Το… χρέος της το έκανε!

Οι Λετονοί επικράτησαν χωρίς να ιδρώσουν με σκορ 76-66 της ΠΓΔΜ και περιμένουν τη νίκη των Λιθουανών απέναντι στη Βοσνία για να πάρουν το «εισιτήριο» της πρόκρισης από τον δεύτερο όμιλο.

Την τρίτη τους νίκη πανηγύρισαν στο Ευρωμπάσκετ της Σλοβενίας οι Λετονοί.

Οι παίκτες του Άιναρς Μπεκάτσκις μετέτρεψαν σε τυπική διαδικασία την αναμέτρηση απέναντι στην ΠΓΔΜ, επικρατώντας με σκορ 76-66 . Οι τυπικά γηπεδούχοι είχαν σε εξαιρετική μέρα τους Κάσπαρς Μπέρζινς (15) και Γιανιτσένοκς (15) ενώ, κατάφεραν να περιορίσουν σημαντικά τον Μπο ΜακΚάλεμπ, που έμεινε στους 8 πόντους.

Πλέον, οι Λετονοί θέλουν νίκη και από τους Λιθουανούς απέναντι στους Βόσνιους για να πάρουν την πρόκριση από τον 2ο όμιλο. Όσον αφορά τους Σκοπιανούς, αποχαιρέτησαν οριστικά τη διοργάνωση.

Τα δεκάλεπτα: 27-16, 49-36, 62-52, 76-66

Λετονία (Άιναρς Μπεκάτσκις): Μπλουμς (1), Στρέλνιεκς (5), Μπέρτανς (12), Γιανιτσένοκς (15), Σκέλε (8), Κούκσικς , Μέγερις, Κ.Μπέρζινς (15), Φρειμάνις (6), Μέιερς (12), Σελάκοφς (2)

ΠΓΔΜ (Άλες Πίπαν): ΜακΚάλεμπ (8), Άντιτς (16), Ιλιέφσκι (6),Κοστόσκι (2), Σοκόλοφ (5), Καβαρντάτσι, Β.Στογανόφσκι (8), Ντ.Στογανόφκσι, Μπρτσκοφ (7), Γκετσέφσκι (11), Γκιουρόσκι, Σαμαρντζίσκι (3), Τσεκόφσκι Πηγή: sport-fm.gr

Ο Ρούμπιο είχε… κέφια!!

Με τέσσερις νίκες σε πέντε ματς ολοκλήρωσε τη 1η φάση του Ευρωμπάσκετ η Ισπανία, που επικράτησε 83-59 της Γεωργίας σε άνευ ενδιαφέροντος παιχνίδι του 3ου ομίλου. Ξεχώρισε ο Ρούμπιο με 16π.

Οι Γεωργιανοί που ήταν από χθες εκτός διοργάνωσης, ήταν ανταγωνιστικοί μόνο για δεκαεπτά λεπτά και στη συνέχεια παραδόθηκαν στις… ορέξεις της Ισπανίας. Οι «φούριας ρόχας», που εκτός του Ρούμπιο, είχαν σε καλή μέρα τους Φερνάντεθ και Ροντρίγεκθ, περιμένουν τους υπόλοιπους σημερινούς αγώνες του ομίλου για να μάθουν σε ποια θέση θα τερματίσουν και κατ’ επέκταση ποιος θα είναι ο πρώτος τους αντίπαλος (Ιταλία, Φινλανδία ή Ελλάδα) στον πρώτο αγώνα της δεύτερης φάσης τη Πέμπτη για τον 6ο όμιλο που θα σχηματιστεί. Σανικίτζε, Σερμαντίνι και Χίκμαν ξεχώρισαν από τη Γεωργία.

Ο αγώνας:

Το παιχνίδι δεν είχε κανένα βαθμολογικό ενδιαφέρον, κάτι που αποτυπώθηκε πλήρως στην εμφάνιση των ομάδων στο ξεκίνημά του. Με φτωχό σκορ (5-5 στο 5΄) και επιθετικές προσπάθειες χωρίς ιδιαίτερο πλάνο, αμφότερες έδειχναν πως απλά θέλουν να βγάλουν την… υποχρέωση. Με τον Γιούλ να παίρνει επιτυχημένα προσπάθειες στην επίθεση, η Ισπανία ξέφυγε για πρώτη φορά με +6 (15-9 στο 8΄). Ακολούθησε επί μέρους 8-2 για την Γεωργία, με αποτέλεσμα η πρώτη περίοδος να λήξει ισόπαλη 17-17. Με πλουραλισμό στο σκοράρισμα και κυρίως περισσότερη διάθεση, η Γεωργία προηγήθηκε 23-20 στο 13΄ με λέι απ του Χίκμαν.

Σε αυτό το διάστημα οι ισπανοί σκόραραν μόνο με τον Σέρχιο Ροντρίγκεθ και οι δύο ομάδες –είχαν κακά ποσοστά ευστοχίας και έκαναν εκατέρωθεν αρκετά λάθη- πήγαιναν πόντο-πόντο (28-27 τρία λεπτά πριν το τέλος). Από εκείνο το σημείο και μέχρι το ημίχρονο όμως, οι «φούριας ρόχας» πάτησαν «γκάζι», Ρούμπιο και Μαρκ Γκασόλ έδωσαν πολλές λύσεις στο σκοράρισμα και με επί μέρους 13-2, πήγαν στα αποδυτήρια με το σκορ στο υπέρ του 41-29.

Ο Ρούμπιο συνέχισε το προσωπικό του ρεσιτάλ και με την έναρξη του 3ου δεκαλέπτου, με αποτέλεσμα η διαφορά να εκτοξευτεί για πρώτη φορά στο +16 για την Ισπανία (48-32 στο 24΄). Η Γεωργία δεν μπορούσε να σκοράρει ούτε με… αίτηση και με την τριάδα Φερνάντεθ, Ροντρίγκεθ και Ρούμπιο να «ζωγραφίζει», η Ισπανία «καθάρισε» το ματς δεκατρία λεπτά πριν το τέλος του, αφού προηγήθηκε με 25 πόντους (58-33). Η τρίτη περίοδος βρήκε τους παίκτες του Ορένγκα μπροστά με 62-39, με τη Γεωργία να πετυχαίνει μόλις δέκα πόντους σε αυτό το διάστημα.

Η Ισπανία, φύλαξε όπως ήταν λογικό δυνάμεις ενόψει της συνέχειας, αλλά διεύρυνε τη διαφορά –έφτασε και τους 30-, παίζοντας και με στόχο να προσφέρει σε κάποιες φάσεις θέαμα (77-53 στο 36΄), απλά πιστοποίησε με το τελικό 83-59 τη νίκη της.

Τα δεκάλεπτα: 17-17, 29-41, 39-62, 59-83.

