Κάτοικος Πλατείας ο Ευθύμης!!

Την απόκτηση του Κουλουχέρη ανακοίνωσε ο Πανιώνιος, που θα ενισχύσει την αμυντική γραμμή των "κυανέρυθρων"...

Η σχετική ανακοίνωση:
«Η ΠΑΕ ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΓΣΣ ανακοινώνει την απόκτηση του Θέμη Κουλουχέρη. Ο έμπειρος αμυντικός που τέθηκε στη διάθεση της τεχνικής ηγεσίας, θα αγωνίζεται με τη φανέλα με το νούμερο "11"».

Θα του φέρει γούρι το 87;

Τον αριθμό "10" φορούσε στην πρώτη του θητεία στον Ολυμπιακό ο Λουίς Ντιόγκο, αλλά τώρα τον βρήκε... πιασμένο από τον Τζιμπούρ.

Ο Βραζιλιάνος επιθετικός, που στο σημερινό παιχνίδι στο Φάληρο εναντίον του Λεβαδειακού πιθανότατα θα έχει χρόνο συμμετοχής, αποφάσισε να επιλέξει το "87" για τη φανέλα του.
Ο λόγος; Έχει γεννηθεί το 1987 και για αυτό αποφάσισε, για γούρι, να κρατήσει τους δύο τελευταίους αριθμούς στη φανέλα του. Για να δούμε...

Οι αεκτζήδες είναι πολύ θυμωμένοι...!!

Ψεύτης να βγω, αλλά δεν τα βλέπω ήσυχα τα πράγματα το απόγευμα στο ΟΑΚΑ, στο ματς της ΑΕΚ με την Ξάνθη. Γράφει ο Βαγγέλης Μπραουδάκης.

Πέραν της έτσι κι αλλιώς ρευστότητας του αποτελέσματος (οι φιλοξενούμενοι έρχονται από αήττητο οκτώ αγωνιστικών), όσα συνέβησαν τούτη τη βδομάδα στο «κιτρινόμαυρο» περιβάλλον δημιούργησαν μια ιδιαίτερα επιβαρυμένη ατμόσφαιρα γύρω από τα διοικητικά
Πρωτίστως, η αποκάλυψή μας για τις λεπτομέρειες της δανειακής σύμβασης με τη Morgan Stanley και η αναγκαστική παραδοχή όλων ότι η Ενωση είναι χειροπόδαρα δεμένη, επειδή οι «αμέτοχοι» άφησαν τις δόσεις να γίνουν θηλιά και την τράπεζα να έχει πλέον τον πρώτο και τελευταίο λόγο σε κάθε μετοχική εξέλιξη
Επιπλέον, οι παλινωδίες στην υπόθεση Ξενιάδη, το 45ήμερο του «αγνώστου ταυτότητας ανώνυμου επενδυτή» που εκπνέει, η προθεσμία υπομονής των ποδοσφαιριστών που λήγει, όλ' αυτά συγκλίνουν σε μια περίεργη και απροσδιόριστη -ακόμα- αντίδραση όσων θα βρεθούν απόψε στο γήπεδο. Ψεύτης να βγω, μακάρι να μη συμβεί το παραμικρό, ωστόσο όπου κι αν στραφείς διακρίνεις θυμό στην πλατιά μάζα των ΑΕΚτζήδων. «Μυρίζει» καταιγίδα μπροστά στην απελπισία που διαγράφεται στα μάτια των οπαδών της ΑΕΚ
Αλλωστε, μόνο τυχαίο δεν είναι το χρονικό σημείο στο οποίο επιχείρησαν να δώσουν στίγμα (χθες το απόγευμα) και οι «Supporters» με την ανούσια ανακοίνωσή τους. Μια ανακοίνωση που μπορεί να αναδεικνύει την αξία της σιωπής, αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο τώρα. Εξετάζεται υπό το πρίσμα της αναγκαιότητας που επέβαλε την έκδοσή της
Στο μεταξύ, σε άλλη ΠΑΕ, που επίσης παίζει αγώνα «ζωής ή θανάτου» εδώ που έχει φτάσει με τα συνεχή ανεπιτυχή αποτελέσματα, γίνονται εκπτώσεις ηθικής ακριβώς για να μη βρεθούν οι διοικητικοί μπροστά σε ανεξέλεγκτες οπαδικές καταστάσεις (έτσι νομίζουν οι δυστυχείς)
Στα Γιάννενα, λοιπόν, ουδέποτε επαναδιατυπώθηκε η άρον άρον αποσυρμένη ανακοίνωση καταδίκης της επίθεσης εναντίον φωτορεπόρτερ μετά το ματς Κυπέλλου με τον Αστέρα Τρίπολης! Ο Χριστοβασίλης την κατέβασε από το site διότι ενοχλήθηκαν κάποιοι οπαδοί. Για μερικές σπρωξιές και μια σπασμένη κάμερα -προς γνώση και συμμόρφωση- να διακινδυνευτεί η στήριξη στο ματς με τον Παναθηναϊκό; Στο κάτω κάτω δεν τις έφαγε ο Χριστοβασίλης, ένας ταλαίπωρος φωτορεπόρτερ ήταν. Οταν τις φάει ο Χριστοβασίλης ή κανένας κοντινός του, τότε θα είναι καιρός για ανακοίνωση, ε;
Θα μου πείτε, τι ψάχνω να βρω, εδώ τις «έφαγε» κανονικά ποδοσφαιριστής και ο πρόεδρός του μόνο που δεν του έκανε και διακοπή συμβολαίου επειδή τόλμησε να το πει! Για τον Βασιλείου του Θρασύβουλου λέω και τον πρόεδρό του, τον Μασούρη. Απίστευτες οι ατάκες του στον Sentra 103,3! Ή, μάλλον, πιστευτές, αφού αυτός είναι ο θαυμαστός κόσμος του ποδοσφαίρου μας. Ενας κόσμος που δεν ντρέπεται για τίποτα
ΥΓ.: Βασιλάκη, όταν βλέπεις κάποιον να ζητάει τη βοήθειά σου επειδή τον δέρνουν, τον έναν οι περισσότεροι και μεγαλόσωμοι, καλό είναι να τον βοηθάς αντί να ψάχνεις να βρεις άλλους να τον σώσουν. Απλώς βάλε τον εαυτό σου στη θέση του και σκέψου, αν μπορείς...
Πηγή: Goal

