O Βενγκέρ βάζει... stop στην παραμονή του Κάμπελ στον Ολυμπιακό και
σύμφωνα με τον βρετανικό Τύπο τον θέλει το καλοκαίρι πίσω στην Αρσεναλ. Οι πιθανότητες παραμονής του Τζόελ Κάμπελ στον Ολυμπιακό ολοένα και
μειώνονται, αφού η Αρσεναλ δείχνει έτοιμη να του δώσει ψήφο εμπιστοσύνης
για την επόμενη σεζόν! «Τζόελ σε περιμένω στο Λονδίνο με περισσότερο
χρόνο συμμετοχής» φέρεται να είπε ο Αρσέν Βενγκέρ στον Κοσταρικανό φορ
πριν λίγα 24ωρα. Η «Mirror» θεωρεί σίγουρη την επιστροφή του στην
Αγγλία, εξέφρασε την σιγουριά για την παρουσία του παίκτη στην Αρσεναλ,
αφού έχει εντυπωσιάσει με τις εμφανίσεις του. Ο Ποντόλσκι και ο Μπέντνερ
ετοιμάζουν... βαλίτσες και ο Αλσατός φέρεται να ζήτησε την επιστροφή
του Κάμπελ. Μάλιστα, τα ραντάρ των Λονδρέζων παρακολούθησαν και το ματς
της Κόστα Ρίκα με την Παραγουάη, εκεί όπου ο 22χρονος έδωσε ακόμα μια
σπουδαία παράσταση.
Πηγή: gazzetta.gr
Τρίτη 11 Μαρτίου 2014
Εξιτήριο τις επόμενες μέρες για Ολαϊτάν!
Ο Μάικλ Ολαϊτάν παρουσιάζει διαρκή βελτίωση, αλλά παραμένει κλινήρης στο
Metropolitan αναμένοντας το εξιτήριο. Ποιά είναι τα νεότερα για την
υγεία του Νιγηριανού.
Πηγή: gazzetta.gr
Παρά
τις εκτιμήσεις και τις πληροφορίες που τον ήθελαν να παίρνει εξιτήριο
την Κυριακή ή το μεσημέρι της Δευτέρας ο Ολαϊτάν τελικώς θα μείνει στο
νοσοκομείο για ένα με δύο 24ωρα ακόμα. Ο νεαρός διεθνής Νιγηριανός χαφ
έχει διαρκή βελτίωση στη υγεία του ενώ το ιατρικό τιμ του Ολυμπιακού
συνεχίζει να συγκεντρώσει κάθε στοιχείο αλλά και όλες τις εξετάσεις για
να καταλήξει σε οριστικά και ουσιαστικά συμπεράσματά και για την
κατάστασή του και για το πότε ακριβώς θα γυρίσει στου Ρέντη. Ο Ολαϊτάν
πρόκειται να πάρει εξιτήριο την Τρίτη ή την Τετάρτη, εάν όμως κριθεί
σκόπιμο να μείνει περισσότερο στο Metropolitan αυτό και θα γίνει.
Το ιατρικό επιτελείο των Πειραιωτών είναι άκρως ικανοποιημένο με την πορεία του και ενώ είναι πολύ σημαντικό πως έχει πολύ καλή διάθεση και ό,τι καθημερινά είναι όλο και πιο ευδιάθετος. Οι ευχές και οι επισκέψεις για τον ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού είναι διαρκείς και ο ίδιος αδημονεί να επιστρέψει στις υποχρεώσεις του στην ομάδα. Εκτός των άλλων χάρηκε πάρα πολύ με την αφιέρωση που του έγινε από τους συμπαίκτες του στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ, σπεύδοντας να τους ευχαριστήσει θερμά.
Το ιατρικό επιτελείο των Πειραιωτών είναι άκρως ικανοποιημένο με την πορεία του και ενώ είναι πολύ σημαντικό πως έχει πολύ καλή διάθεση και ό,τι καθημερινά είναι όλο και πιο ευδιάθετος. Οι ευχές και οι επισκέψεις για τον ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού είναι διαρκείς και ο ίδιος αδημονεί να επιστρέψει στις υποχρεώσεις του στην ομάδα. Εκτός των άλλων χάρηκε πάρα πολύ με την αφιέρωση που του έγινε από τους συμπαίκτες του στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ, σπεύδοντας να τους ευχαριστήσει θερμά.