Γεωργία (Κοκόσκοφ): Μετρεβέλι 4, Πκχακάτζε, Σανάτζε 7, Μπουρτζανάτζε 2, Τσιντσάτζε 6, Σερμαντίνι 10, Χίκμαν 7, Μαρκιοισβίλι, Πατσάρτσια 3, Σανικίτζε 8, Λεζχάβα 7, Τσικιτσβίλι 5.
Ισπανία (Ορένγκα): Αγκουιλάρ 2, Φερνάντεθ 11, Ροντρίγκεθ 15, Ρέι 6, Καλντερόν 3, Ρούμπιο 16, Κλαβέρ 4, Σαν Εμετέριο 3, Γιουλ 11, Μ. Γκασόλ 4, Γκάμπριελ 5, Μουμπρού 3. Πηγή: sport-fm.gr

Έθαψαν σκάνδαλο στη Σούπερ Λίγκα!!

Θέμα που θα προκαλέσει φέρνει στη δημοσιότητα ο σκύλος! Η σύλληψη σε ομάδα της Σούπερ Λίγκας, οι ουσίες εκ Βουλγαρίας και οι ποδοσφαιριστές που πήγαν νοσοκομείο! Μέγα θέμα δημιουργήθηκε σε ομάδα της Σούπερ Λίγκας με έδρα την περιφέρεια, όταν μέλος του ιατρικού της τιμ, συνελήφθη προσφάτως έξω από εταιρία courier.
Συγκεκριμένα, όπως αποκαλύπτει η στήλη του σκύλου στο Twitter, "Sportdog Penalty", τον έπιασαν μαζί με τη σύζυγό του ενώ είχαν παραλάβει σκευάσματα με απαγορευμένες ουσίες, που είχαν σταλεί από τη Βουλγαρία!
Το σκάνδαλο καλύφθηκε άμεσα και γι΄ αυτό δεν βγήκε ούτε δελτίο από την αστυνομία, ωστόσο την επόμενη ημέρα ο "γιατρός", που ήταν ουσιαστικά υπεύθυνος για την αποθεραπεία στην ομάδα, απολύθηκε.
Βέβαια, από την αρχή της καλοκαιρινής προετοιμασίας δεν τα πήγαινε και πολύ καλά με τον νέο προπονητή και γι΄ αυτό είχε περιθωριοποιηθεί.
Το θέμα όμως είναι, πως και την περασμένη σεζόν είχε ακουστεί ότι υπήρχαν τέσσερα κρούσματα (και από την ομάδα U-20) που πήγαν στο νοσοκομείο της πόλης με περικαρδίτιδα.
Όσο για ονόματα και ομάδες, αν ψαχτείτε λίγο, δεν είναι δύσκολο να τα βρείτε...Πηγή: sportdog.gr

Το αρνί στη σούβλα, ο... Γιοβάισα και το «Βάλ’ το αγόρι μου»!!

To 38ο  Ευρωμπάσκετ συνεχίζεται και ο Βασίλης Σκουντής ξεπαγώνει τις αναμνήσεις και τις εικόνες του από τις προηγούμενες 13 διοργανώσεις στις οποίες υπήρξε αυτόπτης μάρτυς.

