Δεν πουλάει Εζίλ ο Βενγκέρ!!

Ο Αρσέν Βενγκέρ φρόντισε να ξεκαθαρίσει πως δεν υπάρχει καμία περίπτωση η Άρσεναλ να προχωρήσει στην πώληση του Μεσούτ Εζίλ.

«Ο Εζίλ είναι παίκτης μας, θα παραμείνει παίκτης μας και αυτός από την πλευρά του θέλει επίσης να συνεχίσει να είναι παίκτης μας» απάντησε σε σχετική ερώτηση ο Αλσατός τεχνικός, «αποθεώνοντας» στη συνέχεια τον Γερμανό άσο, το όνομα του οποίου συνδέθηκε πρόσφατα με τη Γιουβέντους:
«Είναι μια σημαντική σεζόν γι’ αυτόν, διότι είχε μια δύσκολη αρχή πέρυσι. Όμως στο δεύτερο μισό της χρονιάς αποτέλεσε σημαντική μονάδα. Στην ομάδα υπάρχουν πολλοί παίκτες για τη μεσοεπιθετική γραμμή και όλοι τους έχουν την ποιότητα που χρειάζεται. Ο Εζίλ έχει καταλάβει τον ρυθμό του αγγλικού ποδοσφαίρου. Δουλεύει σκληρά και στο αμυντικό κομμάτι και είναι ένας τοπ ποδοσφαιριστής».

*Πηγή: England365.gr*

Τελειώνει και του Σταμπουλί στη Γουότφορντ!!

Η Γουότφορντ ολοκλήρωσε πριν λίγες μέρες την απόκτηση του Ετιέν Καπουέ και πλέον είναι έτοιμη να κάνει δικό της και τον Μπέντζαμιν Σταμπουλί από την Τότεναμ, έναντι 4 εκ. λιρών.

Τα «ψώνια» από την Τότεναμ συνεχίζονται για τη Γουόρφορντ.
Οι «σφήκες» απόκτησαν την περασμένη εβδομάδα τον Ετιέν Καπουέ, ενώ έχουν ήδη συμφωνήσει με τα «σπιρούνια» για την αγορά του Μπέντζαμιν Σταμπουλί για το ποσό των 4 εκ. λιρών.
Ο Γάλλος έχει συμφωνήσει στους προσωπικούς όρους του νέου του συμβολαίου και το μόνο που απομένει είναι να περάσει από ιατρικές εξετάσεις πριν ανακοινωθεί με κάθε επισημότητα.

*Πηγή: England365.gr*

«Μέσα» για ΗΠΑ ο Ντε Χέα και οι… νέοι!!

Στην αποστολή της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, που «πετάει» αργότερα μέσα στην ημέρα για την περιοδεία της στις ΗΠΑ, θα βρίσκεται τόσο ο Νταβίντ Ντε Χέα, όσο και οι Σβαϊνστάιγκερ και Σναϊντερλίν!

Μπορεί το μέλλον του Ισπανού τερματοφύλακα στο «Ολντ Τράφορντ» να μην θεωρείται δεδομένο, ωστόσο, όπως μεταδίδει το «Skysports», ο Λουίς Φαν Χάαλ αποφάσισε να τον πάρει μαζί του στην Αμερική, από τη στιγμή που δεν έχει φτάσει στα γραφεία της ομάδας επίσημη πρόταση από τη Ρεάλ Μαδρίτης.
Το ίδιο ισχύει και για τα δύο τελευταία μεταγραφικά αποκτήματα των «κόκκινων διαβόλων», Μπάστιαν Σβαϊνστάιγκερ και Μοργκάν Σναϊντερλίν.
Αμφότεροι ανακοινώθηκαν επίσημα από την Γιουνάιτεντ και θα βρίσκονται κανονικά στο αεροπλάνο με προορισμό τις ΗΠΑ.

*Πηγή: England365.gr*

Όστιν: «Στην ΚΠΡ μέχρι... νεοτέρας»

Πολλά τα μεταγραφικά σενάρια για τον Τσάρλι Όστιν, ο οποίος ωστόσο μένει προσηλωμένος στις υποχρεώσεις του με την ΚΠΡ, μέχρι τουλάχιστον να ενημερωθεί για το μέλλον του από τους ανθρώπους των Ρέιντζερς.

Ιδιαίτερα χαλαρός αναφορικά με το μέλλον του εμφανίστηκε ο Τσάρλι Όστιν.

Μπορεί η φημολογία σχετικά με τις ομάδες που ενδιαφέρονται για την απόκτησή του να είναι καθημερινή, ωστόσο μέχρι στιγμής δεν υπάρχει τίποτα «χειροπιαστό».

Ο Άγγλος στράικερ δηλώνει παίκτης της ΚΠΡ στην οποία και θα παραμείνει, μέχρι να ενημερωθεί από τους ανθρώπους της ομάδας ότι θα συνεχίσει την καριέρα του σε κάποιον άλλο σύλλογο.

«Για τι συμβαίνει πίσω στο ''σπίτι'', υπάρχουν άλλοι αρμόδιοι. Ο Φέρντιναντ, ο Ράμσεϊ, ο ατζέντης μου και ο Φερνάντες. Για εμένα, εγώείμαι εδώ, σκύβω το κεφάλι μου και δουλεύω όσο το δυνατόν σκληρότερα, ελπίζω να παίξω κάποια παιχνίδια για όσο είμαι εδώ και προετοιμάζομαι για το ματς με την Τσάρλτον στις 8 Αυγούστου. Μέχρι να μου πουν κάτι άλλο, είμαι παίκτης της ΚΠΡ και προετοιμάζομαι για την Τσάμπιονσιπ της επόμενης σεζόν. Αν μου πουν κάτι άλλο, ας είναι», ανέφερε ο Όστιν.

*Πηγή: England365.gr*

«Μέλι» για Φαν Πέρσι ο Φέρντιναντ!!

Με τον Ρόμπιν Φαν Πέρσι να αποτελεί παρελθόν από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μετακομίζοντας στην Τουρκία και τη Φενέρμπαχτσε, ο πρώην συμπαίκτης του, Ρίο Φέρντιναντ, φρόντισε να μιλήσει με τα καλύτερα λόγια για τον Ολλανδό.

Σε μεγάλη εκτίμηση έχει τον Ρόμπιν Φαν Πέρσι ο Ρίο Φέρντιναντ.

Οι δύο άνδρες υπήρξαν συμπαίκτες στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και ο πλέον παλαίμαχος άσος μίλησε για τις ικανότητες του Ολλανδού επιθετικού, ο οποίος θα συνεχίσει την καριέρα του στη Φενέρμπαχτσε.

«Ήταν στην πραγματικότητα ένας καλύτερος παίκτης από αυτός που νόμιζα όταν ήρθε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Είχα παίξει μαζί του πολλές φορές κόντρα στην Άρσεναλ, επομένως ήξερα ότι είναι καλός, αλλά όχι τόσο. Νομίζω πως ήταν η γενικότερη σκέψη στην ομάδα», δήλωσε αρχικά.

