Σάββατο 29 Δεκεμβρίου 2012

Προσδοκίες…!

Ο Κώστας Βασιλόπουλος γράφει στο blog του στο gazzetta για τις προσδοκίες που δικαιούνται να έχουν οι οπαδοί του ΠΑΟΚ και το χρόνο γεμάτο ευχάριστες εκπλήξεις που τους περιμένει.
Ας μη γελιόμαστε ο ΠΑΟΚτσής φίλαθλος αισθάνθηκε προνομιούχος τους τελευταίους μήνες του 2012 και έχει κάθε δικαίωμα να οραματίζεται ένα ευτυχισμένο –ποδοσφαιρικά- 2013. Σε μια εποχή που συνολικά η εικόνα των Ελληνικών ομάδων είναι επιεικώς τραγική ο Δικέφαλος φαντάζει –και είναι- η μοναδική ομάδα που μπορεί να κοντράρει (δεν αναφέρομαι στη φετινή περίοδο) αγωνιστικά και οργανωτικά (στο άμεσο μέλλον) τον Ολυμπιακό.
Στον Παναθηναϊκό προσπαθούν να λύσουν τον γόρδιο δεσμό του Τσάκα και του πρίγκιπα ενώ διώχνουν παίκτες προκειμένου να ελαφρύνουν το μπάτζετ χρησιμοποιώντας τη μέθοδο των μειώσεων.
Στην ΑΕΚ δεν βρίσκεται άκρη μεταξύ των παλαιών μετόχων που έχουν επιδοθεί σε έναν χαρτοπόλεμο χωρίς αρχή τέλος ενώ τα «μπαίνω» «δεν μπαίνω» του Βιντιάδη έχουν κουράσει και το ποδοσφαιρικό τμήμα βρίσκεται υπό διάλυση.
Στον Αρη θα θεωρήσουν μεγάλη επιτυχία αν καταφέρουν να παραμείνουν στην Σούπερ Λίγκα σύμφωνα με δήλωση του νέου προέδρου της ΠΑΕ ενώ είναι γνωστό ότι οικονομικά η ομάδα βρίσκεται ήδη σε αδιέξοδο.
Στην Τούμπα όμως; Η παρουσία του Ιβαν Σαββίδη έχει αλλάξει τα δεδομένα. Οι συζητήσεις περί πωλήσεων, ισολογισμών, οικονομικών δεδομένων, αδειοδότησης και άλλων στενάχωρων θεμάτων αποτελούν παρελθόν. Όχι, μακρινό αλλά παρελθόν. Πλέον τα θέματα συζήτησης είναι ποιους παίκτες θα αποκτήσει ο ΠΑΟΚ τη μεταγραφική περίοδο, που θα χτιστεί το νέο γήπεδο, ποια θα είναι η χωρητικότητα του και άλλα ευχάριστα ζητήματα έχουν δημιουργήσει μια γλυκιά ατμόσφαιρα.
Έχει αλλάξει το κλίμα. Οι τοποθετήσεις του Σαββίδη έχουν δημιουργήσει υψηλές προσδοκίες στις τάξεις των φιλάθλων του ΠΑΟΚ για τα επόμενα χρόνια. Προσδοκίες που –όπως έχω γράψει και σε παλαιότερη τοποθέτηση μου- ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ είναι υποχρεωμένος να ικανοποιήσει. Ο ομογενής επιχειρηματίας με κάθε ευκαιρία που του δίνεται να τοποθετηθεί, εξάπτει την φαντασία των οπαδών της ομάδας για το μέλλον.
Το γεγονός ότι έβαλε βαθιά στο χέρι στην τσέπη στην προηγούμενη αύξηση μετοχικού κεφαλαίου συμμετέχοντας με 10.000.000 ευρώ καθώς επίσης και η εξαγγελία του για νέα επένδυση ύψους 15.000.000 ευρώ στη τρέχουσα αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της ΠΑΕ δημιουργούν την αίσθηση ότι ο ΠΑΟΚ έχει μέλλον από κάθε άποψη.
Αυτό βέβαια θα αποδειχθεί στην πράξη στο επόμενο χρονικό διάστημα. Με τα σημερινά δεδομένα πάντως οι φίλαθλοι του Δικεφάλου δικαιούνται να πιστεύουν ότι τους περιμένει ένας χρόνος γεμάτος επιτυχίες κι ευχάριστες εκπλήξεις.
Υ. Γ. Καλή χρονιά σε όλους! Υγεία, ευτυχία και ότι ο καθένας από εσάς επιθυμεί να γίνει πραγματικότητα στην διάρκεια του νέου χρόνου. Ξέρω ότι εύκολα γράφονται οι ευχές αλλά δύσκολα πραγματοποιούνται. Ας οπλιστούμε με υπομονή κι ελπίδα γιατί αν τα χάσουμε κι αυτά δεν θα μας έχει μείνει τίποτε. Καλή χρονιά!
 
