«Όλοι μαζί θα φωνάξουμε 'Ελλάς'»

Τις δικές τους ευχές για καλή επιτυχία στο Ευρωμπάσκετ της Σλοβενίας, που αρχίζει σήμερα (04/09) έστειλαν στους διεθνείς, οι παίκτες της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου.

Λίγες ώρες πριν το πρώτο τζάμπολ του 38ου Ευρωμπάσκετ, που θα διεξαχθεί στη Σλοβενία, οι παίκτες της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου ανδρών, έστειλαν ευχές για καλή επιτυχία στους συναδέλφους τους.

Μπορεί το μυαλό τους να βρίσκεται κατ’ αρχήν στα προσεχή παιχνίδια με Λιχτενστάιν (06/09) και Λετονία (10/09) για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, αλλά δεν ξέχασαν την εθνική ομάδα μπάσκετ, που ξεκινάει σήμερα την προσπάθεια της για μια ακόμη διάκριση.

«Όλοι μαζί θα φωνάξουμε «Ελλάς» πριν από τα τζάμπολ, όλοι μαζί επιδιώκουμε το καλύτερο για την πατρίδα μας» καταλήγει η σχετική δήλωση, που δημοσιεύεται στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΠΟ.

Αναλυτικά:

«Αγαπητοί συνάδελφοι,

Με την ευκαιρία της έναρξης του Eurobasket θέλουμε να σας στείλουμε τις ειλικρινείς ευχές μας για καλή επιτυχία στο τουρνουά της Σλοβενίας.

Είστε μέλη μιας διαχρονικά σπουδαίας ομάδας, που έχει κάνει τους Ελληνες υπερήφανους και τους έχει βγάλει στους δρόμους. Η κληρονομιά που κουβαλάτε είναι βαριά, όμως όλοι σας έχετε αποδείξει στο αγωνιστικό τερέν πως είστε άξιοι συνεχιστές των προηγούμενων γενιών του ελληνικού μπάσκετ και συνδυάζετε το «θέλω» με το «μπορώ».

Βρισκόμαστε ψυχικά στο πλευρό σας και μοιραζόμαστε μαζί σας την αγωνία για διάκριση. Ξέρουμε πόσο σημαντική είναι η υποχρέωση όταν φοράς το εθνόσημο και πόσο δύσκολος είναι ο ανταγωνισμός σε διεθνές επίπεδο.

Όλοι μαζί θα φωνάξουμε «Ελλάς» πριν από τα τζάμπολ, όλοι μαζί επιδιώκουμε το καλύτερο για την πατρίδα μας.

Οι ποδοσφαιριστές της Εθνικής Ανδρών».

Αλεξανδρής: «Μπορεί μετάλλιο, αργή στην επίθεση»

Την πίστη ότι η Ελλάδα μπορεί να διεκδικήσει ένα μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ εξέφρασε ο Βαγγέλης Αλεξανδρής, μιλώντας στον NovaΣΠΟΡ FM 94,6. Όμως είχε ένα μεγάλο «αλλά» για την ομάδα του Τρινκιέρι.

Η Εθνική Ελλάδας έχει τις ικανότητες και τις δυνατότητες να διακριθεί στο Ευρωμπάσκετ της Σλοβενίας, σύμφωνα με όσα δήλωσε ο Βαγγέλης Αλεξανδρής στον NovaΣΠΟΡ FM 94,6.

«Έχει μέταλλο και όλα τα παιδιά είναι σοβαρά, είναι νικητές και έχουν πολλές επιτυχίες στις πλάτες τους με τους συλλόγους τους», τόνισε ο ομοσπονδιακός προπονητής της Ιορδανίας και στάθηκε στο μοναδικό πρόβλημα που έχει παρατηρήσει στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα:

«Μου άρεσε η Εθνική έτσι όπως έπαιξε στην άμυνα, αλλά δεν μου άρεσε ο ρυθμός στην επίθεση».

Αναλυτικά όσα δήλωσε ο Βαγγέλης Αλεξανδρής στους Σωτήρη Κωσταβάρα και Μιχάλη Τσόχο

Για την εθνική Ιορδανίας και τη δουλειά που έκανε εκεί:

«Ούτε πρώην, ούτε νυν. Το συμβόλαιό μου ήταν μόνο για τους Πανασιατικούς αγώνες. Οι εντυπώσεις που είχα αφήσει ήταν εξαιρετικές. Είχαν εκλογές στην Ομοσπονδία, εξελέγη νέος πρόεδρος και βρισκόμαστε σε επαφή για να ανανεώσουμε τη συνεργασία μας. Όλα τα κράτη κοντά στη Συρία έχουν διάφορα θέματα και δεν ασχολούνται πολύ με τον αθλητισμό. Είχα προτάσεις και από άλλους συλλόγους στην Ιορδανία πέρα από την εθνική».

Για την εμπειρία του σε μία τέτοια ομάδα:

«Ήταν εκπληκτική εμπειρία. Γνώρισα έναν διαφορετικό κόσμο, στον οποίο ανακάλυψα πολλά πράγματα. Πήγαμε, επίσης, στην Ταϊβάν και παίζαμε μπροστά σε 15.000 κόσμο, στην Κίνα, στις Φιλιππίνες παίξαμε με 25.000 κόσμο και φυσικά υπήρχαν πολλοί φίλαθλοι σε όλους τους αγώνες. Το μπάσκετ που παίζεται εκεί δεν είναι ανάλογο με το ευρωπαϊκό, όμως υπάρχει πολύ καλή οργάνωση και είναι της αμερικάνικης φιλοσοφίας. Το πρόβλημά τους είναι ότι δεν υπάρχουν ψηλά κορμιά. Οι ομάδες είναι αναγκασμένες να παίζουν με passing game και πολύ κίνηση στο παιχνίδι τους».