Η ...ορθογραφία, το ρίσκο και ο χρόνος!!

Ο Σπύρος Καβαλιεράτος και ο Θανάσης Ασπρούλιας αναλύουν τα δεδομένα, όπως αυτά διαμορφώνονται, μετά την απόκτηση του Λο και του Ντόρσεϊ από τον Ολυμπιακό

ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ

Διορθώθηκαν δύο ανορθρογραφίες...

Μεσούσης της περιόδου, σπάνια περισσεύουν παίκτες από το... πάνω ράφι στο μεταγραφικό παζάρι. Παρ' όλα αυτά, ο Ολυμπιακός βρήκε έναν γκαρντ που εύκολα θα τον διάλεγε και το καλοκαίρι και φυσικά είναι πολύ καλύτερος από τον Κεϊλίν Λούκας.

Για την ακρίβεια, ο Εϊσι Λο χωρούσε και στα ρόστερ των ερυθρολεύκων τα προηγούμενα χρόνια και μάλλον είναι ό,τι καλύτερο μπορούσε να αποκτηθεί τη δεδομένη στιγμή. Στα 27του χρόνια κουβαλά εμπειρία από το ΝΒΑ και πλέον γνωρίζει τι εστί Ευρωλίγκα. Για την Παρτιζάν ήταν πολυτέλεια, έστω κι αν δεν την βοήθησε όσο θα περίμενε κανείς.
Ο Λο είναι ένας γκαρντ πολύ καλού επιπέδου, σαφώς πιο έτοιμος για ομάδα σαν τον Ολυμπιακό απ' ό,τι ο Λούκας. Βέβαια το θέμα είναι να ταιριάξει και με τον Σπανούλη. Γιατί είναι ένας πλέι μέικερ που θέλει να κρατάει πολύ την μπάλα, παίρνει προσπάθειες και δεν είναι συνεπής σουτέρ. Κάνει στην πραγματικότητα ό,τι και ο Λούκας, αλλά σε πιο υψηλό επίπεδο. Ο Ιβκοβιτς, λοιπόν, τον θέλει για τις στιγμές που ο Σπανούλης θα ξεκουράζεται, για τα διαστήματα που η αντίπαλη άμυνα θα προσαρμόζεται στον αρχηγό. Οσο περνάει ο καιρός και φτάνουμε στο τέλος, οι συνθήκες θα είναι πιο δύσκολες για τους ερυθρόλευκους, που χρειάζονται άλλο ένα σημείο αναφοράς στην επίθεση. Αλλωστε θα μπορεί να δημιουργεί και για τους συμπαίκτες του, ενώ θα πιέσει και στην άμυνα.

 

Επί της ουσίας ο Ολυμπιακός αποκτά έναν Αμερικανό ικανό να τον σπρώξει λίγο περισσότερο και φυσικά δίνει ελπίδα στον κόσμο, που είχε κουραστεί να ακούει για... ξυλοκόπους και αμυντικούς. Είναι σαφώς καλύτερο "πακέτο" από τον Ράσιτς, απλά πρέπει να βρει τη "χημεία" του με τους υπόλοιπους, γιατί ο Ολυμπιακός δεν είναι Παρτιζάν και ο κάθε παίκτης έχει το ρόλο του. Θα χρειαστεί χρόνος για να μάθει τον Σπανούλη, ίσως στην αρχή να μην βρίσκονται ταυτόχρονα στο παρκέ για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά υπάρχει προοπτική για κάτι καλό.