πηγή: gazzetta.gr

Νίκησε με στραβή ζαριά!!

Ο Θανάσης Ασπρούλιας και ο Σπύρος Καβαλιεράτος τονίζουν το ψυχολογικό όφελος της νίκης επί της Ζαλγκίρις, υπενθυμίζοντας ότι αυτή επιτεύχθηκε χωρίς τον αρχηγό.
ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΣΠΡΟΥΛΙΑΣ
Νίκησε με .στραβή ζαριά!
Από το πέμπτο λεπτό της αναμέτρησης στο ΟΑΚΑ, το ζητούμενο ήταν ένα και μοναδικό. Η νίκη! Με οποιονδήποτε τρόπο, με οποιοδήποτε κόστος, με οποιαδήποτε έμπνευση. Ακόμα και οι πιο αυστηροί κριτές του Παναθηναϊκού, οφείλουν να αντιληφθούν ότι μετά το τέλος του πρώτου δεκαλέπτου, τότε δηλαδή που προφανώς αποφασίστηκε η μη περαιτέρω συμμετοχή του Δημήτρη Διαμαντίδη, δεν υπάρχει τακτική, δεν υπάρχει μπάσκετ. Υπάρχει μόνο ένας ανοικτός ορίζοντας. Αυτός που καταλήγει στη νίκη!
Η ομάδα του Αργύρη Πεδουλάκη άνοιξε την αυλαία του Τοπ 16 με τον πιο δύσκολο, μα παράλληλα πιο επικερδή κι εντυπωσιακό τρόπο. Σε ένα πραγματικά δύσκολο ματς και απέναντι σε μία ομάδα που έθελξε με την παρουσία της στην κανονική σεζόν, τα ζάρια έκατσαν στο ασόδυο από νωρίς, όταν ο Διαμαντίδης συνειδητοποίησε ότι η θλάση που υπέστη το προηγούμενο Σάββατο στον αγώνα με τον ΚΑΟΔ δεν είχε νικηθεί. Κάθε άλλη ομάδα στη θέση του, χάνοντας τον πολυτιμότερο κρίκο της σε όλα τα επίπεδα, πιθανώς θα ένιωθε το έδαφος να φεύγει από τα πόδια της. Ο Παναθηναϊκός όμως, στάθηκε όρθιος. Κι έφτασε σε μία νίκη, που χρειάζεται παλικαριά, τεράστια διάθεση και μεγάλο πάθος.
Μην μου ζητήσετε να αναλύσω το μπάσκετ. Ομολογώ, ότι στο δεύτερο ημίχρονο, εκ μέρους των πράσινων, το μπάσκετ είχε περάσει σε δεύτερη μοίρα, από τη στιγμή που ο Διαμαντίδης (όπως και ο Σόφο) ήταν αιχμάλωτοι των τραυματισμών τους, ο Ούκιτς έδειξε για ακόμα μία φορά ότι αυτός μπορεί να είναι το μεγάλο πρόβλημα του Παναθηναϊκού και ο Γκιστ ήταν σαφώς ανέτοιμος να προσφέρει. Σχεδόν σε όλο το δεύτερο ημίχρονο, κι από τη στιγμή που η Ζαλγκίρις, προσαρμόστηκε καλύτερα στις περιφερειακές απειλές των πράσινων, κάθε φάση σε επίθεση κι άμυνα ήταν ξεχωριστή. Να μπει ένα καλάθι, να βγει ένα ριμπάουντ. Κι όπου έβγαζε. Η Ζαλγκίρις μακριά από το γνώριμο μοντέλο παιχνιδιού της, τήρησε (στο πρώτο μέρος) μόνο μία από τα αρχές της: Την προσφορά δίχως κόπο στον αντίπαλο, όσο περισσότερων σουτ τριών πόντων γινόταν. Αλλωστε ανήκει στις κορυφαίες θέσεις της σχετικής στατιστικής λίστας.
Ο Πλάθα έδειξε εμπιστοσύνη στα μεγάλα κορμιά και στο ξύλο εντός ρακέτας (κι ορίων ομολογώ) που παίζει η ομάδα του, πιάστηκε να λειτουργεί ερασιτεχνικά όμως και σαν άπειρο κι αδιάφορο παιδαρέλι στο μαρκάρισμα του Καπόνο. Ο Ισπανός κόουτς επέτρεψε στον σούπερ Τζέισον να εκτελεί ανενόχλητος κι από τη στιγμή που το πιστόλι πήρε φωτιά, ήταν αδύνατον να παγώσουν οι κάνες. Γενικώς ο Παναθηναϊκός είχε εξαιρετικά ποσοστά στα σουτ τριών πόντων στο α' μέρος. Στην επανάληψη, όμως, η Ζαλγκίρις ανταποκρίθηκε. Εκοψε τη δημιουργία και το καλό passing game της ελληνικής ομάδας, η οποία πάντως, ελλείψει αρχηγού συνελήφθη ρηχή και δίχως εναλλακτικές λύσεις. Η ανατροπή έγινε, το σκορ κυμάνθηκε σε πολύ χαμηλά επίπεδα εξαιτίας του πολύ κακού μπάσκετ και το ματς κρίθηκε στην επίθεση.
Παρασύρθηκα όμως. Αναφέρομαι σε μπάσκετ, τη στιγμή, που αυτό δευτερεύουσα σημασία έχει μπροστά στο μεγαλείο της ψυχής που έδειξαν οι παίκτες του Αρτζι, παίρνοντας ώθηση από το κολασμένο ΟΑΚΑ. Πλέον, τα κέρδη είναι σημαντικά και πολλαπλά. Οι παίκτες ένιωσαν ότι μπορούν και χωρίς τον αρχηγό σε ένα εξαιρετικό δύσκολο, όσο κι επικίνδυνο παιχνίδι. Αντεξαν την πίεση, βρήκαν το δρόμο προς το καλάθι, αλλά και προς τις καλές άμυνες και νίκησαν. Αυτό είναι που μετράει. Η νίκη!

ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ
Ψυχολογία κι αυτοπεποίθηση
Ο Παναθηναϊκός μπήκε στο παρκέ του ΟΑΚΑ το βράδυ της Παρασκευής με τον αρχηγό του, Δημήτρη Διαμαντίδη στη 12αδα, με τον Τζέιμς Γκιστ νέα προσθήκη και έτοιμο να δώσει πολλά, αλλά και τον Σοφοκλή Σχορτσανίτη. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού με τη Ζαλγκίρις Κάουνας τα δεδομένα άλλαξαν και ο Αργύρης Πεδουλάκης χρειάστηκε να βρει απαντήσεις σε πολλά προβλήματα. Ο Δημήτρης Διαμαντίδης δεν κατάφερε να αγωνιστεί περισσότερα από πέντε λεπτά, ο Γκιστ ήταν εκτός κλίματος και ο Σοφοκλής Σχορτσανίτης καθηλωμένος στον πάγκο.
Και έτσι η μεγάλη διαφορά του πρώτου ημιχρόνου, την οποία δημιούργησε ο Τζέισον Καπόνο, εξαφανίστηκε στο δεύτερο και το παιχνίδι έγινε αίφνης ντέρμπι. Ο Μπράμος, όμως, ήταν εκεί και ήταν και ο MVP. Ο ομογενής φόργουορντ έκανε καταπληκτικό παιχνίδι κι ο Παναθηναϊκός έφτασε στη νίκη. Φυσικά χρειάστηκε και η βοήθεια της τύχης μιας και το παιχνίδι κρίθηκε στο σουτ.
Αν λοιπόν σκεφτεί κανείς πως οι «πράσινοι» έπαιζαν χωρίς τρία βασικά τους γρανάζια και κατάφεραν να πάρουν τη νίκη, το κέρδος είναι πολλαπλό για τον Αργύρη Πεδουλάκη και τους παίκτες του. Ψυχολογικά και βαθμολογικά το «τριφύλλι» ολοένα και ανεβαίνει, οι νέοι παίκτες του Παναθηναϊκού αποκτούν αυτοπεποίθηση και το μέλλον αναμένεται καλύτερο.
Μοναδικό... πρόβλημα το οποίο φάνηκε να υπάρχει είναι στη θέση «4». Από εκεί όπου ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να βρει μακρινό σουτ και γενικότερα εύκολους πόντους. Όταν ο Έλληνας τεχνικός χρησιμοποιεί σε αυτή τη θέση τον Γιόνας Ματσιούλις, τότε το πρόβλημα γυρίζει στα... μετόπισθεν και στο αμυντικό ριμπάουντ. Εάν βρεθεί απάντηση-λύση σε αυτό το πρόβλημα, τότε ο Παναθηναϊκός θέτει ισχυρή υποψηφιότητα για να βρεθεί στα play off της Ευρωλίγκας.
 