«Σαν παίκτης είναι τόσο ωραίο να τον βλέπεις, έχει εξαιρετική επαφή και κράτημα της μπάλας. Φέρνει και άλλους στο παιχνίδι, κάνει γυρίσματα και έχει ένα ονειρεμένο αριστερό πόδι. Α, μπορεί και να τελειώσει τη φάση!», συμπλήρωσε.

*Πηγή: England365.gr*

Έχει δύο καλούς και παίζει ο ένας…!!

Ο Κώστας Νικολακόπουλος σχολιάζει στο blog του στο Gazzetta την προσπάθεια της εθνικής Ελλάδας για μία θέση στον τελικό του ΓΙΟΥΡΟ -19.

Έγραφα χθες το πρωί για το ματς της Ελλάδας με τη Γαλλία στη φάση των ομίλων του ΓΙΟΥΡΟ -19 ετών: «Μακάρι οι νεαροί διεθνείς μας να αποφύγουν τα τόσο χοντρά λάθη που έκαναν στα δύο πρώτα ματς. Γιατί θα είναι δύσκολο να μην στους στοιχίσουν και σε τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι. Εκτός κι αν έχουν πάλι όλη την τύχη με το μέρος τους!».

ADVERTISEMENT

Όπως ξέρουμε η Ελλάδα έχασε 0-2 από τους Γάλλους. Η τρίτη ήταν κι η φαρμακερή, αφού και χθες, όπως και στα δύο προηγούμενα παιχνίδια, η εθνική μας Νέων ήταν προβληματική. Κέρδισε το πρώτο, έφερε ισοπαλία στο δεύτερο, έχασε στο τρίτο. Λογική εξέλιξη, με τέτοια απόδοση. Μόνο που η τύχη και πάλι ουσιαστικά δεν την εγκατέλειψε (!), αφού στο άλλο ματς του ομίλου ήρθε προς γενική έκπληξη το αποτέλεσμα που τη συνέφερε κι έτσι προκρίθηκε στα ημιτελικά του τουρνουά.
Βέβαια, για να πάει στον τελικό έτσι όπως παρουσιάζεται η ομάδα μας, θα χρειαστεί τύχη βουνό! Πρέπει όσο το δυνατόν να αλλάξει αυτή η σε μεγάλα διαστήματα των αγώνων της απογοητευτική εικόνα. Αν και πως μπορεί να γίνει αυτό, πραγματικά δεν το ξέρω! Πάντως, τόσο φτωχή δημιουργικά ομάδα και με τόσα λάθη πίσω, δύσκολα θυμάμαι σε επίπεδο μικρών εθνικών ομάδων της Ελλάδας…
Δεν λέω ότι έχει ΤΑ σούπερ ταλέντα αυτή η Νέων, αλλά μοιάζει μέσα στο γήπεδο τόσο κακοστημένη κι οι παίκτες λες κι έχουν…εθιστεί στα χοντρά λάθη! Στα δύο (από τα τρία) παιχνίδια που είδαμε μέσω του Γιούροσπορτ, ψάχνεις να βρεις συνολικά τρεις-τέσσερις φάσεις στις οποίες να απείλησε Αυστρία και Γαλλία (τα ίδια μου είπαν και στο πρώτο ματς, κι ας ήταν νικηφόρο και δη με 2-0)!!! Κι αυτές οι φάσεις έγιναν οι δύο από την προσωπική κλάση του Βέργου κι η μία από ένα απίστευτο σφάλμα αντίπαλου αμυντικού-και τέλος πάντων, ούτε σε αυτές σκόραρε η εθνική…
Όντας τόσο ακίνδυνη επιθετικά, προκαλεί απορία γιατί ο Γκούμας δεν προσπαθεί να ταιριάξει μαζί τους δύο καλύτερους παίκτες αυτής της ομάδας, τον Βέργο και τον Κουλούρη. Ο Βέργος (Ολυμπιακός) είναι κατά κοινή ομολογία ό,τι πιο ποιοτικό έχει η Νέων-χθες μισή ώρα μπήκε και έκανε αμέσως πέντε ωραία πράγματα ρε παιδί μου. Ο δε Κουλούρης έχει 25 παιχνίδια στα πόδια του με τον ΠΑΟΚ. Αν θα μπορούσε να παίξει ο Κουλούρης λίγο στα πλάγια, με φορ το Βέργο, νομίζω ότι η ομάδα ίσως θα μπορούσε να γίνει πιο επικίνδυνη.
Όχι δηλαδή με 4-4-2, αφού με αυτό το σχηματισμό χθες είχε χαθεί εντελώς η μάχη στο κέντρο, καθώς οι Καραχάλιος (Ολυμπιακός) και Στάϊκος (Παναθηναϊκός) δεν έφταναν με τίποτα, όχι για να κυριαρχήσουν εκεί, αλλά έστω για να είναι κάπως ανταγωνιστικοί. Δείχνει να χρειάζεται μία πιο συμπαγής μεσαία γραμμή. Κι η αλλαγή θέσης στον Κυριακόπουλο (Αστέρας), από κεντρικό χαφ σε αριστερό χαφ δε νομίζω να βοήθησε, αφού εκτός της αδυναμίας στον άξονα, φάνηκε να φρενάρει και τις καλές επιθέσεις που έβγαζε ο αριστερός μπακ Τσιμίκας (Ολυμπιακός), από τον οποίο πάντως εγώ περίμενα περισσότερα χθες. Όπως κι από τον έτερο μπακ, το Σάλιακα (Ολυμπιακός).
Οι στόπερ Ρούσσος (Γιουβέντους) και Τζελεπίδης (ΠΑΟΚ) έχουν καλές προδιαγραφές, όμως κάποια στιγμή πρέπει να κόψουν τα λάθη…γειτονιάς. Ο γκολκίπερ Κότσαρης (Παναθηναϊκός) έκανε λάθος έξοδο στο 1-0, αλλά είχε πάλι σωτήριες επεμβάσεις. Σίγουρα πρέπει να δώσουν πολύ περισσότερα κι οι κυνηγοί Ορφανίδης (Ξάνθης) και Κυνηγόπουλος (Αιγινιακός).
Αυτό που εγώ λέω είναι ότι αφού έχει ρέντα η εθνική Νέων σε αυτό το τουρνουά, ας το παλέψει καλύτερα. Σε μία στιγμή που κάθε επιτυχία της Ελλάδας κάνει καλό στη χώρα…

*Πηγή: gazzetta.gr*

Να τιμωρήσουμε τους τιμωρούς!!

Ο Νίκος Παπαδογιάννης δεν μιλιέται σήμερα. Πιστεύει, όμως, ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει μία χρυσή ευκαιρία για να γίνει εθνικός ήρωας.