Για το πού μπορεί να φτάσει η Εθνική Ελλάδας στο Ευρωμπάσκετ:

«Αυτή η ομάδα έχει τις δυνατότητες και ικανότητες να διεκδικήσει ένα μετάλλιο, και γιατί όχι να πάρει ένα μετάλλιο. Έχει μέταλλο και όλα τα παιδιά είναι σοβαρά, είναι νικητές και έχουν πολλές επιτυχίες στις πλάτες τους με τους συλλόγους τους. Έχει γίνει ένα καλό “πάντρεμα” ανάμεσα σε νέους και παλιούς παίκτες. Αν λύσει ένα επιθετικό πρόβλημα που υπάρχει ο προπονητής, τότε θα μπορέσει να διεκδικήσει το μετάλλιο.

Βλέπω ότι ο Τρινκιέρι έχει διαφορετική φιλοσοφία σε σχέση με εμάς τους Έλληνες προπονητές, τους δημοσιογράφους και τους φιλάθλους γενικότερα. Δεν το είδαμε αυτό με τους ψηλούς στην Εθνική μας. Περισσότερο είδαμε ημίψηλα σχήματα. Θα δούμε πώς θα αποδώσει. Στην άμυνα είναι αποτελεσματική, αν και αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε ψηλά παιδιά. Υπάρχουν ο Μπουρούσης και ο Καββαδάς. Θα ήθελα άλλο ένα ψηλό παιδί, επειδή θα υπάρξουν μάχες στη ρακέτα.

Είδα τα περισσότερα παιχνίδια, όπως και τα φιλικά στη Γερμανία, όλα θα κριθούν εκ του αποτελέσματος. Το μπάσκετ έχει ξεφύγει και θα πρέπει οι ψηλοί να είναι γρήγοροι όπως οι περιφερειακοί παίκτες. Στη Γερμανία είχαμε φανερή αδυναμία από άποψης ψηλών στη ρακέτα. Οι Λιθουανοί κρύφθηκαν και δεν έπαιξαν με όλα τους τα ατούς. Ίσως ήθελαν να μας “κοιμίσουν”. Κάτι ανάλογο συμβαίνει με την Ισπανία, τη Σλοβενία και την Ισπανία. Οι αδυναμίες μπορεί αν μην φάνηκαν στα φιλικά, όμως μπορεί να συμβεί στα επίσημα παιχνίδια».

Για το «όπλο» της Εθνικής που δείχνει να είναι ισορροπημένη:

«Έχει παίκτες που μπορούν να βάλουν καλάθι, ειδικά αν είναι στη μέρα τους. Μου άρεσε η Εθνική έτσι όπως έπαιξε στην άμυνα, αλλά δεν μου άρεσε ο ρυθμός στην επίθεση. Είχα πει ότι ίσως επειδή είχα δει και την Καντού (σύλλογος που εργαζόταν ο Τρινκιέρι) δεν είχε ρυθμό στους αγώνες της. Στην επίθεση έβαζε καλάθια με μεγάλη δυσκολία.

Για αυτό περιμένω να δω τα επίσημα ματς για να είμαι απόλυτος στην κριτική μου. Δεν έχει ρυθμό στην επίθεση και είναι ιδιαίτερα προβλέψιμη. Με αυτό το στιλ παιχνιδιού δεν θα είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική. Το αμυντικό κομμάτι είναι θέμα διάθεσης των παικτών να παίξουν άμυνα. Χρειάζεται χρόνος προσαρμογής στο συγκεκριμένο θέμα. Τις περισσότερες φορές το βλέπω και εδώ στους συλλόγους. Επειδή είμαι άνθρωπος του μπάσκετ και πηγαίνω προς την πλευρά των φιλάθλων, δεν είδα θέαμα και ελπίζω να το δούμε στη συνέχεια».

Για το αν περιμένει κάποιον να μας εκπλήξει

«Είναι και θέμα βραδιάς. Δεν υπάρχει πλέον Νίκος Γκάλης. Είναι άλλα παιδιά πλέον. Το είδατε και στα φιλικά, αφού ξεχώρισαν σε κάθε παιχνίδι διαφορετικός παίκτης, όπως ο Ζήσης, ο Πρίντεζης και ο Μπουρούσης ή ο Σπανούλης. Εκείνο που μου αρέσει είναι ότι υπάρχει καλό κλίμα και οι παίκτες είναι αγαπημένοι. Είναι συγκεντρωμένοι στον στόχο. Πιστεύω ότι υπάρχει ομοψυχία και καλό κλίμα για να πετύχουν έναν υψηλό στόχο».

Κάθε αρχή και…!

Εύκολη θέλει να κάνει την πρεμιέρα της στο Ευρωμπάσκετ απέναντι στη Σουηδία η Εθνική (18:45), προκειμένου να «ζεσταθεί» για τη δυσκολότερη συνέχεια. Οι εντολές του Τρινκιέρι και η παράδοση.

Το πρώτο από τα έντεκα βήματα που τη χωρίζουν από το μεγάλο στόχο του μεταλλίου θέλει να κάνει η Εθνική ομάδα, που απόψε (18:45, ΑΝΤ1) ρίχνεται στη μάχη του Ευρωμπάσκετ αντιμετωπίζοντας τη Σουηδία.

Ο αντίπαλος δεν φοβίζει. Κάθε άλλο… Μάλλον πρόκειται για τον ιδανικό τρόπο να εισέλθει στο τουρνουά η Εθνική, κόντρα στον θεωρητικά ασθενέστερο από τους πέντε αντιπάλους της στην πρώτη φάση. Όμως το έργο της δεν θα είναι εύκολο. Τόσο γιατί υπάρχει πάντα το άγχος της πρεμιέρας, όσο και γιατί η Σουηδία διαθέτει δύο… βαρβάτους ΝΒΑερ, τους Γιόνας Γερέμπκο και Τζέφερι Τέιλορ, που αν μη τι άλλο είναι υπολογίσιμοι. Πάντως το θετικό είναι πως ο μεν πρώτος προέρχεται από τραυματισμό στη μέση (αν και χθες μετά από τρεις μέρες απραξίας προπονήθηκε κανονικά), ενώ αμφότεροι ενσωματώθηκαν στην προετοιμασία της Σουηδίας μόλις στις 19 Αυγούστου.

