Όταν τα γήπεδα γίνονται θέατρο πολέμου!!

Το θερμό κλίμα ενόψει του αυριανού προημιτελικού του Euro ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γερμανία δεν είναι τίποτα μπροστά σ’ αυτά που έχουμε δει πολλές φορές εδώ κι αρκετές δεκαετίες.

Αν και είμαστε σίγουροι ότι για το ματς της Εθνικής μας όλα, τελικά, θα κυλήσουν ομαλά και θα επικρατήσουν οι ψυχραιμότεροι.
Δεν είναι δα και τόσο έκρυθμη η κατάσταση. Δυστυχώς, λοιπόν, όταν εμπλέκεται η πολιτική με τα γήπεδα γίνονται μερικές φορές και φριχτά περιστατικά.
Όπως τον Φεβρουάριο του 2012 με τα αιματηρά επεισόδια στον αγώνα μεταξύ των αιγυπτιακών ομάδων Αλ Αχλί και Αλ Μάσρι. Περισσότεροι από 70 οπαδοί χάσανε τη ζωή τους στα επεισόδια που είχαν κι "εμφυλιακά" χαρακτηριστικά.
Πριν από περίπου δυο δεκαετίες είχε γίνει ο χαμός στο Ερυθρός Αστέρας - Ντιναμό Ζάγκρεμπ. Ήταν εκείνη η εποχή που γινόταν η διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας και ο τόπος έβραζε μεταξύ Κροατών και Σέρβων.
Αν θέλουμε να πάμε ακόμα πιο πίσω, τότε θα φτάσουμε στο 1969 με τον αγώνα μπαράζ για το Μουντιάλ μεταξύ Ονδούρας - Ελ Σαλβαδόρ. Υπήρχε ένταση μεταξύ των δυο χωρών και γίνανε βίαια επεισόδια, με θεατές να χάνουν την ζωή τους.
Φυσικά έχουν γίνει κι άλλα σκηνικά. Όπως το 2009 μεταξύ Αιγύπτου - Αλγερίας στα προκριματικά για το Mουντιάλ 2010, παλιότερα μεταξύ Αργεντινής κι Αγγλίας για τον πόλεμο στα Φόκλαντ την δεκαετία του '80 κλπ.
Γενικά, δεν θεωρείται καλό πράγμα να υπάρχει τέτοιο μπλέξιμο πολιτικής - ποδοσφαίρου, αφού επειδή το πάθος είναι μεγάλο, πολλές φορές η κατάσταση ίσως να ξεφεύγει…

πηγή: sportdog.gr   

Δεν ψήνεται για τίποτα... (ΦΩΤΟ)

Την ώρα που οι συμπαίκτες του στην εθνική Ιταλίας κάνουν ασκήσεις, ο Μάριο Μπαλοτέλι ...αράζει!

Απλά Θεός...

Ουδείς μπορεί να μας αποκλείσει πριν παίξουμε!!

Μπορεί και να συμβεί. Κανείς δεν μπορεί μας αποκλείσει πριν από την έναρξη του αγώνα. Κατά βάθος αυτό είναι που τρέμουν οι Γερμανοί και αντιδρούν με κίτρινα, σαχλά και υποτιμητικά σχόλια στον Τύπο τους. Γράφει ο Γιάννης Ντάλλας.

