Όταν ο Κυράστας έπαιζε φτύνοντας αίμα!!

Σαν σήμερα το 1982, η «Αθλητική Ηχώ» βγαίνει με ένα πρωτοσέλιδο που συγκλονίζει. Ο αείμνηστος Γιάννης Κυράστας έκανε αιμόπτυση στο ημίχρονο του ντέρμπι «αιωνίων», αλλά συνεχίζει μέχρι τέλους. Το gazzetta.gr θυμάται. Ήταν ένα ντέρμπι που τα είχε όλα. Το ντέρμπι της χρονιάς, όπως το είχαν βαφτίσει Τύπος και κόσμος στις καθημερινές συζητήσεις. «Η πιο μεγάλη και αποφασιστική μάχη των τελευταίων χρόνων», έγραφαν οι εφημερίδες. Το πρωτάθλημα είχε απομακρυνθεί για τον Ολυμπιακό και το Κύπελλο έδειχνε ως η μόνη του ελπίδα για τίτλο. Με νίκη επί του «αιώνιου» αντιπάλου του μέσα στη Λεωφόρο και αποκλεισμό από τον δεύτερο γύρο, θα έπαιρνε το αίμα του πίσω. Προφανώς και ο Παναθηναϊκός ήθελε να πετύχει ένα σημαντικό πλήγμα στους «ερυθρόλευκους» και να τους θέσει από νωρίς εκτός στόχων.
Τα εισιτήρια είχαν εξαντληθεί μέρες πριν και οι αρχές είχαν βγει στη γύρα, στο κατόπι των μαυραγοριτών. «Χιλιάδες άνθρωποι δεν ασχολούνται ούτε με το νέφος, ούτε με τα μέτρα κατά της ρύπανσης, ούτε με το... πολωνικό. Ψάχνουν απεγνωσμένα, εκλιπαρούν. Γιατί; Για να εξασφαλίσουν την είσοδό τους σήμερα στη Λεωφόρο», ανέφερε χαρακτηριστικά η Αθλητική Ηχώ, την οποίας μας παραχώρησε το  Αρχείο Τύπου Εφημερίδων και Περιοδικών. Η αντιπαραβολή του ματς και της επιθυμίας του κόσμου με τα μεγάλα ζητήματα της εποχής, δείχνει την τεράστια σημασία που είχε για όλους.

 Μεγάλος νικητής ήταν ο Παναθηναϊκός. Οι φιλοξενούμενοι αιφνιδίασαν και προηγήθηκαν με τον Περσία μόλις στο πρώτο λεπτό. Ο Σαργκάνης απέκρουσε πέναλτι μόλις στο επόμενο λεπτό και στο 20', μετά από νέο λάθος της άμυνας του Παναθηναϊκού, ο Αναστόπουλος έκανε το 0-2.  Στο 20' ακυρώθηκε γκολ του Μητρόπουλου για επιθετικό φάουλ, ενώ στο 29' δεν δόθηκε πέναλτι στον Γαλάκο. Το παιχνίδι είχε πάρει φωτιά! Ο Χαραλαμπίδης ήταν εκείνος που στο ξεκίνημα του δεύτερου ημιχρόνου μείωσε και στο 63' νίκησε τον Σαργκάνη από την άσπρη βούλα για το 2-2. Τέσσερα λεπτά πριν τη λήξη, ο Γαλάκος αποβλήθηκε και ο Παναθηναϊκός πήγε στην παράταση με 10 παίκτες. Ο Χαραλαμπίδης στο 98' με νέο χτύπημα πέναλτι διαμόρφωσε το 3-2, με τον κόσμο να ξεσπά.

Η αποκάλυψη για την κατάσταση του αείμνηστου αμυντικού ήρθε δύο μέρες μετά το ματς. Στις 15/01 του 1982 δηλαδή. Διαβάζουμε στην «Ηχώ»: «Ο Γιάννης Κυράστας αναδείχθηκε στην πιο ηρωική μορφή του προχθεσινού ντέρμπι, αφού έπαιζε επί 100' περίπου σοβαρά τραυματίας από χτύπημα που είχε δεχθεί στο στήθος από τον Βαμβακούλα. Συγκεκριμένα, σε μια μονομαχία που είχε με τον μπακ του Ολυμπιακού δέχτηκε ισχυρό χτύπημα με τον αγκώνα στο στήθος και προς στιγμήν του κόπηκε η αναπνοή. Έπεσε στο έδαφος σχεδόν αναίσθητος και ο γιατρός κ. Σούρπης τον συνέφερε με τεχνητές αναπνοές.
Παρ' όλο ότι δεν αισθανόταν καλά δέχτηκε να συνεχίσει τον αγώνα, αλλά στο ημίχρονο μέσα στα αποδυτήρια έκανε αιμόπτυση. Μόλις είδε αυτό ο κ. Σούρπης του είπε: "Γιάννη εγώ δεν μπορώ να σου πω να παίξει γιατί μπορεί να έχεις πάθει ζημιά στους πνεύμονες. Κάνε ό,τι νομίζεις". Και ο Κυράστας: "Γιατρέ η ομάδα μου με χρειάζεται. Χάνουμε 2-0 και πρέπει να παίξω. Δεν με ενδιαφέρει ό,τι και να γίνει". Ο Λάκης Πετρόπουλος που ήταν μπροστά και άκουσε τον διάλογο τον αγκάλιασε συγκινημένος και τον φίλησε. Όλοι είδαν στο β' ημίχρονο τον Κυράστα να τρώει σίδερα και να μάχεται με αυταπάρνηση και αυτοθυσία, όπως όλοι οι συμπαίκτες του. Στο τέλος πανηγύρισε με έξαλλο ενθουσιασμό τη νίκη και μέσα στα αποδυτήρια έκλαιγε σαν μικρό παιδί από τη χαρά του».
Ο Κυράστας, ο οποίος το 1981 είχε κάνει το βήμα  μαζί με τον Μάικ Γαλάκο από το «ερυθρόλευκο» στο «πράσινο» στρατόπεδο,  δήλωνε στην εφημερίδα: «Τη στιγμή που με χτύπησε ο Βαμβακούλας έχασα από μπροστά μου τον κόσμο και πίστεψα ότι είχα πάθει μεγάλη ζημιά. Όμως έσφιξα τα δόντια και είπα ότι έπρεπε να συνεχίσω. Στα αποδυτήρια όταν είδα το αίμα φοβήθηκα, αλλά είπα ότι δεν βγαίνω από τον αγώνα με τίποτα. Σ' όλο το β' ημίχρονο έπαιζα με φοβερούς πόνους και αισθανόμουν την αναπνοή μου να σβήνει. Χαίρομαι που πήραμε την πιο μεγάλη νίκη στην Ιστορία των ντέρμπι. Αποδείξαμε ότι είμαστε η πρώτη ομάδα και θα περιμένουμε τον Ολυμπιακό στις 31 Ιανουαρίου για να του ξαναδώσουμε ένα καινούργιο μάθημα».
Ο Γιάννης Κυράστας έπαιξε στον Παναθηναϊκό μέχρι το 1986, όταν και κρέμασε τα παπούτσια του. Υπό τις οδηγίες του οι «πράσινοι» παρουσίασαν τη σεζόν 1999-2000 ένα εξαιρετικό πρόσωπο, αλλά δεν κατάφεραν να πάρουν τον τίτλο. Την πρωταπριλιά του 2004 έφυγε από τη ζωή, έπειτα από μία σύντομη και άνιση μάχη με το θάνατο. Ήταν μόλις 52...
*Ευχαριστούμε το Αρχείο Τύπου Εφημερίδων και Περιοδικών  (www.arxeiotypou.gr)  για τη διάθεση των εφημερίδων.
Πηγή: gazzetta.gr