Η Εθνική ολοκλήρωσε χθες βράδυ χωρίς προβλήματα την προετοιμασία της. Ο Αντρέα Τρινκιέρι, έστω κι αν δήλωσε πως από τη Σουηδία ξέρει καλύτερα τα… ΙΚΕΑ, έχει κάνει με τους συνεργάτες του φύλλο και φτερό τον αντίπαλο Εστίασε πολύ τη Δευτέρα και την Τρίτη στην αντιμετώπιση των δύο αστέρων της Σουηδίας (μετά τα… παθήματα από ανάλογου βεληνεκούς παίκτες στα φιλικά), αλλά και στο αναρχοαυτόνομο παιχνίδι των αντιπάλων. «Κλειδί για τη νίκη θα παίξει η ανταπόκριση των παικτών μας στο ένας με έναν, αλλά και η ομαδική άμυνα», τόνισε στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου.

Στην (χωρητικότητας 5.000 θεατών) «Μπονιφίκα Αρένα» του Κόπερ θα βρίσκονται και περίπου 50 Έλληνες φίλαθλοι που ταξίδεψαν από την πατρίδα, αλλά και από χώρες του εξωτερικού για να συμπαρασταθούν στην Εθνική.

Το πρόγραμμα της πρεμιέρας στον Δ’ Όμιλο περιλαμβάνει τους αγώνες Τουρκία-Φινλανδία (15:30) και Ρωσία-Ιταλία (22:00). Υπενθυμίζεται πως οι τρεις πρώτοι του ομίλου προκρίνονται στη δεύτερη φάση, όπου σχηματίζεται νέος όμιλος με τους τρεις πρώτου του Γ’ Ομίλου (Ισπανία, Σλοβενία, Κροατία, Πολωνία, Τσεχία και Γεωργία). Από αυτόν περνούν στα προημιτελικά οι τέσσερις πρώτες ομάδες και ακολουθεί η γνωστή διαδικασία των νοκ άουτ. Σημειώνουμε ότι οι έξι πρώτες ομάδες της διοργάνωσης προκρίνονται απευθείας στο Μουντομπάσκετ του 2014, που θα γίνει στην Ισπανία (θα γίνουν επτά τα εισιτήρια, αν οι Ισπανοί είναι στην εξάδα). Πάντως η FIBA θα μοιράσει και τέσσερις wild cards (κάρτες ελεύθερης συμμετοχής) σε ομάδες που θα κρίνει η ίδια για να συμπληρωθεί το παζλ του Μουντομπάσκετ.

Μαζί μας η παράδοση

Δεν είναι μόνο τα προγνωστικά, αλλά και η παράδοση με την ελληνική πλευρά. Σε 26 αναμετρήσεις με τους Σουηδούς μετρά όλες κι όλες τέσσερις ήττες, ουδέποτε όμως σε τελική φάση Ευρωμπάσκετ, όπου μετρά έξι νίκες σε ισάριθμους αγώνες. Μάλιστα είχε αντιμετωπίσει τη Σουηδία στην πρεμιέρα και πριν από 30 χρόνια, νικώντας με 69-66 στη Λιμόζ.

04/05/1961 (Βελιγράδι) Ευρωμπάσκετ: 60-47
30/05/1965 (Τιφλίδα) Ευρωμπάσκετ: 71-69
01/10/1969 (Καζέρτα) Ευρωμπάσκετ: 88-76
12/08/1972 (Άουγκσμπουργκ) Προολυμπιακό: 67-73
15/05/1975 (Βόλφενμπιτελ) Προκρ. Μουντομπάσκετ: 77-73
27/12/1978 (Στοκχόλμη) Φιλικό: 77-68
18/05/1979 (Θεσσαλονίκη) Προκρ. Μουντομπάσκετ: 72-70
06/05/1980 (Βεβέ) Προολυμπιακό: 71-79
06/01/1981 (Στοκχόλμη) Φιλικό: 101-89
10/05/1981 (Κωνσταντινούπολη) Προκρ. Μουντομπάσκετ: 84-79
03/01/1982 (Στοκχόλμη) Φιλικό: 105-82
29/05/1982 (Λισαβόνα) Προκρ. Μουντομπάσκετ: 79-68
26/05/1983 (Λιμόζ) Ευρωμπάσκετ: 69-66
02/06/1983 (Ναντ) Ευρωμπάσκετ: 102-97
05/01/1984 (Στοκχόλμη) Φιλικό: 94-73
23/05/1984 (Παρίσι) Προολυμπιακό: 104-80
02/09/1984 (Ουντεκαουπούνκι) Φιλικό: 78-81
05/01/1987 (Στοκχόλμη) Φιλικό: 78-75
20/06/1988 (Πειραιάς) Φιλικό: 96-73
22/11/1989 (Στοκχόλμη) Προκρ. Μουντομπάσκετ: 100-86
28/11/1990 (Πειραιάς) Προκρ. Μουντομπάσκετ: 81-68
16/11/1991 (Πειραιάς) Προκρ. Μουντομπάσκετ: 95-72
14/11/1992 (Στοκχόλμη) Προκρ. Μουντομπάσκετ: 81-90
30/12/1993 (Νόρκεπινγκ) Φιλικό: 80-75
24/06/1995 (Αθήνα) Ευρωμπάσκετ: 86-68
18/08/2002 (Σούντερνταλ) Φιλικό: 76-65
Πηγή: sport-fm.gr

Brasileiro: Τέλος το σερί της Γκρέμιο! (videos)