Μπορεί και να συμβεί. Κανείς δεν μπορεί μας αποκλείσει πριν από την έναρξη του αγώνα. Οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος μας αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν. Και κατά βάθος αυτό είναι που τρέμουν οι Γερμανοί και αντιδρούν με κίτρινα, σαχλά και υποτιμητικά σχόλια στον Τύπο τους.
Όπως είχε πει και ο Κυριάκος Παπαδόπουλος, ο επικρατέστερος μελλοντικός αρχηγός της εθνικής Ελλάδας, "δεν πα να λένε οι Πολωνοί ό,τι θέλουν. Το βράδυ μετά τον αγώνα να έρθουν να μας βρουν". Αυτά πριν από την πρεμιέρα. Τώρα είμαστε δύο εβδομάδες μετά, και βρισκόμαστε πριν από τον προημιτελικό. Το βράδυ της Παρασκευής θα μπορούμε να μιλάμε με δεδομένα, όμως αν ρωτήσεις κατ' ιδίαν τους παίκτες, πολλοί θα δώσουν απάντηση ανάλογη με αυτή του Κυριάκου. Κι ας γνωρίζουν πως άλλο Πολωνία, άλλο Γερμανία.
"Ο Σαμαράς με το βερνίκι στο μαλλί, ο μανιακός καπνιστής Σάντος και ο μ@λ@κ@ς Καραγκούνης" όπως έγραψε και ο Γερμανός κατάσκοπος, είναι στις 8 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης, 8 χρόνια μετά την κατάκτηση του Euro και για τρίτη σερί διοργάνωση. Δεν είναι και λίγο πράγμα για μια Ελλάδα που ποδοσφαιρικά και πολιτικά ταλαιπωρείται εντόνως.
Κι αν όσοι (Γερμανοί) αναφέρονται απαξιωτικά σε αυτούς δεν θέλουν ή αρνούνται να τους σεβαστούν, ας μετρήσουν τουλάχιστον τα όσα έχει πετύχει αυτή η εθνική ομάδα και τα οποία τα τελευταία χρόνια ξεπερνούν τα δικά τους κατορθώματα.
Όλο αυτό το κλίμα που διαμορφώνουν κατά της εθνικής Ελλάδας, γιγαντώνει το εσωτερικό της ομάδας και τους ίδιους τους παίκτες. Έστω κι αν αρνούνται να το σχολιάσουν. Το καταλαβαίνεις από το χαμόγελο και κυρίως από το βλέμμα τους. "Θα τα δώσουμε όλα. Αυτό να ξέρετε. Τίποτε άλλο δεν μπορούμε να υποσχεθούμε", είπε ο Κατσουράνης πριν από το ταξίδι για το Γκντανσκ ενώ στη συνέχεια αποκάλυψε το προαίσθημα του για πρόκριση στα πέναλτι! Αυτό θα είναι το καλύτερο δώρο για τους φίλους μας στη Bild…
Για να ζήσουμε όμως τέτοιες στιγμές πρέπει όλα να συνηγορήσουν υπέρ μας. Πλέον δεν θέλουμε θαύματα, όπως χρειαζόταν κάποια χρόνια πριν. Πλέον θέλουμε αυτοσυγκέντρωση και λίγο τύχη. Το πλάνο υπάρχει και τους παίκτες τους έχουμε. Ακόμα και για μια στα ίσα μονομαχία με το φαβορί του Euro 2012.
Πηγή: contra.gr

Σήμερα απαντά ο ''Σάρας''!

Από το Χιούστον όπου βρίσκεται με την Εθνική Λιθουανίας ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους καλείται να δώσει την οριστική του απάντηση στον ΠΑΟ.

Μέσα στο 24ωρο που τρέχει, ο «Σάρας» αναμένεται α μιλήσει με τους ανθρώπους του «τριφυλλιού» για το αν αποδέχεται να βγάλει το σορτσάκι και τη φανέλα και να γίνει ο επόμενος προπονητής του Παναθηναϊκού.
Η διοίκηση των «πράσινων» που περιμένει εντός των προσεχών ωρών την απάντηση, είναι αισιόδοξη πως ο Γιασικεβίτσιους θα πάρει την μεγάλη απόφαση και θα πει το «ναι» για να λήξει μια και καλή το θέμα του νέου προπονητή.
Οι πληροφορίες για το τι σκέφτεται ο «Σάρας» είναι συγκεχυμένες. Αρχικά, φαινόταν να είναι αρνητικός στο ενδεχόμενο να σταματήσει το μπάσκετ άμεσα, αλλά πληροφορίες αναφέρουν πως τις τελευταίες ημέρες είναι περισσότερο θετικός, αν κι ακόμη δεν το 'χει πάρει απόφαση.
Αλλωστε το γεγονός ότι ταξίδεψε με την υπόλοιπη αποστολή για τις ΗΠΑ, δείχνει και τον προβληματισμό του Γιασικεβίτσιους, αλλά και το γεγονός πως ακόμη δεν είναι 100% βέβαιος για το αν είναι έτοιμος βγάλει τον παίκτη από μέσα του.
Αν η απάντηση είναι θετική, τότε ο «Σάρας» θα αφήσει την Εθνική ομάδα, θα πρέπει να επιστρέψει στην Ελλάδα για να ξεκινήσει ο σχεδιασμός της ομάδας για την επόμενη σεζόν. Αν απαντήσει αρνητικά, τότε ο Παναθηναϊκός θα στραφεί σε άλλες λύσεις, κυρίως από το εξωτερικό.
Πηγή: sentragoal.gr

To υπέροχο -βρεγμένο- στήθος της Kate Upton! (ΦΩΤΟ)

Το γνωστό μοντέλο πόζαρε για το περιοδικό GQ για το τεύχος Ιουλίου και το μόνο που έχουμε να πούμε εμείς είναι ...φωτιά και λαύρα! Απολαύστε την...

Η ντροπή και το ''παρακράτος'' της Ευρωλίγκας δεν έχουν όριο!!

Η χθεσινή ανακοίνωση από την Ευρωλίγκα των ομάδων που θα λάβουν μέρος στην επόμενη διοργάνωση, πιστεύω άφησε …άφωνες πολλές ομάδες! Γράφει ο Ιάκωβος Φιλιππούσης.