πηγή: gazzetta.gr

Παπακωνσταντίνου, το εύκολο θύμα!!

Ο Σεραφείμ Κοτρώτσος γράφει για τη λίστα Λαγκάρντ και τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου χαρακτηρίζοντας εύκολο θύμα των κομμάτων της συγκυβέρνησης.
Εάν τα κόμματα της συγκυβέρνησης, κυρίως, όμως, το ΠΑΣΟΚ, αναζητούσαν ένα “εύκολο θύμα” στην σκανδαλώδη υπόθεση της λίστας Λανγκάρντ, αναμφισβήτητα το βρήκαν στο πρόσωπο του αντιπαθητικού και εμπαθούς Γιώργου Παπακωνσταντίνου.
Αλαζόνας και, όπως διαπιστώνεται εκ των υστέρων, καθ’ έξιν ψεύτης, ο “τσάρος” που έβαλε τη χώρα στα μνημόνια (κατ΄ εντολή του Παπανδρέου και της τότε παρέας Στρος Καν, Μέρκελ, Σαρκοζί κλπ), είναι το τελευταίο πρόσωπο επί γης που θα σπεύσει κανείς να υπερασπιστεί.
Όσο, άλλωστε, κι αν ισχυρίζεται ότι δεν είδε τα ονόματα της λίστας και δεν την “έχασε” σκοπίμως, ουδείς θα τον πιστέψει, αφ’ ης στιγμής, τα ονόματα συγγενών του κατέχουν περίοπτες θέσεις μεταξύ εκείνων που έβγαζαν χρήμα στο εξωτερικό και το έκρυβαν στα υπόγεια της HSBC.
Αυτό δεν σημαίνει, αυτομάτως, ότι είναι ένοχος. Θα εκφρασθεί επ αυτού και η Δικαιοσύνη και η Βουλή που οφείλει να πράξει τα δέοντα μόλις η υπόθεση περιέλθει στη δικαιοδοσία της.
Το σκάνδαλο της λίστας Λαγκάρντ, ωστόσο, δεν μπορεί να εξαντληθεί στην πολιτική καταδίκη του Παπακωνσταντίνου. Ούτε καν στην ποινική, εάν και εφόσον προκύψουν τέτοια στοιχεία.
Προέχουν δύο πράγματα:
1. Να αποκαλυφθεί, πλήρως, ποιοί συγκάλυψαν επί διετία τη λίστα. Γιατί εάν ο πρώην υπουργός έπραξε κάτι τέτοιο ΄προς χάρη κάποιων συγγενών του, όλοι οι άλλοι στην γνώση των οποίων περιήλθαν τα περίπου 2000 ονόματα δεν…πέταξαν την μπάλα στην εξέδρα για τις ξαδέρφες του Παπακωνσταντίνου. Κάποιους άλλους είχαν κατά νου…
2. Να ερευνηθεί, αμέσως, εάν τα ποσά που αναγράφονται στη λίστα αφορούν εισοδήματα που έχουν δηλωθεί στην Ελλάδα. Να δούμε, δηλαδή, ποιοι είναι απλώς πλούσιοι και ποιοι πλούσιοι και φοροφυγάδες.
Πηγή: anatropinews.gr

Ο χρόνος της ΑΕΚ εξαντλήθηκε!!