H Δευτέρα που ξημέρωσε έφερε μαζί της τον χειρότερο εφιάλτη μου. Είναι η μέρα της πραγματικής χρεωκοπίας. Η μέρα, αν θέλετε, στην οποία έπεσε ο ουρανός στα κεφάλια μας.
Και δεν τον έριξε κανένας άλλος, παρά εμείς οι ίδιοι. Οι παθογένειες δεκαετιών ολόκληρων, η ανοχή σε ένα άρρωστο κράτος, η υποδαύλιση της νοοτροπίας του παράσιτου, ήταν βέβαιο ότι κάποτε θα έρχονταν να μας δαγκώσουν τον πισινό.
Όταν πηγαίνεις στον πόλεμο με μοναδικό όπλο μία σπασμένη σφεντόνα και εκλιπαρείς τον νικητή για λίγη λύπηση, μπορείς να κερδίσεις μόνο σκόρπιες μάχες. Στο τέλος, θα συνθηκολογήσεις και θα παραδώσεις τη σημαία άνευ όρων.
Κι αν κάνει το λάθος να σηκώσεις κεφάλι, θα σε βομβαρδίσουν δίχως έλεος. Στα συμβατικά όπλα θα προστεθούν και αδυσώπητα χημικά. Για να μη βγάλουν γλώσσα ούτε τα παιδιά σου, ούτε -το σημαντικότερο- οι γείτονές σου.
Εσείς θα δανείζατε άλλα χρήματα σε αυτό το κράτος; Θα δίνατε άλλη ψήφο ανοχής σε αυτό το έθνος; Εγώ, πάντως, όχι, όχι αν ήμουν κυνικός Γερμαναράς. Ούτε μισό πφένιχ.
Ο Ελληναράς θα απαντήσει ότι αισθάνεται ευτυχής, επειδή δεν είναι ανελέητος, ψυχρός Γερμαναράς. Έχει ψυχή ο Έλληνας και καταλαβαίνει τι θα πει αλληλεγγύη. Μπορεί και να συμφωνήσω μαζί του.
Πρώτα όμως θα πρέπει να μαζέψω τα συντρίμμια μου και να σταθώ ξανά στα πόδια μου. Να γίνω αυτάρκης και να πάψω να ζητώ δανεικά. Να βγάλω από πάνω μου τα κουρέλια.
Τότε θα μου επιτρέψει η ιστορία να γίνω και εγώ ανελέητος και ψυχρός. Όχι όμως νωρίτερα. Εάν πιάσω τον Γερμανό τουρίστα και τον πετάξω στη θάλασσα, θα είμαι χειρότερος από τον Σόιμπλε. Θα είμαι ανάπηρος στο μυαλό.
Μέχρι τότε, δεν έχω άλλο εφόδιο εκτός από τον καθρέφτη μου.
Αλλά ο καθρέφτης είναι το καλύτερο εφόδιο που θα μπορούσα να βρω. Θα έπρεπε να τον πάρω αγκαλιά από την πρώτη κιόλας μέρα της κρίσης.
Η ιδανική άμυνα είναι η αυτοκριτική. Όποιος έχει αλλεργία σε αυτήν χάνει τον πιο πολύτιμο σύμμαχο. Και πέφτει αύτανδρος στην παγίδα των δημαγωγών, όποιο κι αν είναι το χρώμα της στολής που αυτοί φοράνε.
Η Ευρώπη φέρθηκε στην Ελλάδα απάνθρωπα και τιμωρητικά. Αυτό είναι αναμφισβήτητο και πανθομολογούμενο. Μέσα μου κλαίω και οργίζομαι.
Δεν ωφελεί όμως η μεμψιμοιρία. Η Ευρώπη μας έδωσε χειροπόδαρα με το σχοινί που εμείς της δώσαμε.
Τα περισσότερα από τα μέτρα του νέου Μνημονίου -όχι τα φορομπηχτικά αλλά τα αναπτυξιακά- δεν είναι καινούρια, αλλά συσσώρευση όλων όσων έπρεπε να γίνουν από το 2010 κιόλας. Στην πραγματικότητα, έπρεπε να εφαρμόσουμε πολλά από αυτά χωρίς να μας το ζητήσει κανείς.
Εάν ο Βαρουφάκης είπε μία σωστή κουβέντα στους 5 μήνες της θητείας του, ήταν ότι "το 70% του Μνημονίου είναι προς τη θετική κατεύθυνση". Εννοούσε το σκέλος που απαιτεί μεταρρυθμίσεις και υποσκάπτει το πελατειακό κράτος.
Καμία κυβέρνηση δεν διανοήθηκε να πολεμήσει το βόλεμα και τη διαφθορά. Οι προηγούμενες έχασαν το παιχνίδι ανεπανόρθωτα, η καινούρια έχει ακόμη μία πιθανότητα. Αλλά θα παίξει πια με σημαδεμένη τράπουλα και με φορεσιά ζητιάνου.
Δυστυχώς, η καλύτερη άμυνα για το Μνημόνιο είναι να το εφαρμόσουμε.
Το υπέρογκο χρέος δεν το δημιούργησε η Ευρώπη, αλλά η Ελλάδα. Αφετηρία του δεν ήταν κάποια φυσική καταστροφή ή ένας πόλεμος, αλλά η ευμάρεια και η ντόλτσε βίτα.
Η ετυμηγορία του καθρέφτη δεν θα δείξει τον απαίσιο Σόιμπλε, αλλά εμένα, εσένα και τις κυβερνήσεις που ψηφίσαμε. Οι Φινλανδοί και οι Σλοβάκοι είναι αντιπαθητικοί όχι επειδή μας βάζουν τρικλοποδιές, αλλά επειδή έχουν δίκαιο.
Ο Αλέξης Τσίπρας και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος επέστρεψαν από τις Βρυξέλλες με το βλέμμα του ανθρώπου που υπέστη βασανιστήρια. Από τη διαπραγμάτευση των 17 ωρών, οι ξένοι βγήκαν ατσαλάκωτοι και φρέσκοι, ενώ οι Έλληνες ετοιμόρροποι. Κι ας είχαν το πλεονέκτημα της νεαρής ηλικίας.
Πολεμά ξεκούραστος όποιος πολεμά με πυρηνικά. Όχι με μια σπασμένη σφεντόνα.
"Έπρεπε να σηκωθεί να φύγει ο Τσίπρας", φώναζε από την Αθήνα το σκυλί του Παβλόφ. "Να τους πει να πάνε να γ*μηθούνε. Τέτοια Ευρώπη δεν τη θέλουμε".
Αυτοί να πάνε να γ*μηθούνε και εμείς να πάμε, πού ακριβώς;
Στην ασύντακτη χρεωκοπία, να πού. Άλλος δρόμος δεν υπήρχε. Το φληνάφημα ότι, δήθεν, "δεν έχουμε τίποτε να χάσουμε" εδράζεται σε ψευδαισθήσεις και σε ιδεοληπτικά παραληρήματα.
Προσωπικά πιστεύω ότι η πραγματικότητα μίας άτακτης χρεωκοπίας θα  ήταν πολύ χειρότερη από αυτήν που περιγράφουν οι καταστροφολόγοι. Ακόμα και οι πιο ευφάνταστοι!
Ο Έλληνας έχει εύκολη την επανάσταση, αλλά μόνο στα λόγια και στο Τουίτερ.
Τον πρώτο μήνα απόλυτης φτώχειας θα κάνει το σκατό του παξιμάδι για να το φάει, αλλά τον δεύτερο θα μπει νύχτα στο χωράφι του γείτονα. Όχι για να τον βοηθήσει στο όργμα, αλλά για να του κλέψει την κατσίκα. Την επόμενη μέρα, ο γείτονας θα αρπάξει την καραμπίνα και θα την ανάψει στον κλέφτη.
Μετά, έχει μόνο κατηφόρα. Κατηφόρα χωρίς χρηματοδότηση, χωρίς παραγωγή, αλλά με χρέος που θα τρέχει, σε σκληρό νόμισμα. Και με απόλυτη διεθνή απομόνωση. Δανεικά δεν θα μας δίνει πια κανείς.
Δεν ξέρω βέβαια αν αυτό που συνέβη είναι το "μη χείρον". Ουσιαστικά χθες εκχωρήσαμε μέρος της εθνικής κυριαρχίας, ας αντίτιμο για το σωληνάκι οξυγόνου που θα μας κρατησει, όσους κρατήσει, ζωντανούς για την ερχόμενη τριετία.
Καλούμαστε να προχωρήσουμε τρεκλίζοντας, με σχεδόν αβάσταχτο βάρος στους ώμους. Αλλά, ακόμη, όρθιοι.
Και έχουμε να παίξουμε άλλη μια ζαριά. Οι πιθανότητες να μας κάτσει, είναι σαν να ψάχνουμε εξάρες και μόνο εξάρες στο τάβλι: 1 στις 36. Μπορούμε, όμως, να πειράξουμε τα ζάρια.
Αλλά όχι με τον τρόπο που τα πείραξε -ψεύτικες στατιστικές-  ο Σημίτης όταν πρωτομπήκαμε στο ευρώ. Τίμια. Να πατάξουμε τις παθογένειες και να αλλάξουμε την Ελλάδα. Με όσους μπορούν και θέλουν να συνεισφέρουν.
Αυτές είναι οι ρήξεις που θα ήθελα εγώ να δω από μία κυβέρνηση Αριστεράς. Ούτε οικουμενικές κυβερνήσεις ούτε συμφιλίωση με τη διαπλοκή ούτε επιστροφή στην εποχή του ρουσφετιού. Η αποτυχία στη διαπραγμάτευση δεν είναι δικαιολογία για πισωγυρίσματα.
Ακόμα κι αν μεθαύριο γίνουν εκλογές, ο Τσίπρας θα τις κερδίσει με 15 μονάδες διαφορά. Το "Οχι" του δημοψηφίσματος δεν τον ωφέλησε στις Βρυξέλλες, αλλά αποτελεί πανίσχυρη ψήφος εμπιστοσύνης.
Έχει λοιπόν στα χέρια του μία χρυσή ευκαιρία για να γράψει ιστορία και να γίνει εθνικός ήρωας. Καλείται να νικήσει το τέρας της Ελλάδας, που είναι πιο ύπουλο από το τέρας της Ευρώπης.  Η οικονομική διαπραγμάτευση ήταν εξαρχής χαμένο στοίχημα, η κοινωνική μεταρρύθμιση όχι.
Εάν φανεί προς τα έξω ότι υπάρχει τέτοια βούληση, θα κερδίσουμε ξανά τη συμπαράσταση των "εταίρων" και θα φτάσουμε σε οικονομική ανάπτυξη, όπως έφτασαν ξεκινώντας από παρόμοια αφετηρία οι Σλοβάκοι, οι Εσθονοί και οι άλλοι επιστήθιοι εχθροί. Ισως και στην πολυπόθητη αναδιάρθρωση του χρέους, εφ'όσον υπάρχει τέτοια -έστω ισχνή- υπόσχεση.
Τότε δεν θα χρειαστεί να πετάξουμε στη θάλασσα κανέναν, παρά μόνο τον κακό μας εαυτό. Μόνο έτσι θα τιμωρήσουμε τους τιμωρούς.
Όταν όμως ολοκληρωθεί η τριετία, και βγούμε στα χαρακώματα για νέα δανειακή σύμβαση, καλό θα είναι να έχουμε στη φαρέτρα μας μία βιώσιμη εναλλακτική πρόταση. Για να μην είμαστε τόσο ευάλωτοι σε εκβιασμούς.
Η επιστροφή στη δραχμή, την οποία επίμονα ζητούν ακόμη οι υποστηρικτές της ρήξης, δεν είναι σήμερα λύση. Οδηγεί στην εθνική καταστροφή με μαθηματική ακρίβεια. Τους λεονταρισμούς και τις μπλόφες της ελληνικής κυβέρνησης, οι  δανειστές τους αντιμετώπισαν με καγχασμούς και αδιαφορία.
Εάν όμως είχε προηγηθεί προεργασία τριών ή πέντε ετών, θα στοιχειοθετούσε μία πραγματική "απειλή" και ένα μαξιλάρι ανακούφισης σε περίπτωση Grexit. Ας πέσει λοιπόν το απαραίτητο λίπασμα, ώστε το καλοκαίρι του 2018 να είμαστε έτοιμοι ακόμα και για εθνικό νόμισμα.
Και ας το θεωρούμε απευκταίο. 