Δυστυχώς δε, επιβεβαίωσε την πεποίθηση (διαρκώς αυξάνονται μάλιστα οι υποστηρικτές της) ότι η λειτουργία της Ευρωλίγκας δεν απέχει πολύ από την κατά περίσταση και με απολύτως υποκειμενικά κριτήρια χρήση… «παρακρατικών», αναξιοκρατικών, δημοσιοσχετίστικων και σε κάθε περίπτωση ασύμβατων με το πνεύμα των σπορ και τις προσπάθειες των ομάδων πρακτικών!!!
Αφορμή για όλα αυτά είναι ασφαλώς η σκανδαλώδης απόφαση του Τζόρντι Μπερτομέου και της παρέας του, να περιληφθεί με τη διαδικασία της «πρόσκλησης» (wild card) στις 24 ομάδες που προκρίνονται απευθείας στους ομίλους της διοργάνωσης η Άλμπα Βερολίνου, αγνοώντας ομάδες με τεράστια πορεία και τίτλους στις πρόσφατες ευρωπαικές διοργανώσεις, όπως η Ούνικς Καζάν, η Βαλένθια, η Καντού, οι οποίες είτε αποκλείστηκαν από τη διοργάνωση, είτε θα παίξουν προκριματικούς αγώνες!!!
Η επιλογή της Άλμπα συνιστά την… υπέρτατη πρόκληση, δεδομένου ότι μπορεί μεν να υποστηρίζεται από έναν οικονομικό κολοσσό της Γερμανίας, την εταιρεία ανακύκλωσης απορριμμάτων Albatros, στο αγωνιστικό πεδίο όμως δεν αποτελεί παρά μια ασήμαντη δύναμη, η οποία στηριζόμενη στις προσωπικές σχέσεις του Μπερτομέου με τον πρόεδρό της, Μάρκο Μπάλντι, κάθε καλοκαίρι απολαμβάνει προνομιακής συμπεριφοράς, «επιλέγεται» να μετάσχει σε διεθνή διοργάνωση, χωρίς να το έχει κερδίσει στο παρκέ, και κάθε φθινόπωρο και χειμώνα… εκθέτει όσους την επέλεξαν με τα τραγικά αποτελέσματά της και τους πρόωρους αποκλεισμούς της!!!
Τέσσερα χρόνια προσπαθεί ο Μπερτομέου να «βάλει από το παράθυρο» στην Ευρωλίγκα την Άλμπα και… μονίμως «ατυχεί»: την πρώτη χρονιά στα προκριματικά την απέκλεισε το Μαρούσι, με το δεύτερο ματς μάλιστα στο Βερολίνο. Τις επόμενες δύο οι Βερολινέζοι αποκλείστηκαν από την προκριματική φάση των ομίλων και κατέληξαν στο Γιούροκαπ. Πρόπερσι μάλιστα, τους απέκλεισε από στους 16 της διοργάνωσης ακόμα κι εκείνος ο μετριότατος Πανελλήνιος, της Λαμίας! Πέρυσι… ακόμα χειρότερα! Είδε κι απόειδε ο Τζόρντι και φέτος «με το έτσι θέλω» η Άλμπα μπήκε στους «24», παρά το γεγονός ότι τερμάτισε μόλις 5η στο φετινό πρωτάθλημα της Γερμανίας!!! Το… μέγιστο σκάνδαλο είναι πως ο καταλανός «πάπας του μπάσκετ», την ίδια ώρα, έστειλε την φιναλιστ του πρωταθλήματος Ουλμ να παίξει προκριματικά (!) για την ευρωλίγκα, στέλνοντας την κατ ουσίαν εξ ορισμού στο Γιούροκαπ!
Δεν ξέρω αν αυτή η απαράδεκτη, αναξιοκρατική, σκανδαλώδης συμπεριφορά προς την Άλμπα οφείλεται στο μπάτζετ των 15 εκατομμυρίων ευρώ, που έχει ετησίως η ομάδα του Βερολίνου, είτε στον τεράστιο χορηγό της, είτε στον μέσο όρο των 10.000 εισιτηρίων που έχει σε κάθε αγώνα της, είτε στην συνολική εύνοια προς την γερμανική λίγκα, που φέτος ήταν πρώτη σε εισιτήρια στην Ευρώπη, είτε στην εξαιρετική διοργάνωση του Φ4 του 2009 στο Βερολίνο, είτε κάπου αλλού που… δεν γνωρίζει η στήλη. Αυτό που γνωρίζω είναι πως πρόκειται για ομάδα που κάθε χρόνο παίρνει και… χειρότερη θέση στο γερμανικό πρωτάθλημα, έχει καθοδική πορεία στις διεθνείς διοργανώσεις, αλλάζει προπονητή και 8-10 παίκτες σε ετήσια βάση και γενικώς… τίποτα δεν προσφέρει στο ευρωπαικό μπάσκετ και τις διοργανώσεις του, όσο κι αν ο Μπερτομέου προσπαθεί να μας πείσει ότι… Ευρωλίγκα χωρίς Άλμπα δεν γίνεται!