Παίρνει ταλέντο η Γιουνάιτεντ!
Τον 16χρονο μεσοεπιθετικό Ντιμίτρι Ομπερλίν Μ'Φόμο έκλεισαν για το καλοκαίρι οι Κόκκινοι Διάβολοι.
Το τμήμα scouting της Γιουνάιτεντ είχε ανακαλύψει εδώ και λίγο καιρό ένα
«διαμάντι» και κατάφερε να το κλέψει από τις άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές
ομάδες που το γλυκοκοίταζαν. Πρόκειται για τον Ντιμίτρι Ομπερλίν Μ'Φόμο,
ο οποίος αγωνιζόταν με τους μικρούς της Ζυρίχης και που το καλοκαίρι
συμφώνησε να μετακομίσει στο «Ολντ Τράφορντ». Ο πιτσιρικάς είναι 16 ετών
μεσοεπιθετικός, γόνος μεταναστών και διεθνής με την Εθνική Παίδων της
Ελβετίας.Πηγή: gazzetta.gr
O Kάκος για την γροθιά στον Εντινγκά!!
Ο Τάσος Κάκος δεν μιλάει για τη φάση που έβαλε φωτιά στο ντέρμπι, το gazzetta.gr, όμως, αποκαλύπτει όσα λέει στο περιβάλλον του.
Ο Κερκυραίος διαιτητής από το βράδυ της Κυριακής δεν είναι στην
καλύτερη ψυχολογική κατάσταση παρότι είναι δυνατός χαρακτήρας. Εχει
διαβάσει και μάθει την κριτική που δέχεται για τη φάση που ο Ινσαουράλδε
χτύπησε τον Εντινγκά, αλλά νιώθει αδικημένος γιατί εκείνη τη στιγμή
απλώς δεν κοιτούσε και ρίχνει την ευθύνη στον βοηθό!
Οπως έλεγε στους ανθρώπους του στενού του περιβάλλοντος και είναι σε θέση να γνωρίζει το gazzetta.gr, «τη στιγμή εκείνη εγώ σημείωνα στο σημειωματάριο μου και δεν κοιτούσα τι γινόταν. Αυτό εκμεταλλεύθηκε ο παίκτης του ΠΑΟΚ και έκανε ότι έκανε. Οταν σήκωσα το κεφάλι μου, ο ποοδοσφαιριστής του Ολυμπιακού ήταν κάτω και αμέσως συμβουλεύτηκα τον βοηθό...» είναι τα λόγια του Κάκου.
Ωστόσο οπως λέει ο «άρχοντας» του ντέρμπι, ο βοηθός δεν μπόρεσε να τον διαφωτίσει τι έγινε και έτσι δεν προχώρησε στην αποβολή του Ινσαουράλδε. Οσοι τον ρώτησαν γιατί αφού δεν είδε την παράβαση, έδειξε κίτρινη κάρτα, παρέπεμπε στα όσα του είπε ο βοηθός, ότι κάτι έγινε εκείνη τη στιγμή, χωρίς, όμως, να είναι κι αυτός σίγουρος... Κι έτσι έδειξε την κίτρινη αντί να αποβάλλει τον παίκτη του ΠΑΟΚ, όπως παραδέχθηκε ότι θα έπρεπε να κάνει, όταν πλέον είδε την τηλεοπτική εικόνα...
Πηγή: gazzetta.gr
Οπως έλεγε στους ανθρώπους του στενού του περιβάλλοντος και είναι σε θέση να γνωρίζει το gazzetta.gr, «τη στιγμή εκείνη εγώ σημείωνα στο σημειωματάριο μου και δεν κοιτούσα τι γινόταν. Αυτό εκμεταλλεύθηκε ο παίκτης του ΠΑΟΚ και έκανε ότι έκανε. Οταν σήκωσα το κεφάλι μου, ο ποοδοσφαιριστής του Ολυμπιακού ήταν κάτω και αμέσως συμβουλεύτηκα τον βοηθό...» είναι τα λόγια του Κάκου.