Ο Λο μπορεί να κάνει τη διαφορά και φυσικά πολύ πιο ποιοτικός παίκτης από το έτερο... καινούργιο στην παρέα του Ολυμπιακού. Ο Τζόι Ντόρσεϊ είναι 29 ετών, άρχισε τη σεζόν στην Κάχα Λαμποράλ, έχει εικόνες από το ΝΒΑ. Επιθετικά δεν πρόκειται να βοηθήσει, έχει μέσο όρο 2 πόντους στην φετινή Ευρωλίγκα, σε 6 ματς.

Αμυντικά είναι όμως εξαιρετικός (κι ας χρεώθηκε με φάουλ στο ΣΕΦ στο ματς της Κάχα με τον Ολυμπιακό), βοηθάει γι αυτό η δύναμη και η ταχύτητα στα πόδια. Θα σπρώξει, θα κάνει φάουλ, θα παίξει για τους συμπαίκτες του. Ο Ολυμπιακός θα έχει άλλο ένα γερό κορμί, έναν αναλώσιμο παίκτη που θα μπορεί να τον εμπιστευτεί περισσότερο ο Ντούσαν Ιβκοβιτς. Αλλωστε τώρα που αποκτήθηκε ο Λο, ταιριάζει περισσότερο στον Ολυμπιακό ο Ντόρσεϊ, που δεν θα έχει... απαιτήσεις στην επίθεση και θα βοηθάει τους συμπαίκτες του στους υπόλοιπους τομείς.

Είναι ξεκάθαρο ότι τα δύο νέα πρόσωπα έχουν πολλές περισσότερες πιθανότητες να βοηθήσουν άμεσα, σε σχέση με τους νεαρούς Αμερικανούς που επελέγησαν το καλοκαίρι. Ο Λούκας και ο Χάουαρντ είχαν την ευκαιρία τους, αλλά δεν προσαρμόστηκαν. Ηταν, άλλωστε, δύο 22χρονοι, που ήρθαν να προστεθούν σε μια ομάδα με πολλούς παίκτες ίδιας ηλικίας. Με τους δύο μεγαλύτερους να παίρνουν τη θέση, ο Ολυμπιακός αποκτά την απαραίτητη ισορροπία για το δεύτερο μισό της σεζόν. Μένει, βέβαια, να δούμε και το αποτέλεσμα στο παρκέ.

 Το σίγουρο είναι πως διορθώθηκε ένα μέρος από τις ανορθογραφίες του καλοκαιριού. Ο Ολυμπιακός κτίστηκε λάθος και ο Ιβκοβιτς έκανε τις επιλογές του. Η διοίκηση του είχε δώσει εδώ και δύο μήνες το ΟΚ, τώρα το πήρε απόφαση... Κι επειδή είναι πιθανό να αποχωρήσουν τρεις παίκτες (και ο Κέσελ δηλαδή), θα μείνει μια κενή θέση κοινοτικού στο ρόστερ. Μην εκλπαγείτε, λοιπόν, αν στην πορεία, οι Αγγελόπουλοι κάνουν κι άλλη κίνηση...

 

ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΣΠΡΟΥΛΙΑΣ

 

Η επιλογή ήταν: Ρίσκο μέχρι τελικής πτώσεως!

 

Αν σταθούμε στην παλινωδία των τελευταίων ημερών και μέχρι να αποφασιστεί ο τύπος των παικτών που θα αποκτηθούν, θα συμπεράνουμε ότι οι δύο προσθήκες ήταν ένα ανάμεικτο αποτέλεσμα της αναγνώρισης των αναγκών της ομάδας, αλλά και της πίεσης που είχε γιγαντωθεί...

 

Ας αφήσουμε όμως, παραπέρα, την αναποφασιστικότητα που αρχικά έδινε προτεραιότητα στην απόκτηση ενός ρολίστα γκαρντ-σουτέρ (Ράσιτς) και που μετά από λίγο μετατρεπόταν σε ... Είσι Λο!

 

Εν τέλει, το ταμείο θα γίνει στο τέλος της σεζόν... Αρχικά να διαφωνήσω με πολλούς άριστους συναδέλφους που είναι εξαιρετικοί γνώστες των μυστικών του μπάσκετ και των οποίων τις αναλύσεις απολαμβάνω κάθε φορά που της βρίσκω μπροστά μου. Δεν μπορεί να λειτουργεί ως άλλοθι το γεγονός ότι στην παρούσα φάση οι επιλογές, ειδικά στη θέση των ψηλών, ήταν ελάχιστες και αμφιβόλου ποιότητας... Ως γεγονός είναι αδιαμφισβήτητο, όπως επίσης (θα μου επιτρέψετε να προσθέσω) ότι εδώ και πάρα πολύ καιρό, από την αρχή της χρονιάς σχεδόν, ήταν ευανάγνωστα τα προβλήματα που είχε ο Ολυμπιακός. Η κωλυσιεργία στην δόμηση της απόφασης αλλαγών ή ενίσχυσης ήταν αυτή που περιόρισε τις επιλογές των ερυθρόλευκων κι όχι η αγορά αυτή καθαυτή...