34ο Ευρωμπάσκετ
(16-25 Σεπτεμβρίου 2005, Βρσατς, Ποντγκόριτσα, Νόβι Σαντ, Βελιγράδι/ Σερβία)
Στο βάθρο: 1. Ελλάδα, 2. Γερμανία, 3. Γαλλία. Η Ελλάδα πρωταθλήτρια Ευρώπης για δεύτερη φορά στην ιστορία της με 6 νίκες και μία ήττα
Δέκα οκτώ χρόνια μετά τον θρίαμβο στην Αθήνα, η (βασανισμένη στις τελευταίες διοργανώσεις) Ελλάδα κατάφερε επιτέλους να ξορκίσει τα φαντάσματα. Το βαρύτιμο τρόπαιο που έμενε στοιχειωμένο από εκείνη τη ζεστή βραδιά της 14ης Ιουνίου του 1987, λουστραρίστηκε και ο Παναγιώτης Γιαννάκης  ο οποίος έβλεπε τη ζωή του να περνάει σαν φιλμ από μπροστά του, το ‘πιασε πάλι και το ξανασήκωσε. Τότε παίκτης, τώρα προπονητής που αντίκριζε με ανείπωτη χαρά και με μεγάλη υπερηφάνεια τον Μιχάλη Κακιούζη και όλα τα παιδιά του να ανεβαίνουν στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου και να αποδεικνύουν πώς η Ιστορία (δεν επαναλαμβάνεται, αλλά) απλώς συνεχίζεται!
Από τον μαγικό Ιούνιο του 1987 στον ονειρεμένο Σεπτέμβριο του 2005. Από την Αθήνα στο Βελιγράδι. Από τον Γιαννάκη στον Κακιούζη. Από τον Πολίτη στον Γιαννάκη. Και βεβαίως από τον Γιαννάκη στον... Γιαννάκη, που γεύθηκε το νέκταρ του remake σε μια μοναδική περίπτωση στην οποία ο ίδιος άνθρωπος στέφεται πρωταθλητής Ευρώπης ως παίκτης και ως προπονητής.
Βαδίζοντας στα (προ εξαετίας) χνάρια του Κάρλτον Μάγερς ο Μιχάλης Κακιούζης είχε φροντίσει να προφητέψει τον ελληνικό θρίαμβο και μάλιστα στο... ξεκούδουνο!  Out of the blue, που λένε, στις 21 Αυγούστου μετά τις τρεις απανωτές ήττες που υπέστη η Εθνική (από την Κροατία, τη Λετονία και την Ιταλία) στο Τουρνουά του Πόρτο Σαν Τζιόρτζιο, ο τότε αρχηγός της Εθνικής βγήκε και έκανε τη βαρυσήμαντη δήλωση ότι «στο Βελιγράδι θα πάρουμε το χρυσό μετάλλιο». Όσοι τον άκουσαν τον κοίταξαν με μισό μάτι και όπως εκ των υστέρων αποκάλυψε ο Δημήτρης Διαμαντίδης, «στην αρχή είπαμε «καλώς τον τρελό του χωριού», αλλά στο τέλος μας έκανε να το βουλώσουμε και να υποκλιθούμε στο ένστικτό του».
Παρεμπιπτόντως αυτή η «προφητεία» έκανε τον ούτως ή άλλως ευπροσήγορο Κακιούζη ακόμη πιο περιζήτητο για σχόλια, δηλώσεις και συνεντεύξεις, με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να απαυδήσει με το εαυτό του και αυτοσαρκαζόμενος να πει ότι «τόσο... μαϊντανός που έχω γίνει που φοβάμαι ότι στο τέλος θα με βάζετε και στο φαγητό σας για να νοστιμίσει»!
Η ελληνική ομάδα που εμφανίστηκε στο Βελιγράδι ήταν ανανεωμένη, ατσαλωνόταν μέρα με τη μέρα και είχε ως θυρεούς τη σιδηρά και αλεξίσφαιρη αμυντική πανοπλία με όλα τα συμπαρομαρτούντα, τη σεμιναριακού επιπέδου εφαρμογή του pick n’ roll και την υπεροπλία στη γραμμή των γκαρντ, αρετές οι οποίες πολύ γρήγορα έγιναν το «talk of the town» του παγκοσμίου μπάσκετ, βρήκαν επίδοξους μιμητές και δημιούργησαν σχολή!
Η εκστρατεία της ελληνικής ομάδας προς το πρώτο σκαλί του βάθρου άρχισε από τη «Χάλα Πιονίρ» με τη νίκη επί της Γαλλίας (64-50) που αποτέλεσε το πρελούδιο του θριάμβου. Στη δεύτερη αγωνιστική, η Εθνική προσγειώθηκε ανώμαλα από τους Σλοβένους (56-68), ωστόσο δεν κυριεύθηκε από πανικό, τουναντίον  βρήκε το κουράγιο και τις απαραίτητες μπασκετικές προϋποθέσεις για να ανακάμψει και εντέλει προχώρησε δια πυρός και σιδήρου. Στην τρίτη αγωνιστική των ομίλων, επιβλήθηκε της Βοσνίας/ Ερζεγοβίνης με 67-50, ενώ στο μπαράζ, προεξάρχοντος του Νίκου Ζήση (23π.) έριξε νοκ άουτ το Ισραήλ με 67-61 και στον προημιτελικό, με οδηγό τον Θοδωρή Παπαλουκά (23π.) καθάρισε τη Ρωσία με 66-61...
Ο ημιτελικός κόντρα στη Γαλλία δεν ήταν  βγαλμένος απλώς από τα όνειρα μας, αλλά από τις... ονειρώξεις μας και κατέστη αμέσως μέρος της ιστορικής μνήμης του παγκοσμίου μπάσκετ, εφάμιλλο των μεγαλύτερων θρίλερ και των συγκλονιστικότερων ανατροπών (βλέπε Σοβιετική Ένωση - Γιογκοσλαβία στον ημιτελικό του Μουντομπάσκετ 1986 στη Μαδρίτη). Σαράντα επτά δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη οι «τρικολόρ» προηγήθηκαν με 62-55, αλλά πίσω είχε η (ελληνική) αχλάδα την ουρά: με μια επική αντεπίθεση που κατέληξε στο «Βάλ’ το αγόρι μου» τρίποντο του Διαμαντίδη από την πάσα του Ζήση, η Εθνική άφησε στήλη άλατος τους Γάλλους (67-66) και προκρίθηκε στον τελικό, όπου στραγγάλισε (78-62) τους ανήμπορους ν’ αντιδράσουν Γερμανούς. Παρεμπιπτόντως και οι Γερμανοί βάδισαν στα χνάρια της Εθνικής καθώς προκρίθηκαν με τον ίδιο τρόπο (αλλά όχι με τέτοια ανατροπή) με παρεμφερή τρόπο στον μεγάλο τελικό: τρία δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη ο Ντιρκ Νοβίτσκι έβαλε ένα μεγάλο τρίποντο για το 74-73, ενώ στην εκπνοή αστόχησε ο Καλδερόν.
Το Ευρωμπάσκετ του 2005 απέβη ιστορικό για κάμποσες ομάδες, αλλά και για την ίδια τη διοργάνωση. Η Ελλάδα αναγορεύθηκε βασίλισσα της Ευρώπης μετά από 18 χρόνια, η Γερμανία πήρε αυτό που βλακωδώς άφησε να γλιστρήσει από τα χέρια της το 2001, η Γαλλία η οποία στον μικρό τελικό κατατρόπωσε τους Ισπανούς με 98-68, επέστρεψε  στο βάθρο μετά από 46 χρόνια, ενώ στον αντίποδα οι οικοδεσπότες Σέρβοι δεν προκρίθηκαν καν στην τελική φάση και φόρεσαν μαύρες πλερέζες !
Οι πέντε αλησμόνητες «εικόνες» μου
