006 ο Αλφιο Μπαζίλε ήταν ο νέος τεχνικός της Εθνικής και ο Ρομάν έγινε αρχηγός. Εχοντας κάνει λίγες προπονήσεις ο Ρικέλμε έπαιξε κόντρα στην Βραζιλία και μετά την ήττα με 3-0 η κριτική από τα Μέσα Ενημέρωσης επέστρεψε. Οπως γράφτηκε τότε, το γεγονός αυτός επηρέασε την υγεία της μητέρας του και έτσι αποφάσισε να βάλει τέλος στην καριέρα του στην Εθνική ομάδα. Στο τέλη Νοεμβρίου η Βιγιαρεάλ τον κατηγόρησε για το ότι επέστρεψε στην πατρίδα του για τη γένηση του τρίτου του γιου και στις γιορτές επέστρεχε στις 2 Ιανουαρίου του 2007 αντί για τις 29 Δεκεμβρίου, κάτι που τον άφησε 1.5 μήνα εκτός ομάδας.
Μπόκα Τζούνιορς (2007)
Τότε, ο πρόεδρος της Μπόκα τον ζήτησε δανεικό μέχρι το τέλος της σεζόν με την προϋπόθεση να πληρώσει τον μισθό του που ήταν 2 εκατ. δολάρια και στις 11 Φεβρουαρίου επέστρεψε στο «Λα Μπομπονέρα» ύστερα από πέντε χρόνια. Στη φάση των ομίλων του Copa Libertadores οι Χεϊνέσες ήταν καλοί όμως όχι και τα αποτελέσματα και χρειάζονταν να βάλουν 4 γκολ στην Μπολιβάρ στην έδρα της Βελέζ για να περάσουν. Η Μπόκα νίκησε 7-0 και στους «16» ο Ρικέλμε έβαλε δύο παίζοντας εκπληκτικά παρά την απουσία στο προηγούμενο διάστημα.
Στους «8» πέτυχε ακόμα ένα αν και τραυματίας και πριν τον τελικό με την Γκρέμιο ανακοίνωσε ότι αυτό θα είναι το τελευταίο του ματς στο «Λα Μπομπονέρα». Η Μπόκα νίκησε 3-0 και στην ρεβάνς στο 0-2 του Πόρτο Αλέγκρε ο Ρομάν έβαλε και τα δύο γκολ φτάνοντας συνολικά τα 8 σε 11 αγώνες κατακτώντας το τρίτο Libertadores της καριέρας του και όπως το 2001 αναδείχθηκε σε καλύτερο παίκτη της διοργάνωσης. Στους μόλις τέσσερις μήνες της επιστροφής του, είχε προλάβει να βρεθεί ξανά στο top level και δέχθηκε να επιστρέψει στην Εθνική.