Η ΑΕΚ χρειάζεται έτοιμο χρήμα, ο Βιντιάδης είναι ο μόνος που μπορεί να δώσει λύση, αλλά πρέπει να το κάνει άμεσα και ο Κώστας Κετσετζόγλου γράφει για τα αισιόδοξα μηνύματα που πηγάζουν από την άφιξη του υποψήφιου επενδυτή από την Κίνα
Η ανακοίνωση του Βιντιάδη κάπου ετοιμάζεται ακόμη και τελικά δεν είναι πλέον απίθανη η… έκπληξη. Να μάθουν δηλαδή όλοι οι ΑΕΚτζήδες που αγωνιούν τα νέα από τις διαρροές που θα υπάρξουν από την ORIGINAL. Γιατί το μόνο βέβαιο και επιβεβαιωμένο είναι το ραντεβού που θα έχει το Σαββάτο ο υποψήφιος επενδυτής της ΑΕΚ με τον Χατζηχρήστο και τα παιδιά της κατάληψης. Το έκλεισε ο Βιντιάδης με τον αρχηγό και είπαν και άλλα πολλά, και αισιόδοξα, που όμως έμειναν μεταξύ τους. Επικοινωνιακά είναι λάθος να ενημερωθεί μόνο μια μερίδα του κόσμου, έστω κι αν αυτή είναι η πιο μάχιμη, αλλά μεγαλύτερη σημασία από την επικοινωνία έχει το αποτέλεσμα. Φυσικά είναι καλύτερο αυτό το ραντεβού από το να μην υπήρχε τίποτα. Οπως φαίνεται λοιπόν το αποτέλεσμα από τον ίδιο τον Βιντιάδη θα το μάθουμε από Δευτέρα. Ομως σίγουρα από το Σάββατο κι από τις επόμενες κινήσεις των οργανωμένων, ακόμη κι αν δεν αποκαλύψουν τα πάντα, θα φανούν κάποια πράγματα.
Εκτιμώ πως πολύ δύσκολα θα ακούσουν αρνητικά πράγματα τα παιδιά γιατί ο Βιντιάδης δεν θα έκλεινε ραντεβού μαζί τους αν δεν είχε να πει κάτι καλό. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε πως σε αυτή την φάση η μοναδική λύση που υπάρχει είναι αυτή η προσπάθεια που κάνει ο Βιντιάδης αν βέβαια φτάσει στο τέλος της με τον τρόπο που θέλει ο Ελληνας εφοπλιστής. Οι διοικήσεις πρωτοδικείου ή η λαϊκή βάση του Τάκη Κανελλόπουλου δεν μπορούν να δώσουν λύση γιατί απουσιάζει το βασικό της συστατικό. Το χρήμα. Η ΑΕΚ χρειάζεται έτοιμο χρήμα. Και πολύ. Από εκεί και πέρα αν μπουν τα χρήματα και σωθεί η ομάδα έπεται συνέχεια. Τότε θα χρειαστεί καλό μάνατζμεντ και σωστό πλάνο. Πρώτα όμως πρέπει να μπουν τα χρήματα. Και όπως πρέπει πλέον να έχει καταλάβει κι ο ίδιος ο Βιντιάδης ο χρόνος εξαντλήθηκε. Οταν μιλάμε για την σωτηρία της ΑΕΚ φυσικά και δεν παίζει ρόλο αν θα μάθουμε το πλάνο της, και κυρίως το πόσα χρήματα θα μπουν, την Παρασκευή ή την Δευτέρα. Εχουμε τραβήξει τόσα κι έχουμε κάνει τόση υπομονή που 2-3 μέρες υπομονή για κάτι τόσο σοβαρό δεν είναι τίποτα. Το κακό είναι πως δεν αντέχει πολύ να περιμένει η ίδια η ΑΕΚ. Ο Βιντιάδης πρέπει να έχει πάρει το μήνυμα αλλά σήμερα θα το πάρει ακόμη πιο δυνατό.
Πάμε και σε τίποτε άλλο. Ο Κιντής επέστρεψε δυναμικά με νέες αποκαλύψεις, νέα μέιλ, νέες αναζητήσεις. Επιμένω πως είναι χρήσιμο να υπάρχει κάποιος που ψάχνεται κι ας μην είναι εύστοχος σε όλα. Κάτι θα βγει παραπάνω από το να μην ασχολείται κανένας. Μάλιστα έμαθα πως είναι θέμα χρόνου να διαρρεύσει το όνομα του δεύτερου ΜΜΕ που χρωστάει στην ΑΕΚ. Αυτό κι αν είναι είδηση. Υπάρχουν έστω και λίγοι που χρωστάνε στην ΑΕΚ. Δεν χρωστάει μόνο αυτή. Το χιούμορ είναι η ευγένεια της απελπισίας. Δεν γνωρίζω ακόμη ποιο είναι το μέσον που φέσωσε την ΑΕΚ, αφού έχει ήδη πτωχεύσει οπότε γράφτηκαν στο χιόνι οι 270.000 ευρώ, αλλά άκουσα πως θα προκαλέσει έκπληξη και ότι δεν είναι μέσον που πρόσκειται στην ΑΕΚ. Για να δούμε, θα έχει σίγουρα ενδιαφέρον. Και ελπίζω να μην είναι το... SportDog. Αχαχαχα.