-Η ιστορία του «Βάλ’ το αγόρι μου» είναι όντως ενδιαφέρουσα και πάντως δεν υπήρξε προϊόν παρθενογένεσης! Η ατάκα βγήκε ασυναίσθητα εκείνη τη στιγμή και χωρίς προσχεδιασμό, ενώ –για να είμαι ειλικρινής- όχι μόνο  δεν κατάλαβα, αλλά ούτε καν υποψιάστηκα εκείνη τη στιγμή τον θόρυβο που θα προκαλούσε. Άρχισα να καταλαβαίνω τι είχα πει, αργά το βράδυ, έξω από το γήπεδο, μετά το τέλος της ζωντανή σύνδεσης της ΕΡΤ (από το Βελιγράδι στα στούντιο της Αγίας Παρασκευής), με την παρουσία του Διαμαντίδη και του Κακιούζη, όπου μάλιστα κάποιος Ελληνας φίλαθλος ήρθε -ενώ βρισκόμασταν στον αέρα - και μου φόρεσε μια περικεφαλαία!  Παρεμπιπτόντως αυτή τη σκηνή τη συγκράτησε και τη σχολίαζε γελώντας μετά από  τρεις μέρες, στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου δέχθηκε την αποστολή, ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής! Ομολογώ πως δεν θυμόμουν καν τι είχα πει αλλά άρχισαν να βαράνε τα τηλέφωνα και όταν πλέον ηρέμησα, τότε το μυαλό μου γύρισε έντεκα χρόνια πίσω: στον προημιτελικό του Μουντομπάσκετ του 1994 στο Τορόντο, ανάμεσα στην Εθνική και στον Καναδά (74-71). Στην τελευταία φάση εκείνου του συναρπαστικού ματς, που το μετέδιδα μαζί με τον Γιάννη Καραλή, ο Φάνης Χριστοδούλου έκλεψε την μπάλα από τον Ρίκι Φοξ, την έσπρωξε μπροστά στον αιφνιδιασμό και όταν την πήρε ο Παναγιώτης Φασούλας και πήγε να την καρφώσει, για να σφραγίσει τη νίκη και την πρόκριση στην τετράδα, φώναξα «Βάλ’ το αγόρι μου να τελειώνουμε»! Στην πραγματικότητα, το «Βάλ’το αγόρι μου Νο 2» δεν είναι τίποτε άλλο από την προσευχή μου, που αντί να την πω χαμηλόφωνα, τη φώναξα με όση δύναμη είχα. Συν τοις άλλοις, στην ατάκα του ημιτελικού στο Βελιγράδι δεν ακούγεται πουθενά το όνομα του δράστη: Με το που αρχίζει η ελληνική επίθεση, λέω το όνομα του Ζήση, μετρώ αντίστροφα τα δευτερόλεπτα (από τα επτά και κάτω)  αναρωτιέμαι ποιος, φωνάζω «Βάλ’ το αγόρι μου» και μόλις ευστοχεί ο Διαμαντίδης ακούγεται η επιβεβαίωση από τον Δημήτρη Χατζηγεωργίου («το ‘βαλε, το ‘βαλε») και  όταν στη συνέχεια παίρνει την μπάλα ο Ριγκοντό για την τελευταία επίθεση των Γάλλων, αντί να πω το όνομα του, επίτηδες φωνάζω «Γιοβάισα όπως τότε». Ο λόγος είναι απλός: επικαλέστηκα το όνομα του παλαίμαχου Λιθουανού φόργουορντ, που είχε κάνει το τελευταίο σουτ στην εκπνοή του τελικού του 1987 (Ελλάδα-Σοβιετική Ένωση 103-101) μόνο και μόνο για να...γκαντεμιάσω τον Ριγκοντό! Από την ένταση της μετάδοσης έκλεισε εντελώς η φωνή μου και το πρωί, που πήγα να πω «καλημέρα» έπαθα σοκ. Αρχισα αμέσως τη... θεραπεία με αυγά και μέλια και ίσα ίσα που πρόλαβα να αρθρώσω λίγες κουβέντες στον βραδινό τελικό!
-Υπάρχει ή μάλλον, δυστυχώς, υπήρχε κάποιος που δεν είδε ποτέ το συγκλονιστικότερο φινάλε στην ιστορία της Εθνικής ομάδας: ο Γιώργος Κολοκυθάς!  Ο συχωρεμένος εδώ και έξι μήνες, γενικός αρχηγός των εθνικών ομάδων έφυγε για γούρι στο ημίχρονο του αγώνα και περιπλανιόταν στους γύρω δρόμους. Ανέβηκε στη γέφυρα του ποταμού Σάβα, που βρίσκεται κοντά στο γήπεδο και επέστρεψε μετά τη λήξη του ημιτελικού, συνειδητοποιώντας (από τους πανηγυρισμούς των Ελλήνων φιλάθλων) ότι η Εθνική είχε προκριθεί!
-Η εικόνα του Θοδωρή Παπαλουκά μέχρι και τον προημιτελικό με τη Ρωσία συνιστά την επιτομή του αγχωμένου παίκτη! Από την πίεση ο γκαρντ της ΤΣΣΚΑ όχι μόνο δεν έκλεινε μάτι τα βράδια, αλλά σηκωνόταν μέσα στα άγρια μεσάνυχτα, ντυνόταν και έκανε βόλτες γύρω από το ξενοδοχείο μέχρι να ξημερώσει, οπότε ανέβαινε στο δωμάτιο του και έριχνε έναν υπνάκο! «Δεν μπορώ να κλείσω μάτι ρε παιδιά. Γυρίζω στο κρεβάτι μου σαν το αρνί στη σούβλα» έλεγε.  Το άγχος του έφυγε όταν βρήκε τον εαυτό του και οργίασε στο ματς με τη Ρωσία ανοίγοντας το δρόμο της Εθνικής προς την κορυφή. Εκείνο το βράδυ μάλιστα έκανε μια πολύ χαρακτηριστική δήλωση, με την οποία (ελέω της εξοικείωσης του με το ρωσικό μπάσκετ) εξηγούσε τη μεταμόρφωση του και τον καταλυτικό ρόλο που έπαιξε στην εξέλιξη του ματς: «Είναι σαν να μπαίνεις στο σπίτι σου που είναι βυθισμένο στο σκοτάδι και θέλεις να ανάψεις το φως. Ε, δικό σου είναι το σπίτι, ξέρεις πού βρίσκονται οι διακόπτες και απλώς πατάς και ανάβει το φως»!
-Το Ευρωμπάσκετ του 2005 είναι μία από τις ελάχιστες «μαύρες κηλίδες» στη λαμπρή και ένδοξη καριέρα του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς. Οι Σέρβοι προσδοκούσαν την επιστροφή τους στην κορυφή, αλλά απέτυχαν παταγωδώς σε αυτό τον στόχο και συν τοις άλλοις «σκοτώθηκαν» μεταξύ τους, με αποτέλεσμα ο Ζοτς να αποστασιοποιγηθεί εντελώς από την Εθνική ομάδα. Οι «πλάβι» δεν προκρίθηκαν καν στην τελική φάση του Ευρωμπάσκετμ, καθώς στον όμιλο του Νόβι Σαντ «έφαγαν» 19 πόντους από την Ισπανία, ενώ στο μπαράζ τους κλώτσησαν οι Γάλλοι και τους πέταξαν έξω από τη διοργάνωση. Σαν να μην έφτανε το αγωνιστικό φιάσκο, έγιναν κιόλας από δυο χωριά χωριάτες στις διαπροσωπικές σχέσεις τους: στα αποδυτήρια μετά την ήττα από τη Γαλλία πιάστηκαν στα χέρια ο Γιάριτς και ο Ρακόσεβιτς, ενώ στη συνέντευξη Τύπου ο Ομπράντοβιτς έχασε την ψυχραιμία του και κατηγόρησε τους παίκτες ότι «δεν είναι άντρες και δεν έχουν... αρχίδια», επιμλένοντας στην άποψη του και σε μια συνέντευξη την οποία δίκην «απολογίας» έδωσε στην τηλεόραση και διήρκεσε πάνω από τρεις ώρες! Ακολούθησαν ο πόλεμος μέσω των εφημερίδων, οι διαδοχικές αποχωρήσεις παικτών, οι αλλαγές προπονητών (Ντούσαν Σάκοτα το 2006, Ζόραν Σλάβνιτς το 2007) και εντέλει η επιστροφή του Ντούσαν Ιβκοβιτς. Παρεμπιπτόντως, μετά τους ημιτελικούς και παρά την απογοήτευση του από το πατατράκ των Σέρβων, ο Ντούντα έκανε μια δεξίωση στο σπίτι του, όπου μάλιστα είχε καλέσει όλα τα μέλη της ελληνικής αποστολής και μάλιστα περίμενε στην εξώπορτα τον Παναγιώτη Γιαννάκη για να τον υποδεχθεί εν χορδαίς και οργάνω!
-Στις ανεξίτηλες στιγμές από αυτό το Ευρωμπάσκετ, κατέχουν περίοπτη θέση η αποθέωση που επιφύλαξε όλος ο κόσμος στον (MVP του Τουρνουά) Ντιρκ Νοβίτσκι όταν τον απέσυρε ο Ντιρκ Μπάουερμαν για να απολαύσει το «standing ovation»{ του κόσμου και τα κλάματα του Νέβεν Σπάχια μετά την ήττα της Κροατίας (στην παράταση) από την Ισπανία στον προημιτελικό. Στη συνέντευξη τύπου ο Σπάχια επιτέθηκε στους διαιτητές του αγώνα (Λα Μόνικα, Ντοβινταβίτσιους, Ντραμπικόφσκι) και έκανε λόγο για... «ληστεία μετά φόνου»  η κροατική αποστολή επέδωσε ψήφισμα διαμαρτυρίας προς τη FIBA Europe, που διέταξε τη σχετική έρευνα μέσω του βίντεο, αλλά όπως απεφάνθη ο Ναρ Ζανολίν, «ουδέν το αξιοσημείωτον συνέβη»...