Με ένα "κλικ" όλη η παγκόσμια γνώση!!

"Σκυλίσια Μέρα" με κάτι διαφορετικό, αλλά τόσο σύγχρονο. Η νέα εποχή γίνεται 13 ετών! Κοιτάς τα γεγονότα που έγιναν σαν σήμερα στο αρχείο σου και δεν βρίσκεις κάτι σημαντικό. Ρίχνεις μια ματιά και σε δυο, τρείς άλλες πηγές, τίποτα. Ε, κάνεις και μια αναζήτηση στο Wikipedia μήπως και προκύψει κάτι. Και τι βρίσκεις; Ότι σαν σήμερα έχει γενέθλια το …Wikipedia!
Για πρώτη φορά λειτούργησε στις 15 Ιανουαρίου 2001. Σαν χθες φαίνεται, αλλά ήδη ξεπέρασε μια δεκαετία ζωής. Και με την υπερπληθώρα πληροφοριών που έχει πια, εξελίχθηκε στη σούπερ εγκυκλοπαίδεια. Διαδικτυακή, σύγχρονη, δωρεάν. Η νέα εποχή είναι εδώ.
Τα παλιά τα χρόνια, για όσους θυμούνται, οι πλασιέ πήγαιναν πόρτα – πόρτα για να πουλήσουν μια εγκυκλοπαίδεια. Με δόσεις.
Μετά οργανώθηκε καλύτερα η κατάσταση με τα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία. Στη συνέχεια εγκυκλοπαίδειες πρόσφεραν ακόμα και οι κυριακάτικες εφημερίδες.
Όπως και να έχει, για να μάθεις πλέον κάτι, δεν χρειάζεσαι ράφια, αποθήκευση αρχείων κ.λπ. Αρκεί ένα "κλικ"!
Ας δούμε, λοιπόν, τι γράφει η …Βικιπαίδεια, η ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια, για τον δημιουργό της, τον Τζίμι Ντόναλ "Τζίμπο" Γουέιλς, που είναι επιχειρηματίας του διαδικτύου και ένας από τους ιδρυτές του Wikipedia, της ανοικτής εγκυκλοπαίδειας ελεύθερου περιεχομένου.
Ο Γουέιλς γεννήθηκε στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα στις 7 Αυγούστου 1966. Ο πατέρας του ήταν διευθυντής παντοπωλείου και η μητέρα του και η γιαγιά του είχαν ένα μικρό ιδιωτικό σχολείο, όπου και μαθήτευσε ο Γουέιλς. Αργότερα σπούδασε οικονομικά σε ένα πρωτοποριακό γυμνάσιο και στα πανεπιστήμια του Ώμπερν και της Αλαμπάμα. Ακολούθως έγινε χρηματιστής κερδίζοντας αρκετά χρήματα ώστε να μπορεί να συντηρεί την οικογένειά του για το υπόλοιπο της ζωής τους.
Το 1996 ο Γουέιλς ίδρυσε μια δικτυακή πύλη αναζήτησης με το όνομα Bomis, η οποία πωλεί πρωτότυπο υλικό και στην οποία δεν κατέχει πλέον διοικητική θέση και ξοδεύει τον χρόνο του σε εγχειρήματα βασισμένα σε wiki.
Τον Μάρτιο του 2000, ίδρυσε μια υπό αξιολόγηση ανοικτού περιεχομένου εγκυκλοπαίδεια, τη Nupedia.com και προσέλαβε τον Λάρυ Σάνγκερ ως αρχισυντάκτη.
Στις 15 Ιανουαρίου 2001, ο Γουέιλς δημιούργησε τη Wikipedia, ένα παρόμοιο ιστότοπο βασισμένο σε wiki, με σκοπό τη συνεργασία επάνω σε αρχικό εγκυκλοπαιδικό υλικό πριν εισαχθεί στη Nupedia για αξιολόγηση. Η ταχύτατη ανάπτυξη της Wikipedia υπερσκέλισε τη Nupedia. Ο Σάνγκερ είχε κάνει την αρχική ανάπτυξη της Nupedia, ενώ ο Γουέιλς την είχε χρηματοδοτήσει. Ο Γουέιλς θεωρεί τον εαυτό του μοναδικό ιδρυτή της Wikipedia, ενώ ο Σάνγκερ είχε την αρχική ιδέα να βασιστεί η εγκυκλοπαίδεια σε wiki και επινόησε το όνομα "Wikipedia".
Ο Σάνγκερ έχει αποχωρήσει από το εγχείρημα και έχει κάνει κριτική για την προσέγγιση του Γουέιλς επάνω στο έργο, χαρακτηρίζοντας τον Γουέιλς "συνειδητά αντι-ελιτιστή". Ο Γουέιλς διαφωνεί με τον Σάνγκερ, λέγοντας ότι δεν είναι αντι-ελιτιστής, αλλά "ίσως αντι-διαπιστευτηριακός. Για εμένα το κύριο θέμα είναι η σωστή λειτουργία. Και αν ένα άτομο είναι πραγματικά έξυπνο και κάνει καταπληκτική δουλειά δεν με ενδιαφέρει αν είναι μαθητής γυμνασίου ή καθηγητής του Χάρβαρντ· είναι η δουλειά που έχει σημασία. [...] Δεν μπορείς να επαναπαύεσαι στα διαπιστευτήριά σου στην Wikipedia... πρέπει να μπεις στην αγορά ιδεών και να έρθεις σε επαφή με το κοινό".
Στα μέσα του 2003 ο Γουέιλς ίδρυσε το Ίδρυμα Wikimedia, ως μη κερδοσκοπικό οργανισμό με έδρα τη Φλόριντα, για να στηρίξει τη Wikipedia και τα νεότερα αδερφικά εγχειρήματα. Από τότε ασχολείται όλο και περισσότερο προωθώντας και μιλώντας για τα σχέδια του ιδρύματος. Μέχρι σήμερα, ο Γουέιλς είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου και επίτιμος πρόεδρος του ιδρύματος.
Το 2004 αναφέρθηκε ότι ξόδεψε περίπου 500.000 δολλάρια για τη δημιουργία και τη λειτουργία των εγχειρημάτων του. Από το τέλος της καμπάνιας ενίσχυσης του ιδρύματος τον Φεβρουάριο του 2005, το Ίδρυμα Wikimedia υποστηρίζεται αποκλειστικά από επιδοτήσεις και δωρεές.
Πρόσφατα, εμπνευσμένος από την επιτυχία της Wikipedia, ο Γουέιλς ίδρυσε την κερδοσκοπική εταιρεία Wikia, η οποία φιλοξενεί διάφορα wiki, και λειτουργούσε τις Wikicities (ονομασία που στη συνέχεια έπαψε να χρησιμοποιεί).
Για να προωθήσει τo Wikimedia, ο Γουέιλς ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο σε συνέδρια και συναντήσεις του Wikimedia (όπως η Wikimania). Συχνά συμμετέχει ως ομιλητής.Πηγή: sportdog.gr