Με δύο γκολ του πρώην στράικερ της Πόρτο, Βάλτερ, η Γκοΐας κέρδισε με 2-0 την Γκρέμιο, η οποία «έτρεχε» σερί πέντε νικών στο Brasileiro.
O 24χρονος επιθετικός άνοιξε το σκορ στο 14ο λεπτό εκμεταλλευόμενος «παιδικό» λάθος του επί ένδεκα χρόνια τερματοφύλακα της Μίλαν, Ντίντα. Στο 71ο λεπτό διαμόρφωσε και το 2-0 με πανέμορφη προσπάθεια και διασφάλισε την παραμονή της Γκοΐας στο πρώτο μισό της κατάταξης του βραζιλιάνικου πρωταθλήματος.
Σε άλλο ματς, η Σάο Πάολο πήρε εκτός έδρας 1-0 σε βάρος της ουραγού Ναούτικο, παρά την αρνητική εμφάνισή της και την αποβολή του Αντόνιο Κάρλος στο 60ό λεπτό, αλλά δεν ξέφυγε από την καταδικαστική τετράδα της κατάταξης. Το μοναδικό γκολ της αναμέτρησης σημειώθηκε από τον Αλοΐσιο στο 72ο λεπτό.
Παρακάτω όλα τα αποτελέσματα της βραδιάς:
Γκοΐας-Γκρέμιο 2-0
Ναούτικο-Σάο Πάολο 0-1
Και η βαθμολογία του Brasileiro:

ΟΜΑΔΑ	ΑΓΩΝΕΣ	ΒΑΘΜΟΙ
Κρουζέιρο	17	34
Γκρέμιο	18	31
Ατλέτικο Παραναένσε	17	30
Μποταφόγκο	17	30
Κορίνθιανς	17	29
Γκοΐας	18	26
Κοριτίμπα	17	25
Ιντερνασιονάλ	16	24
Μπαΐα	17	23
Βιτόρια	17	22
Σάντος	15	22
Κρισιούμα	17	20
Ατλέτικο Μινέιρο	16	20
Βάσκο Ντα Γκάμα	17	20
Φλαμένγκο	17	19
Φλουμινένσε	17	18
Σάο Πάολο	17	18
Πορτουγκέζα	17	16
Πόντε Πρέτα	16	15
Ναούτικο	16	8

Σημείωση: Οι τέσσερις πρώτοι προκρίνονται στο Κόπα Λιμπερταδόρες και οι τέσσερις τελευταίοι υποβιβάζονται στη δεύτερη κατηγορία.






Πηγή: onsports.gr

Γκολάρα με το καλημέρα!! (video)

Ο ποδοσφαιριστής της Τσίβας, Έρικ Τόρες σημείωσε ένα εντυπωσιακό γκολ από τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης.
Αρκετά είναι τα εντυπωσιακά τέρματα που μπορούν να σημειωθούν σε μία αναμέτρση. Ένα από αυτά είναι σίγουρα και του Έρικ Τόρες, επιθετικού της Τσίβας που σκόραρε μόλις στο τρίτο λεπτό στην αναμέτρηση με τους Βανκούβερ.









Πηγή: onsports.gr

Φαβορί είναι η Ισπανία...!!

Ο Σπύρος Καβαλιεράτος από την Σλοβενία εξηγεί μέσω του blog του στο gazzetta.gr γιατί η Εθνική δεν είναι το φαβορί του Ευρωμπάσκετ αλλά και γιατί ο πήχης για την επίσημη αγαπημένη παραμένει ψηλά.

Η FIBA Europe έδωσε τον τίτλο του φαβορί στην Ελλάδα, όμως στην πραγματικότητα τον πρώτο λόγο για την κατάκτηση του χρυσού και σε αυτό το Ευρωμπάσκετ τον έχουν οι Ισπανοί...
Η διαφορά, βέβαια, σε σχέση με τα δύο προηγούμενες διοργανώσεις είναι ότι η Ισπανία δεν είναι ακτύπητη... Οπως ήταν κυρίως το 2009, αλλά και - όπως αποδείχθηκε στην πράξη - το 2011. Τώρα είναι περισσότερο «τρωτή», γεγονός που επιτρέπει στους υπόλοιπους να ελπίζουν και συνάμα δίνει το δικαίωμα για αμφισβήτηση. Με άλλα λόγια, το 2009 και το 2011 η Ελλάδα δεν θα βρισκόταν ποτέ στη θέση εκκίνησης που την τοποθέτησε η FIBA Europe. Στην προκειμένη τοποθετήθηκε στην άτυπη κορυφή, αλλά αυτό δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Ειδικοί και μη θεωρούν δικαιολογημένα από η Ισπανία είναι το φαβορί για το τρίτο σερί χρυσό και έχει από δίπλα την Γαλλία του Πάρκερ και του Μπατούμ.
Εννοείται πως η Ελλάδα μπορεί να πάρει μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ, μπορεί ακόμα και να πάρει το χρυσό. Αλλο αυτό και άλλο όμως ότι είναι φαβορί. Ο πήχης μπαίνει ψηλά, υπάρχουν τεράστιες προσδοκίες από όλο το ελληνικό μπάσκετ, υπάρχει ένα τεράστιο «θέλω» για διάκριση. Μόνο που κανείς δεν θεωρεί κάτι δεδομένο κι αυτό έχει διώξει ένα μέρος της πίεσης από τους διεθνείς. Ισως αν δεν είχαν μεσολαβήσει οι δύο ήττες στο Ουλμ από Σκόπια και Βοσνία να μην κρατούσε κανείς μικρό καλάθι, όμως εκείνα τα αποτελέσματα και εκείνες οι εμφανίσεις είχαν ευεργετική συνέπεια.
Ολοι αντιλήφθηκαν τις αδυναμίες που υπάρχουν και συνάμα έφυγε ένα βάρος που σε καμία περίπτωση δεν ήθελε η Εθνική. Δεν είναι ακτύπητη η Ελλάδα, κανείς δεν είναι στο Ευρωμπάσκετ. Ακόμα και η αήττητη στα φιλικά προετοιμασίας Ισπανία... Ομως οι Ιβηρες έχουν τον πρώτο λόγο και φέτος, είναι το φαβορί, με την Γαλλία να ακολουθεί. Κάπου εκεί ανάμεσα βρίσκεται και η Ελλάδα, ικανή για το καλύτερο. Μόνο που οι αποσπάσεις στο ευρωπαϊκό μπάσκετ είναι τόσο μικρές, που όσο πιθανό είναι να μπει η Εθνική στα μετάλλια, άλλο τόσο είναι πιθανό να βρεθεί και εκτός 6αδας. Εκτός, δηλαδή, παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2014.
Γι αυτό, λοιπόν, χρειάζεται προσοχή και σωστή διαχείριση στις καλές και στις κακές στιγμές. Κάθε ματς είναι ξεχωριστό και κρύβει παγίδες. Ακόμα και το παιχνίδι της πρεμιέρας, που φαινομενικά είναι εύκολο, μπορεί να δυσκολέψει τους διεθνείς. Κυρίως γιατί είναι η πρώτη μέρα στο τουρνουά και οι εκπλήξεις παραμονεύουν.