Copa America 2007, Βενεζουέλα
Την επομένη της κατάκτησης του Copa Libertadores, επέστρεψε στο Μπουένος Αϊρες και αναχώρησε με την αποστολή της Εθνικής Αργεντινής για την Βενεζουέλα. Αν και δεν είχε ούτε μία εβδομάδα προπονήσεων έπαιξε στη νίκη κόντρα στις ΗΠΑ με 4-1 και σκόραρε με κεφαλιά στο 4-2 επί της Κολομβίας. Στις 8 Ιουλίου του 2007 έβαλε δύο γκολ στο 4-0 επί του Περού και έδωσε ασίστ στον Μέσι. Στα ημιτελικά με τον Μεξικό έδωσε νέα ασίστ, στον Χάιντσε, και σκόραρε από τη βούλα του πέναλτι στο 3-0. Στον τελικό η Αλμπισελέστε έχασε 3-0 από την Βραζιλία και ο Ρομάν ήταν ο πρώτος της σκόρερ με 5 γκολ. Με την Εθνική ολοκλήρωσε έχοντας 51 εμφανίσεις και 17 τέρματα, με την καλύτερή του να είναι το 2007 όταν σκόραρε 9 φορές σε 9 αναμετρήσεις. Οταν ο δανεισμός τελείωσε η Μπόκα δεν μπόρεσε να τον κρατήσει και επέστρεψε στην Βιγιαρεάλ. Παρότι έκανε κανονικά προπονήσεις με την υπόλοιπη ομάδα ο Μανουέλ Πελεγκρίνι με έγκριση του προέδρου, δεν τον πήρε στην προετοιμασία.
Τρίτη φορά Μπόκα (2008)
Το καλοκαίρι του 2007 η Μπόκα φάνηκε ότι εγκαταλείπει την προσπαάθεια να τον ξαναπάρει παρά την αρχική αισιοδοξία του προέδρου και μάλιστα φέρεται να βρέθηκε πολύ κοντά στην Ατλέτικο. Τελικά η μεταγραφή δεν έγινε ποτέ και αφού έμεινε στο Κίτρινο Υποβρύχιο, τον Νοέμβριο συμφώνησε με τη διοίκηση να τον αφήσει να επιστρέψει στο Μπουένος Αϊρες. Αυτό έγινε τελικά τον Ιανουάριο σε μία μεταγραφή που κόστισε 15 εκατ. δολάρια στους Χεϊνέσες. Στο πρωτάθλημα πρόλαβε να κάνει μόλις δέκα εμφανίσεις αλλά στο πρώτο ημιτελικό του Copa Libertadores έβαλε δύο γκολ στο πρώτο σκέλος κόντρα στην Φλουμινένσε αλλά η Μπόκα αποκλείστηκε στην ρεβάνς.
Το 2008 στο δεύτερο σκέλος του Copa Sudamericana ισοφάρισε με φάουλ στο 91' την Αρσεναλ Σαραντί (2-2) και η Μπόκα πήρε τον τίτλο στα συνολικά γκολ (5-3). Το 2011 κατέκτησε έναν ακόμα τίτλο στην Αργεντινή με τους Χεϊνέσες που πανηγύρισαν το πρωτάθλημα Apertura με 43 βαθμούς αήττητο σερί 19 αγώνων. Το 2012 ξεκίνησε πολύ καλά για τον Ρομάν ο οποίος ήταν εκ των πρωταγωνιστών της Μπόκα σε πρωτάθλημα και Copa Libertadores περυχαίνοντας συνολικά 7 γκολ. «Αποχωρώ, Αγαπώ αυτό τον σύλλογο, αγαπώ τους οπαδούς και θα είμαι πάντα ευγνώμων επειδή είμαι και θα είμαι για πάντα οπαδός της Μπόκα. Πλέον νιώθω κενός...».

*Πηγή: gazzetta.gr*

Νέτο στο gazzetta.gr: «Θέλω Ολυμπιακό, όλα είναι ανοιχτά»!

Ο Λουίς Νέτο αποκαλύπτεται πρώτη φορά σε ελληνικό ΜΜΕ, εκφράζοντας στο Gazzetta.gr την επιθυμία του να παίξει στον Ολυμπιακό!

Το Gazzetta.gr εντόπισε τον Πορτογάλο σέντερ μπακ, που κάνει το δεύτερο στάδιο της χειμερινής προετοιμασίας με την Ζενίτ και παραμένει ο μεγάλος στόχος των «ερυθρολεύκων»! Ο Νέτο εκφράστηκε με τα καλύτερα λόγια για τον Ολυμπιακό, τόνισε πως είναι μία καλή ευκαιρία για εκείνον και έδειξε το πόσο εκτιμά τον Βίτορ Περέιρα. Αρχικά τοποθετήθηκε για την κατάσταση που υπάρχει αυτήν την στιγμή γύρω από την υπόθεσή του: «Είναι όλα ανοιχτά. Αυτήν την στιγμή υπάρχει μία διαπραγμάτευση με τον Ολυμπιακό.
Το θέμα είναι εάν η Ζενίτ με παραχωρεί ή όχι. Δεν είναι κάτι που έχει να κάνει με μένα».Στην ερώτηση για το πως αντιμετωπίζει την προοπτική του Ολυμπιακού καθώς και τι άποψη έχει για τον Βίτορ Περέιρα απάντησε: «Όπως είπα και πριν είναι μία μεταγραφική περίοδος και δεν μπορώ να αποκλείσω τίποτα. Ξέρω πολύ καλά για τον Ολυμπιακό και τον κύριο Περέιρα. Το πόσο καλός προπονητής είναι και τι δουλειά έχει κάνει. Θα είναι σίγουρα μία πολύ καλή ευκαιρία για μένα ο Ολυμπιακός και θα ήθελα να παίξω εκεί, όμως έχω συμβόλαιο και δεν μπορώ να πω κάτι περισσότερο». 
Όσο για τις άλλες προσφορές που έχει και το πότε θα κριθεί οριστικά η περίπτωσή του τόνισε: «Δεν έχει σημασία να μιλήσω για άλλες προσφορές ή για άλλες ομάδες. Σας λέω πως υπάρχει σίγουρα ο Ολυμπιακός. Δεν μπορώ να προσδιορίσω ακριβώς το πότε θα έχουμε νέα. Ελπίζω ότι σύντομα θα υπάρξουν εξελίξεις. Θα πρέπει όμως πρώτα να μου πει η Ζενίτ πως πρέπει να φύγω».