Ντροπή και αίσχος, λέω εγώ!!! Πρόκειται για πρωτοφανή ασέβεια στον κόπο αθλητών που κερδίζουν στο παρκέ και μένουν εκτός διοργανώσεων, για να κάνει τελικά τα δικά του «παιχνίδια» ο Μπερτομέου.
Γιατί απλά, όλα όσα προανέφερα για την Άλμπα –και τα οποία όντως συνιστούν τη βάση για την δημιουργία μιας «υγιούς» αθλητικής επιχείρησης- στοχεύουν αποκλειστικά και μόνον στη δημιουργία μιας βιώσιμης, αλλά κυρίως ισχυρής και ανταγωνιστικής ομάδας, που θα διεκδικήσει τίτλους και θα μετάσχει σε κορυφαίες διοργανώσεις…
Αν αυτό το στοιχείο, το αγωνιστικό αποτέλεσμα, αγνοηθεί, τότε μιλάμε για… τσίρκο, όχι για ανταγωνιστική διοργάνωση, επαγγελματικού μάλιστα χαρακτήρα και επιχειρηματικής διάστασης. Αν το αγωνιστικό αποτέλεσμα αγνοηθεί, για ποιο λόγο οι Γιαννακόπουλοι, οι Αγγελόπουλοι, ο Αρμάνι, ο Κοτς, ο Εζιλχάν να βάλουν τα χρήματα τους? Για να αντιμετωπίζουν τα… ρουσφέτια του Μπερτομέου στους φίλους του, τους Γερμανούς;
Είναι αδιανόητο, μια διοργάνωση, που θέλει να ακολουθήσει (ή να αντιγράψει) παραδείγματα όπως το ΝΒΑ ή το Champions League να λειτουργεί δίχως πρωταρχικό γνώμονα το αγωνιστικό αποτέλεσμα και τις αληθινά ισχυρές ομάδες που εν τέλει προβάλουν κι αναβαθμίζουν το σπορ και είναι οι πυλώνες της εμπορικής και οικονομικής ανάπτυξής του. Κανείς δεν αντιλαμβάνεται τι γίνεται γύρω του, στο «Βατικανό» της Βαρκελώνης;
Γιατί, με απλά και ξεκάθαρα λόγια, ακόμα και στα απόλυτα οικονομικά κι εμπορικά κριτήρια του Μπερτομέου, η επιλογή της Άλμπα αφορά αποκλειστικά και μόνον το… δικό της ταμείο και brand. Η Ευρωλίγκα και οι λοιποί εταίροι της ούτε… σεντ δεν κερδίζουν από την παρουσία των τέτοιων ομάδων στη διοργάνωση! Για να μην αναφερθώ στο αγωνιστικό, όπου για τους 6-7 «μεγάλους» της διοργάνωσης προστέθηκε ένας ακόμα «σάκος του μποξ» στην κανονική περίοδο…
Υ.Γ. Απ ότι διαπίστωσα 3 ομάδες αρνήθηκαν ήδη να μετάσχουν στο πάλαι ποτέ… περιζήτητο Γιούροκαπ, λόγω των τεράστιων εξόδων και των… μηδενικών εσόδων που προσφέρει στους συμμετέχοντες. Μαθαίνω ότι η «διαρροή» θα συνεχιστεί, πιθανώς και με ελληνική ομάδα. Η στήλη μήνες τώρα επέμενε ότι αυτή η «ληστρική» για τις ομάδες, πανάκριβη λόγω της διάρθρωσής της, διοργάνωση πρέπει άμεσα να αλλάξει, γιατί κανείς δεν μπορεί να μετέχει κάπου που έχει μόνο υποχρεώσεις, έξοδα και ενίοτε κυρώσεις. Μόνον ο Μπερτόμεου δεν έχει καταλάβει ότι με την κλιμάκωση της κρίσης στην Ευρώπη, σε λίγους μήνες θα… πληρώνει ομάδες για να μετέχουν και να υπάρχει το Γιούροκαπ!!!
Πηγή: pamesports.gr