Έπαιξε όσο χρειάστηκε…!

Δε «φόρτσαρε» κόντρα στη Βαλένθια η Ατλέτικο Μαδρίτης, ώστε να νικήσει 2-0 και να προκριθεί στα προημιτελικά του ισπανικού Κυπέλλου.

Οι «ροχιμπλάνκος» επικράτησαν 2-0 των «νυχτερίδων»στο «Βιθέντε Καλντερόν», στο δεύτερο μεταξύ τους ματς για τους «16» του Copa Del Rey και, σε συνδυασμό με το 1-1 του «Μεστάγια» την περασμένη εβδομάδα, πήραν το «εισιτήριο» για τα προημιτελικά, περιμένοντας τον επόμενο αντίπαλό τους, διεκδικώντας παράλληλα και τον τίτλο στην Primera Division.

Αντίθετα, οι Λεβαντίνοι θα αρκεστούν στην προσπάθεια να πλησιάσουν στις προνομιούχες θέσεις του ισπανικού πρωταθλήματος, από τις οποίες απέχουν αυτή τη στιγμή εννιά βαθμούς.

Τα ματς παίχτηκε στα ίσα στο πρώτο ημίχρονο, όμως στην επανάληψη οι παίκτες του Ντιέγκο Σιμεόνε ήταν ανώτεροι και εκμεταλλεύτηκαν τις ευκαιρίες τους, σκοράροντας με την κεφαλιά του Γκοντίν στο 51’και την κεφαλιά του Ραούλ Γκαρσία στο 89’. Στο 91’, αποβλήθηκε ο Παρέχο με απευθείας κόκκινη.


ΑΤΛΕΤΙΚΟ: Κουρτουά, Χουανφράν, Μιράντα, Γκοντίν, Φελίπε Λουίς, Τιάγκο, Γκάμπι, Σόσα (57’ Κόκε), Αρντά Τουράν (81’ Ροντρίγκεζ), Ραούλ Γκαρσία, Ντιέγκο Κόστα

ΒΑΛΕΝΘΙΑ: Γκουάιτα, Μπαραγκάν, Ρικάρντο Κόστα, Ματιέ, Μπερνάτ, Φουέγκο, Παρέχο, Φεγκουλί (66’ Πιάτι), Μίτσελ, Φεντέ (55’ Αλκασέρ), Πόστιγκα (77’ Παμπόν) Πηγή: sport-fm.gr

Επιστρέφει ο Μίτσελ!

Στην τελική ευθεία μπαίνει, με την σημερινή (15/1) επιστροφή του Μίτσελ από την Ισπανία, το θέμα της μεταγραφής κεντρικού αμυντικού στον Ολυμπιακό.

Ο Μίτσελ ταξίδεψε την Δευτέρα (13/1) στην Ισπανία για οικογενειακούς λόγους (γέννηση του εγγονού του) και θα επιστρέψει την Τετάρτη για να αρχίσει η προετοιμασία ενόψει του αγώνα με τον Λεβαδειακό και όχι μόνο.