*Πηγή: gazzetta.gr*

Ο Αραβίδης, η Κέρκυρα και η ξεφτίλα!!

Ο Γιώργος Τσακίρης γράφει για τον on fire άσο της ΑΕΚ, τον Σοϊλέδη, για το ματς που έρχεται και τις εκλογές.

Με τον Αραβίδη να σημειώνει το πρώτο του χατ τρικ ολοκληρώθηκε το ματς της ΑΕΚ με τον Παναιγιάλειο και πλέον αποδεικνύεται αναμφισβήτητα πως το μόνο που πρέπει να απασχολεί τους Κιτρινόμαυρους (τους φίλους εννοώ της Ένωσης αφού στην ομάδα δεν έχουν το δικαίωμα να χαλαρώνουν καθόλου) είναι η πόσο μεγάλη θα είναι η τελική διαφορά πριν τα πλέι οφ.
Είναι πολύ καλό το μαντάτο για τον Τραϊανό Δέλλα που αφορά τον επιθετικό της ΑΕΚ και το γεγονός πως εκτός από το γεγονός ότι είναι ένας παίκτης της ομάδας, αυτήν την περίοδο (περισσότερο από μήνα), είναι on fire και βρίσκει δίχτυα στα περισσότερα από τα ματς που αγωνίζεται...
Για μένα ήταν δεδομένο πως ο Αραβίδης θα έφτανε γρήγορα και στην επίτευξη τερμάτων. Έψαχνε το γκολ, το πρώτο, που θα τον βοηθούσε να ξεμπουκώσει που λένε στην ποδοσφαιρική διάλεκτο και στη συνέχεια θα έφτανε εύκολα ξανά στον δρόμο προς το πλεκτό και αυτό έγινε.
Τώρα απομένει να γίνει πράξη και αυτό που δήλωσε ο ίδιος μετά το τέλος του ματς και αφού αναδείχτηκε σε MVP της αναμέτρησης: "Εύχομαι στο τέλος της χρονιάς να είμαστε εδώ με μια μεγαλύτερη κούπα και να κάνουμε τον απολογισμό", υπογράμμισε ο Χρήστος Αραβίδης και σαφέστατα η ευχή του αποτελεί την επιθυμία του κάθε Ενωσίτη, θαρρώ βέβαια πως είναι πολύ δύσκολο να γίνει πράξη...
Πλέον το να κάνεις ειδική αναφορά σε κάθε ποδοσφαιριτή που παίζει καλά και ξεχωρίζει για την ΑΕΚ δεν έχει μεγάλη σημασία. Σίγουρα όμως έχει τεράστια αξία να σημειώσουμε και να σταθούμε στην απόδοση του Άρη Σοϊλέδη, ενός παιδιού άτυχου όλο αυτό το διάστημα, το οποίο όμως αποδεικνύει με τις έως τώρα συμμετοχές του, πως η Ένωση σωστά κινήθηκε για την απόκτησή του.
Τα ανεβάσματά του, οι σέντρες του, η απλότητα και η ευκολία στις (σωστές) μεταβιβάσεις, είναι στοιχεία που επιβεβαιώνουν πως πρόκειται για έναν ικανό ποδοσφαιριστή με σούπερ χαρακτηριστικά ο οποίος αν είναι έχει την υγειά του -εννοώ αν λείψουν οι τραυματισμοί πλέον- θα αποτελέσει ένα σούπερ δίδυμο με τον Πεταυράκη για το αριστερό άκρο της άμυνας.
Πρόκειται για ποδοσφαιριστή που αποκτήθηκε το καλοκαίρι που μας πέρασε, αλλά αποτελεί με τον Γιόχανσον (αρκετά καλός σε ένα ακόμη ματς) τις πρώτες μεταγραφές ουσίας στη διάρκεια της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου...
Η ΑΕΚ, λοιπόν, πάει στο ματς με την Κέρκυρα για την πρόκριση στην επόμενη φάση του Κυπέλλου (με κληρονομιά το 1-1 στο νησί) με ανεβασμένη ψυχολογία και έπειτα από σημαντική νίκη απέναντι σε μία ομάδα που -συμφωνώ απόλυτα με τον Τραϊανό Δέλλα- η βαθμολογική της θέση δεν πιστοποιεί την πραγματική της δυναμική.
Εθιμοτυπικά θα αναφέρω ότι ευχάριστο γεγονός είναι και η εξαιρετική ασίστ (γενικά ο τρόπος ποδοσφαιρικής σκέψης) του Δημήτρη Γροντή στο τρίτο τέρμα για τον οποίο εκτιμώ πως μπορεί να επιμένουν να επιχειρούν στην ΑΕΚ να τον... βαφτίσουν αριστερό μπακ αλλά δεν είναι (πλέον) λογικό και δεν δείχνει να βοηθάει και τον ποδοσφαιριστή, αφού η φυσική του θέση είναι στα χαφ...
Ένα "μπράβο" και μια αναγνώρισης αξίζει (και μεταξύ άλλων) στον Ανέστη που δείχνει κάθε παιχνίδι που περνάει μεγαλύτερη σταθερότητα και πόσο σημαντικός είναι για την ομάδα, αλλά και για τον Βασίλη Λαμπρόπουλο που καταφέρνει να ανταποκριθεί σε κάθε ματς στο κέντρο της άμυνας ανεξαρτήτως παρτενέρ.