*Πηγή: gazzetta.gr*

Αλέξη, πριν πέσεις για ύπνο...!!

Ο Βασίλης Παπανδρέου γράφει στον Αλέξη Τσίπρα, τον ευγνωμονεί για την «κυβίστηση» που έκανε και τον καλεί να πάρει το τιμόνι, πριν να είναι αργά! Μόνος του...

Αλέξη μου, «καλημέρα»! 

Ξέρω ότι είσαι εξαντλημένος, αλλά θέλω να σου γράψω 2-3 πράγματα πριν κοιμηθείς!
Πρέπει με κάποιον τρόπο να μην το ξαναζήσουμε σε ένα χρόνο όλο αυτό, γιατί η κατάρρευση θα είναι ολοκληρωτική και δεν θα σώζεται τίποτα.
Παράλληλα, στο μεσοδιάστημα, πρέπει και να μην έχουμε εμφύλιο μεταξύ μας και να μη μας κυβερνήσει ο Βορίδης και να έχουμε μια ρημαδοανάπτυξη...
Α και αν μπορείς, κάτι, έστω μικρό, μια αρχή στην παιδεία.  Ξεκίνα από τα μικρά Νήπια, ώστε σε 20 χρόνια, το 2035 να έχουμε την πρώτη γενιά αποφοίτων του Πανεπιστημίου (τους έχω βάλει πτυχίο στα 6 χρόνια, για να πιουν και τα ποτά τους) ενός «κανονικού» εκπαιδευτικού συστήματος.
Ναι ξέρω, είναι εξαιρετικά δύσκολα όλα αυτά, σχεδόν αδύνατα, αλλά πρέπει! Και πρέπει τώρα! Τώρα που είσαι πιο ψηλά από ποτέ, πιο συμπαθής από ποτέ και πιο κουρασμένος από ποτέ. Τώρα!
Σιγά σιγά, με σταθερά βήματα, ξεφορτώσου τους παλαβούς από τον ΣΥΡΙΖΑ, προτίμησε τους Παπαδημούληδες και όχι τους Στρατούληδες, απόφυγε τα πειράματα τύπου Βαρουφάκη, αλλά ενίσχυσε ανθρώπους σαν τον Τσακαλώτο, άσε τους Καμμένους να πάνε να εξερευνήσουν τους υδατάνθρακες στο Αιγαίο και κάνε μια οικουμενική με όλες τις ευρωπαϊκές δυνάμεις, δίνοντας «ρόλους» σε ανθρώπους που δεν προκαλούν είτε αηδία είτε απελπισία στον κόσμο και πάνω απ' όλα ΞΕΚΙΝΑ ΝΑ ΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΣ, που ζούμε σε αυτήν τη χώρα.
Σε ικετεύω Αλέξη, μην κάνεις εκλογές. Κυβέρνησε εσύ για 2-3 χρόνια, μαζί με 200-230 βουλευτές, για να περάσουμε τον κάβο με όσο το δυνατό λιγότερες απώλειες.
Αλέξη, για όσα έγιναν στη χώρα από το 1821 ως το 2012 δεν έχεις απολύτως καμία ευθύνη. Για όσα έγιναν από το 2012 ως το 2015 έχεις μεγάλη ευθύνη γιατί επένδυσες ΜΟΝΟ στο ψέμα, στον λαϊκισμό και στην αγανάκτηση του κόσμου. Για όσα έγιναν το τελευταίο 6μηνο, Αλέξη μου, έχεις τεράστια ευθύνη, αλλά δεν θέλω να σου καταλογίσω δόλο.
Την έχουν «πατήσει» στο παρελθόν άνθρωποι πολύ πιο μορφωμένοι, πολύ πιο «χορτασμένοι» και πολύ πιο «ψημένοι» από εσένα.
Δεν μπορώ να πω «ό,τι έγινε έγινε», γιατί έγιναν πολλά, πάρα πολλά, πάρα πολύ ατυχή, πάρα πολύ ερασιτεχνικά, που όλα βασίστηκαν σε μια ανεκδιήγητη ανοησία». Συγχώρεσέ με Αλέξη, που σου γράφω έτσι, αλλά το «θα βαράμε το νταούλι και οι αγορές θα χορεύουν» είναι στο Top 5 των πλέον επικίνδυνων φράσεων στη νεότερη ελληνική ιστορία!
Το είπες, σε πίστεψαν, το πίστεψες κι εσύ και... γαμήθηκε ο Δίας.
Δεν πειράζει; Όχι, πειράζει και πειράζει πολύ, αλλά τώρα δεν έχουμε χρόνο για το «στα έλεγα εγώ» και για το «σας πείραξαν τα νταούλια  του Τσίπρα και όχι τα λεφτά υπάρχουν του ΓΑΠ και τα σκισμένα Μνημόνια του Σαμαρά». Αλέξη, όλα μας πειράζουν, αλλά κάποια είναι πιο καταστροφικά από κάποια άλλα. Νομίζω, το τελευταίο 15ήμερο, το κατάλαβες κι εσύ, το κατάλαβε και όλος ο κόσμος βλέποντας σε, βλέποντας το πρόσωπό σου, τον έρπητα στα χείλη σου, την αγωνία στο βλέμμα σου...
Το Μνημόνιο - Αντιμνημόνιο ευτυχώς τελείωσε! Το 1ο Μνημόνιο το ψήφισαν 172 βουλευτές, το Μεσοπρόθεσμο 155 βουλευτές, το 2ο Μνημόνιο: 199 βουλευτές και το 3ο Μνημόνιο: 251 βουλευτές. Δεν έχουμε άλλο χρόνο για «παραμύθια». Η μία λύση είναι το -σκληρό, δύσκολο, επώδυνο- Μνημόνιο και η άλλη είναι η Δραχμή. Σε ευχαριστούμε που επέλεξες το πρώτο...
Αλέξη, κοιμήσου 10-15 ώρες, κάνε μια βουτιά, πάρε μια μεγάλη αγκαλιά την Μπέτυ και τους δυο σας γιους και Τρίτη πρωί, βγες μπροστά, πες άβολες αλήθειες!
Και για το Δημόσιο και για τη συνταξιοδότηση και για τις ιδιωτικοποιήσεις και για τα κλειστά επαγγέλματα και για την εκκλησία και για τις επενδύσεις που έχουμε μάθει να τις βλέπουμε ως Μπαμπούλα και για όλα αυτά που οι αλήτες οι Ευρωπαίοι (γιατί όντως έχουμε ξεπεράσει κι εμείς κάθε όριο αναξιοπιστίας, αλλά είναι αλητεία ο τρόπος που μας φέρονται) ζητάνε εδώ και χρόνια να κάνουμε κι εμείς λέμε "Yes Sir"  και... πάμε διακοπές στην Αίγινα!
Χθες το βράδυ στις Βρυξέλλες μας διέλυσαν. Μας κατασπάραξαν! Μας έβαλαν στη γωνία και απείλησαν να μας πάρουν μέχρι και το... Euro του 2004! Λυπάμαι που στο λέω, αλλά έχεις την κύρια ευθύνη που βρεθήκαμε σε αυτήν τη θέση με τους χειρισμούς των τελευταίων μηνών. Αλλά ήταν τόσο απαράδεκτος, τόσο εξοντωτικός ο τρόπος που μας φέρθηκαν χθες οι δανειστές μας, που αυτό μας «ένωσε». Οι ίδιοι που επί ένα μήνα μαλώνουμε, βριζόμαστε, φωνάζουμε ο ένας στον άλλον σαν τρελοί, χθες το βράδυ, σταθήκαμε όλοι δίπλα σου! Όπως στάθηκαν δίπλα σου και αρκετοί Ευρωπαίοι -πραγματικοί- εταίροι. Μην τους ξεχάσεις. Δεν θα τα είχες καταφέρει χωρίς αυτούς...
Αλέξη, εδώ και τώρα! Όσο είναι καιρός. Όχι για 'σένα, ούτε για εμένα προφανώς. Οριακά για τα παιδιά μας και κυρίως για τα εγγόνια μας, που το 2030 θα γεννηθούν σε ένα κράτος του Δυτικού κόσμου και όχι σε μία... αδάμαστη, περήφανη, αξιοπρεπή Μπανανία.
Πολλοί θα σου πουν ότι έκανες «κωλοτούμπα». Προσωπικά, θα σου πω ότι είμαι ευγνώμων που έστω και την ύστατη στιγμή έκανες αυτήν την κωλοτούμπα. Μπράβο σου! Πολλοί στο παρελθόν, δεν την έκαναν και προτίμησαν να οδηγήσουν εν γνώσει τους το καράβι στα βράχια.
Θα κάνεις κι άλλες κωλοτούμπες στο επόμενο διάστημα και πολύ καλά θα κάνεις! Άλλες άτσαλες και άλλες με χάρη. Θα τις κάνεις όμως, γιατί πλέον έχεις καταλάβει. Κι εσύ και εμείς...
Θα βρεθούν αρκετοί που θα σου πουν ότι μας πρόδωσες. Όχι! Δεν μας πρόδωσες. Θα μας πρόδιδες, αν επέμενες να χαϊδεύεις τα αυτιά της «Πλατείας» και να πολιτεύεσαι σαν κάποιος που ψάχνει likes στο Facebook... Θα είχες διαπράξει εσχάτη προδοσία και οι ίδιοι που την Κυριακή το βράδυ σε αποθέωναν χορεύοντας στο Σύνταγμα, θα σε πετροβολούσαν!
Αλέξη, κύριε Πρωθυπουργέ, εδώ και τώρα. Εσύ!!!
Και εμείς από πίσω. Και οι συμφωνούντες και οι διαφωνούντες και οι αριστεροί και οι κεντρώοι και οι δεξιοί και οι φιλελέδες. Όλοι*!
Καλή ξεκούραση, καλή τύχη και... γερό στομάχι!
Υγ: Να πούμε εναντίον του Σόιμπλε ό,τι θέλουμε. Τα πάντα! Τη χειρότερη κριτική! Όχι όμως ότι είναι ανάπηρος. Όχι! Ποτέ έτσι.
* Τους χρυσαυγίτες δεν τους βάζω στους όλους! Όπως είπε και ο Μπουτάρης «να πάνε στη θάλασσα». Θα προχωρήσουμε χωρίς αυτούς...