πηγή: sportdog.gr   

Πόσα θέλουν για Τζιμπούρ;

Στα πέντε εκατομμύρια ευρώ κοστολογεί ο Ολυμπιακός τον Ραφίκ Τζιμπούρ, σύμφωνα τουλάχιστον με τους Αλγερινούς.Συγκεκριμένα, η ιστοσελίδα «Algerfoot.com» αναφέρει πως για τον «τρομοκράτη» οι Πειραιώτες θέλουν πέντε εκατομμύρια ευρώ για να τον δώσουν, ενώ ενδιαφέρον υπάρχει από τις Βαλένθια, Οσέρ και Μαρσέιγ.

Βέβαια, το ρεπορτάζ μάλλον δεν ανταποκρίνεται και πολύ στην πραγματικότητα, καθώς ο Τζιμπούρ σε λίγες ημέρες θα μπορεί να συζητήσει με όποια ομάδα θέλει, αφού το συμβόλαιό του τελειώνει το καλοκαίρι, ενώ οι Αλγερινοί μπέρδεψαν τον Ολυμπιακό και τον παρουσιάζουν ως... πορτογαλική ομάδα!


πηγή: sportdog.gr   

Ποια συμμαχία και ποιος αδιαίρετος!!

Δεν υπάρχει μεγαλύτερο παραμύθι από αυτό που λένε ότι ο Παναθηναϊκός είναι ενιαίος και αδιαίρετος. «Ντου στα Αποδυτήρια», με αφορμή την επίθεση Αλαφούζου σε Τζίγγερ.
Υπάρχει ένα σλόγκαν στον Παναθηναϊκό και το πιπιλίζουν εδώ και χρόνια ένα σωρό παράγοντες, που σου λένε «είναι ενιαίος και αδιαίρετος». Ποιος ενιαίος και ποιος αδιαίρετος, όμως; Και ποια συμμαχία; Πλάκα κάνουμε τώρα;
Στον Παναθηναϊκό ένα είναι το αγαπημένο τους σπορ τα τελευταία χρόνια. Οι λυκοφιλίες. Σήμερα, λοιπόν, ένας παράγοντας μπορεί να φιλιέται στο στόμα τρόπος του λέγειν με κάποιον άλλον, όμως αύριο να είναι από δυο χωριά χωριάτες και να μαχαιρώνονται πισώπλατα.
Μετά τακίμιασαν
Και μιλάμε τώρα ότι κρατάει χρόνια η κολόνια. Κάποτε, λοιπόν, οι Βαρδινογιάννηδες δεν ήθελαν να βλέπουν τους Γιαννακόπουλους και το ανάποδο, με αφορμή όσα είχαν γίνει για την ΠΑΕ το 1979.
Όταν άρχισαν τα όργανα σε βάρος του Τζίγγερ με την κατηφόρα που είχε πάρει η ομάδα όσο την κουμάνταρε αυτός; Βγενόπουλος και Γιαννακόπουλος τακίμιασαν. Κι έτσι κάποια στιγμή ξεκίνησε ο πολυμετοχικός, με τον Πατέρα να μπαίνει κι αυτός στο παιχνίδι.
Έχανε η μάνα το παιδί