Πηγή: gazzetta.gr

Συμμορίτες και Γενηά του Πολυτεχνείου!!

Για τα 39 χρόνια του ΠΑΣΟΚ γράφει ο Αποδυτηριάκιας
Σαράντα χρόνια μετά την πτώση της χούντας είναι επόμενο να μη γνωρίζουν σήμερα οι νέοι τι έπαιζε στην πρώτη φάση της μεταπολίτευσης, μετά το 1974. Πολλοί, όμως, κι απ’ αυτούς που βίωσαν τις τότε πολιτικές εξελίξεις δεν έχουν πάρει πρέφα ακόμα το έργο της Μεγάλης των Συμμοριτών Σχολής του ΠΑΣΟΚ.
Συμμορίτες, βέβαια. Με αρχιαπατεωνα τον μέγιστο όλων των εποχών λαοπλάνο Ανδρέα Παπανδρέου. Συμμορίτες διότι πούλησαν το παραμύθι της «Αλλαγής», την οποία ούτε καν επιχείρησαν, σύμφωνα με τα τσιτάτα τους.
Η γενηά του Πολυτεχνείου. Νειάτα αγνά και καυλωμένα, γεμάτα φλόγα και φανατισμό, ενάντια στη χούντα. Ο Ανδρέας και το ΠΑΣΟΚ τα μεγαλύτερα αρπακτικά εξουσίας από καταβολής ελληνικής Ιστορίας, κατάφεραν τότε να διαφθείρουν το Αύριο της πατρίδας. Και δικαιολογημένα η γενηά του Πολυτεχνείου να χρεωθεί, απολύτως αυτή, την τραγωδία της σημερινής Ελλάδος.
Σήμερα, 3 Σεπτεμβρίου, ημέρα της ίδρυσής του, γιορτάζει το ΠΑΣΟΚ. Η πρόκληση είναι μικρή, όσο απέμεινε το μέγεθός του.


ΕΠΑΙΖΕ ΜΠΑΛΛΑ ΑΠ’ ΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ
Ο αποδυτηριάκιας είναι ο πρώτος που μίλησε για την ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής, μετά τη μεταπολίτευση. Και απ’ εκεί και πέρα έκανε το παιχνίδι του κι αυτός, η αυτού εξοχότητά μου, με την πολιτικοποίηση του ποδοσφαίρου.
Νέα κομματική, όχι πολιτική, δύναμη το 1974 είναι το ΠΑΣΟΚ, που φουντώνει ρίχνοντας όλη τη δύναμη πυρός των συνθημάτων του στην αντιπαλότητα. Γαμιούνται οι άλλοι.
Οι «άλλοι» είναι το άλλο κόμμα, το προδοτικό, το αντιεθνικό, το φιλοαμερικάνικο. Γαμιέται το άλλο κόμμα, όχι οι ψηφοφόροι του άλλου κόμματος.
Ο οπαδός του ποδοσφαίρου, όχι ο οπαδός του κόμματος, δεν αλλάζει με τίποτα. Μελετημένος ο Ανδρέας. Ο οπαδός του ποδοσφαίρου στην πραγματικότητα δεν είναι με την ομάδα του, δεν αγαπάει τόσο την ομάδα του, όσο μισεί τον αντίπαλο της. Μέσα από τη δική του ομάδα βγάζει την αντιπαλότητά του στους άλλους.
Ο γάβρος τα ’χει με τους βάζελους. Ο οπαδός του Παναθηναϊκού με τους οπαδούς του Ολυμπιακού. Το ίδιο στην αντιπαλότητα ΠΑΟΚ – Άρεως.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου ποτέ δεν είπε λέξη ενάντια στους δεξιούς, τους έβλεπε σαν αυριανούς πελάτες του. Πάντα τα έχωνε αέρα πατέρα στη Δεξιά. Φοβερό το σλόγκαν. Ο Λαός Δεν ξεχνά Τι Σημαίνει Δεξιά. Ελάτε σ’ εμάς όσοι έχετε παρασυρθεί από τη ΝΔ.
Πηγή: gazzetta.gr

Εμπλεξε ο Νταμπίζας!!