Πηγή: gazzetta.gr

Μαρμελάδες και γάλατα!!

Την εξήγηση δίνει ο αποδυτηριάκιας για το διαρκές θαύμα της εθνικής ομάδας μπάσκετ.  

Μεγαλώσαμε στην μεταπολεμική Αθήνα με αρκετά γηπεδάκια μπάσκετ. Υπαίθρια και τσιμεντένια. Κάθε συνοικία έχει την ομάδα της. Και το τοπικό πρωτάθλημα Αθηνών-Πειραιώς συναρπαστικό. Κάργα οι εξεδρούλες από γυμνασιόπαιδες. Μίλων, Τρίτων, ΧΑΝ Νικαίας, Έσπερος, Τυφών, Παγκράτι, Σπόρτιγκ, Πειραϊκός.

Υπήρχε η μαγιά. Η γνωριμία, η αγάπη, τα βιώματα με το μπάσκετ. Δεν υπήρχαν οι υψηλοί. Οι δίμετροι. Ακόμα δεν είχαν αρχίσει να δουλεύουν τα κρέατα και τα γάλατα που έλειπαν από την τροφή της πρώτης μετακaτοχικής γενηάς.

Η Γερμανία μάς σακάτεψε. Σα να μας έκοψε στη μέση. Να μας σταμάτησε στο δρόμο. Σε καμμία άλλη χώρα οι χιτλερικοί δεν έδειξαν τόση αγριότητα. Για τους ιστορικούς, τους ερευνητές είναι ακόμα ανεξήγητη η συμπεριφορά των Γερμαναράδων. Γαμώ τους τάφους τους.

Οι νέες φουρνιές πιτσιρικάδων, μετά την κατοχή, άρχισαν να παίρνουν μπόϊ. Τους πλάκωναν οι γονείς, βούτυρα, τυριά, μαρμελάδες. Και μετά ήρθε ο Γκάλης. Το θηρίο. Ο δουλευταράς. Καμμία σχέση με την αρχιτεμπέλα τον Φασούλα. Η σπασίκλα στην προπόνηση.

Μήπως όλα ήταν διαφορετικά, αν ο Γκάλης δεν βρισκόταν στον Άρη, δεν είχε προπονητή τον Ιωαννίδη. Όχι πως θα έπεφτε στο ναρκωτικό αν υπέγραφε στον ΠΑΟΚ. Ούτε που θα τον πλησιάζε ο Τοπ Γκαν Αλ που έφερνε το πράμα σε κασετοφωνάκια, με την επιστροφή της ομάδας από το εξωτερικό, σε εποχές που ακόμα δεν έπαιζαν τα λυκόσκυλα στα αεροδρόμια.

Ναι, χάρη στον Νίκο Γκάλη, η Ελλάδα παρουσιάζει σήμερα μια ομάδα με παιδιά μπασκετικής, αθλητικής αξίας, σε παγκόσμιο επίπεδο, και το σπουδαιότερο άτομα ισορροπημένα ψυχολογικά, με ολοκληρωμένο χαρακτήρα.

Γκάλης και οι άχρηστοι παράγοντες του Άρεως και του ΠΑΟΚ, γράφει ο apodytiriakias.gr

Εχεις Γκάλη. Οι ουρανοί σου στέλνουν το πιο μονάκριβο δώρο. Έναν τύπο κτισμένο για μποξαδόρο. Αυτός, όμως, έχει αποφασίσει μπάσκετ! Έτσι του λέει μέσα του η Εντολή.

Και πώς θα πηδάει υψηλά ο κοντός; Θα πηδάει όσο χρειάζεται και θα στέκεται στον αέρα. Γίνεται αυτό; Όλα γίνονται με την προπόνηση. Δουλεύεις, δουλεύεις, δουλεύεις στην προπόνηση, και κάποια στιγμή γίνεται μόνο του. Ινδιάνικα. Μαγικά.
Ο Γκάλης με την παρουσία του στο μπάσκετ, στην αλησμόνητη ομάδα του Άρεως, είπε στον νεολαίο της Ελλάδος αυτό που απέφυγαν να του πουν τα κόμματα: Δεν παίρνεις αν πρώτα δεν δώσεις. Στον εαυτό σου να δώσεις. Και ο εαυτός σου, όχι το κράτος, θα σου δώσει.

Έχεις Γκάλη. Έχεις και Γιαννάκη. Έχεις και τον παθιασμένο, τον πιο άρρωστο αρειανό, τον Γιάννη Ιωαννίδη. Και στήνεται η διαρχία Άρεως-ΠΑΟΚ. Ό,τι καλύτερο. Μόνο που δεν υπήρχαν οι κατάλληλοι άνθρωποι να διαχειριστούν αυτή την μπασκετική αντιπαλότητα.

Πόσο θα ήταν διαφορετικό το σκηνικό για πάρτη της Θεσσαλονίκης, αν δεν έβρισκαν χώρο να μπλεχτούν με το μπάσκετ κάποιες πατσαβούρες. Παράγοντες και άσχετοι με τον αθλητισμό και απατεώνες.


Πηγή: gazzetta.gr

ΗΠΑ: Φόρα, τούμπα, πλάγιο και… γκολ!! (video)

Ένα σπάνιο γκολ σημείωσε παίκτης σε ποδοσφαιρικό αγώνα στις ΗΠΑ που δεν συνηθίζεται να βλέπουμε σε μεγάλα πρωταθλήματα ποδοσφαίρου στον κόσμο.


Ο ποδοσφαιριστής ήταν έτοιμος να εκτελέσει το πλάγιο, αλλά δεν το έκανε με τον συνηθισμένο τρόπο. Ο άνθρωπος είχε... σχέδιο! Πήρε φόρα, έκανε τούμπα, έδωσε ύψος στην μπάλα και κατάφερε να σκοράρει! Ο παίκτης κρέμασε τον αντίπαλο τερματοφύλακα με μοναδικό τρόπο και χωρίς να χρειαστεί τη βοήθεια των συμπαικτών του!

Δείτε το βίντεο:





Πηγή: onsports.gr

Ποιος Ιμπραΐμοβιτς και ποιος Μεξές; (video)

Τα δύο πιο διάσημα τέρματα με ψαλιδάκι την περασμένη χρονιά μπήκαν από τους Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς και Φιλίπ Μεξές.
Ο πρώτος το έκανε με τη Σουηδία, ενώ ο δεύτερος με τη Μίλαν. Πολλοί επιχείρησαν να «κλέψουν» τη δόξα τους από τότε και σημείωσαν ανάλογα τέρματα. Ένα από αυτά ήρθε πρόσφατα σε αναμέτρηση στο Spokane Falls Community College στις ΗΠΑ ανάμεσα σε Σποκέιν ΣιΣι και Κλαρκ. Ο Ντέβιν Λέον της πρώτης ομάδας πέτυχε δύο γκολ στο 3-3 και το ένα από αυτά ήταν με εκπληκτικό ψαλιδάκι.
Δείτε το βίντεο:





Πηγή: onsports.gr

Κριτική ναι, πανικός όχι...!!

Ο Βασίλης Παπαθεοδώρου γράφει τις αιτίες για το κίτρινο ΦΑ. Ο Μπουρούσης, ο Σπανούλης, η... θάλασσα που ήπιαμε και πώς μπορεί η ήττα να μας εκτοξεύσει.  