Στην συνέχεια κάνανε συμμαχία ο Βγενόπουλος με τον Πατέρα. Και από την άλλη φτιάξανε μέτωπο ο Τζίγγερ με τον Γιαννακόπουλο, που δεν μιλιόντουσαν πριν. Έχανε η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα εκεί μέσα.
Μήπως, όμως, τελείωσε εκεί το έργο; Όχι, βέβαια. Στην πορεία τα έσπασαν και ο Πατέρας με τον Βγενόπουλο. Όπως, φυσικά, δεν κράτησαν για πολύ οι αγάπες και τα λουλούδια ανάμεσα σε Βαρδινογιάννη – Γιαννακόπουλο.
Βγενόπουλος κατά Αλαφούζου
Μόλις, λοιπόν, βάρεσε διάλυση ο πολυμετοχικός Παναθηναϊκός, ο Τζίγγερ ήθελε να ξεφορτωθεί τις μετοχές. Και τις χάρισε στον Αλαφούζο και την Συμμαχία. Μια χαρά ήτανε οι δυο τους, λοιπόν.
Ή μήπως ξεχάσατε τι έγινε παραμονές του αγώνα με την Μάριμπορ τον Νοέμβρη; Πριν ένα μήνα, δηλαδή. Που έβγαινε ο Ρότσα κι έλεγε «θέλω να μην υπάρχει εμφύλιος». Και στο καπάκι έσκασε μύτη βαρυσήμαντο άρθρο στο σάιτ των βετεράνων, από τον εκπρόσωπο του Βγενόπουλου, τον Λιβέρη. Και τα έχωνε στον Αλαφούζο!
Για νέο ντουέτο
Πάλι, όμως, άλλαξαν τα κόζια στο άψε σβήσε. Και η πιάτσα βουϊζει ότι πλέον τα λένε Αλαφούζος – Βγενόπουλος. Νέο ντουέτο αυτή τη φορά, δηλαδή. Έτσι προσπαθούν να εξηγήσουν κάποιοι ότι ο Αλαφούζος βγήκε σήμερα και τα έχωσε στον Βαρδινογιάννη για τα χρέη.
Με στρατόπεδα
Και κάθεσαι και λες. Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες υπάρχει κανένας ενιαίος και αδιαίρετος Παναθηναϊκός; Εδώ ο καθένας έχει αλλάξει στρατόπεδα από χίλιες φορές.
Είναι φανερό, άλλωστε, τι συμβαίνει όλα αυτά τα χρόνια. Ο καθένας πρώτα απ’ όλα κοιτάει την πάρτη του. Το πώς θα φανεί αυτός καλός στον κόσμο. Και πώς θα εξυπηρετηθούν τα δικά του συμφέροντα. Κι αναλόγως πώς είναι τα κόζια κάθε φορά, αλλάζει πλευρά.
Σε χίλια κομμάτια
Μην κοροϊδεύουν τον κόσμο, λοιπόν. Δεν υπάρχει κανένας ενιαίος και αδιαίρετος Παναθηναϊκός. Διασπασμένο και σε χίλια κομμάτια τον έχουν κάνει οι ίδιοι. Κι έτσι ο Ολυμπιακός με τον Κόκκαλη και τον Μαρινάκη κάνουν πάρτι τόσα χρόνια. Χαίρετε.

πηγή: sportdog.gr