Ο Βασίλης Σαμπράκος γράφει για την διάθεση του Νίκου Νταμπίζα να προσπαθήσει, όσο του αναλογεί, για να αλλάξει τις παρωχημένες αντιλήψεις του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Διαβάζεις όσα είπε ο Νίκος Νταμπίζας, τις απαντήσεις που φανερώνουν τον γενικό συλλογισμό του, την ιδέα του σχετικά με το πώς έπρεπε να διαχειριστεί την κατάσταση που βρήκε στον Παναθηναϊκό, στην προσπάθειά του να βοηθήσει στην συναρμολόγηση ενός ρόστερ, το οποίο θα μπορούσε να “σηκώσει” το άδειο ταμείο της ΠΑΕ και θα μπορούσε να σηκώσει στην πλάτη του την απαίτηση που έχει το όνομα και η ιστορία του συλλόγου για μια αξιοπρεπή πορεία στο πρωτάθλημα και το κύπελλο, και καταλήγεις στο συμπέρασμα που επιβεβαιώνει αυτό που εκτιμούσες, από απόσταση, τον καιρό που τον παρακολουθούσες να μεγαλώνει: είναι πάρα πολύ νωρίς για να μιλήσεις για την δεξιότητά του ως τεχνικού διευθυντή. Για το “μάτι” του, ή την ικανότητά του στις διαπραγματεύσεις, στις καλές συμφωνίες. Δεν είναι όμως καθόλου νωρίς για να διαπιστώσεις αυτό που φαινόταν από τον καιρό που επέστρεψε από την Αγγλία. Αυτή η 7ετια που έζησε στο Νησί του άνοιξε το κεφάλι. Και τώρα που πήρε και τον χρόνο του για να αποστασιοποιηθεί από την ποδοσφαιρική του φύση, επιστρέφει στην δράση με μια ευρύτητα πνεύματος και με αντιλήψεις ξένες με το ελληνικό ποδοσφαιρικό οικοσύστημα.
Βλέπεις πώς χειρίζεται μια τόσο δύσκολη κατάσταση, σαν αυτή που ζει λόγω των αντιδράσεων μιας μερίδας οπαδών του Παναθηναϊκού, και διαπιστώνεις ότι ο χειρισμός είναι επαγγελματικός. Βλέπεις πώς κινήθηκε στις διαπραγματεύσεις για τις μεταγραφές και τις αποχωρήσεις – αποδεσμεύσεις, και συμπεραίνεις το ίδιο, ότι προσπαθεί να κάνει τη δουλειά με τον τρόπο που κατάλαβε ότι αυτή γίνεται μέσα από την μελέτη όλων αυτών που βίωσε στην Αγγλία, όχι με τον παρωχημένο, πατροπαράδοτο ελληνικό τρόπο.
Αν μπορούσε να μιλήσει όπως μιλούν στο Νησί, και σε πολλά άλλα σημεία της Ευρώπης, ο Νταμπίζας πιθανόν να είχε ήδη δημοσίως εκραγεί. Κυρίως για την κλειστόμυαλη ποδοσφαιρική Ελλάδα, που δεν διδάσκεται, για παράδειγμα, από αυτό που κάνει η Μπάγερν με τον Ματίας Ζάμερ , ένα πρώην καμάρι της Ντόρτμουντ που έχει πάρει τα κλειδιά της τεχνικής διεύθυνσης των Βαυαρών. Αποφασίζει όμως να συμπεριφερθεί με επαγγελματισμό, χωρίς αυθορμητισμό, να γυρίσει την κουβέντα μόνο στο ποδόσφαιρο και, το μόνο που κάνει, να ψιθυρίσει το “δείτε πόσο δύσκολα ζει, οικονομικά και κατά συνέπεια αγωνιστικά ο Παναθηναϊκός, αυτό είναι το πρόβλημά του, όχι η φανέλα που φορούσα εγώ πριν από 15 χρόνια” μήνυμα. Ακόμη κι αυτό όμως το κάνει με τον τρόπο του, επαγγελματικά, περιφραστικά, με χειρισμό, όχι με τη γροθιά στο μαχαίρι.
Είναι πάρα πολύ νωρίς, όσο δεν έχουμε δει πολλά δείγματα των ποδοσφαιριστών που επέλεξε, κι ενώ δεν γνωρίζουμε ποιες άλλες ήταν οι εναλλακτικές του, για να εκτιμήσουμε αν ο Νταμπίζας είναι ιδανικός για τη θέση του τεχνικού διευθυντή και να συμπεράνουμε ότι ο Παναθηναϊκός είναι, ή όχι, τυχερός που τον προσέλαβε. Δεν είναι όμως καθόλου νωρίς για να επιβεβαιώσει κανείς την εκτίμηση ότι τα παιδιά της γενιάς του, οι σημερινοί 40αρηδες, οι πρώτοι σοβαροί μετανάστες του ελληνικού ποδοσφαίρου, που πήγαν, έζησαν, κατάλαβαν, προβληματίστηκαν, διδάχθηκαν και ήρθαν, αποτελούν την μεγαλύτερη ελπίδα ενός ποδοσφαίρου που φυτοζωεί. Αν κι αυτά τα παιδιά δεν μπορούν να μας βοηθήσουν να αλλάξουμε κεφάλι και να νοιαστούμε για τα σημαντικά, πάμε χαμένοι. Κι είναι μαγκιά του που έχει τα κότσια και το κουράγιο, που βρίσκει νόημα να προσπαθεί να μας αλλάξει το κεφάλι, να μας δείξει ότι πρέπει επιτέλους να πάψουμε να κρίνουμε μόνο από τα χρώματα και να κοιτάξουμε, να κρίνουμε τους επαγγελματίες από την ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχουν στις ομάδες – εταιρείες που τους προσλαμβάνουν για να κάνουν τη δουλειά. Στη θέση του πολλοί άλλοι απλώς θα είχαν απορρίψει την πρόταση του Παναθηναϊκού, ορμώμενοι από την “πού να τρέχεις τώρα; Εγώ θα αλλάξω τον κόσμο; Εγώ θα τους αλλάξω κεφάλι; Γιατί να μπλέξω;” σκέψη. Ο Νταμπίζας πήγε. Εμπλεξε. Προσπαθεί να αλλάξει τον τόπο που ζει, κι ας μη το έχει ανάγκη, τουλάχιστον οικονομικά. Μαγκιά του!

Πηγή: gazzetta.gr

Σε γήπεδο με κόσμο ο... τιμωρημένος Παναθηναϊκός!!

Ο Παναθηναϊκός είναι τιμωρημένος για τις πρώτες 2 αγωνιστικές της Ευρωλίγκας, αλλά δεν αποκλείεται να αγωνιστεί με κόσμο απέναντι στη Λοκομοτίβ Κουμπάν με πιθανότερο προορισμό το Ηράκλειο.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του Ηρακλείου neakriti.gr, ο Παναθηναϊκός απέστειλε επιστολή προς τη Διεύθυνση του κλειστού «Δύο Αοράκια» (σ.σ. 5.200 θέσεις), ζητώντας να μάθει τη διαθεσιμότητά του για το διήμερο 6-7/11, όπως και άλλες διάφορες λεπτομέρειες.
Με δεδομένο πως η ομάδα είναι τιμωρημένη για τις αναμετρήσεις απέναντι σε Λαμποράλ Κούτσα (25/10) και Λοκομοτίβ Κουμπάν (7/11), η πιθανή επιβεβαίωση του εν λόγω κειμένου θα σημαίνει είτε νέα μείωση της ποινής (σ.σ. είχε φτάσει και στις 3+1 αγωνιστικές κεκλεισμένων των θυρών) είτε μετατροπή αυτής, η οποία θα του επιτρέψει να αγωνιστεί μπροστά στο κοινό του, έστω και μακριά απ' το κλειστό των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων.
Όλα όσα επέφεραν την ποινή ήταν ζημιογόνα για την εικόνα όχι απλώς του Παναθηναϊκού, αλλά και της Ευρωλίγκας, η οποία δε θέλει να δεχθεί νέο πλήγμα, ορίζοντας συνάντηση μπροστά σε άδειες εξέδρες, πόσω μάλλον μίας ομάδος με 6 κατακτήσεις του τροπαίου.