Οι καλές ομάδες μπορούν να γιγαντωθούν από μία ήττα που δεν κοστίζει αποκλεισμό, που δεν φέρνει καταστροφή. Οι κακές ομάδες, όπως η Ρωσία χάνει ένα ματς στην πρεμιέρα και διαλύεται. Η Τουρκία το ίδιο. Οι καλές ομάδες σαν τη Γαλλία θα χάσουν από τη Γερμανία στην 1η αγωνιστική και θα επανέλθουν κερδίζοντας τις υπόλοιπες ομάδες. Η Ισπανία έχασε από τη Σλοβενία (ήττα που θα κουβαλήσει στη δεύτερη φάση) στο φινάλε, αλλά διέλυσε όλους τους άλλους.
Αυτή η ήττα δεν ήταν ένα μη αναστρέψιμο αποτέλεσμα. Απλά θα ήμασταν ήδη στην 8άδα, χωρίς άγχος σχεδόν στον β' γύρο. Μια νίκη θα χρειαζόμασταν για να καβατζώσουμε τα προημιτελικά. Τώρα θέλει λίγο παραπάνω τρέξιμο. Και αυτοκριτική. Έτσι θα βελτιωθούν, έτσι θα γίνουν καλύτεροι.
Το πιο εύκολο που έχουν να κάνουν είναι να καθίσουν και να ρίξουν την ευθύνη στους διαιτητές για τα σφυρίγματά τους στο τελευταίο δεκάλεπτο, μετά το αμφισβητούμενο αντιαθλητικό υπέρ του Παπανικολάου. Έπαιξαν έδρα, έδωσαν βολές απ’ το πουθενά στο 70-70 υπέρ του Μπελινέλι, χάρισαν μεγάλες ανάσες με κατοχές στους Ιταλούς. Ναι, αλλά δεν χάσαμε απ’ τους διαιτητές.
Χάσαμε, με ανάκατη σειρά, γιατί...
*Δεν έπαιξε ο Σπανούλης. Με τον Vspan μέσα, οι Ιταλοί θα κέρδιζαν στην... άλλη ζωή. Διότι στο τελευταίο τετράλεπτο, εκεί που “καίει” η μπάλα, βάλαμε δύο πόντους από βολές. Δε μπορούσε; Στο ζέσταμα πάντως, φάνηκε πως δεν είχε πρόβλημα. Προστατεύτηκε; Ορθώς! Και κανείς δε μπορεί να ψέξει τον κόουτς για αυτό. Λάθος θα ήταν μόνο αν ο Σπανούλης του ζήτησε να παίξει κι εκείνος δεν τον έβαλε...
*Έγινε κακή χρησιμοποίηση του Μπουρούση. Κάνει πολύ μεγάλο τουρνουά, βάζει 11 πόντους (4/5 δίποντα, 3/4 βολές) σε 13:59 και δεν ξαναπαίζει για να ελαφρύνει το σχήμα. Ήταν πράγματι, μαύρη τρύπα στα πικ εν ρολ των Ιταλών, που χτυπούσαν σε κάθε φάση πάνω του. Στο τέλος όμως, εκεί που οι κ... έσφιξαν, χρειαζόταν μια ώθηση γιατί ο Ζήσης έπαιζε μόνος του. Και το επιθετικό του στήριγμα ήταν στον πάγκο...
*Ο Μαυροκεφαλίδης, ενώ ήταν εξαιρετικός στα φιλικά, εδώ στη Σλοβενία παρουσιάζεται αγνώριστος. Οι αριθμοί του (2 πόντους με 1/3 και 2 ριμπάουντ) δεν δικαιολογούν πώς παίζει περισσότερο (15:56) από τον Μπουρούση, αμυντικά είναι συμβατικός, αλλά όχι σπουδαίος και ειδικά απόντος του Σπανούλη περίμενε κανείς το κάτι παραπάνω επιθετικά από έναν αθλητή που έχει τις ικανότητες να το κάνει.
*Ο Πιανιτζιάνι έκανε φοβερή δουλειά στο αμυντικό κομμάτι των Ιταλών. Είχαν καλές αποστάσεις, έβαζαν άπαντες τα χέρια στην άμυνα, μην επιτρέποντας στον Μπουρούση, τον Πρίντεζη και τον Μαυροκεφαλίδη να ντριμπλάρουν με πλάτη κερδίζοντας χώρο απέναντι στους κοντούς ή λιγότερο ποιοτικούς Ιταλούς. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τη μονοδιάστατη δημιουργία από πικ εν ρολ και λίγες “καθαρές” φάσεις κοντά στο καλάθι, με ελληνικό πλεονέκτημα.
*Παίξαμε στο τελευταίο 12λεπτο... κολοκοτρωνέικο μπάσκετ! Ο Τρινκιέρι ως άριστος γνώστης της ελληνικής ιστορίας θα καταλάβει τι σημαίνει. Δεν παίζαμε στην τύχη, προσοχή! Επέλεξε όμως, όταν οι Ιταλοί ξέφυγαν λίγο, να κάνει το ματς... ολίγον ροντέο. Αρχικά με ζώνη στην άμυνα (άγνωστο λήμμα στο ελληνικό μπασκετικό λεξιλόγιο), μετά βάζοντας τον Φώτση σέντερ για να αλλάζει μαρκαρίσματα σε όλα τα σκριν, κάνοντας ευέλικτο το σχήμα. Οι Ιταλοί, μάστορες στο ένας εναντίον ενός, πήγαν τη μπάλα στα χέρια αθλητών που είναι μάστορες στο 1vs1. Του Ντατόμε, του Τζεντίλε, αλλά πάνω απ’ όλα του Μπελινέλι κι ο τύπος απέδειξε ότι στο ΝΒΑ δεν πηγαίνουν μόνο... τουρίστες απ’ την Ευρώπη αλλά και παικταράδες που τη βάζουν στο καλάθι όπως θέλουν, όσο θέλουν.
*Γιατί έλειψε ο Σπανούλης. Το γράψαμε αυτό; Ναι, αλλά είναι... συνέχεια εκ του προηγουμένου. Η τακτική του ένας εναντίον ενός είναι ιδανική με τον Σπανούλη μέσα. Και χρησιμοποιείται σε ειδικές καταστάσεις. Εμείς το πράξαμε, ταϊζοντας το παιχνίδι των Ιταλών τελικά. Γιατί επιθετικά ο Ζήσης τα έβαλε όλα και αν δεν τα έβαζε, θα είχαμε χάσει ακόμα νωρίτερα.
*Γιατί στο πρώτο ημίχρονο όπου οι Έλληνες είχαν τον απόλυτο έλεγχο και, έπρεπε, μπορούσαν να κλείσουν την ανάπαυλα με τη διαφορά στους +8 πόντους, τελικά πληγώθηκαν από την κακή άμυνα στα πικ εν ρολ. Η άμυνα 2 εναντίον 2, δηλαδή χωρίς καμία βοήθεια από τους πλαϊνούς παίκτες, επελέγη με κριτήριο να μην “ζεσταθούν” οι Ντατόμε, Τζεντίλε, Αραντόρι. Και τελικά και στα πικ είχαμε πρόβλημα και οι υπόλοιποι ήταν καυτοί, με τον Τσιντσιαρίνι να κάνει μεγάλη ζημιά.
Θα μπορούσε κανείς να πει, συμπερασματικά, ότι βιαστήκαμε! Τι παθαίνεις όταν πίνεις λίγο θάλασσα; Πανικό... Ε, δεν χρειάζεται. Ούτε να στήσουμε το πανηγύρι των ζουρλών γύρω από την ήττα αυτή. Να χρησιμοποιήσουν την ήττα πρέπει, γιατί αυτή η ήττα μπορεί να μας στείλει στην κορυφή! Αρκεί να γίνει η σωστή διαχείριση για τον... λάθος τρόπο που παίξαμε στα δύσκολα. Εκεί δηλαδή που κρίνονται οι τίτλοι. Αμφιβάλλει κανείς ότι με τον Σπανούλη στο παρκέ όλα θα είναι αλλιώς;
Ανάμεσα, εξάλλου, στα τόσα αρνητικά που εύκολα βρίσκει κάποιος μετά από ήττες, δεν μπορεί να παραγνωρίσει το πιο θετικό: Ότι η ομάδα έπαιξε σαν ομάδα! Έχασε σαν ομάδα. Αλλά για 39 λεπτά, απόντος του κορυφαίου παίκτη της, ήταν εκεί και πάλευε με τα κύματα, έμεινε όρθια παρ’ ότι έπαιζε εκτός έδρας και ήθελε ένα στοιχείο έστω απ’ όσα προαναφέραμε για να φύγει και νικήτρια.
Ο Μπενίνι μπορεί να... λέει ό,τι θέλει στις ταινίες του, όμως στο μπάσκετ και ειδικά σε μια διοργάνωση με 11 αγώνες η ζωή δεν είναι πάντα ωραία. Τη Δευτέρα στις 3:30 μαζί με τις τηλεοράσεις σας, ανοίξτε και τα παράθυρά σας. Θα διαπιστώσετε πως ο ουρανός θα είναι πιο γαλανός...