 

Η έλευση του Λο και του Ντόρσεϊ αναδεικνύουν τη φύση του χαρακτήρα του Ντούσαν Ιβκοβιτς, έτσι τουλάχιστον όπως εμφανίζεται τα τελευταία χρόνια... Ο Ντούντα αναλαμβάνει τα ρίσκα και αποφασίζει να ζήσει και να πεθάνει με αυτά. Μέχρι και την τελευταία μέρα... Αναδεικνύει επίσης το γεγονός ότι στο μπάσκετ του Ντούντα (στον Ολυμπιακό κι όχι γενικώς) η λύση των προβλημάτων θα έρθει από τους κοντούς με τους ψηλούς να είναι βοηθητικοί... Και για να τελειώνουμε, αναδεικνύει την απόλυτη δικαίωσα του Αντρέα Γλυνιαδάκη, ο οποίος υπόμεινε, πάλεψε σκληρά, δούλεψε και τελικώς ...νίκησε, διότι η ζωή, κατά κανόνα, πριμοδοτεί αυτούς τους ανθρώπους. Αρα, χίλια μπράβο και πολλές υποκλίσεις στο Χανιώτη, ένας από τους καλύτερους επαγγελματίες που έχουν εμφανιστεί ποτέ στα παρκέ...

 

Ο Ντόρσεϊ καλύπτει την ανάγκη του Ντούντα να στηριχθεί στην ομάδα και ο Λο την βεβαιωμένη (προφανώς) αγωνία να βρεθεί ακόμα ένα άτομο να τραβήξει την ίδια την ομάδα...

 

Θα ήταν αφελές να προβλέψει κανείς τι θα συμβεί στο μέλλον, ωστόσο θα τολμήσω να αναφέρω κάτι που έχουμε συζητήσει και στο παρελθόν: Ο Ολυμπιακός του Σπανούλη είναι πολύ δύσκολη ομάδα... Εχει χημεία, έχει ρόλους (προσπαθεί τουλάχιστον), έχει κίνητρο... Εχει όμως κι αρχηγό! Η παρουσία του οποίου όμως, είναι αδύνατον να προσκρούσει σε κάποια άλλη. Προσωπικά δεν εκτιμώ ιδιαίτερα τους γκαρντ που έχουν αδυναμία στο σουτ (δικό μου ...βίτσιο).

 

Θεωρώ ότι είναι ...μισοί παίκτες και επίσης ότι δε δούλεψαν τόσο πολύ ώστε να ανεβάσουν το επίπεδό τους. Επαναπαύτηκαν στις αθλητικές αρετές που τους πρόσφερε απλόχερα ο Υψιστος και that's all folks που γράφουν στον επίλογο τους τα τηλεοπτικά καρτούν. Για αυτό και δεν ξετρελάθηκα ποτέ με τον Ρούμπιο (τον πανικό που γίνεται αυτές τις ημέρες στο ΝΒΑ με τον Ισπανό, τον ακούω βερεσέ), για αυτό και δεν εκτίμησα τον κατά τα άλλα θαυμάσιο άνθρωπο, Τζος Τσίλντρες.

 

Ο Λο, είναι ένας από αυτούς... Από την πρώτη στιγμή που βρεθήκαμε σε αυτή τη γωνιά του gazzetta.gr, είχαμε τονίσει ότι ο Ολυμπιακός, από τη στιγμή που ο Κέσελι είναι άφαντος, έχει ανάγκη από έναν σουτέρ. Ο Ράσιτς, εμφανιζόταν ως μία πολύ καλή επιλογή, διότι εκτός της αξιοπρεπούς απειλής που μπορούσε να εκφράσει από την περιφέρεια, είναι κι ένας παίκτης που θα έδενε από την πρώτη μέρα στο αμυντικό πλάνο, διότι έχει ποτίσει το πετσί του με το λάδι του ρολίστα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα με τον Λο αφορά στην πανθομολογούμενη θέση που αναφέρει ότι είναι το ίδιο μοντέλο παίκτη με τον Σπανούλη. Κι εκεί παρατηρείται σύγκρουση. Ο Αμερικάνος (που δεν είναι κι ο πιο εύκολος χαρακτήρας) χρειάζεται τη μπάλα στα χέρια του για να δημιουργήσει και να σκοράρει. Ακόμα κι αν κινηθεί με ικανότητα μακριά από την μπάλα θα χρειαστεί, όταν την πάρει στα χέρια του, να τη βάλει στο παρκέ για να τελειώσει τη φάση. Κι όπως λένε οι Αμερικάνοι δεν είναι και ο πιο εκρηκτικός που έχει εμφανιστεί ποτέ στο πρώτο βήμα.