Η ''σχέση πάθους'' πολιτικής και αθλητισμού!!

Γερμανία-Ελλάδα για την προημιτελική φάση του Euro 2012 λοιπόν και όλοι λέμε ότι η πολιτική πρέπει να μείνει έξω από το ποδόσφαιρο, καθώς πρόκειται για ένα ματς μόνο και τίποτα άλλο. Γράφει ο Δημήτρης Παπανικολάου.

Σωστό, αλλά πέστε μου πώς να μείνει έξω η πολιτική όταν η Μέρκελ παρατάει το προγραμματισμένο ραντεβού τον Μόντι στη Ρώμη και τρέχει στο Γκντανσκ για να δει έναν αγώνα της φάσης των «8»; Διότι αν δεν κάνω λάθος, οι αρχηγοί κρατών πηγαίνουν στο γήπεδο για να δουν τις ομάδες τους μόνο στους τελικούς. Όχι στα προκριματικά!
Τον τόνο λοιπόν, της πολιτικής χροιάς τον έδωσε η ίδια η φράου Μέρκελ.
Αλλά εδώ θα μου επιτρέψετε μια προσωπική παρέμβαση γιατί μετά από 29 χρόνια στη δημοσιογραφία και στο λεγόμενο «κυβερνητικό» ρεπορτάζ (ΕΠΟ, ΕΠΑΕ, Αθλητικοί Δικαστές, Γ.Γ.Α.) έχω άποψη για το αν ο Αθλητισμός είναι αυτόνομος ή είναι μέρος της Πολιτικής.
Πολιτική και Αθλητισμός λοιπόν, πηγαίνουν χέρι-χέρι και όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο είναι αθεράπευτα ρομαντικος.
Ο Αθλητισμός και κατ΄ επέκταση το ποδόσφαιρο είναι εδώ και αιώνες συνδεδεμένα με την πολιτική. Στην Ελλάδα αυτό ισχύει λόγω της άμεσης εξάρτησής του από τις επιχορηγήσεις της Γ.Γ.Α. Και δεν χρειάζεται να γυρίσουμε πίσω στις εποχές των Παπαναστασίου και Κουλούρη για να κάνουμε κουβέντα.
Η εποχή του Βασίλη Γκαγκάτση, που είναι πιο κοντά μας,φτάνει και περισσεύει. Επί 5 χρόνια η ΕΠΟ του Βασίλη Γκαγκάτση ήταν «κομμένη» από τις επιχορηγήσεις του Γιώργου Ορφανού. Τα αντίστοιχα παραδείγματα των «φιλικά»προσκείμενων ή μη διοικήσεων στις κυβερνητικές επιρροές είναι άπειρα.
Επίσης, οι 300 της ελληνικής Βουλής έχουν κάνει τα αναρίθμητα ρουσφέτια μέσω του άλλοτε κρατικού και σήμερα ημικρατικού ΟΠΑΠ σε κάθε περιφέρεια της χώρας. Εδώ φτάσαμε στο σημείο να υπάρχουν κολυμβητήρια σε πόλεις των 300 κατοίκων και να ρημάζουν και να μην υπάρχει ένα ανοιχτό γηπεδάκι μπάσκετ σε πόλη των 3.000.
Η Λάρισα πήρε πρωτάθλημα γιατί σε μία νύχτα άλλαξαν το νόμο περί ντόπινγκ και τιμωρήθηκε μόνο ο Τσίγκοφ και όχι η ομάδα. Ήταν μια πολιτική και όχι μια αθλητική απόφαση!
Αλλά και οι πρόσφατες αποφάσεις της Λίγκας για αλλαγές των κανονισμών σε σχέση με τις αδειοδοτήσεις είναι πολιτκές αποφάσεις που αφορούν το μέλλον του αθλήματος. Με καθαρά αθλητικά κριτήρια οι μη αδειοδοτημένες ομάδες θα έπρεπε να υποβιβαστούν.
Πάμε τώρα και στο μεγαλύτερο αθλητικό πανηγύρι του πλανήτη. Τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αν δεν πρόκετιαι για πολιτικό γεγονός και μπίζνα, τότε περί τίνος πρόκειται ρε παλικάρια; Το1996 οι ΟΑ έγιναν στην Ατλάντα και όχι στην Αθήνα γιατί το ήθελε η Coca Cola.
Το 1936 στο Βερολίνο τα 4 χρυσά μετάλλια που φορέθηκαν στο στήθος του μαύρου Τζέσε Όουενς μπροστά στα μούτρα του Χίτλερ, πολιτικοποιήθηκαν όσο τίποτα στον πλανήτη.
Αν πάμε ακόμα πιο πίσω θα δούμε ότι σχεδόν κάθε διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων συνδέεται με την πολιτική. Οι Αγώνες του 1916, του 1940 και του 1944 δεν διεξήχθησαν καθόλου,ενώ το 1948 η Γερμανία και η Ιαπωνία αποκλείστηκαν λόγω εγκλημάτων πολέμου.
Οι πολιτικοί ανταγωνισμοί οδήγησαν στην αποδοχή των ευρωπαϊκών κομμουνιστικών κρατών στους Αγώνες μόνο μετά τον B' Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1952, της Κίνας το 1984, της Ανατολικής Γερμανίας το 1972, αλλά και στα μποϊκοτάζ του Βερολίνου το 1936, του Μόντρεαλ το 1976, της Μόσχας το 1980, του Λος Αντζελες το 1984 και της Σεούλ το 1988.
Όλες αυτές οι αποφάσεις δεν βασίστηκαν στην αθλητική ηθική ή την ευγενή αθλητική άμιλλα, αλλά στον πολιτικό ανταγωνισμό και ΜΟΝΟ.
Στον αγώνα Γερμανίας-Ελλάδας, παίκτες και προπονητές των δύο ομάδων ισχυρίζονται – και σωστά – ότι πρόκειται μόνο για ποδόσφαιρο και όχι για πολιτική.
Από την πλευρά τους οι εμπλεκόμενοι πράττουν άριστα. Μόλις όμως, ολοκληρωθεί ο αγώνας και ανάλογα με το αποτέλεσμά του, ο καθένας θα αντιληφθεί με ποιο τρόπο θα χρησιμοποιηθεί στην πραγματικότητα το συγκεκριμένο ματς.
Αγωνιστικά Έλληνες και Γερμανοί θέλουν να αποδείξουν πράγματα στο γήπεδο. Θέλουν δεν θέλουν όμως, αυτές οι «ποδοσφαιρικές αποδείξεις» θα χρησιμοποιηθούν και από άλλους ποικιλοτρόπως.
Πηγή: pamesports.gr

''Κάντε τους ρατσιστές να νιώθουν ανεπιθύμητοι!''