Ωστόσο οπως λέει ο «άρχοντας» του ντέρμπι, ο βοηθός δεν μπόρεσε να τον διαφωτίσει τι έγινε και έτσι δεν προχώρησε στην αποβολή του Ινσαουράλδε. Οσοι τον ρώτησαν γιατί αφού δεν είδε την παράβαση, έδειξε κίτρινη κάρτα, παρέπεμπε στα όσα του είπε ο βοηθός, ότι κάτι έγινε εκείνη τη στιγμή, χωρίς, όμως, να είναι κι αυτός σίγουρος... Κι έτσι έδειξε την κίτρινη αντί να αποβάλλει τον παίκτη του ΠΑΟΚ, όπως παραδέχθηκε ότι θα έπρεπε να κάνει, όταν πλέον είδε την τηλεοπτική εικόνα...
Πηγή: gazzetta.gr
Έτσι έγινε θρύλος ο Ολυμπιακός, ρε!
Ολυμπιακός, ρε. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Για να εξελιχθεί αυτή κι όχι
κάποια άλλη ομάδα στην Νο1 ομάδα στην Ελλάδα κάποιοι συγκεκριμένοι λόγοι
δούλεψαν. Γράφει ο Αποδυτηριάκιας
Αλλοίμονο και να τα θεωρούμε όλα συμπτωματικά.
Κάτι έχει, κάτι κρύβει, κάτι στέλνει η λέξη και η έννοια “Ολυμπιακός”, που ιδρύθηκε σα σήμερα, 10 Μαρτίου, το 1925, με απόφαση συνέλευσης με τη συμμετοχή δύο σωματείων. Του Πειραϊκού Ποδοσφαιρικού Ομίλου και του Ομίλου Φιλάθλων Πειραιώς, που αυτοδιαλύθηκαν για να γεννηθεί ο “Ολυμπιακός”, όπως πρότεινε ο Νότης Καμπέρος και τελικά πέρασε του Μιχάλη Μανούσκου, “Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς”.
Κι έγινε θρύλος. Κι έμεινε θρύλος. Πρώτα η ομάδα κέρδισε ένα ξεχωριστό ενδιαφέρον επειδή έφθασαν να παίζουν στην επίθεση 5 αδέλφια! Δεν έχει ξαναγίνει αυτό με τους Ανδριανόπουλους. Ο Γιάννης, ο Ντίνος, ο Γιώργος, ο Βασίλης και μετά προστέθηκε ο πέμπτος, ο Λεωνίδας, ενώ για μικρό διάστημα αγωνίστηκε και έκτος Ανδριανόπουλος, ο Στέλιος.
Θυμίζω ότι ο Γιώργος Ανδριανόπουλος, ο αρχηγός της ομάδας, με το παρατσούκλι “Ποδάρας” λόγω Ολυμπιακού έγινε δήμαρχος Πειραιά και υπουργός. Μια προσωπικότητα ελάχιστη, σχεδόν ανύπαρκτη, αν ήθελες να τον συγκρίνεις με τον αντίστοιχο του Παναθηναϊκού, τον Απόστολο Νικολαϊδη.
Ο Ολυμπιακός, όμως, σε περίοδο που είχε διοίκηση της πλάκας, παρουσίασε την ομάδα που πραγματικά δικαιούται να αναγνωριστεί σα θρύλος. Παίκτες που τα έδιναν όλα για την τιμή της φανέλλας. Η καταγωγή της ηρωικής ομάδας, που έπαιρνε και έδινε δύναμη στον λαό, οφείλεται σ' εκείνους τους παικταράδες με τη ψυχή πρώτα του Θανάση Μπέμπη και από κοντά Μπάμπη Κοτρίδη, Θανάση Σούλη, Ηλία Ρωσίδη, Γιώργου Δαρίβα, Ηλία Υφαντή, Κώστα Πολυχρονίου, και βέβαια εκείνου του απίστευτου θηρίου, του Ανδρέα Μουράτη.
Ποδοσφαιριστές μαχητές. Μάτωναν τη φανέλλα με τον δαφνοστεφανωμένο έφηβο. Που κατέστη μεγάλο λαϊκό σύμβολο.