*Πηγή: gazzetta.gr*

Η Γιουνάιτεντ με Σβαϊνστάιγκερ!!

Ο Σβαϊνστάιγκερ στη Γιουνάιτεντ και η επιθυμία του Φαν Χάαλ έγινε πραγματικότητα. Ο Ολλανδός κάνει τα πλάνα για την Μάντσεστερ της νέας σεζόν!

Εχει κερδίσει όσα ονειρεύεται κάθε μεγάλος ποδοσφαιριστής και στα 30 του χρόνια το όνομά του είναι θρύλος και ξεπερνά τα γερμανικά σύνορα. Εχει ξεπεράσει τις 600 συμμετοχές (611) στην καριέρα του, έχει κερδίσει 8 πρωταθλήματα, 7 κύπελλα, ένα Champions League και ένα Παγκόσμιο Κύπελλο. Υπάρχει όμως και ένα μεγάλο ρίσκο στην απίθανη αυτή κίνηση της Μάντσεστερ. Οι διαδοχικοί τραυματισμοί σε γόνατο και αστράγαλο. Θα καταφέρει ο Γερμανός να παίζει δυο παιχνίδια την εβδομάδα, θα είναι σε θέση να βγάλει το εξαντλητικό πρόγραμμα της Πρέμιερ Λιγκ; Θα μπορέσει να παίξει 30 παιχνίδια;  «Ο Μπάστι είναι ο απόλυτος ηγέτης που μπορεί να βάλει τη σφραγίδα του σε όποια ομάδα κι αν παίξει. Ο Λουίς Φαν Χάαλ τον ήθελε άνευ όρων» τονίζει ο Λεβ, ο οποίος είναι σίγουρος πως θα τα καταφέρει. 

Πως θα χρησιμοποιήσει όμως ο Ολλανδός τον Σβαϊστάιγκερ στην ενδεκάδα;

Οι Μάτα, Ερέρα συγκρότησαν ένα καλό δίδυμο με την απουσία του Μάικ Κάρικ να δημιουργεί πρόβλημα, καθώς λειτουργούσε σαν... σύνδεσμος της άμυνας με τον άξονα.

Ο Γερμανός έχει την εμπειρία, την ποιότητα και την τεχνική για να καλύψει τον χώρο που είναι... κενός ανάμεσα στους δυο παραπάνω, αλλά και να βοηθήσει τον Κάρικ. Αν ο Φαν Χάαλ πάει στο 3-4-3 ή στο 3-5-2 οι Ερέρα και Σβαϊνστάιγκερ μπορούν να αποτελέσουν έναν εξαιρετικό συνδυασμό στο κέντρο.

Ίσως το καλύτερο δυνατό κεντρικό δίδυμο που μπορούσε να φανταστεί ο Ολλανδός προπονητής.  Ο Σβαϊνστάιγκερ μπορεί να πλαισιώσει τους Μάτα και Ερέρα στην τριάδα του κέντρου. Στο 3-4-3 μπορεί να είναι δίπλα στον Ερέρα με τους Γιάνγκ και Σόου να είναι έξω δεξιά και έξω αριστερά αντίστοιχα.

Επίσης μπορεί να παίζει στο πλάι των Κάρικ και Μάτα στον χώρο της μεσαίας γραμμής. Ο Κάρικ με βάση τα δεδομένα που υπάρχουν αυτήν την στιγμή δύσκολα  θα είναι διαρκώς στον πάγκο της Γιουνάιτεντ τη νέα χρονιά.

Παίρνοντας τον ρόλο του θα επιτρέψει όμως στον Γερμανό και τον Μάτα να δώσουν μία πιο μεγάλη πνοή στην επίθεση των Άγγλων και να στηρίξουν πιο καλά και στο παιχνίδι τους, τους Ντεπάϊ, Ρούνεϊ και Ντι Μαρία. Ο Ντι Μαρία μπορεί να βρεθεί στα άκρα σε μία θέση όπου ξεχώρισε και με την Αργεντινή στο Copa America.

Μία τριάδα των Ντεπάϊ, Ντι Μαρία ως επιτελικό χαφ και Γιάνγκ είναι άλλη μία εναλλακτική σε ένα σύστημα 4-2-3-1 και τους Κάρικ και Σβαϊνστάιγκερ μαζί στο κέντρο. Ο «Σβάϊνι» θα καλύπτει μαζί με τον Κάρικ χώρους, θα πρεσάρει και θα κλέβει μπάλες και θα μπορούν έτσι οι επιθετικοί να λειτουργούν πιο απελευθερωμένα.

Στο 4-4-2 ο Γερμανός μπαίνει στην τετράδα των Γιάνγκ, Ερέρα και Ντι Μαρία με επιθετικό δίδυμο τους Ρούνεϊ και Ντεπάϊ. Μπορεί ο Ντεπαϊ να... κολλήσει με τον Άγγλο σταρ στην κορυφή της επίθεσης; Αυτό θα φανεί στο χορτάρι. Το θέμα είναι πως δεν έχει αποκλειστεί ένα τέτοιο πλάνο, ενώ στο 4-4-2 οι Ερέρα, Σβαϊνστάιγκερ, Γιάνγκ και Ντι Μαρία θα συνιστούν ότι καλύτερο για το κέντρο της Γιουνάιτεντ.

*Πηγή: gazzetta.gr*

Μας εύχομαι να μην εξοντωθεί πολιτικά ο Τσίπρας!!