Παρότι γράφτηκε πως η επίσκεψη του στην χώρα του ίσως να συνδέεται και με μεταγραφή κεντρικού αμυντικού, η αλήθεια είναι ότι όλα θα ξεκαθαρίσουν τις επόμενες ημέρες, στις συζητήσεις που θα έχει με την διοίκηση.
Πηγή: sport-fm.gr

Έπαιξε ντραμς για την Ευρωλίγκα ο Ούκιτς!! (video)

Συνέντευξη στο κανάλι της Ευρωλίγκας με αφορμή την έφεση του να παίζει τύμπανα παραχώρησε ο Κροάτης γκαρντ του Παναθηναϊκού, Ρόκο Λένι Ούκιτς.

Το ταλέντο του Ρόκο Λένι Ούκιτς στο να παίζει ντραμς, το μάθαμε στην Ελλάδα στο γλέντι του Παναθηναϊκού για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Ο Κροάτης άσος, κέντρισε και το ενδιαφέρον της Ευρωλίγκας για αυτή του την ενασχόληση, με αποτέλεσμα να δώσει συνέντευξη και να παίξει για χάρη του διαδικτυακού της καναλιού.

Ο Ούκιτς, τόνισε πως ήταν αδύνατον να μη μάθει από μικρή ηλικία να… ροκάρει στα ντραμς, έχοντας πατέρα ντράμερ σε γνωστό ροκ συγκρότημα της Κροατίας, ενώ πρόσθεσε παράλληλα πώς αυτή η ικανότητά του, τον έχει βοηθήσει στο παρκέ!


Πηγή: sport-fm.gr

Πάρτε γρήγορους, όχι αργοκαρούτες!!

«Ντου από Παντού» για την μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου και τα χαρακτηριστικά των παικτών που πολλές φορές… ξεχνάνε οι περισσότερες ελληνικές ομάδες. Όλες οι ομάδες έχουν βγει στο μεταγραφικό παζάρι και κοιτάνε πώς θα ενισχυθούν. Βέβαια, οι περισσότεροι σύλλογοι είναι πολύ στριμωγμένοι οικονομικά. Δεν μπορούν, δηλαδή, να κουνηθούν. Απλώνουν το πόδι τους μέχρι εκεί που φτάνει το σεντόνι.
Στο καταχείμωνο
Οι πιο πολλοί, λοιπόν, θα την βγάλουνε στο φτηνό. Με τίποτα ελεύθερους και δανεικούς. Κάτι αναμενόμενο, λόγω οικονομικής κρίσης. Εδώ, δηλαδή, δεν γίνονται «κανονικές» μεταγραφές από ομάδα σε ομάδα το καλοκαίρι. Και θα γίνουν μέσα στο καταχείμωνο.
Την μπουκιά από το στόμα
Εγώ, πάντως, μόνο ένα πράγμα ξέρω. Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο πάνω απ’ όλα είναι η ταχύτητα. Είναι σβέλτος ο παίκτης; Ειδικά στην Ελλάδα μπορεί να κάνει παπάδες. Είναι αργός; Όση μπάλα κι αν ξέρει θα τον προφταίνουν οι αμυντικοί και θα του παίρνουν την μπουκιά από το στόμα. Μόνο για κάνα φάουλ και κάνα κόρνερ θα είναι.
Άχαρους
Σε κανένα πρωτάθλημα του κόσμου, λοιπόν, δεν βλέπεις πια βαριά κορμιά. Ψηλούς και άχαρους που στρίβουν δύσκολα. Παίκτες που είναι αργοκαρούτες, όπως λέμε. Χωρίς σπριντ και δίχως αλτικότητα.
Τη ζημιά
Αντίθετα, πάνω απ’ όλα είναι πια η ταχύτητα. Αν ο άλλος τρέχει και δεν τον προλαβαίνεις, τότε μια, δυο, ε, στην τρίτη θα στην κάνει τη ζημιά. Κι ας μην ξέρει κι όλα τα μυστικά της μπάλας. Δεν χάθηκε ο κόσμος.
Να ξεχύνεται
Πνευμόνια χρειάζονται, λοιπόν. Να μπορεί ο άλλος να τρέχει πάνω – κάτω και πέρα – δώθε όλη την ώρα. Να καλύπτει χώρους. Να πρεσάρει. Να ξεχύνεται μπροστά. Να έχει επιστροφές.
Ένα πράγμα
Γι’ αυτό λέω. Αν είναι να πάρει έναν παίκτη μια ομάδα, ένα πράγμα να κοιτάξει. Ταχύτητα. Όλα τα υπόλοιπα έπονται. Έτσι είναι πια το σύγχρονο ποδόσφαιρο.
Λαβράκια
Τώρα θα πεις, βέβαια, «εύκολο είναι να έρθει ο σβέλτος στο ελληνικό πρωτάθλημα με τα λεφτά που δίνουν οι ομάδες μας;». Σωστό κι αυτό. Πάντα υπάρχουν ευκαιρίες, όμως. Όσοι έχουν τα μάτια τους ανοιχτά, βρίσκουν λαβράκια.
Στο φινάλε
Άντε να δούμε, λοιπόν, τι θα δούμε κι αυτή τη μεταγραφική περίοδο. Αν και δεν είμαι και πολύ αισιόδοξος, εδώ που τα λέμε. Σε οικονομική κρίση είναι η Ελλάδα, άλλωστε. Θα τα ξαναπούμε, όμως, όταν θα κάνουμε ταμείο μετά το φινάλε σε λίγες μέρες.
Πηγή: sportdog.gr

Στο Χαριλάου...!!