Ο Θρύλος είναι ζεϊμπέκικο, είναι τσατζήκι, χασίσι, είναι τσαμπουκάς, μαγκιά, γράφει σε θρυλικό σεντόνι ο apodytiriakias.gr
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "MAX"
Ολυμπιακός, ρε. Ο-λυ-μπι-α-κός. Το λες, το φωνάζεις και γεμίζει ο στόμας σου. Πώς θα το κάνουμε. Είναι και το όνομα. Δεν μπορείς να γίνεις ο θρύλος, αν δεν διαθέτεις όνομα, που ο άλλος το βάζει εύκολα στη γλώσσα και του χώνεται βαθειά στο μυαλό. Άλλο Ηρακλής, Παναθηναϊκός, Πανιώνιος, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, ΟΦΗ, Άρης, Παναιγιάλειος, Πανηλειακός, Απόλλων, Εθνικός, αυτοί δεν έχουν τον ηχητικό μαγνητισμό που κουβαλά η λέξη «Ολυμπιακός» και δεν εκπέμπουν την ίδια συναισθηματική φόρτιση που σε σκλαβώνει.
Δεν είναι τα περισσότερα πρωταθλήματα που έχει πάρει ο Ολυμπιακός. Είναι, επιμένω, και το όνομα. Άλλο να σε φωνάζουν από πιτσιρικά Αλέξανδρο κι άλλο Αλέκο. Έτσι είναι. Όταν μια ζωή ακούς να σε λένε Μήτσο κι όχι Δημήτριο, πολύ δύσκολα να γίνεις κάτι ξεχωριστό. Σου διαμορφώνει τη σχετική ψυχολογία, όχι το πώς σε βάπτισαν, αλλά το πώς σε αποκαλούν. Ως Μήτσο, ας πούμε, άντε το πολύ να σε γράψει στην Ιστορία κάποιος Λαζόπουλος που θα φτιάξει τους Δέκα Μικρούς –ποτέ Μεγάλους Μήτσους.
Έτσι είναι. Όταν σε λένε Σάκη, Μάκη, Βάκη, τι μπορείς να γίνεις; Κανένας υδραυλικός, ηλεκτρολόγος και ποτέ γλύπτης, δικηγόρος. Κι αν σε λένε Κούλη, Ρούλη, Νούλη, θα γίνεις κομμωτής, ταξιτζής ή, τηλεπαρουσιαστής στο Τηλετώρα και στο Τιβι Μάτζικ. Ο Ολυμπιακός τι είναι; Εδώ σε θέλω. Και Σάκης ο υδραυλικός είναι και Σταύρος ο ταπετσέρης είναι και Αχιλλέας ο αρχιτέκτων είναι και Σπυρίδων ο μητροπολίτης είναι και Διομήδης ο καθηγητής πανεπιστημίου και Ντάνυ ο χορευτής σε σκυλάδικο της εθνικής οδού.
Σου έχω ξαναμιλήσει για Ολυμπιακό; Ποτέ. Κοντά στα έξι χρόνια σού γράφω στο ΜΑΧ και ποτέ ο αποδυτηριάκιας δεν ασχολήθηκε με θέματα γηπεδικά, ποδοσφαιρικά, μπασκετικά. Αυτά είναι για κάθε μέρα στον «ΦΙΛΑΘΛΟΣ». Εδώ, στο περιοδικό, ο αποδυτηριάκιας τη βρίσκει μόνο στα εξωαθλητικά. Σήμερα, όμως, γίνεται η εξαίρεση. Διότι είπαμε. Θα μιλήσουμε για τον Ο-λυ-μπι-α-κό. Το θρύλο, ρε. Την αρρώστεια, τη σύφιλη. Το χειρότερο AIDS. Αυτό είναι ο Ολυμπιακός, που πάει ολοταχώς για τα δέκα. Φοβερό, ε; Έχει να πάρει εννέα χρόνια πρωτάθλημα και βουρ στον πατσά για τη δέκατη σερί αποτυχία.