Μην ξεχνάμε πως η ΑΕΚ περιμένει να επιστρέψει και ο αρχηγός της, ο καλύτερος ποδοσφαιριστής της έως τώρα στον άξονα της μεσαίας γραμμής, ο Μιγκέλ Κορδέρο.
Η ΑΕΚ αγωνίστηκε Δευτέρα λόγω των εκλογών που έγιναν στην χώρα και το μήνυμα αυτών εκτός από την ιστορική αλλαγή που βιώσαμε με τον ΣΥΡΙΖΑ να επικρατεί, είχαμε και το πλέον βασικό μήνυμα που αφορά την ξεφτίλα που αποτελεί η παρουσία ως τρίτης δύναμης στον πολιτικό χάρτη της Ελλάδα του ναζιστικού μορφώματος που έχει την ονομασία Χρυσή Αυγή.
Είναι τουλάχιστον ντροπή και ξεφτίλα για όλη τη χώρα και όλους τους πολίτες της. Ντροπή και ξεφτίλα πραγματικά. Διότι πλέον η δικαιολογία ότι δεν τους γνώριζε ο Έλληνας δεν υφίσταται και ταυτόχρονα ΟΛΟΙ οφείλουν να γνωρίζουν πως υπάρχουν και άλλοι δρόμοι αντίδρασης στο σύστημα και στα μεγάλα και άλλα κόμματα της βουλής (όπως ήταν ο Λεβέντης, ή το κόμμα Τελεία).
Αδυνατώ να πιστέψω πως υπάρχουν συμπολίτες μου που τάσσονται υπέρ των νεοναζί, δεν θέλω να το πιστέψω ότι υπήρχαν στην Ελλάδα τόσοι πολλοί φασίστες και γι' αυτό προφανώς είμαι σοκαρισμένος. Ίσως κάποιοι που έλεγαν πως υπήρχαν πάντα αλλά δεν είχαν πού να εκφραστούν να έχουν δίκιο, εγώ όμως θα συνεχίσω να μη μπορώ να καταλάβω και να μη θέλω να πιστέψω πως στη χώρα μου υπάρχουν τόσοι πολλοί φασίστες...
Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν και για το θέμα του γηπέδου στηρίζουμε όλες τις ελπίδες μας στο να επικρατήσει η κοινή λογική στις συνιστώσες και ταυτόχρονα στους ΑΝΕΛ που θα συνυπάρξουν στην Κυβέρνηση. Ο Πάνος Καμμένος έχει ξεκαθαρίσει με κάθε τρόπο ότι θα γίνει το γήπεδο της ΑΕΚ στην Νέα Φιλαδέλφεια, στο οικόπεδό της, εκεί που βρισκόταν το "Νίκος Γκούμας".
Υγ: Είναι υπέροχο να βρίσκεσαι στο πλευρό της μπασκετικής ΑΕΚ. Περνάει τόσο ευχάριστα η ώρα δίπλα σε 5.000 και πλέον ΑΕΚτσήδες σε κάθε ματς. Ένα διπλό με τον Πανιώνιο και μετά, σε δυο Δευτέρες από τώρα, πάμε για τεράστια γιορτή στο ΟΑΚΑ με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό, ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Χτίστηκε σούπερ ομάδα, σε μικρό χρόνο, τέτοια που ο Ίνγκλις με τον Κόροιβο ήταν κακός και όμως η νίκη ήρθε αναμενόμενα...
Υγ2: Άραγε μπορεί να υπάρξει πιο μάγκικη ομάδα ΑΕΚ από αυτήν του χάντμπολ; Ειλικρινά δύσκολο το βλέπω. Μπράβο ρε τυπάρες, το ευχαριστώ των ΑΕΚτσήδων είναι ελάχιστο και η συγνώμη για όσα περνάτε από τις εκάστοτε διοικήσεις της ερασιτεχνικής, μπράβο και πάλι μπράβο ρε μάγκες!
Υγ3: Δεν μπορώ ακόμη να καταλάβω την λογική του ορισμού της ΑΕΚ και πάλι για αγώνα Κυπέλλου ημέρα Πέμπτη και μάλιστα στις 17:00... Ειλικρινά αδυνατώ να το κατανοήσω και μη μου πει κανείς επειδή έπαιξε Δευτέρα πρωτάθλημα, ας την έβαζαν Σάββατο, για τον Θεό δηλαδή. Με τον Ατρόμητο στο Κύπελλο τα ίδια, Πέμπτη και 17:00, τώρα με την Κέρκυρα πάλι το ίδιο, ε ήμαρτον όμως, ο ΑΕΚτσής περιμένει αυτά τα ματς του Κυπέλλου με τεράστια ανυπομονησία έπειτα από ενάμιση χρόνο αγώνων με ομάδες χαμηλότερης κατηγορίας, ας σεβαστούν κάποτε και τους οπαδούς αυτής της ομάδας και να τους δώσουν τη δυνατότητα να μπορούν να παρακολουθήσουν ένα ματς Κυπέλλου από κοντά (είτε από σπίτι αλλά όχι εργάσιμη ώρα, ήμαρτον)...