 

Ο Λο δεν έχει μάθει να σουτάρει. Και μάλλον δε θα μάθει ποτέ, χωρίς όμως αυτό να είναι δική του ευθύνη. Εχει αποφασίσει να αλλάξει χέρι και να σουτάρει κυρίως με το αριστερό από μακριά, εξαιτίας ενός τραυματισμού στο δεξί (το εκ γεννετής δυνατό) χέρι του. Από την μία πλευρά είναι άξιος συγχαρητηρίων... Από την άλλη, πιθανότατα δε θα γίνει ποτέ ένας καλός σουτέρ. Αρα, ο Ολυμπιακός έφερε έναν παίκτη, που σε πρώτη φάση, θα είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί στην ίδια πεντάδα με τον Σπανούλη. Εν συνεχεία βλέπουμε... Η συνέχεια όμως ποια θα είναι; Την επόμενη εβδομάδα αρχίζει το Τοπ 16 της Ευρωλίγκα...

 

Πόσο χρόνο θα χρειαστεί ο Λο να προσαρμοστεί και να αντιληφθεί τι πρέπει να κάνει κάθε φορά που θα βρίσκεται στην ίδια πεντάδα με τον Σπανούλη; Και πόσο θα καταπιέσει το γεγονός αυτό, ένα παιδί που από το γυμνάσιο και το κολέγιο έχει μάθει να είναι ...the man! Αρα λοιπόν... Ρίσκο!

 

Ο Ντόρσεϊ από την άλλη πλευρά, είναι ο ορισμός του παίκτη ομάδας... Αυτός που θα παίξει άμυνα (μήπως όμως και ο Χάινς δεν είναι έτσι;), θα παλέψει, θα βάλει το κορμί του, να μπει στη φωτιά θα δώσει μάχες για το ριμπάουντ. Η επιλογή του ήταν ξεκάθαρη όσον αφορά το κίνητρο της επιλογής...

 

Ψήφος εμπιστοσύνης στον Γλυνιαδάκη, που ασφαλώς και μετατρέπεται στον δεύτερο οργανωτή και δημιουργό του Ολυμπιακού μετά τον Σπανούλη και επίσης ...αναμονή μέχρι να επιστρέψει ο Παπαδόπουλος. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αν δεν τα καταφέρει ο Αντρέας στο κομμάτι της δημιουργίας από το λόου ποστ (πάνω στο οποίο ο Ντούντα στήριξε μεγάλο μέρος της τακτικής του), ο Ντόρσεϊ δε θα αποτελέσει ποτέ εναλλακτική λύση... Ο Αμερικάνος, ντουμπλάρει τον Αντρέα στα αμυντικά στοιχεία του, τη δύναμη και το πείσμα. Οχι όμως και στην επίθεση. Αρα; Ρίσκο και πάλι καθότι θα πρέπει να δοκιμαστεί ο Γλυνιαδάκης ως βασικός πια και μοχλός επιθετικής πίεσης στο αντίπαλο καλάθι (είτε σκοράροντας, είτε δημιουργώντας)

 

Και οι δύο επιλογές όμως, έχουν μία χρονική διάσταση... Το χρόνο που θα χρειαστεί ο Λο για να καταλάβει ότι στο λιμάνι, θα είναι πάντα το δεύτερο βιολί (για να παίξει μαζί με τον Σπανούλη στο ίδιο σχήμα)... Και το χρόνο που θα χρειαστεί ο Λάζαρος μέχρι να επιστρέψει αν ο Γλυνιαδάκης δεν καταφέρει να ανταποκριθεί ως βασικός... Χρόνος όμως, υπάρχει για τον Ολυμπιακό... Το Τοπ 16 τη Ευρωλίγκα αρχίζει! Κι εκεί κρίνονται τα πάντα... Άμεσα!

πηγή: gazzetta.gr

Μεγάλες προσδοκίες από την Dream Team 6!!

Στις 18 Ιανουαρίου, την ερχόμενη Τετάρτη δηλαδή, η ομοσπονδία μπάσκετ των Ηνωμένων Πολιτειών θα ανακοινώσει από τα γραφεία της στη Νέα Υόρκη τους 18 Αμερικανούς παίκτες που θα ξεκινήσουν την προετοιμασία τους εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου.