Και προσοχή. Ο αποδυτηριάκιας δεν θα ακουμπήσει τον Ολυμπιακό, όπως κάνουν κάποιοι οι οποίοι δεν είναι αθλητικοί συντάκτες, αλλά έχουν φαγωθεί να τον κάνουν μόδα και τον εμπορεύονται βγάζοντας το δικό τους πόνο. Τι πράγματα είναι αυτά, ρε; Να μπλέκουν τα κλάμπιγκ και τα μόντελιγκ, όλα αυτά που τα λένε λάιφ-στάιλ, με το λαϊκισμό του Ολυμπιακού.
Σε παρακαλώ. Ολυμπιακός είναι ζεϊμπέκικο, είναι τσατζήκι, χασίσι, είναι τσαμπουκάς, μαγκιά, είναι θέατρο σκιών ο Καραγκιόζης, ασβεστωμένη αυλή, συνοικία το Όνειρο, όλα αυτά είναι και φτώχεια και καλή καρδιά. Αυτά συμβολίζει ο Ολυμπιακός κι όχι ντίσκο, μανεκέν, αρώματα, Μύκονο, Πλάκα, παραλία. Θάλασσα έχει ο Ολυμπιακός, αλλά όχι παραλία. Μιλάμε για λιμάνι, κύριος. Για Πασαλιμάνι και ιχθυόσκαλα, μέσα και η λαχαναγορά.
Μην τα μπερδεύουμε τα πράγματα. Κι είναι μαλακία να φέρνεις σε αντιπαράθεση τον Ολυμπιακό με τον Παναθηναϊκό, τον αιώνιο, λέει, αντίπαλο. Αυτό θα το κάνεις μόνο ποδοσφαιρικά. Εδώ, όμως, μιλάμε για τον Ολυμπιακό, δηλαδή για κάτι που δεν είναι μόνο ποδοσφαιρική ομάδα.
Για καθίστε καλά. Ο Ολυμπιακός διαφέρει απ’ όλες τις άλλες ελληνικές ποδοσφαιρικές ομάδες, οι οποίες μόνον ποδοσφαιρικές ομάδες είναι. Μέσα σ’ αυτές και ο Παναθηναϊκός. Πώς, λοιπόν, κύριοι μαλάκες, τα βλέπετε τα πράγματα τόσο απλά; Μαύρο-άσπρο δηλαδή, μέρα-νύχτα, χειμώνας-καλοκαίρι, ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός. Όχι, βέβαια. Δεν πάει έτσι. Και στο γράφει, και θα στο εξηγήσει , ο αποδυτηριάκιας, ο οποίος και Ολυμπιακός δεν είναι και δεν το παίζει γάβρος.
Έχουμε και λέμε, λοιπόν. Ο Ολυμπιακός ως ιδέα δεν εκφράζει τον σπόρτσμαν, τον θιασώτη της αθλητικής ιδέας, τον πλουτοκράτη, τον κατεστημένο, τον βολεμένο. Όχι βέβαια. Δεν λέμε τώρα τι είναι και τι δεν είναι ο Ολυμπιακός. Λέμε τι συμβολίζει. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο.
Λοιπόν. Όλοι αυτοί μπορεί να ενδιαφέρονται και να υποστηρίζουν τη δική τους ομάδα, αλλά δεν θα την αγαπάνε με το μοναδικό πάθος του οπαδού του Ολυμπιακού, ο οποίος δεν βάζει τίποτα άλλο πάνω από την τρέλλα του, τον Ολυμπιακό.
Αν πηγαίνει καλά ο Ολυμπιακός, τότε η ζωή του γάβρου είναι τρισευτυχισμένη, έστω κι αν οι δουλειές του δεν πάνε καλά κι έχει προβλήματα οικογενειακά, σεξουαλικά, αισθηματικά. Στα παπάρια του. Ο Ολυμπιακός τον ανεβάζει, τον φτιάχνει όσο κανένα άλλο αφροδισιακό. Τον εργάτη, τον υπάλληλο, τον μικροεπαγγελματία, τον λαχαναγορίτη.