Ο Χρύσανθος Τσαλτίδης γράφει στο blog του στο gazzetta.gr για τις όποιες ελπίδες του ΑΡΗ για σωτηρία…

Μετά την ήττα από την Καλλονή ο ΑΡΗΣ είναι το πρώτο φαβορί για τον υποβιβασμό. Αν μάλιστα δεν λέγοταν ΑΡΗ, άπαντες θα τον είχαν ξεγραμμένο. Ήδη βέβαια πολλοί τον έχουν ξεγραμμένο. Όχι όμως όλοι. Τουλάχιστον δεν πρέπει να τον έχει ξεγραμμένο ο κόσμος του, αλλά κυρίως οι ιθύνοντες της διοίκησης, ο προπονητής και οι παίκτες.
Ο ΑΡΗΣ με εικόνα όπως αυτή του δευτέρου ημιχρόνου με την Καλλονή δεν έχει καμία τύχη. Θα έχει όμως τύχη με μία καλύτερη εικόνα (θεωρώ ότι μία ουσιαστικότατη κίνηση είναι αυτή του Μπακασέτα που έκλεισε πριν από λίγο).
Αν ο ΑΡΗΣ ξεπεράσει το πρόβλημα με τα δελτία έχει μπροστά του 15 αγώνες. 8 στο Βικελίδης και 7 μακριά από την έδρα του. Από τους 45 βαθμούς αν πάρει περίπου 23-25 τότε θα καταφέρει να σωθεί. Αν τελικά πέσουν 2 θα χρειαστούν λιγότεροι, αλά ας πάμε με το αρνητικό σενάριο.
Σήμερα τα πράγματα είναι συγκεκριμένα. 8 ματς στο Βικελίδης με Ατρόμητο, Ξάνθη, Πανιώνιο, Βέροια, ΟΦΗ, ΠΑΟΚ, Εργοτέλη και ΠΑΣ Γιάννινα. 7 ματς εκτός έδρας με Λεβαδειακό, Παναιτωλικό, Πλατανιά, Παναθηναϊκό, Πανθρακικό, Ολυμπιακό και Αστέρα Τρίπολης.
Με βάση τον πρώτο γύρο, ελπίδα δεν υπάρχει. Με βάση όμως ότι η ομάδα αυτή είναι ο ΑΡΗΣ με ότι αυτό συνεπάγεται πρέπει και οφείλει να το παλέψει μέχρι τέλους…
Και ειδικά μέσα στο Βικελίδης ο ΑΡΗΣ που δεν έχει νίκη σε 9 ματς έχει υποχρέωση να κάνει την ανατροπή. Τα περισσότερα θα κριθούν στα επόμενα παιχνίδια και ειδικά στα 4 εντός έδρας. Αν τα πάρει αυτά θα είναι ζωντανός, αν όχι απλά θα μιλάμε για μαθηματικές ελπίδες και μόνο… όπως λέει και το σύνθημα. Στο Χαριλάου θα είναι η ψυχή μου. Ας ελπίσουμε ότι θα έρθουν και οι βαθμοί για να μην μας βγει η ψυχή...

Πηγή: gazzetta.gr

Όταν ο Στυλιάρας φταίει για τα οφσάιντ!!

Ο Σταύρος Κόλκας γράφει για το μυθικό πέσιμο στον Στυλιάρα και για το πως ο ΠΑΟΚ θα μπορούσε να είναι στους έξι βαθμούς από τον Ολυμπιακό.