Γράφει ο Τάσος Παπαχρήστου...
Και επειδή το λοκ άουτ στο ΝΒΑ, που θα μας οδηγούσε αναγκαστικά στη συμμετοχή μιας μέτριας ομάδας των ΗΠΑ με παίκτες που παίζουν στην Ευρώπη, όπως συνέβη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αθήνας το 1998, έλαβε τέλος στις 8 Δεκεμβρίου, το ενδιαφέρον και μάλιστα το διεθνές ενδιαφέρον έχει στραφεί αποκλειστικά στα ονόματα των αθλητών.
Και για να είμαστε πιο σωστοί, όλοι ενδιαφέρονται να μάθουν ποια αστέρια του ΝΒΑ έχουν απαντήσει θετικά στην πρόσκληση για συμμετοχή στην υπ' αριθμόν έξι Ντριμ Τιμ σε διοργανώσεις Ολυμπιακών Αγώνων από το 1992 μέχρι σήμερα.
Λέγεται λοιπόν ότι στο Λονδίνο θα βρεθούν σίγουρα ο ΛεΜπρόν Τζέιμς των Μαϊάμι Χιτ και ο Κόμπι Μπράιαντ των Λέικερς.
Και οι δύο φέρεται ότι απάντησαν θετικά, χωρίς τερτίπια.
Και οι δύο τους ετοιμάζονται για τη δεύτερη σερί συμμετοχή τους στους Ολυμπιακούς Αγώνες, μετά το χρυσό μετάλλιο στο Πεκίνο.
Οι φίλοι του μπάσκετ αναμένουν μια εντυπωσιακή ομάδα των ΗΠΑ από πλευράς ονομάτων.
Στη 18άδα θα βρίσκονται ακόμα, αν οι πληροφορίες που έχουν διαρρεύσει στον Τύπο είναι αληθινές, και οι Κέβιν Ντουράντ (Οκλαχόμα), Ντέρικ Ρόουζ (Σικάγο Μπουλς), πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος ΝΒΑ πέρυσι, Ντουέιν Ουέιντ (Μαϊάμι Χιτ), Κρις Μπος (Μαϊάμι Χιτ) και ο καλύτερος ρούκι του 2011, ο Μπλέικ Γκρίφιν (Κλίπερς).
Η αρχική ιδέα της ομοσπονδίας μπάσκετ των ΗΠΑ ήταν η νέα ολυμπιακή ομάδα να αποτελεί μία μίξη παικτών που αγωνίστηκαν στους προηγούμενους Ολυμπιακούς Αγώνες και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2010.
Η ανακοίνωση των ονομάτων αναμένεται, όπως είναι φυσικό, να επηρεάσει άμεσα και τις πωλήσεις των εισιτηρίων του αθλήματος.
Βλέπετε, παρά τη συμμετοχή της εθνικής ομάδας της Μ. Βρετανίας, η χώρα και το φίλαθλο κοινό της δεν τρέφουν ιδιαίτερη λατρεία στο μπάσκετ.
Στο Σίδνεϊ οι ΗΠΑ κέρδισαν στον τελικό τη Γαλλία, στην Αθήνα έχασαν στον ημιτελικό από την Αργεντινή και πήραν το χάλκινο μετάλλιο από τη Λιθουανία και στο Πεκίνο πήραν το χρυσό μετάλλιο σε βάρος της Ισπανίας.
Πηγή: Goal

Με Καμαρά στην Πλατεία!!

Στην αποστολή του Παναιτωλικού συμπεριλήφθηκε, τελικά, ο πεπειραμένος φορ, για το παιχνίδι εναντίον του Πανιωνίου στη Νέα Σμύρνη.

Ο Σενεγαλέζος επιθετικός ξεπέρασε τις ενοχλήσεις και σήμερα συμπεριλήφθηκε στην αποστολή.
Την αποστολή για την Αθήνα απαρτίζουν οι: Τσενάμο, Αναστασιάδης, Μουμίν, Μπελεβώνης, Ρότσα, Πασάς, Παλαιολόγος, Φερνάντες, Χαριστέας, Ετζενγκέλε, Ντολεζάι, Μητρόπουλος, Καραμαλίκης, Μπλάζιτς, Σιόντης, Άντι, Καμαρά, Σμίλτος.

Το Nike Kobe VII System Supreme είναι γεγονός! (ΦΩΤΟ+ΒΙΝΤΕΟ)

H Nike παρουσιάζει το Nike Kobe VII System Supreme, ένα σύστημα υψηλών επιδόσεων που επιτρέπει στους παίκτες να προσαρμόζουν το υπόδημα στις προτιμήσεις τους, αλλάζοντας τα τμήματα υποστήριξης στον αστράγαλο, προσφέροντας αντικραδασμική προστασία στο μέσον του πέλματος.