*Πηγή: gazzetta.gr*

Θα σας πω εγώ τι θα γίνει με πρωθυπουργό Τσίπρα!!

ΤΡΟΜΕΡΟΣ Αλέφαντος στον SportDog για εκλογές, Ολυμπιακό και παραμονή Αναστασίου. Ποια είναι τα δύο σενάρια για τη χώρα; Ο σαπάκιας και κράξιμο στους οπαδούς του ΟΦΗ! Ήταν μια καθαρή νίκη του ΣΥΡΙΖΑ που οφειλόταν και σε αυτοκτονία του διδύμου Σαμαρά-Βενιζέλου. Με τι μούτρα ρε θέλατε να εκλεγείτε όταν πλακώσατε το λαό σε φοβερά μέτρα; Ας έκανες δημοψήφισμα. Έβαλες τα πιο συγκλονιστικά μέτρα όλων των εποχών, τσάκισες στους φόρους ως και την πρώτη κατοικία, δεν προστάτευσες με νέο νόμο την πρώτη κατοικία από τους πλειστηριασμούς, την πρώτη κατοικία ρε, το πιο ιερό πράγμα.

Άφησες κόσμο χωρίς ρεύμα με τα χαράτσια, κόσμο που δεν είχε να πληρώσει, να μην μπορεί ο άλλος να κάνει ένα ζεστό μπάνιο, να μην μπορεί να έχει θέρμανση, να μην μπορεί να μαγειρέψει για τα παιδιά του, και τα παιδάκια να διαβάζουν με το κερί. Λαϊκισμός λέει. Δηλαδή ποια είναι η σοβαρότητα, να κατακρεουργείς τον κόσμο;

Και έχετε τόσα σπίτια κύριοι της κυβέρνησης, έχετε τόσα σπίτια και τόσα λεφτά στις τράπεζες, δεν σας είδα να βγάλετε από την τσέπη σας να δώσετε σε κανέναν φουκαρά. Διαλύσατε τους συνταξιούχους, φτάσατε την ανεργία στο 27%, οι νέοι φεύγουν στο εξωτερικό, καταστρέψατε το σύμπαν.