Πηγή: gazzetta.gr

Ναι ρε, παραμένουμε, φαβορί!!

Η Ιταλία έπαιξε καλύτερα, χωρίς να είναι καλύτερη ομάδα και μας κέρδισε πεντακάθαρα. Μαγκιά της, αλλά αν ξαναβρούμε τους "Ατζούρι" μπροστά μας θα καταλάβουν ότι το… δις εξαμαρτείν δεν ταιριάζει στα φαβορί και η Ελλάδα, παρά την ήττα, δεν αποποιείται τον συγκεκριμένο τίτλο!Γράφει ο Βασίλης Παπανδρέου.

Παίζεις καλύτερα, κερδίζεις. Δεν παίζεις όσο καλά μπορείς, χάνεις. Το μπάσκετ είναι το πιο "δίκαιο" άθλημα του κόσμου, γιατί 99 στις 100, ο καλύτερος κερδίζει και σήμερα στο Κόπερ οι Ιταλοί, που έπαιζαν εντός έδρας -και μπράβο τους- ήταν καλύτεροι.
Ναι, δεν είχαμε τον Σπανούλη που είναι -χωρίς συζήτηση- ο μεγάλης ηγέτης της ομάδας, ναι, παίζαμε 2ο σερί ματς μέσα σε λιγότερες από 20 ώρες, ναι, ο εκπληκτικός και σήμερα Περπέρογλου, χτύπησε στα πλευρά στο 33ο λεπτό και δεν αγωνίστηκα ξανά, ναι, επιστρέψαμε από το -10 και εκεί οι Ιταλοί έβαλαν 2 "τεράστια" προσωπικά καλάθια, μέσα από το ένστικτο και όχι το σύστημα, ναι, καλύτερα να χάσουμε σήμερα, παρά σε μια εβδομάδα, αλλά η ήττα είναι ήττα και η ευθύνη είναι ευθύνη. Και την ευθύνη αυτή, την πήρε ο Τρινκιέρι πάνω του λέγοντας ότι "όταν οι παίκτες έχουν μια μέτρια απόδοση, τότε πιθανότατα και ο προπονητής έχει μέτρια απόδοση". Σωστή προσέγγιση, αλλά...
Παίζαμε με μια ομάδα χωρίς playmaker, χωρίς ψηλό και χάσαμε γιατί ήμασταν παθητικοί σε όλες τις ατομικές μονομαχίες, κάνοντας τον Μπελινέλι, τον Ντατόμε, τον Τζεντίλε να σκοράρουν 58 από τους 81 πόντους της "Σκουάντρα Ατζούρα" και να νιώθουν ότι μπορούν να τα βάλουν από παντού. Ήταν λοιπόν πολύ καλό μάθημα αυτό, γιατί όπως δήλωσε ο Παπανικολάου και ο Καϊμακόγλου στη μεικτή ζώνη μετά το ματς, "έβαζαν καλάθι στο ένας με έναν, όποτε ήθελαν" και νομίζω ότι είναι η τελευταία φορά που θα φάμε τόσα καλάθια με "κάτω τα χέρια".
Και γιατί ρε φίλε παραμένουμε φαβορί, θα ρωτήσετε, και θα έχετε δίκιο!
Γιατί ο Σπανούλης είναι αυτή τη στιγμή ο καλύτερος παίκτης στην Ευρώπη (και ο τρίτος πιο… λαμπερός στο Eurobasket, μετά τον Μαρκ Γκασόλ και τον Πάρκερ) και όταν είναι στο παρκέ, όλοι -και οι συμπαίκτες του και οι αντίπαλοι- παίζουν διαφορετικά.
Γιατί ο Μπουρούσης, που παίζει λιγότερο απ όσο θέλει -και μάλλον λιγότερο απ' όσο πρέπει- είναι σε εξαιρετική κατάσταση και τρομερό όπλο όταν θα έρθουν τα "μεγάλα" ματς! Τότε θα παίζει +25 λεπτά...
Γιατί δεν υπάρχει καμία αχτύπητη ομάδα. Μετά από τέσσερις αγωνιστικές στο Eurobasket, η μοναδική αήττητη ομάδα είναι η Ιταλία. Βρείτε μου τον μεγαλύτερο… γκουρού του μπάσκετ, του στοιχήματος και της… συνωμοσίας και αν αποδείξει ότι είχε προβλέψει όταν ξεκινούσε η διοργάνωση, ότι το βράδυ της Κυριακής 8 Σεπτεμβρίου, η Ιταλία θα είναι η μόνη ομάδα που πανηγυρίζει κάθε βράδυ, θα του κάνω (μαζί με τον Παπαθεοδώρου που είναι "large") όλα τα έξοδα για τον ημιτελικό και τον τελικό της διοργάνωσης.
Γιατί ο Ζήσης είναι πιο focused από ποτέ και γιατί τα μεγάλα ματς, δεν τα κερδίζουν οι ομάδες με τους πιο ψηλούς, τους πιο γρήγορους, τους πιο εύστοχους ή τους πιο… NBAers, αλλά αυτές με τους πιο αποφασισμένους. Και ο Ζήσης, στο συγκεκριμένο τομέα είναι στο "Hall of Fame".
Γιατί, την πρώτη φορά που βρεθήκαμε με την πλάτη στον τοίχο (51-61 από την Ιταλία, 11 λεπτά πριν το τέλος του αγώνα), καταφέραμε να ισοφαρίσουμε μέσα σε 6 λεπτά (70-70) και μπορεί να μην ολοκληρώσαμε την ανατροπή, αλλά εκεί, θα μου επιτρέψετε να επικαλεστώ την απουσία του Σπανούλη, στα… cojones του οποίου στήθηκε η φετινή Εθνική.
Γιατί ο Τρινκιέρι κάνει λάθη (είναι σαφές ότι ο Ιταλός "κόλλησε" στο τελευταίο 5λετο, αλλά εδώ "κολλούσε" ο μέγας Ζοτς ή ο Ντούντα, ο Αντρέα θα γλίτωνε…) και δεν φοβάται να τα παραδεχτεί, ενώ παράλληλα έχει τον τρόπο να "φτιάχνει" τους παίκτες του, ακόμα και αυτούς που θα είχαν λόγο να είναι δυσαρεστημένοι, όπως ο Μπουρούσης. Ο σέντερ της Ρεάλ έπαιξε 11 λεπτά με τη Ρωσία, έχοντας μόλις 4 πόντους, μετά από δύο μέρες, μπήκε στο παρκέ και χόρεψε όποιον Τούρκο βρήκε μπροστά του με 21 πόντους σε 19 λεπτά.
Γιατί ο Φώτσης και ο Πρίντεζης -επιθετικά τουλάχιστον- είναι ακόμα "απόντες". Όταν ξεκινούσε η διοργάνωση, θεωρούσαμε ότι με Καϊμακόγλου, Φώτση και Πρίντεζη έχουμε ίσως τα πιο ποιοτικά "4άρια" στο Eurobasket. Αργά  ή γρήγορα ο ένας από τους δύο (ή ακόμα καλύτερα και οι δύο) θα "εμφανιστούν" και τότε η Εθνική θα αλλάξει επίπεδο!
Γιατί και ήττα στη φάση των ομίλων μέσα στο πρόγραμμα είναι. Το 1987 είχαμε χάσει από την Ισπανία και τη Σοβιετική Ένωση, το 1989 στο Ζάγκρεμπ χάσαμε από τη Γιουγκοσλαβία, το 2005 στο Βελιγράδι χάσαμε από τη Σλοβενία, το 2006 στη Σαϊτάμα είναι η μοναδική φορά που φτάσαμε από το βάθρο χωρίς καμία ήττα (αλλά δυστυχώς, κάναμε μία και κακή στον τελικό), το 2009 στην Πολωνία χάσαμε από τη Ρωσία και τη Γαλλία και φέτος χάσαμε από την Ιταλία. Είναι δεδομένο ότι αν κερδίζαμε και πηγαίναμε με 2-0 στη Λουμπλιάνα, θα ήμασταν με το 1,5 πόδι στους 8, αλλά… ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα.
Ήμασταν φαβορί, είμαστε φαβορί, θα είμαστε φαβορί και ακόμα κι αν αποτύχουμε, θα έχουμε αποτύχει ως φαβορί. Η "αυτογνωσία" και ο ρεαλισμός ανέκαθεν ταίριαζαν στους κορυφαίους και η Ελλάδα είναι, μαζί με την Ισπανία, οι δύο πιο δυνατές ομάδες της διοργάνωσης.
Είτε το γράψουμε, είτε το κρύψουμε, η ουσία δεν αλλάζει. Το θέμα είναι να σταθούμε στο ύψος των δυνατοτήτων μας!
Υγ: Είναι σοφό ότι δεν έπαιξε ο Σπανούλης, όσο κι αν επέμενε ότι είναι έτοιμος. Το τουρνουά τελειώνει στις 22 Σεπτεμβρίου...
Υγ2: Καμία διαιτησία σήμερα! Οι διαιτητές από την αρχή της διοργάνωσης αφήνουν το σκληρό παιχνίδι και τις επαφές και το ίδιο έκαναν στη ανάμετρητητης Εθνικής κόντρα στην Ιταλία. Είναι αστείο να αναλώσουμε έστω ένα δευτερόλεπτο στους ρέφερι ψάχνοντας τα αίτια της ήττας.