Δεκεπέντε χρόνια έρευνας για το ρατσισμό στις κερκίδες των αγγλικών γηπέδων! Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ, Τζέοφ Πίρσον, μιλάει για τη μελέτη του στους οπαδούς και τον ρατσισμό και παραθέτει τα συμπεράσματά του!

Ο dr Πίρσον είναι καθηγητής νομικής στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ και τα τελευταία 15 χρόνια «τρέχει» μια εθνογραφική έρευνα για τον ρατσισμό στις κερκίδες των γηπέδων. Όλα αυτά τα χρόνια, βρίσκεται στους αγώνες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, της Μπλάκπουλ και της Εθνικής Αγγλίας για ακαδημαϊκούς λόγους και καταγράφει λεπτομερώς όλα τα ρατσιστικά κρούσματα. Αυτά που αφορούν τον κόσμο που βρίσκεται στις κερκίδες, όχι τα περιστατικά μεταξύ ποδοσφαιριστών. Συνολικά, έχει «γράψει» πάνω από 2.000 ώρες στις κερκίδες!
Το δεύτερο βιβλίο του με τίτλο «An Ethnography of English Football Fans: Cans, Cops and Carnivals’» θα κυκλοφορήσει τον Ιούνιο. Με συνέντευξή του στο gazzetta.gr, μιλάει για την εμφάνιση του ρατσισμού στο Euro 2012 με θύματα Ολλανδούς διεθνείς, αναφέρεται στα διαφορετικά πλαίσια που ευδοκιμούν τέτοια φαινόμενα και προτείνει τρόπους αντιμετώπισης.

Περισσότερο ή λιγότερο, ήταν αναμενόμενο να υπάρξουν ρατσιστικά κρούσματα στο Euro 2012. Εσείς το περιμένατε;

«Δεν περίμενα ευρείας κλίμακας ρατσιστική συνθηματολογία, όπως μερικές φορές εκφράζεται στην Πολωνία και την Ουκρανία. Δεν με εξέπληξε η απουσία σοβαρών περιστατικών. Τα συμβάντα που συνέβησαν ήταν μεμονωμένα και έλαβαν χώρα μακριά από τις κάμερες, αλλά ήταν απογοητευτικό που είδα ότι υπήρξαν ακόμα και αυτά».

Με βάση την έρευνα και την εμπειρία σας, θεωρείτε ότι τέτοιου είδους περιστατικά είναι περισσότερο συχνά στην Ανατολική Ευρώπη;

«Τα καταγεγραμμένα επεισόδια στα γήπεδα δείχνουν ότι τελευταία, πολλά ανατολικοευρωπαϊκά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα έχουν πολύ μεγαλύτερα προβλήματα από τα δυτικοευρωπαϊκά».

Έχετε μελετήσει ενδελεχώς τις σχέσεις ρατσισμού και ποδοσφαίρου στην Αγγλία. Θεωρείτε ότι κάθε χώρα αποτελεί ξεχωριστή περίπτωση, με τα δικά της χαρακτηριστικά;

«Ναι, πιστεύω ότι είναι ξεκάθαρο ότι οι διαφορετικές χώρες έχουν διαφορετικές οπαδικές κουλτούρες και προσδοκίες για το ποιες συμπεριφορές είναι αποδεκτές και 'κανονικές' σε ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο. Επιπρόσθετα, αυτές οι προσδοκίες δεν είναι στατικές και αλλάζουν με τον πάροδο του χρόνου. Για παράδειγμα, το ότι οι ρατσιστικές συμπεριφορές είναι μη αποδεκτές στα αγγλικά γήπεδα αυτή τη στιγμή, δεν σημαίνει ότι θα ισχύει για πάντα. Υπό αυτό το πρίσμα, είναι πιθανόν τα εμφανώς εδραιωμένα ρατσιστικά προβλήματα σε κάποια γήπεδα της Ανατολικής Ευρώπης να αλλάξουν με τον καιρό».

Θεωρείτε ότι η άνοδος ακροδεξιών κινημάτων και κομμάτων στην Ευρώπη είναι ένας σημαντικός παράγοντας πίσω από τις ρατσιστικές καταχρήσεις στα ποδοσφαιρικά γήπεδα;

«Δεν γνωρίζω συγκεκριμένα για την Πολωνία και την Ουκρανία, αλλά δεν έχω δει κάποια απόδειξη ότι αυτά τα κινήματα βρίσκονται πίσω από την άνοδο ή την πτώση των ρατσιστικών συνθημάτων και περιστατικών στο Ηνωμένο Βασίλειο».