Έχει πολύ πλάκα τελικά το έργο, τόσο πλάκα που δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω.
Πρώτα απ όλα, απαγορεύεται να χάνει βαθμούς ο Ολυμπιακός, αυτό το έχουμε καταλάβει καιρό τώρα. Το πέσιμο στον Στυλιάρα είναι μυθικό και σε καμία των περιπτώσεων δεν το περίμενε ο ίδιος.
Το πέσιμο βέβαια στον Στυλιάρα, είναι συντονισμένο παρότι ο Ολυμπιακός παραπονιέται δικαιολογημένα για δύο φάσεις οφσάιντ. Δεν είναι φάσεις του Στυλιάρα, αλλά των βοηθών. Όμως ο νόμος είναι ένας, μη τυχόν και χάσουμε βαθμούς.
Η διαιτησία γενικά στο παιχνίδι του ήταν φυσιολογική για αγώνες του Ολυμπιακού. Και ήρθε ισόπαλος, όπως κάτι αντίστοιχο είχε συμβεί και στο Αγρίνιο. Γενικά σε έδρες που δεν μπορούν να οργιάσουν τα παιδιά, γίνεται η γκέλα. Δεν μιλάμε για το 50-50. Είναι τόσο καλός ο … προγραμματισμός, που χτύπησε ένας στόπερ και έπαιξε ο Μπονγκ. Κάτι ανάλογο που κάναμε και εμείς με τον Τζαβέλλα, που δεν πάμε πίσω.
Θα είχε γίνει και στη Λεωφόρο η στραβή αλλά κοιμήθηκε ο Θεός, σε έναν αγώνα που ξεκάθαρα ο Παναθηναϊκός έπρεπε να κερδίσει. Αν το είχε χάσει εκείνο το παιχνίδι, όπως και έπρεπε βάσει εικόνας του αγώνα, τώρα θα ήμασταν στους έξι, βάλε και την Τούμπα, στους τρεις.
Όχι πως θα το έπαιρνα, αλλά θα είχε γέλιο, θα είχε αγωνία, θα ήμασταν στα κόκκινα και ο κόσμος θα είχε ενδιαφέρον.
Ενδιαφέρον υπάρχει βέβαια για άλλα πράγματα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Όπως για παράδειγμα μία καταγγελία που έγινε στη Δίκη του Αλαφούζου ο οποίος με τον Θωμαϊδη το παλεύει επικοινωνιακά.
"Σε γουστάρω ρε, δε θα σε κάψω! Βέβαια ήταν χέρι για δες το. Θα γράψω ότι ο παίκτης ξαφνιάστηκε, έτσι θα το γράψω. Για να ξέρεις η βαθμολογία θα είναι 8,3-8,4. Κι ας περάσω εγώ πειθαρχικό, στα τέτοια μου...", φέρεται να είπε ο Ζωγράφος στον Κουτσιαύτη στο αεροδρόμιο Μακεδονία στις 23:21 με βάση τα όσα κατήγγειλε ο αυτόπτης μάρτυρας που βρέθηκε το βράδυ της προηγούμενης Πέμπτης μπροστά στον συγκεκριμένο διάλογο.
Ο Κουτσιαύτης δεν έδωσε το πιο πέναλτι της ιστορίας του ποδοσφαίρου αλλά υπάρχει ο προστάτης Ζωγράφος. Και πόσα τέτοια…
Την ίδια στιγμή που υπάρχει αυτή η επικοινωνιακή κωμωδία ένθεν κι ένθεν, ο Πανόπουλος κάνει τη διαφορά ρωτώντας τον Σαρρή πόσοι θα πέσουν. Από τις πλέον δυνατές ανακοινώσεις του κυρ Χρήστου ο οποίος έχει ανεξαρτητοποιηθεί και κάνει το κομμάτι του.
Ο άλλος, πρόεδρος της ΕΠΟ, αναμένεται σε λίγο να ξεκινήσουμε την ξακουστή δίαιτα της παραλίας και ακόμη δεν έχει αποφασίσει πόσοι θα πέσουν πλην του Άρη που τα καταφέρνει περίφημα σε αυτό το κομμάτι.
Στον  ΠΑΟΚ απλά σφυρίζουν αδιάφορα ότι και να συμβαίνει. Και θα πάνε το Σάββατο στη Νέα Σμύρνη και θα αναρωτιούνται τι έγινε. Μηδέν παρέμβαση στα όσα γίνονται, αστεία αντανακλαστικά, συνεχίζουν να μη μιλάνε και να μην εξηγούν σε κανέναν το τι κάνουν.
Αντανακλαστικά έχουν μόνο για να βάλουν χέρι στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση και τον Δήμο Θέρμης γιατί οι διαδικασίες για τον διαγωνισμού για το αθλητικό κέντρο καθυστερούν στη γραφειοκρατία και την έλλειψη προσωπικότητας των υπευθύνων.
Είναι σα να τους τιμωρούν για ότι κάνουν οι ίδιοι με την καθημερινότητα του ΠΑΟΚ. Γιατί από προσωπικότητα …. κλάψτα Χαράλαμπε.
Οι μουγγοί της Μικράς Ασίας. Θα μπορούσε να είναι ταινία του συγχωρεμένου του Αγγελόπουλου που δείχνει ένα πλάνο είκοσι λεπτά και εσύ προσπαθείς να καταλάβεις το βαθύτερο νόημα – την άποψη του καλλιτέχνη.
ΥΓ Σύντομα θα έρθει ο Μάρτενς, θα έρθει ο φορ και η ομάδα θα έχει περισσότερες λύσεις. Ο Κατσουράνης δεν θα βολοδέρνει στον άξονα, θα υπάρχει ένας άνθρωπος που θα σηκώνει το κεφάλι και θα μπορεί να βάλει τους ακραίους και τους φορ στο παιχνίδι και ευελπιστώ να βρει το συντομότερο δυνατό ρυθμό ο Μαντούρο. Και τότε, ίσως αλλάξει η εικόνα μας προς το καλύτερο γιατί αυτό που συνέβη και η καλή εικόνα του ΠΑΟΚ στα τέλη του 2013 χάλασε, είναι το μπέρδεμα που προκάλεσε η ανάγκη του Στέφενς να βρει λύση στο θέμα του επιτελικού. Ο οποίος δεν  υπάρχει στο ρόστερ πλην του Βούκιτς που δεν μπορεί να ανταπεξέλθει σε 90λεπτό.

Πηγή: gazzetta.gr

Φουρτούνες… Γιαννιώτα!!

Ο Κ. Νικολακόπουλος σχολιάζει στο blog του στο gazzetta τις δηλώσεις του Γιαννιώτα περί…σκλαβιάς!

Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τι ήθελε να πει ο Γιαννιώτας, με αυτές τις δηλώσεις του στιλ, «ένιωσα σκλάβος που πήραν λεφτά για εμένα από τον Ολυμπιακό, χωρίς να το ξέρω» κλπ, κλπ.
Αν έχω αντιληφθεί καλά την υπόθεση, ο Ολυμπιακός ως όφειλε να κάνει εκ των διεθνών κανονισμών επί των μεταγραφών, προσέγγισε τον Άρη ενδιαφερόμενος για τον Γιαννιώτα και διαπραγματεύθηκε την απόκτησή του. Τι να έκανε, δηλαδή; Να πλησίαζε τον ίδιο τον Γιαννιώτα, χωρίς ο παίκτης να είναι ελεύθερος; Δηλαδή να πήγαινε κόντρα στους κανονισμούς;
Από εκεί και πέρα, εάν όντως δόθηκε το καπάρο των 80.000 Ευρώ από τον Ολυμπιακό στον Άρη και δεν έγινε η μεταγραφή, είτε γιατί ο παίκτης ήθελε να πάει εξωτερικό, όπως είχε κάθε δικαίωμα, είτε για οποιονδήποτε άλλο λόγο, ο Άρης πολύ απλά θα γύρισε πίσω και την προκαταβολή-λέω εγώ από το μυαλό μου, γιατί δεν...ξέρω. Το να σέβεται ένα κλαμπ τους κανονισμούς της ΦΙΦΑ για τις μεταγραφές δεν είναι επιβεβλημένο;
Νομίζω πως ο Γιαννιώτας καλύτερα θα ήταν να επικεντρωθεί στην καριέρα του. Γιατί απ΄ότι είδα, τελευταία φορά (και μόλις δεύτερη) που έπαιξε βασικός με την Φορτούνα Ντίσελντορφ στο πρωτάθλημα της Β΄κατηγορίας της Γερμανίας ήταν στις 28 του περασμένου Σεπτέμβρη. Έκτοτε, απλά έχει μπει αλλαγή δύο φορές, 8 και 4 λεπτά αντίστοιχα, ενώ τελευταία παρουσία του στην Φορτούνα ήταν με τη Β ομάδα της, στο πρωτάθλημα της Γ΄κατηγορίας στις 14 Δεκεμβρίου.
Είναι 20 στα 21 ο γρήγορος και καλός αυτός κυνηγός και μακάρι να παίξει το παιδί κάποια στιγμή και στην Μπουντεσλίγκα με την Φορτούνα, 10^η αυτή την στιγμή στη Β΄κατηγορία. Αλλά όχι να τον πιάνουν…φουρτούνες και να μπλέκει διάφορα πράγματα χωρίς λόγο και χωρίς να ξέρει τι πραγματικά έχει γίνει και τι πραγματικά έπρεπε να είχε γίνει, τουλάχιστον από πλευράς Ολυμπιακού.
Τιμή του, φαντάζομαι, είναι ότι ο Ολυμπιακός ενδιαφέρθηκε για την απόκτησή του, άσχετα αν η μεταγραφή δεν έγινε.