Το Nike Kobe VII System Supreme περιλαμβάνει δύο εναλλακτικά σετ προαιρετικών εξαρτημάτων, τα οποία επιτρέπουν στους παίκτες να τροποποιούν την αντικραδασμική προστασία και την υποστήριξη που παρέχει το υπόδημα ανάλογα με το στυλ που παίζουν.
ATTACK FAST
Για παίκτες με πλεονέκτημα στην ταχύτητα, προτείνεται το σετ Attack Fast, το οποίο περιλαμβάνει μια ενδιάμεση σόλα Phylon με στοιχεία Nike Zoom στο εμπρός τμήμα του πέλματος και στη φτέρνα για απόλυτα μικρό βάρος και τέλεια απόκριση. Διαθέτει επίσης εξαιρετικά ελαστικό υλικό που αγκαλιάζει το πέλμα για σωστή υποστήριξη, εφαρμόζει σαν κάλτσα εξαλείφοντας την ανάγκη της παραδοσιακής γλώσσας και της εσωτερικής επένδυσης και διατηρεί το υπόδημα ελαφρύ.
ATTACK STRONG
Για τους αγώνες που έχουν μεγάλη ένταση και απαιτούν ιδιαίτερη σωματική προσπάθεια, υπάρχει το σετ Attack Strong. Η ενδιάμεση σόλα Cushlon πλήρους μήκους και ένα αξεσουάρ που αγκαλιάζει τον αστράγαλο προσφέρουν βελούδινη, άνετη κίνηση και τέλεια υποστήριξη.
Αυτές οι δύο επιλογές ενδιάμεσης σόλας επιτρέπουν στους παίκτες να προσαρμόζουν το υπόδημα κατά τη διάρκεια της προπόνησης ή του αγώνα ώστε να ταιριάζει στις δικές τους ανάγκες επιδόσεων. Το Nike Kobe VII System Supreme προσφέρει παρόμοια εφαρμογή υψηλών επιδόσεων και αίσθηση όπως τα Kobe V και Kobe VI, έχει όμως διαφορετική όψη και περιλαμβάνει πρόσθετες δυνατότητες προσαρμογής των επιδόσεων. Επιπλέον, η τεχνολογία Flywire νέας γενιάς προσφέρει τέλεια σταθεροποίηση και υποστήριξη του πέλματος.
Από πλευράς design, το Nike Zoom Kobe VII αφηγείται την ιστορία ενός αρπακτικού ζώου, η οποία είναι εμπνευσμένη από το ένστικτο του Kobe. Τα μοτίβα του αρπακτικού ζωντανεύουν στο εξωτερικό περίβλημα και συνδυάζουν στοιχεία από την όψη τριών ζώων: της λεοπάρδαλης, του μεγάλου λευκού καρχαρία και του φιδιού Black Mamba.
Το NIKEiD θα προσφέρει πλήρη δυνατότητα προσαρμογής του Kobe VII System μέσα σε αυτή τη χρονιά, με πολλαπλούς τρόπους κατασκευής του συστήματος. Οι προαιρετικές δυνατότητες προσαρμογής περιλαμβάνουν επιλογές για την εφαρμογή, για την αντικραδασμική προστασία και για τα χρώματα. Η πλήρης δυνατότητα προσαρμογής του Kobe VII System θα είναι διαθέσιμη στο NIKEiD.com.
Βρείτε εδώ περισσότερα νέα και ενημερώσεις https://www.facebook.com/NikeBasketballGreece ενώ επιπλέον πληροφορίες και φωτογραφικό υλικό είναι διαθέσιμα στο http://nikeinc.com/nike-basketball.

Χωρίς Τζούνιορ με ΠΑΟΚ...!!

Ολοκληρώθηκε η προετοιμασία του Εργοτέλη για το αυριανό παιχνίδι με τον "δικέφαλο του Βορρά", με τον Νίκο Καραγεωργίου να μην υπολογίζει στον πεπειραμένο άσο.

Στο σημερινό πρόγραμμα οι παίκτες έκαναν ασκήσεις στις σέντρες και στα τελειώματα των φάσεων. Μετά το τέλος της προπόνησης ο Νίκος Καραγεωργίου ανακοίνωσε την αποστολή για το παιχνίδι της 17ης αγωνιστικής, η οποία αποτελείται από 19 ποδοσφαιριστές.
Εκτός έμειναν οι Τζούνιορ, Δερμιτζάκης, Κανδηλάκης, Ρομάνο, Καρέλης, Μπουχαλάκης, Ευαγγέλου, Αθανασίου, Νταντόμο και Ρέντζας.
Αναλυτικά την αποστολή απαρτίζουν οι: Πίρσον, Καβουσάκης, Τζανακάκης, Γιαλούσης, Σασιασβίλι, Σαρρής, Χρυσοφάκης, Μπέτο, Ολίσε, Γιοβάνοβιτς, Χίμπλινγκερ, Φραγκουλάκης, Κουτσιανικούλης, Κυριακίδης, Κατσικοκέρης, Βίσιο, Μπούντιμιρ, Χαντί, Λεάλ.

Θα αντιστεκόμαστε μέχρι να πληρωθούμε!!

Ποτέ δεν ήταν ένα απ’ τα όνειρά μου να γίνω οικονομολόγος εκ του προχείρου. Γράφει ο Φοίβος Δεληβοριάς.