Πηγή: gazzetta.gr

Η νύχτα θρίλερ στην Αγγλία...!!

Ο Μιχάλης Τσόχος γράφει για τόσα έγιναν την τελευταία μέρα (ώρα) των μεταγραφών που... γέννησε μέχρι και την φημολογία ότι ο Σερ Αλεξ ανέλαβε δράση για λογαριασμό της Γιουνάιτεντ...

Οι Αγγλοι το έχουν κάνει πλέον επιστήμη. Η τελευταία μέρα των μεταγραφών είναι για αυτούς ένα μεγάλο πάρτι, ένα τηλεοπτικό γεγονός. Κάτι σαν την τηλεοπτική βραδιά εκλογών στην Ελλάδα και βάλε...

Κάθε χρόνο σε αυτό το πάρτι συμμετέχουν οι περισσότεροι σύλλογοι, οι περισσότεροι προπονητές και όπως κάθε μεγάλο τηλεοπτικό γεγονός παγκοσμίως, έχει “χαμένους” και “νικητές”.

Ενα τέτοιο βράδυ για παράδειγμα απογείωσε τον Σερ Αλεξ και το “ελέγχει τα πάντα στην Αγγλία” σχόλιο που τον συνόδευε. Τότε που όλη η Πρέμιερ Λιγκ φώναζε ότι η μεταγραφή του Μπέρμπατοφ από την Τότεναμ στην Γιουνάιτεντ ήταν εκπρόθεσμη, αλλά πέρασε κανονικά.

Μερικά χρόνια αργότερα η τελευταία νύχτα των μεταγραφών στο νησί είχε τελείως διαφορετική εξέλιξη και φημολογία για τον διάδοχο του Σερ Αλεξ. Ο Μόγιες ήταν ο μεγάλος “χαμένος” της βραδιάς, στις εντυπώσεις φυσικά, γιατί στην ουσία θα αργήσουμε να το μάθουμε και σίγουρα δεν μπορούμε να το εκτιμήσουμε σήμερα.

Ο Μόγες είναι πλέον σε δύσκολη θέση. Η ήττα από την Λίβερπουλ αναζωπύρωσε την συζήτηση για την ικανότητα του να κερδίσει ένα μεγάλο και σημαντικό ματς. Θυμίζουμε ότι ο Μόγες 12 χρόνια δεν έχει νικήσει ποτέ στο “Ανφιλντ”, ενώ με την Μάντσεστερ δεν νίκησε ούτε την Τσέλσι. Αυτό ήταν όμως το... μικρό κακό. Το πρώτο μεγάλο “τσαλάκωμα” στο προφίλ του ο νέος τεχνικός της Γιουνάιτεντ το υπέστη το τελευταίο βράδυ των μεταγραφών. Ο Σκωτσέζος προσπάθησε να κλείσει τρεις συμφωνίες σε μία νύχτα. Αυτή με την Μπιλμπάο καταθέτοντας τη ρήτρα του Αντερ Ερέρα (37 εκατ. ευρώ), αυτή του Κοεντράο (τον οποίο συμφώνησε να πάρει δανεικό από την Ρεάλ) και αυτή του Φελαϊνί τον οποίο ήθελε από την πρώτη στιγμή που πήγε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Τελικά από τις τρεις έκανε μόνο αυτή του Φελαϊνί και μάλιστα την πλήρωσε και... κερατιάτικα. Γιατί αυτό το τελευταίο; Γιατί ενώ ήταν γνωστό ότι ο Μόγιες τον ήθελε από την πρώτη στιγμή και μπορούσε να τον πάρει με 23,5 εκατ. λίρες που ήταν η ρήτρα του μέχρι τις 31 Ιουλίου, τελικά τον πήρε στις 31 Αυγούστου με 27,5 εκατ. λίρες. Οσο για τον Ερέρα (τον έχασε για γραφειοκρατικούς λόγους) και τον Κοεντράο (επειδή επί της ουσίας αποφάσισε να κάνει αργά την κίνησή του και δεν πρόλαβε...)

Η φημολογία λοιπόν που αναπτύχθηκε ήταν σχεδόν τερατώδης γύρω από αυτό το βράδυ του Μόγες. Μέχρι ότι τα έχασε τελείως από την πίεση και το άγχος και ανέλαβε εκτάκτως ο Σερ Αλεξ ακούστηκε, πράγμα που λογικά δεν έχει βάση. Οπως λογικά δεν έχει βάση ότι εμφανίστηκαν στην ισπανική ομοσπονδία τρεις κουστουμαρισμένοι που δήθεν εκπροσωπούσαν τη Γιουνάιτεντ και επί της ουσίας χάλασαν τη μεταγραφή του Ερέρα αφού δεν ήταν άνθρωποι του συλλόγου, αλλά προβοκάτορες, άγνωστο από ποιους βαλτοί... Τα αναφέρω και τα δύο για να αντιληφθείτε την αμφισβήτηση που υπήρξε στο πρόσωπο του Μόγες και την απίθανη παραφιλολογία που υπήρξε, ότι έχασε τον έλεγχο.