Ο Βασίλης Σαμπράκος εκδηλώνει τον ανθρώπινο σεβασμό του για τη στάση του Πρωθυπουργού στην πιο δύσκολη στιγμή της Ελλάδας, και γράφει για τη νέα εθνική συνείδηση που δίνει ιστορική ευκαιρία στον Τσίπρα και για την απάνθρωπη επίθεση της Γερμανίας που δημιουργεί ελπίδα αλλαγής στην Ευρώπη

Τις τελευταίες 20 ημέρες οι Ελληνες ζούμε σαν ζόμπι. Εγκλωβισμένοι άπαντες στον εφιάλτη που περιγραφόταν – με μεγάλες υπερβολές ή όχι, δεν είναι της στιγμής να το κρίνω – από Ελληνες και ξένους, από φίλους και εχθρούς για το τι θα μας συμβεί αν η Ελλάδα βγει από το ευρώ. Ως ένας επαγγελματίας που λειτουργεί σε μια αγορά της οποίας η πορεία είναι συνυφασμένη με αυτή της διαφήμισης, δηλαδή του εμπορίου, στη διάρκεια των τελευταίων ημερών είχα πολύ καλά αντιληφθεί ότι η επόμενη Ελλάδα, της ζωής έξω από το ευρώ, θα ξέβραζε από την πρώτη στιγμή, δηλαδή περίπου κυριολεκτικά από σήμερα από την αγορά των media τουλάχιστον τα 2/3 όσων από εμάς έχουν επιβιώσει στη δημοσιογραφία, με ότι αυτό συνεπάγεται φυσικά και για τη ζωή – από την πρώτη στιγμή – όσων θα κατάφερναν να επιζήσουν επαγγελματικά στη δημοσιογραφία. Κι αυτό δυστυχώς δεν είναι βγαλμένο από τη νοσηρή φαντασία μου, αλλά από όσα άκουσα και κατάλαβα στη διάρκεια των τελευταίων ημερών από τα στόματα αυτών που αποφασίζουν, από τους εκδότες.