Και φέτος -που δεν υπάρχει παρέα, σίριαλ, εναλλακτικό γκρουπάκι, ανώνυμος σχολιαστής στο YouTube, που να μην εποφθαλμιά έστω και για μια νύχτα τις δάφνες αυτού του ρόλου- δεν βρίσκω ούτε έναν ελάχιστα σοβαρό λόγο για να μετακινηθώ απ’ την τάση μου αυτή.
Μεγάλωσα σε μια κοινωνία, που –όπως όλες οι υπόλοιπες μεταμαρξιστικές και μεταφιλελεύθερες δυτικές κοινωνίες-, έδινε στα λεφτά μια θέση σχεδόν μεταφυσική. Δεν έχει σημασία αν βλέπαμε στην ΤV του ‘80 το «Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο», τη «Συνοικία το όνειρο», ή τη «Δυναστεία».Ούτε αν χορεύαμε στις οικογενειακές συγκεντρώσεις και στα πάρτι το «Θα τα κάψω τα λεφτά μου», τη «Δραπετσώνα», ή το «Money, money, money»: τα λεφτά έδειχναν να είναι για το συλλογικό μας ασυνείδητο, το μοναδικό πράγμα που παράγει ενέργεια, το «να τα’χεις» ή «να μην τα’χεις» η μοναδική διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε «μας» και τους «άλλους».
Θα μου πεις, αυτή η διαχωριστική γραμμή επιβάλλεται έτσι κι αλλιώς από τους «έχοντες» σε κάθε ιστορική περίοδο και με κάθε δυνατό τρόπο. To πιστεύω. Δεν πιστεύω όμως με τίποτα –όσο κι αν θέλουν να με πείσουν οι μεγάλοι οικονομολόγοι του 19ου αιώνα- πως τα λεφτά μπορούν να πάρουν πραγματικά τον ρόλο της φύσης, τον ρόλο του «Θεού» για τον πάντοτε απελπισμένο και ανικανοποίητο άνθρωπο.
Αν το πιστέψω, θα εξηγήσω φυσικά αρκετά πράγματα, όχι όμως και την ποιητική δύναμη, τη δύναμη της ανθρώπινης φωνής, την παράδοξη σε κάθε γενιά διαδικασία που γκρεμίζει τις βεβαιότητες και τα «κατασταλάγματα» των προηγουμένων. Αυτή η δύναμη, αλάνθαστα και μέσα στους αιώνες, δεν σταμάτησε ποτέ να δημιουργεί διαδόχους.
Ακόμα και σε μια χώρα σαν και τη δικιά μας, εξ υπαρχής (και επιπόλαια) δανειζόμενη και υποχρεωμένη στους ισχυρούς, μορφές σαν αυτή του Σολωμού, του Παπαδιαμάντη, του Μπουζιάνη, του Τσαρούχη, του Χατζιδάκι, του Εγγονόπουλου, του Χρήστου, του Κωνσταντινίδη, του Λορεντζάτου ή του Βακαλόπουλου, όχι μόνο υπήρξαν, αλλά έδρασαν και εντελώς παράλληλα τόσο με τις νεοπλουτίστικες επιδείξεις της «Μεγάλης, ισχυρής Ελλάδας», όσο και με την καμπούρικη μοίρα του χρεωμένου.
Αυτού του τύπου τα πρόσωπα, όπως και όλα τα αντίστοιχά τους σε όλους τους τόπους, θα είναι πάντα στη θέση τους για να συμβολίζουν τον άνθρωπο που δημιουργεί ερήμην των συνθηκών, τον άνθρωπο που δημιουργεί αγορές και όχι αυτόν που υποτάσσεται στη λογική τους (ή απλώς τους αντιστέκεται).
Στα χρόνια της μεγάλης φούσκας, χιλιάδες γέμιζαν τα κέντρα της παραλιακής τραγουδώντας «Όλα τα λεφτά, μωρό μου». Στα χρόνια της επιβεβλημένης από τις τράπεζες κρίσης, χιλιάδες πάλι αναλαμβάνουν αυτόκλητα τον ρόλο του χορωδού σε συνθήματα τύπου «φέρτε πίσω τα λεφτά».
Και στις δύο περιπτώσεις, σου’ρχονται στο μυαλό οι στίχοι: «Είναι κι αυτή μια στάσις. Νιώθεται.»
Πρέπει, όμως, κάποτε να φύγουμε απ’αυτές τις δύο πλευρές της ίδιας στάσης: από το πάντα μίζερο –ακόμα κι όταν καλοπερνάει- χαμηλοκοίταγμα της «μεταφυσικής του χρήματος». Αυτό –κι όχι από μόνες τους οι τράπεζες και οι Μεγάλοι Ρυθμιστές- θα διαιωνίζει την αθλιότητα των πολιτικών που επιλέγουμε και την αδρανή, επαναλαμβανόμενη ρίμα των δημιουργημάτων μας.
«The money does not contain energy», έγραφε προσπαθώντας να απαντήσει στους αυτοσχέδιους οικονομολόγους μιας άλλης κρίσης ο Έζρα Πάουντ. Αν πιστεύουμε πως το χρήμα είναι το ίδιο ο φορέας της ενέργειας, όσο ανατρεπτικοί και να το παίζουμε στις παρέες, στις πλατείες και στην μπλογκόσφαιρα, θα αγωνιζόμαστε απλώς για να μείνουν όλα ίδια. Θα «αντιστεκόμαστε», δηλ., όπως διάβαζα προχτές σε μιαν αφίσα, «μέχρι να πληρωθούμε».
Πηγή: protagon.gr

Η κοιλιά και η... αγωνιστική κοιλιά!!

Τις... κοιλιές τους αποφάσισαν να μετρήσουν οι Βαγγέλης Μαρινάκης και Ζεσουάλδο Φερέιρα, στο πανέξυπνο σκιτσάκι του Χρήστου Ζωίδη, που δημοσιεύεται στο σημερινό "Goal"...