Ακόμη μεγαλύτερη ήταν η αμφισβήτηση για το γεγονός ότι δεν μπήκε στην “μάχη” για τον Οζίλ την οποία θα κέρδιζε σίγουρα αν ήθελε. Προτίμησε τον Ερέρα με 37 εκατ. ευρώ, παρά τον Γερμανό που αν δεν είναι ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο για τη θέση πίσω από τον φορ είναι σίγουρα ένας από τους δύο τρεις καλύτερους στη θέση αυτή.

Από την άλλη όλο αυτό μου μοιάζει τελείως υπερβολικό. Ο Μόγες με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τη μεταγραφή που είχε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο ανάγκη την έκανε και ήταν αυτή του Φελαϊνί. Τον Ερέρα δεν τον πήρε εν τέλει, αλλά νομίζω ότι αν τον είχε κλείσει σήμερα θα δέχονταν κριτική για κίνηση απελπισίας από τη μεριά του και ξόδεμα υπερβολικών χρημάτων για έναν παίκτη που δεν μας έχει δείξει ότι κάνει την διαφορά σε επίπεδο Γιουνάιτεντ και άρα δεν αξίζει 37 εκατ. ευρώ επένδυση.

Οσο δε για την... κατηγορία που του προσάπτουν “γιατί ενώ ήταν διαθέσιμος ο Οζίλ δεν έκανε την κίνηση να τον πάρει”, όλοι όσοι τον καθίζουν στο σκαμνί ξεχνούν κάτι πολύ βασικό. Ο Μόγες κράτησε στη Γιουνάιτεντ τον Ρούνεϊ και ο μόνος τρόπος για να τον χωρέσει στη βασική ενδεκάδα είναι να τον βάλει στη θέση πίσω από τον Φαν Πέρσι. Αν είχε πάρει τον Οζίλ η γκρίνια θα μεγάλωνε γιατί και οι δύο θα έπρεπε να παίζουν στο 80% των ματς πράγμα που δεν μπορούσε να συμβεί. Αντίθετα ο Ερέρα τον οποίο πήγε να πάρει άνετα θα κάθονταν σε αρκετά ματς στον πάγκο, χωρίς φυσικά πρόβλημα.

Ναι ο Μόγες άργησε, ναι ίσως και να έκανε και λάθη, το βασικό ζητούμενο όμως που ήταν η απόκτηση ενός κεντρικού χαφ και εν τέλει αυτό το έλυσε. Και φυσικά δεν ξόδεψε τρελά λεφτά όπως έκανε η Σίτι. Παρά ταύτα επικοινωνιακά έχασε και αυτό ίσως του κοστίσει στο μέλλον και στην επόμενη μεταγραφική περίοδο, ενώ σίγουρα θα αυξήσει και την πίεση προς το πρόσωπό του γενικά. Σε τρεις εβδομάδες θα αντιμετωπίσει την μισητή Μάντσεστερ Σίτι, σε ένα ντέρμπι που θα δούμε και στην Ελλάδα από τον ΟΤΕ ΤV, όπως και όλη την Πρέμιερ Λιγκ άλλωστε και είναι βέβαιο ότι αν και εκεί δεν νικήσει η γκρίνια θα μεγαλώσει...

Αντίθετα με τον Μόγες τις εντυπώσεις τις κέρδισε ο Βενγκέρ και αυτό είχε να συμβεί χρόνια τέτοια μέρα. Τα τελευταία καλοκαίρια η Αρσεναλ και ο Βενγκέρ συνήθως παραχωρούσαν τους καλύτερους παίκτες τους, ενώ οι προσθήκες ήταν είτε μέτριες με εξαίρεση τον Καθόρλα, είτε πανικού, όπως πρόπερσι που σε μία μέρα πήρε Παρκ, Αντρε Σάντος, Μερτεσάκερ και Αρτέτα με σχεδόν 50 εκατ. ευρώ.

Αυτή τη φορά ο Βενγκέρ μπορεί να μην κάλυψε όλες τις τρύπες στο ρόστερ του (δεν κατάφερε να πάρει επιθετικό που το είχε θέσει ως πρώτη προτεραιότητα), αλλά έκανε την καλύτερη μεταγραφή στην Αγγλία για φέτος και ανέβασε στα ύψη τον ενθουσιασμό των φίλων της ομάδας του. Ο Οζίλ είναι ίσως ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο για αυτή την θέση (πίσω από τον φορ) και ο Βενγκέρ τον έπεισε να συνεχίσει στην Αρσεναλ βγάζοντας από το ταμείο 42,5 εκατ. λίρες, αποδεικνύοντας ότι δεν έχει πρόβλημα να πληρώσει για έναν top class player. Αυτή είναι με πολύ μεγάλη διαφορά η ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία της Αρσεναλ, αλλά και η ακριβότερη αγορά Γερμανού ποδοσφαιριστή ever. Είναι επίσης η δεύτερη ακριβότερη αγορά στην Ιστορία της Πρέμιε Λιγκ, μετά από αυτή του Τόρες στην Τσέλσι με 50 εκατ. λίρες.

Η Αρσεναλ δεν έλυσε τα προβλήματά της, αλλά πήρε έναν τεράστιο παίκτη (αυτό φαίνεται και από τις εντυπωσιακές δημόσιες δηλώσεις απογοήτευσης των παικτών της Ρεάλ, με τον Ράμος επί της ουσίας να κάνει κριτική στον Πέρεθ που πούλησε τον Οζίλ, την ημέρα που παρουσίαζε τον Μπέιλ των 100 εκατ. ευρώ) έστειλε μήνυμα ότι επιστρέφει δυνατά στην αγορά και ότι πλέον έχει μεγάλο πορτοφόλι και μπορεί να πάρει έναν πολύ μεγάλο ποδοσφαιριστή. Ο Βενγκέρ σε συνδυασμό και με τη νίκη κόντρα στην... μισητή Τότεναμ, πέρασε από την αμφισβήτηση στην αποθέωση. Και αυτό όμως όπως και με τον Μόγες είναι προσωρινό. Και οι δύο αργότερα θα κριθούν όταν η χρονιά θα καίει και όχι την τελευταία μέρα των μεταγραφών.

Πηγή: gazzetta.gr