Να, γιατί ο Ολυμπιακός, και ειδικά ο Ολυμπιακός, είναι κοινωνικό φαινόμενο. Διότι όλοι οι ολυμπιακοί, δηλαδή οι μισοί Έλληνες, δεν μπορούν να δουλέψουν ήρεμα, να παράξουν, όταν η ομάδα τους μένει στη δίαιτα από πρωτάθλημα. Εντάξει, θα στεναχωρηθεί και ο βάζελος και το χανούμι αν χάσουν πρωτάθλημα, αλλά δεν θα τα βάψουν μαύρα. Δεν θα τους εκτροχιάσει τη ζωή, αν μείνει χωρίς τίτλο ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ.
Έχει, λοιπόν, μια διαφορά κουλτούρας ο οπαδός του Ολυμπιακού.
Στο βάθος της ψυχής του, ο βάζελος γνωρίζει ότι ο Παναθηναϊκός ανήκει στον Βαρδινογιάννη. Για τον γάβρο δεν υπάρχει κανένας Κόκκαλης. Αυτός είναι ο πρόεδρος. Όπως ήταν ο Νταϊφάς, ο Κοσκωτάς. Ο Ολυμπιακός είναι για τον γάβρο ο Ολυμπιακός ΤΟΥ, ο οποίος Ολυμπιακός ΤΟΥ έχει σήμερα πρόεδρο τον Κόκκαλη.
Κι εδώ βρίσκεται το δράμα του γάβρου. Όχι διότι δεν μπορεί να υποκαταστήσει τον Ολυμπιακό ΤΟΥ. Δεν έχει τέτοιο πρόβλημα. Κατά βάθος όσο υποφέρει από τον Ολυμπιακό ΤΟΥ, τόσο περισσότερο του αρέσει, τόσο περισσότερο δένεται με τον Ολυμπιακό ΤΟΥ.
Η τραγωδία είναι ότι ο κόσμος του Ολυμπιακού είναι ο κύριος υπαίτιος, ο μόνος φταίχτης που η ομάδα δεν μπορεί να πάρει πρωτάθλημα. Διότι στον Ολυμπιακό δεν διοικεί η διοίκηση, δεν αποφασίζει ο πρόεδρος, αλλά όλα γίνονται κάτω από την πίεση του κόσμου. Κυριαρχεί η καύλα του κόσμου για πρωτάθλημα. Εδώ και τώρα.
Μα, βρε μαλάκες, το Εδώ και τώρα ισχύει μόνο στην πολιτική. Με το στόμα, με τα λόγια κάνεις αλλαγή, απαλλαγή, κάθαρση, εξυγίανση, σοσιαλισμό, κοινωνικό, μετασχηματισμό, ό,τι θέλεις κάνεις. Εδώ, όμως, μιλάμε για γήπεδο. Αν δεν παίξεις μπάλλα, δεν κερδίσεις τον αντίπαλο, αν δεν βάλεις περισσότερα γκολ, πιάνεις τα αρχίδια μου. Χάνεις το πρωτάθλημα.
Λοιπόν. Αυτό γίνεται κάθε χρόνο στον Ολυμπιακό. Κάθε χρόνο, εννέα ήδη, στο τέλος βρίσκεται να τον κρατά το χέρι. Γιατί; Δουλεύει το σύστημα άμπλα ούμπλα. Ξοδεύει τα περισσότερα λεφτά, παίρνει τους καλύτερους παίκτες, αλλά δεν πιάνει το σύστημα. Το σύστημα άμπλα ούμπλα.
Λοιπόν. Ένα μόνο σώζει τον Ολυμπιακό. Να προχωρήσει ο Κόκκαλης, χωρίς να ενδιαφερθεί να ικανοποιήσει τον όχλο του Ολυμπιακού, χωρίς να τους φουντώσει με όνειρα πάλι και ελπίδες, με Μπάγιεβτς προπονητή, με δις στην αγορά των μεταγραφών. Τα ‘χει φάει στη μάπα αυτά ο γάβρος. Άλλο αν δεν χορταίνει και θέλει να ζει με το παραμύθι, με το όνειρο της αγίας μέρας όπου οι βαζελίνες θα δουν την πλάτη του θρύλου.