Ενστερνίζεστε την άποψη ότι η UEFA είναι ελαστική στις τιμωρίες για ρατσιστικά περιστατικά, ενώ, για παράδειγμα, τιμώρησε με 100.000 ευρώ τον Νίκλας Μπέντνερ επειδή αποκάλυψε διαφήμιση στο εσώρουχό του;

«Μπορώ να καταλάβω ότι είναι δύσκολο να τιμωρήσεις τις Ομοσπονδίες για την συμπεριφορά μιας μειοψηφίας των οπαδών τους. Κυρίως όταν δεν μπορούν να ελέγξουν της συμπεριφορά τους. Από την άλλη, η UEFA προφανώς και θα δεχτεί κριτική για την ασυμφωνία μεταξύ των προστίμων για τέτοια θέματα σε σύγκριση με τα κρούσματα ρατσισμού, αφού τα δεύτερα εκλαμβάνονται ως σαφώς πιο σοβαρά».

Από την εμπειρία σας, ποια μειονότητα είναι συνήθως πιο εύκολος στόχος ρατσιστικών επιθέσεων;

«Στην Αγγλία οι ρατσιστικές επιθέσεις που συνδέονται με το ποδόσφαιρο σχεδόν δεν ακούγονται. Τα ρατσιστικά συνθήματα είναι σπάνια, αλλά τις περισσότερες φορές κατευθύνονται προς τους Μουσουλμάνους, τους Ασιάτες και άλλες μειονότητες, ανάλογα με την περίσταση».

Έχετε κάνει λόγο για ρατσιστική συνθηματολογία σε συγκεκριμένα πλαίσια. Μπορείτε να μας πείτε περισσότερα;

«Από τις παρατηρήσεις μου, ακόμα και όταν αναγνωρίζονται γκρουπ οπαδών που φωνάζουν ρατσιστικά συνθήματα, αυτό δεν συμβαίνει ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Για παράδειγμα, στα χειρότερα γκρουπ, οι ρατσιστικές συμπεριφορές λαμβάνουν χώρα εναντίον μίας μόνο εθνικής ομάδας και σε 2-3 ματς σε όλη τη σεζόν, σχεδόν πάντα σε τοπικά ντέρμπι. Την υπόλοιπη χρονιά, θεωρείται μη αποδεκτή συμπεριφορά στην ευρύτερη οπαδική βάση».

Στη διάρκεια της 15ετούς σας έρευνας συναντήσατε εμπόδια;

«Πάντα υπάρχουν φυσικά, οικονομικά, ηθικά, κοινωνικά, ακαδημαϊκά και φιλοσοφικά εμπόδια και προβλήματα που χρειάζεται να ξεπεραστούν όταν διεξάγεις τέτοιες έρευνες, σε σύνθετα περιβάλλοντα όπως αυτά των ποδοσφαιρικών οπαδών».

Ποιος είναι τελικά ο καλύτερος  τρόπος να αντιμετωπιστεί ο ρατσισμός στο ποδόσφαιρο;

«Οι κανονισμοί από τις ποδοσφαιρικές αρχές δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Ο ρατσισμός είναι κοινωνικό πρόβλημα και πρέπει να αντιμετωπίζεται από το κράτος (για παράδειγμα μέσω κυβερνητικής νομοθεσίας και αστυνόμευσης). Ωστόσο, η αγγλική εμπειρία δείχνει ότι στην πραγματικότητα, περισσότερα μπορούν να επιτευχθούν μέσω τις οπαδικής παιδείας και της αυτο-αστυνόμευσης. Από την στιγμή που υπάρχουν ρατσιστές, θα υπάρχουν και ρατσιστές οπαδοί. Η πραγματική πρόκληση είναι να φτάσουμε σε μία κατάσταση όπου αυτοί οι ρατσιστές οπαδοί δεν θα νιώθουν πια άνετα να εκφράζουν τις ρατσιστικές απόψεις τους στο πλαίσιο ενός ποδοσφαιρικού αγώνα».

πηγή: gazzetta.gr

Ηρεμα, παιδιά, δεν ...πολεμάμε, για μπάλα μιλάμε!!

Δηλώνω ευθαρσώς πως πρώτος σιχαίνομαι όταν βλέπω τα υπερφίαλα μούτρα της Μέρκελ και του Σόιμπλε. Γράφει ο Βασίλης Βέργης.