ADVERTISEMENT

Τι θέλω να πω με τον πρόλογο; Οτι για πρώτη φορά τουλάχιστον κατά τη διάρκεια της τελευταίας 30ετίας οι Ελληνες συνειδητοποιήσαμε τι ακριβώς μας συνέβη και τι επρόκειτο να μας συμβεί στο σενάριο της δραχμής. Δεν ξέρω, ή πιο σωστά αμφιβάλλω αν έχουμε όλοι κατανοήσει τα πώς και τα γιατί αυτής της ιστορίας, δηλαδή πώς φτάσαμε στη θέση που βρεθήκαμε και βρισκόμαστε στη δεδομένη στιγμή. Συνειδητοποιώ όμως, αναπνέοντάς το στην ατμόσφαιρα της καθημερινής ζωής στους δρόμους της Ελλάδας των τελευταίων 20 ημερών ότι αυτή είναι η πρώτη στιγμή στην ιστορία των τελευταίων ετών που όλοι οι Ελληνες, και όχι μόνο όσοι σήκωσαν σταυρό στη διάρκεια της τελευταίας 5ετίας, συνειδητοποίησαν ότι ο χωματόδρομος στον οποίο πορευόμασταν στη διάρκεια των τελευταίων ετών οδηγούσε και τελικώς οδήγησε σε γκρεμό και μάλιστα με ένα σωρό ξένους και Ελληνες να σπρώχνουν το όχημα προκειμένου αυτό να φουντάρει με όλους εμάς επιβαίνοντες. Μια γρήγορη ανάγνωση όλων αυτών που πρόκειται να μας συμβούν, τώρα που έχουμε γίνει όλοι experts, αρκεί για να καταλάβει και ο πλέον αφελής ότι ο δρόμος των επόμενων ετών δεν θα είναι απλώς χωματόδρομος. Θα βαδίσουμε στο χειρότερο οδόστρωμα που πατήσαμε ποτέ όλες οι σημερινές γενιές με εξαίρεση τους άνω των 75 ετών. Πώς θα το αντέξουμε; Για να αντέξουμε όταν δεν θα υπάρχει τροφή στο ντουλάπι και το ψυγείο, θα πρέπει να συμβαίνει το ελάχιστο, το ζωτικό: να έχει τροφή η ψυχή. Να ξαναρχίσουμε, πάνω στις στιγμές μιας ακόμη πιο σκληρής δοκιμασίας, να ονειρευόμαστε. Να πιστέψουμε στην προοπτική. Ακόμη και αν αυτή δεν πρόκειται να δοθεί στις γενιές των σημερινών 60αρηδων, 50αρηδων, 40αρηδων, 30αρηδων. Ακόμη και αν όλοι αυτοί πρόκειται να πεθάνουμε ως μαχητές, αγωνιστές σε μια ζωή που θα δημιουργεί προοπτική καλύτερης ζωής για τους επόμενους, “για τα παιδιά μας”.
Στις παραπάνω 459 λέξεις προσπαθώ να εξηγήσω ότι η στιγμή είναι μια ιστορική συγκυρία. Προσπαθώ να πω ότι ο Αλέξης Τσίπρας στο τέλος μιας 17ωρης διαπραγμάτευσης, η οποία ήταν το τέλος όλης αυτής της προσπάθειας των τελευταίων ημερών, έχει δημιουργήσει το momentum. Δανείζομαι τον όρο που χρησιμοποιούμε στο αθλητικό παιχνίδι διότι δεν βρίσκω καλύτερο προκειμένου να γίνω κατανοητός. Στην πλειοψηφία μας έχουμε καταλάβει τι έχει συμβεί. Συνεπώς έχει δημιουργηθεί εθνική συνείδηση, χτισμένη πάνω στα πρωτοσέλιδα γαλλικών, ιταλικών, αγγλικών, ακόμη και γερμανικών εφημερίδων που αποτύπωσαν στα πρωτοσέλιδά τους αυτό που επιχείρησε να ολοκληρώσει στη διάρκεια της νύχτας η Γερμανία. Στην πλειοψηφία μας έχουμε αναγνωρίσει ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει αυτό που δεν είχαν όλοι οι προκάτοχοί του: συνείδηση. Πιθανόν να έχει ήδη αποδειχθεί ή να αποδειχθεί ότι δεν έχει άλλες βασικές δεξιότητες που δημιουργούν τον ιδανικό κυβερνήτη της Ελλάδας. Εχει όμως το κύριο γνώρισμα που απαιτεί η στιγμή και το εθνικό συμφέρον: φιλότιμο. Ενας λαός με συνείδηση και ένας ηγέτης με φιλότιμο δημιουργούν περιβάλλον για να αλλάξει επιτέλους η Ελλάδα και να γίνει κανονική χώρα.
Στη διάρκεια αυτής της δραματικής νύχτας, επιχειρώντας να φέρω εαυτόν στη θέση του Τσίπρα, με θυμόμουν ως διευθυντή ενός εντύπου να δίνω μάχη σε μια πολύωρη σύσκεψη με τους διοικητές της εκδότριας εταιρείας για να προστατέψω περίπου 60 θέσεις εργασίας, να κρατήσω στην επαγγελματική ζωή 60 ανθρώπους που πίστευα ότι έκαναν καλά τη δουλειά τους, ότι δεν ήταν κοπρίτες, ότι δεν ήταν λαμόγια, ότι λειτουργούσαν με επαγγελματισμό και ευσυνειδησία και ότι είχαν ήδη δοκιμαστεί με περικοπές εξόδων και μειώσεις μισθών και είχαν αντέξει. Δεν είχα κοιμηθεί για εβδομάδες τον προηγούμενο καιρό. Μπήκα με το στομάχι σπασμένο στο τραπέζι αυτής της κουβέντας. Βγήκα εξοντωμένος μετά από τέσσερις ώρες σκληρής κουβέντας. Κι από το επόμενο πρώτο δευτερόλεπτο έκαψα το κεφάλι μου τρέχοντας σενάρια επιλογών που έβλεπα μπροστά μου προκειμένου να καταφέρω να αλλάξω την προοπτική του εντύπου προκειμένου αυτό όχι απλώς να κρατήσει στην επαγγελματική ζωή 60 ανθρώπους αλλά να τους κάνει 70. Για μέρες μετρούσα άσπρες τρίχες να ξεφυτρώνουν στο κεφάλι μου. Για πολύ καιρό πάλευα να βρω γαλήνη ώστε να ξαναβρώ τον ύπνο μου. Για χρόνια πάλεψα για να ελαφρύνω τη συνείδησή μου και να επουλώσω τις πληγές που άφησε