Και περιμένατε να φοβηθεί ο κόσμος, να τρομοκρατήσετε τον κόσμο στις εκλογές για να σας ψηφίσει; Ναι, με τον ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει η Ελλάδα με διάλυση, το ξέρω. Όμως ο κόσμος τώρα ήταν σαν τους Ρωμαίους που τους έριχναν στα λιοντάρια! Έπεφταν οι 10 πρώτοι στα λιοντάρια, τους έτρωγαν, έπεφταν οι άλλοι 10, τους έτρωγαν και αυτούς, το έβλεπαν οι άλλοι από πίσω, σου λέει τι γίνεται εδώ, θα πάμε άκλαφτοι, δεν υπάρχει ελπίδα. Και έκαναν την ηρωική έξοδο! Έκαναν επανάσταση εναντίον των στρατιωτών έχοντας μια ελάχιστη ελπίδα. Ο κόσμος έφυγε από τον μνημονιακό λάκκο των λεόντων.

Και μετά ρε Σαμαρά, πας στις εκλογές χωρίς να κάνεις ντιμπέιτ που σε προκαλούσε ο Τσίπρας; Πού πας ρε, γιατί κιοτεύεις; Ο Μουρίνιο να με προκαλούσε εμένα για ντιμπέιτ, θα πήγαινα, έλα εδώ να βάλουμε κάτω τις γνώσεις, τις τακτικές και τα συστήματα.

Με ρωτάει ο Σινάνογλου τι βλέπω να γίνεται από εδώ και πέρα. Δύο είναι τα σενάρια, το ένα έχει και δύο υποσενάρια.

Σενάριο πρώτον: Ο Τσίπρας θα καταργήσει στην πράξη το μνημόνιο, θα πάει έξω να διαπραγματευτεί, και θα κωλώσουν οι ξένοι, δεν θα θέλουν να ταρακουνηθεί το ευρώ και η Ευρώπη. Αν δει ο Τσίπρας τους ξένους να κωλώνουν, πρέπει να τους πάρει τα σώβρακα! Και να γυρίσει εδώ να πει στον Σαμαρά και στον Βενιζέλο ότι φέρθηκαν σαν προδότες, ότι έκαναν διαπραγμάτευση της πλάκας, ότι ήταν πειθήνια όργανα.

Σενάριο δεύτερο και πιθανότερο για εμένα. Οι Γερμανοί δεν θα κωλώσουν. Αυτό πιστεύω εγώ. Οι Γερμανοί δεν θα κωλώσουν. Διότι θα εμφανίσουν τους συνεργάτες τους εδώ τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο ως προδότες που τους είχαν πιάσει κορόιδα, έρχονται και εκλογές στην Ισπανία, θα δώσουν θάρρος στους Ισπανούς Συριζαίους να κάνουν κι εκείνοι επανάσταση. Τι γίνεται λοιπόν σε αυτήν την περίπτωση;

Εδώ είναι τα δύο υποσενάρια. Ή θα κάνει ο Τσίπρας τη μεγαλύτερη κωλοτούμπα όλων των εποχών. Ή θα ζήσουμε πολύ δύσκολες καταστάσεις με δραχμή στο τέλος.

Δεν θεωρώ ότι αυτά τα σκυλιά ο Σόιμπλε και η Μέρκελ θα υποχωρήσουν και θα κάνουν ήρωα τον Τσίπρα, θα είναι σαν μουτζώνουν τα μούτρα τους. Το αν θα κάνει την κωλοτούμπα ο Τσίπρας ή θα έχουμε δραχμή, δεν είμαι οικονομολόγος για να ξέρω πόσο καιρό θα δεινοπαθήσει ο λαός και αν είναι υποφερτή λύση η δραχμή ή όχι.
ΞΕΣΠΑΣΕ σε κλάματα ο Γιώργος Παπανδρέου! Δείτε τη φωτογραφία που σαρώνει στο διαδίκτυο ΕΔΩ

Πάμε τώρα στον Ολυμπιακό. Και μετά θα απαντήσω σε ένα ερώτημα του Σινάνογλου αν είμαι υπέρ της παραμονής Αναστασίου στον Παναθηναϊκό. Διότι ήμουν κατά της παραμονής του Μίτσελ στον Ολυμπιακό, είχα βγει στη στήλη και ανέλυσα τους λόγους λίγες μέρες πριν τον διώξει ο Μαρινάκης και δικαιώνομαι. Η μεγαλύτερη κίνηση του Μαρινάκη ήταν που έδιωξε τον Μίτσελ και το έλεγα πριν, όχι μετά Χριστόν προφήτης.