Αλλά, ως έντιμος και ειλικρινής άνθρωπος, συμπληρώνω ότι αντίστοιχα ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ κάθε φορά που βλέπω τα μούτρα των Ελλήνων πολιτικών να μου λένε αλλεπάλληλα ψέματα. Δεν απαλλάσσονται οι μεν από το... σιχασόμετρό μου επειδή έχουμε γεννηθεί στην ίδια πατρίδα, ενώ οι δε είναι από... αλλού. Το αντίθετο, θα έλεγα. Οι Γερμανοί πολιτικοί με τον έμφυτο κυνισμό τους λογικό είναι να μη δίνουν δεκάρα για τη ζωή μου. Οι Ελληνες πολιτικοί, όμως, δεν είναι λογικό να στείλουν (μια και καλή) τη ζωή μου στη δεκάρα...
Ναι, όπως κι εσείς, όπως ΟΛΟΙ, γουστάρω να νικήσει αύριο η Εθνική Ελλάδας τη Γερμανία για... χίλιους λόγους πέρα από το ποδόσφαιρο. Ναι, θα το πανηγυρίσω τρελά, ναι, πιθανότατα θα γράφω βουρκωμένος. Ομως καιρός είναι να προσγειωθούμε και πάνω απ' όλα να είμαστε σοβαροί. ΕΙΔΙΚΑ όλοι όσοι είμαστε στα ΜΜΕ της Ελλάδας. Αυτήν τη φορά ας μην (ξανα)παίξουν τα εγχώρια Μέσα το ρόλο του «σημαιοφόρου» της γραφικότητας. Γιατί ενίοτε αυτή είναι πολύ επικίνδυνη.
Κύριοι και κυρίες, μιλάμε για ποδοσφαιρικό παιχνίδι Ελλάδας - Γερμανίας και όχι για... πόλεμο! Ημαρτον, δηλαδή. «Πατσαβούρες», «φυλλάδες», Μέσα αστεία υπάρχουν παντού στον πλανήτη. Δεν έχουν εθνική ταυτότητα. Δεν γίνεται, λοιπόν, να αναγάγουμε ηλίθια δημοσιεύματα σε ισότιμους «συνομιλητές».
Το χρέος δεν θα σβηστεί αν νικήσει η Εθνική μας ούτε θα μας πετάξουν από το ευρώ αν νικήσει η ομάδα του Λεβ. Ναι, η συντριπτική πλειονότητα των Ευρωπαίων θα πανηγυρίσει στο ενδεχόμενο ελληνικής νίκης, όμως αν συμβεί το αντίθετο, δεν θα... καταστραφούμε περισσότερο απ' ό,τι μας έχουν καταστρέψει ήδη οι Ελληνες πολιτικοί.
Δεν θα είναι «ήρωες» τα παιδιά του Σάντος αν νικήσουν και «εθνικοί μειοδότες» αν χάσουν. Ποδοσφαιριστές που πάλεψαν θα είναι και στη μία και στην άλλη περίπτωση. Ας το αναγνωρίσουμε κι ας σταματήσουμε να τους φορτώνουμε περισσότερα βάρη απ' όσα ήδη έχουν. Στο κάτω κάτω ο κόουτς και οι παίκτες του είναι ΗΔΗ απόλυτα επιτυχημένοι. Ας πάμε, λοιπόν, σε αυστηρά ποδοσφαιρική προσέγγιση στην κριτική μας.
Ναι, κι εγώ όπως όλοι θέλω να δω ζαρωμένα τα μούτρα της Μέρκελ στο γήπεδο, αν νικήσει η Εθνική Ελλάδας. Ομως, βασικά θα ήθελα να δω τα μούτρα της να... σκάνε στην περίπτωση που η νέα ελληνική κυβέρνηση συμπεριφερθεί -ΟΠΩΣ ΟΦΕΙΛΕΙ- ως ΕΛΛΗΝΙΚΗ κι όχι ως μνημονιακο-υποτελειακή. Γιατί αυτό έχει άμεση σχέση με τη ζωή μας. Το ποδόσφαιρο είναι το δεύτερο ωραιότερο πράγμα στην καθημερινότητά μας. Μην παραμυθιαζόμαστε...
Πηγή: Goal

Γκαζάκια σε σύνδεσμο του Άρη!!

Άγνωστοι τοποθέτησαν τρία γκαζάκια έξω από τα γραφεία συνδέσμου του Άρη στην περιοχή Συκεών, με αποτέλεσμα να προκληθεί ισχυρή έκρηξη σήμερα τα ξημερώματα.

Σύμφωνα με την αστυνομία άγνωστοι τοποθέτησαν εκρηκτικό μηχανισμό, ο οποίος αποτελούνταν από τρία γκαζάκια κι ένα πλαστικό δοχείο με εύφλεκτο υγρό, στην είσοδο του συνδέσμου των ''κιτρίνων'', που βρίσκονται στο ισόγειο πολυκατοικίας στην οδό Κουμουνδούρου.
Στην συνέχεια οι δράστες πυροδότησαν τον μηχανισμό, όμως εξερράγη μόνο το ένα από τα γκαζάκια, με αποτέλεσμα να προκληθούν μικρές φθορές στην είσοδο των γραφείων, με την φωτιά που δημιουργήθηκε να σβήνεται από ένοικο της οικοδομής.

πηγή: sportdog.gr