Πηγή: gazzetta.gr

Χρυσή μπάλα όπως λέμε Eurovision...!!

O Mιχάλης Τσόχος βλέπει ποιός ψήφισε τι, θυμάται την Κύπρο που πάντα μας δίνει “12άρι” και γράφει για τον (εδώ και μία πενταετία) εκφυλισμό της απονομής των βραβείων του καλύτερου ποδοσφαιριστή στον κόσμο.

Δεν έχει την παραμικρή σημασία τι πιστεύω για το τελικό αποτέλεσμα. Αν δηλαδή δικαίως βγήκε πρώτος ο Κριστιάνο, δεύτερος ο Μέσι και τρίτος ο Ριμπερί. Αλλωστε για να έχεις άποψη πρέπει να υπάρχουν κριτήρια και τα κριτήρια σε αυτή την ψηφοφορία έχουν γίνει.... λάστιχο εδώ και χρόνια.

Ο νικητής τη φετινή χρονιά λοιπόν ήταν ο Κριστιάνο ο οποίος μετά τις τέσσερις συνεχόμενες του Μέσι που είχαν ακολουθήσει το δικό του πρώτο βραβείο, ξαναπήρε την Χρυσή Μπάλα. Εκτη συνεχόμενη χρονιά λοιπόν Κριστιάνο ή Μέσι. Το μεταξύ τους σκορ έγινε 2-4 και περιμένουμε να δούμε πλέον αν του χρόνου θα γίνει 3-4 ή 2-5; Θα μετρήσουμε τα γκολ και τις ασίστ τους μέσα στη χρονιά που θα τρέξει και θα ξέρουμε πριν την επόμενη τελετή ποιός θα είναι ο νικητής.

Η απορία μου βεβαίως είναι αν μπορεί ένας κεντρικός αμυντικός, ή ένας τερματοφύλακας, ή ένας μέσος να γίνει από εδώ και στο εξής ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο; Θα αναρωτηθεί κάποιος γιατί το λέω αυτό, όταν ο Καναβάρο το πήρε σχετικά πρόσφατα. Μα στο πρόσωπο του Καναβάρο όταν το πήρε είχε αναγνωριστεί η επιτυχία της Εθνικής Ιταλίας που πήρε το Μουντιάλ. Τώρα που πια δεν έχει κανένα νόημα στην ψηφοφορία τι έχει κάνει η ομάδα σου, πώς θα βγει ξανά καλύτερος παίκτης στον κόσμο ένας αμυντικός; Με τι κριτήρια θα το αποφασίσουμε; Αν είναι στόπερ θα ψάχνουμε να βρούμε πόσα τάκλιν επιτυχημένα έχει κάνει και θα το του δώσουμε. Αν είναι ακραίος αμυντικός θα τσεκάρουμε τις σέντρες που έβγαλε όλο το χρόνο και αυτός που έχει τις περισσότερες εύστοχες θα κερδίζει; Ας μην συνεχίσω στο ίδιο μοτίβο γιατί νομίζω ότι γίνομαι κατανοητός...

Αυτό όμως που είναι το απίθανο σε αυτή την ιστορία είναι ο τρόπος με τον οποίο ψηφίζουν οι περισσότεροι. Ενας τρόπος τουλάχιστον χυδαίος, μακριά από τον υγιή ανταγωνισμό και από τους κανόνες ηθικής που έχει ή έστω έπρεπε να έχει ένα ΟΜΑΔΙΚΟ άθλημα όπως είναι το ποδόσφαιρο.

Ξεκινάω από τα βασικά. Ο Μέσι και ο Κριστιάνο έχουν δηλώσει κατά καιρούς ότι ο μεταξύ τους ανταγωνισμός τους βελτιώνει και τους κάνει καλύτερους. Πότε κάποιος από τους δύο ως αρχηγός ομάδας δεν σκέφτηκε να ψηφίσει τον άλλο μέσα στην τριάδα με τους καλύτερους. Φέτος ο Μέσι θεώρησε σωστό να δώσει την ψήφο του στους Ινιέστα, Τσάβι, Νεϊμάρ οι οποίοι όλως τυχαίως είναι συμπαίκτες του στην Μπάρτσα. Για τον Μέσι ο Κριστιάνο και ο Ριμπερί δεν άξιζαν να είναι στην τριάδα. Προσωπικά θα ντρεπούμουν να μάθει όλος ο πλανήτης ότι ως Μέσι δεν ψήφισα ποτέ τον Κριστιάνο μέσα στους τρεις καλύτερους του κόσμου.