Ο Περέιρα μου αρέσει, παίζει πιο λογικά, προσπαθεί να δέσει την άμυνα, παίζει με δύο αμυντικά χαφ, κρατάει πιο πίσω τα πλάγια μπακ, και γενικώς η άμυνα δεν είναι ξέφραγο αμπέλι. Χρειάζεται βοήθεια όμως στις μεταγραφές, δεν μπορεί ολόκληρος Ολυμπιακός να παίζει με βασικό τον Αυλωνίτη.

Ο Περέιρα επίσης θέλει να παίζει με εξτρέμ που να πατάνε περιοχή, ενώ ο Μίτσελ δεν έπαιζε με εξτρέμ. Βλέπεις όμως τον Αφελάι που …τιτικίζει. Σας τα έχω πει για αυτόν τον παίκτη, του πετάς τενεκέ πίσω του και το βάζει στα πόδια, μόλις βρει γερό αντίπαλο που θα του δώσει έναν τράκο, μόλις βρει λίγο γρήγορο παίκτη, κωλώνει. Όλο από μέσα πάει να φύγει, εκεί όμως βρίσκει πολλούς παίκτες, δεν φεύγει ποτέ από έξω, δεν πλευροκοπεί. Μη μου άπτου, σαν σαπάκιας παίζει.

Ο ΟΦΗ έκανε ένα μεγάλο λάθος, δεν πίεσε τον Ολυμπιακό στο κέντρο, άφηνε τον Τσόρι και τον Κασάμι να γλεντάνε. Δεν πρεσάρανε οι του ΟΦΗ τον Ολυμπιακό στο κέντρο και υπήρχε μία κατοχή εύκολη. Χωρίς να πιάσει ιδιαίτερη απόδοση ο Ολυμπιακός έριξε ένα 0-3 εύκολο.

Όταν το ματς είναι 0-1, έπρεπε κύριε ΟΦΗ να το γυρίσεις σε 3-5-2, να βάλεις μέσα τον Μακρή και να φορτώσεις το κέντρο. Παίζοντας με δύο γρήγορους μπροστά, τον Κουτσιανικούλη και τον μαύρο που μου φάνηκε καλός παίκτης, να τους ρίξεις πάνω στον Αυλωνίτη. Περισσότερα όμως δεν θέλω να πω, έχω τους λόγους μου.

Το έκανε ζούγκλα ο ΟΦΗ, βρίζανε πολύ τη μάνα του Μαρινάκη, απαράδεκτα πράγματα, οι μάνες τις σας φταίνε. Το πιο ιερό πράγμα είναι η μάνα, δεν σου φταίει η κάθε μάνα.


Πάμε τώρα στο θέμα του Αναστασίου. Θέλω να ρωτήσω τους Παναθηναϊκούς. Με αυτό το υλικό πιστεύετε ότι υπάρχει προπονητής που θα ερχόταν και θα σας έδινε το πρωτάθλημα; Ο Αναστασίου για εμένα κάνει λάθη, αλλά θέλω να είμαι δίκαιος, έχει κάνει πολύ καλή δουλειά στον Παναθηναϊκό από τότε που ανέλαβε.

Πέρσι έκανε εκπληκτικό β΄ γύρο, πήρε και το Κύπελλο. Φέτος είναι μέσα στο Κύπελλο, στο δε πρωτάθλημα δεν μπορείς να πεις ότι τα πάει άσχημα. Με αυτό το υλικό που έχει, με αυτά τα λίγα χρήματα. Παίζει στρωτά ο Παναθηναϊκός. Βλέπεται ο Παναθηναϊκός. Έχει δυναμική ομάδα. Για εμένα θα ήταν λάθος άμα έφευγε τώρα ο Αναστασίου. Με αυτό το υλικό ο Παναθηναϊκός δεν παίρνει πρωτάθλημα από τον Ολυμπιακό ποτέ, δεν φταίει ο προπονητής του. 
*Πηγή: sportdog.gr*