Πηγή: gazzetta.gr

Παραλίγο να γίνει… Σάντος ο Αναστασίου!!

Τι σχέση έχει ο προπονητής του Παναθηναϊκού με τον ομοσπονδιακό τεχνικό; «Ντου στα Αποδυτήρια» μετά την φιλική ήττα του Παναθηναϊκού από την Παναχαϊκή. Όποιος έβλεπε τον Αναστασίου να κάνει δηλώσεις αμέσως μετά την ήττα του Παναθηναϊκού από την Παναχαϊκή, θα καταλάβαινε ένα πράμα. Πώς αν έπιανε κάποιος από την μύτη τον προπονητή των πράσινων, θα έσκαγε! Τόσο πολύ νευριασμένος ήταν απ’ όσα είδε στον αγωνιστικό χώρο.
Σε σκληρό ύφος
Σκασμένος, λοιπόν, ο Έλληνας προπονητής που ολοκλήρωσε τις δηλώσεις του με την ατάκα «κάτι πάει στραβά εδώ». Δίχως, μάλιστα, όπως ο ίδιος είπε, να βγάλει τον εαυτό του από το πλάνο της αυτοκριτικής. Και, βέβαια, με αυτά που δήλωσε σε σκληρό ύφος πέρασε τα μηνύματά του προς τους ποδοσφαιριστές του.
Γκάζωσε
Παραλίγο να γίνει… Σάντος ο Αναστασίου, λοιπόν. Τι έκανε ο Πορτογάλος μετά το τέλος του αγώνα της εθνικής την Παρασκευή; Γκάζωσε on camera. Τα έχωσε τόσο σκληρά στους διεθνείς για την εμφάνισή τους στο α’ μέρος που ακόμα κι όσοι ξέρανε καλά τον Σάντος, απορούσαν.
Το αίμα στο κεφάλι
Όταν, όμως, βλέπεις το ματς Λιχτενστάιν – Ελλάδα να είναι στο 0-0, τότε τι να κάνεις; Να χαμογελάς; Θες, δεν θες σου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι. Δεν ήταν μόνο ο Σάντος, άλλωστε, που τα πήρε στο κρανίο. Εγκεφαλικό όλη η Ελλάδα πήγε να πάθει έτσι όπως πήγαινε το ματς, κι ενώ η Σλοβακία κέρδιζε την Βοσνία.
Με ξυραφιές
Ο Σάντος, λοιπόν, ήταν τσαντισμένος και πέταγε… ξυραφιές με το στόμα του στις δηλώσεις. Ο Αναστασίου ήταν κι αυτός τσαντισμένος, το έβλεπες στα μάτια του, αλλά συγκρατήθηκε τελικά. Φαινόταν, όμως, ότι ήθελε να πει πολύ περισσότερα.
Με διάθεση
Και δεν είναι ότι ο Παναθηναϊκός έχασε στο φιλικό. Όταν, όμως, έχεις μια νίκη σε τρία ματς πρωταθλήματος, όταν έχεις φάει τρία γκολ από τον Πανιώνιο, όταν δεν μπορείς να κερδίσεις την Βέροια στην Λεωφόρο, τότε όσο να’ ναι ακόμα και σε ένα τέτοιο ματσάκι όπως με την Παναχαϊκή, πρέπει να δείξεις κάτι σαν παίκτης. Να παίξεις λίγη μπαλίτσα. Για να φανεί ότι θα πας καλύτερα κι ότι τουλάχιστον έχεις διάθεση.
Συμπέρασμα
Όσο για τους νεοφερμένους, έτσι όπως πήγε το παιχνίδι και συνάρτηση με την συνολική εικόνα του Παναθηναϊκού, δύσκολα μπορεί να βγει κάποιο συμπέρασμα. Κάτι που θα γίνει στα επόμενα ματς…
Πηγή: sportdog.gr