Ο δε Κριστιάνο επίσης το ίδιο. Ποτέ ο Μέσι δεν ήταν για αυτόν ένας από τους τρεις καλύτερους του κόσμου. Εχει ψηφίσει μέχρι και τον Πέπε, αλλά τον Μέσι ποτέ! Φέτος φυσικά και δεν τον ψήφισε, όπως φυσικά δεν ψήφισε και τον Ριμπερί που ήταν σοβαρός ανταγωνιστής. Ο Φαλκάο, ο Μπέιλ και ο Οζίλ ήταν για τον Ρονάλντο οι τρεις καλύτεροι... Να χαμε να λέγαμε δηλαδή και από τον Πορτογάλο.

Αλήθεια όλα αυτά τα χρόνια που στο... διάολο πήγε για αυτούς τους δύο, ομολογουμένως καλύτερους ποδοσφαιριστές στον κόσμο το “η αξία του ηττημένου δίνει δόξα στο νικητή”. Τι φοβούνται ότι θα χάσουν την πρωτιά από μία ψήφο, την δική τους. Και αλήθεια πόσο ωραίο θα ήταν, πόσο μεγάλο, πόσο μοναδικό ο Κριστιάνο να έβγαινε νικητής με μία ψήφο διαφορά αυτή του Μέσι, ή ο Μέσι να έβγαινε νικητής με μία ψήφο διαφορά αυτή του Κριστιάνο. Πόσο ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ θα ήταν όλο αυτό...

Αλλά ας αφήσουμε αυτούς τους δύο στην άκρη γιατί θεωρητικά τους... τυφλώνει ο ανταγωνισμός και ας δούμε τι ψήφισαν κάποιοι άλλοι. Για τον προπονητή της Εθνικής Πορτογαλίας Πάολο Μπέντο υπήρξε φυσικά καλύτερος ο Κριστιάνο, αλλά επίσης φυσικά ο Μέσι και ο Ριμπερί δεν άξιζαν να είναι στην τριάδα, στην οποία έβαλε τον Φαλκάο και τον Ρόμπεν. Πάλι καλά που ο ομοσπονδιακός τεχνικός της Αργεντινής κάνοντας την έκπληξη εκτίμησε ότι ο Κριστιάνο Ρονάλντο έπρεπε να είναι στην τριάδα και τον ψήφισε ως τρίτο καλύτερο.

Κι' από εκεί και πέρα αρχίζει το ανέκδοτο. Ο αρχηγός της Ιταλίας Μπουφόν ψήφισε καλύτερο τον συμπατριώτη Πίρλο όπως Πίρλο ψήφισε και ο προπονητής της Ιταλίας, Τσέζαρε Πραντέλι. Ο Ντρογμπά ψήφισε τον συμπατριώτη του Γιάγια Τουρέ, ο Ντελ Μπόσκε τον Τσάβι και τον Ινιέστα, ο Φαν Πέρσι, τον Ρόμπεν και ο Βέλγος Κομπανί δεν βρήκε χώρο ούτε για Κριστιάνο, ούτε για Μέσι. Λογικό όταν είχε στην τριάδα τον συμπαίκτη Τουρέ και τον συμπατριώτη Αζάρ...

Οποιος μπορούσε να ψηφίσει συμπαίκτη στο σύλλογο ή συμπατριώτη του το έκανε σε ποσοστό 70%. Είσαι Πολωνός ψηφίζεις Λεβαντόφσκι, είσαι Ιβοριανός ψηφίζεις Τουρέ, είσαι Γάλλος ψηφίζεις Ριμπερί, είσαι Ουαλλός ψηφίζεις Μπέιλ, είσαι Πορτογάλος ψηφίζεις Κριστιάνο, είσαι Αργεντινός ψηφίζεις Μέσι. Παίζεις στη Ρεάλ ψηφίζεις Κριστιάνο και εκτός τριάδας Μέσι, παίζεις στη Μπάρτσα ψηφίζεις Μέσι και εκτός τριάδας Ρονάλντο. ΚΩΜΩΔΙΑ!

Οτι ακριβώς συμβαίνει στη Eurovision, συμβαίνει πλέον και στη Χρυσή Μπάλα. Είσαι Σκανδιναβός, ψηφίζεις πάντα ως καλύτερα τραγούδια αυτά της Νορβηγίας, της Σουηδίας κ.ο.κ. Είσαι μέλλον της πρώην ΕΣΣΔ. Ψηφίζεις Ρωσία, Ουκρανία, Λευκορωσία κ.τ.λ.π. Είσαι Κύπρος ψηφίζεις Ελλάδα και είσαι Ελλάδα ψηφίζεις Κύπρο.

Μετά κάνουμε την σούμα και βγάζουμε νικητή. Το βραβείο λέει είναι “ατομικό” και όχι ομαδικό, συνεπώς ορθώς το πήρε ο Κριστιάνο Ρονάλντο και ας μην πήρε κανένα τίτλο, ενώ ο Ριμπερί τους είχε πάρει όλους. Οπως ορθώς το πήρε ο Μέσι όταν ο Σνάιντερ τα είχε πάρει όλα με την Ιντερ και είχε πάει την Ολλανδία μέχρι τον τελικό του Μουντιάλ.

Ο Βενγκέρ το είπε πιο σωστά από όλους. “Τι νόημα έχουν τα ατομικά βραβεία σε ένα ομαδικό άθλημα ποτέ δεν κατάλαβα...”. Το πρόβλημα είναι ότι το μήνυμα που περνιέται πλέον στον νεαρό ποδοσφαιριστή παγκοσμίως την εποχή του Μέσι και του Κριστιάνο Ρονάλντο είναι ξεκάθαρο και είναι ένα. Δεν έχει καμία σημασία το ομαδικό πνεύμα και η συνολική δουλειά. Δεν έχει απολύτως κανένα νόημα τι θα πετύχεις μέσα από την ομάδα. Σημασία έχεις μόνο εσύ. Βελτιώσου γίνει καλύτερος βάλε περισσότερα γκολ για να γίνεις ΕΣΥ ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο. Η ομάδα στα... αυτά σου!

Πηγή: gazzetta.gr