στο μέσα μου αυτή η δίνη. Αν είναι δύσκολο να κοιμηθείς όταν νιώθεις, δικαιολογημένα ή όχι, ότι έχεις στην πλάτη την ευθύνη να προστατέψεις τις συνθήκες ζωής 60 ανθρώπων που σε εμπιστεύτηκαν, πώς είναι να προσπαθείς να κοιμηθείς με την ευθύνη ότι η στάση σου καθορίζει σε βαθμό περίπου απόλυτο το σήμερα και το αύριο της ζωής 11+ εκατομμυρίων ανθρώπων, των οποίων η μεγάλη πλειοψηφία σε έχει εμπιστευθεί; Η απάντηση σε αυτή την ρητορική ερώτηση είναι ο βασικός λόγος για τον απεριόριστο ανθρώπινο σεβασμό που έχω σε έναν περίπου συνομήλικό μου για τη στάση που κράτησε ως Πρωθυπουργός της Ελλάδας στην πιο σκληρή επίθεση που έχει αυτή δεχθεί από ξένους στη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών.
Εχω άποψη, αλλά την κρατώ για να τη μοιράζομαι με τους φίλους μου, σε σχέση με το αν τα έκανε όλα καλά ή όχι ο Τσίπρας στη διάρκεια των τελευταίων μηνών, διότι δεν είμαι ειδικός. Σε αυτό το κείμενο όμως μοιράζομαι μαζί σας τη διαπίστωσή μου ότι χάρη στους χειρισμούς του από τη στιγμή που έκλεισαν οι κάλπες του δημοψηφίσματος μέχρι σήμερα κατάφερε να διώξει τους δύο μεγαλύτερους εχθρούς της σημερινής Ελλάδας: αυτόν της άτακτης χρεοκοπίας και αυτόν του εμφυλίου πολέμου. Από τα ξημερώματα της 13ης Ιουλίου οι μεγάλοι εχθροί των φανατικών της “να φύγουμε από την Ευρωζώνη” άποψης είναι ή ο Τσίπρας ή οι Γερμανοί και οι δορυφόροι τους. Επαψαν να είναι οι διπλανοί τους, δηλαδή οι Ελληνες του “ναι”, οι “ναιναίκοι”. Και το ίδιο ισχύει για τους φανατικούς “ναιναίκους”. Από το ξημέρωμα δεν τους φταίνε όσοι ψήφισαν “όχι”. Τους φταίει ο Τσίπρας, η κυβέρνηση, οι ξένοι, πάντως όχι ο διπλανός τους που ψήφισε “όχι”. Γι' αυτό η νύχτα της 12ης και το ξημέρωμα της 13ης Ιουλίου μπορούν να αποδειχθούν ιδανικός πρόλογος για ένα νέο, σπουδαίο κεφάλαιο της νέας ελληνικής ιστορίας.
Ολα αυτά βεβαίως θα πάνε χαμένα αν ο Αλέξης Τσίπρας εξοντωθεί πολιτικά είτε από τους εσωκομματικούς εχθρούς του είτε από τα λαμόγια του χθες και τα συμφέροντα του χθες. Διότι ο Τσίπρας είναι ο μόνος Ελληνας που μπορεί να πείσει στη δεδομένη στιγμή ένα μεγάλο μέρος των Ελλήνων ότι στη δοκιμασία που αρχίζει από αύριο θα σηκώσουμε το βάρος όλοι μαζί και μάλιστα κατ' αναλογία και όχι πάλι μόνο οι μισθοσυντήρητοι, οι συνταξιούχοι, οι φτωχοί, οι άνεργοι και οι απελπισμένοι. Κι είναι ο μόνος Ελληνας που μπορεί να πείσει ένα μεγάλο μέρος της Ευρώπης και του πλανήτη για το δίκιο των Ελλήνων, διότι κατάφερε να αποδείξει σε όλο τον πλανήτη ότι η Γερμανία επιτέθηκε σε ένα κράτος και έναν λαό που τόλμησε να πει “ως εδώ” και “όχι” στην υποδούλωσή του.
Επιστρέφοντας στην πατρίδα του μετά από αυτή τη μάχη, ο Τσίπρας θα γυρέψει στο βλέμμα σου, στα λόγια σου, στη συμπεριφορά σου να διακρίνει αν έβαλες τον εαυτό σου στη θέση του, αν κατανόησες, αν συνειδητοποίησες τι έχει συμβεί και τι θα συνέβαινε αν εκείνος τραβούσε την χώρα προς την κατεύθυνση που του έδειξε ο Σόιμπλε. Είναι ένας νέος άνθρωπος που αποδεδειγμένα και τεκμηριωμένα πλέον τρέφεται από τα συναισθήματα που του δημιουργείς και πορεύεται με πυξίδα το φιλότιμό του. Προτού σχολιάσω αν έκανε ή όχι καλά, αν πέτυχε ή όχι την καλύτερη συμφωνία που θα μπορούσε, αν έχει κυβερνήσει σωστά ή όχι και αν έχει γενικώς συμπεριφερθεί όπως ο Ελληνας φανταζόταν πριν από έξι μήνες, όταν του έδινε με την ψήφο του τη δύναμη για να διοικήσει την Ελλάδα, κάνω την ιεράρχησή μου, μετριέμαι με τον εαυτό μου, αναμετρώμαι με τις ευθύνες μου και δηλώνω τον σεβασμό μου προς έναν συμπατριώτη μου για τη μάχη που έδωσε. Δεν τον θαυμάζω επειδή έμεινε όρθιος, αλλά επειδή στην πρώτη αποτίμηση της επίδοσής του διαπιστώνω ότι γλίτωσε την Ελλάδα από την άτακτη χρεοκοπία και “ανάγκασε” όλο τον πλανήτη να δει αυτό που οι Ελληνες ζούμε εδώ και μια 5ετία: την ταπείνωση σε όρια εξαθλίωσης ενός ολόκληρου λαού από τους Γερμανούς.

ΥΓ. Αυτό το τελευταίο, η διαπίστωση ότι με τη στάση τους η Μέρκελ και ο Σόιμπλε δημιουργούν μίσος των Ελλήνων, και όχι μόνο, για την Γερμανία θα έπρεπε από το ξημέρωμα να αποτελεί τον μεγαλύτερο προβληματισμό όλων των ευρωπαϊκών κρατών. Κι ίσως πίσω από αυτό το νέο ιστορικό δεδομένο να κρύβεται η έξτρα βάση για να στηρίξουμε πάνω της την ελπίδα να ξαναζήσουμε κάποτε με μεγαλύτερη αξιοπρέπεια στην Ελλάδα.

*Πηγή: gazzetta.gr*