Έτσι που λες. Για να μη ξαναπέσει πάλι στα αζήτητα ο Ολυμπιακός, παρ’ ό,τι θα αναδειχτεί κι αυτό το καλοκαίρι σε πρωταθλητή των μεταγραφών, τώρα ο Κόκκαλης πρέπει να την πάει αλλοιώς τη δουλειά.
«Δεν πάμε για πρωτάθλημα, κύριοι» ας τους πει ο Σωκράτης, όταν έρθει η ώρα της επίσημης ανακοίνωσης της πρόσληψης του Ντούσαν. «Ξεχάστε το πρωτάθλημα. Πάμε για το Πρωτάθλημα Ευρώπης. Αυτός είναι ο στόχος μας, θα στήσουμε τις μηχανές για να φτιάξουμε την ομάδα του μέλλοντος η οποία θα είναι άξια για πρωταθλήτρια Ευρώπης».
Πηγή: sportdog.gr
Κάτι έχει, κάτι κρύβει, κάτι στέλνει η λέξη και η έννοια “Ολυμπιακός”, που ιδρύθηκε σα σήμερα, 10 Μαρτίου, το 1925, με απόφαση συνέλευσης με τη συμμετοχή δύο σωματείων. Του Πειραϊκού Ποδοσφαιρικού Ομίλου και του Ομίλου Φιλάθλων Πειραιώς, που αυτοδιαλύθηκαν για να γεννηθεί ο “Ολυμπιακός”, όπως πρότεινε ο Νότης Καμπέρος και τελικά πέρασε του Μιχάλη Μανούσκου, “Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς”.
Κι έγινε θρύλος. Κι έμεινε θρύλος. Πρώτα η ομάδα κέρδισε ένα ξεχωριστό ενδιαφέρον επειδή έφθασαν να παίζουν στην επίθεση 5 αδέλφια! Δεν έχει ξαναγίνει αυτό με τους Ανδριανόπουλους. Ο Γιάννης, ο Ντίνος, ο Γιώργος, ο Βασίλης και μετά προστέθηκε ο πέμπτος, ο Λεωνίδας, ενώ για μικρό διάστημα αγωνίστηκε και έκτος Ανδριανόπουλος, ο Στέλιος.
Θυμίζω ότι ο Γιώργος Ανδριανόπουλος, ο αρχηγός της ομάδας, με το παρατσούκλι “Ποδάρας” λόγω Ολυμπιακού έγινε δήμαρχος Πειραιά και υπουργός. Μια προσωπικότητα ελάχιστη, σχεδόν ανύπαρκτη, αν ήθελες να τον συγκρίνεις με τον αντίστοιχο του Παναθηναϊκού, τον Απόστολο Νικολαϊδη.
Ο Ολυμπιακός, όμως, σε περίοδο που είχε διοίκηση της πλάκας, παρουσίασε την ομάδα που πραγματικά δικαιούται να αναγνωριστεί σα θρύλος. Παίκτες που τα έδιναν όλα για την τιμή της φανέλλας. Η καταγωγή της ηρωικής ομάδας, που έπαιρνε και έδινε δύναμη στον λαό, οφείλεται σ' εκείνους τους παικταράδες με τη ψυχή πρώτα του Θανάση Μπέμπη και από κοντά Μπάμπη Κοτρίδη, Θανάση Σούλη, Ηλία Ρωσίδη, Γιώργου Δαρίβα, Ηλία Υφαντή, Κώστα Πολυχρονίου, και βέβαια εκείνου του απίστευτου θηρίου, του Ανδρέα Μουράτη.
Ποδοσφαιριστές μαχητές. Μάτωναν τη φανέλλα με τον δαφνοστεφανωμένο έφηβο. Που κατέστη μεγάλο λαϊκό σύμβολο.
Ο Θρύλος είναι ζεϊμπέκικο, είναι τσατζήκι, χασίσι, είναι τσαμπουκάς, μαγκιά, γράφει σε θρυλικό σεντόνι ο apodytiriakias.gr
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "MAX"
Ολυμπιακός, ρε. Ο-λυ-μπι-α-κός. Το λες, το φωνάζεις και γεμίζει ο στόμας σου. Πώς θα το κάνουμε. Είναι και το όνομα. Δεν μπορείς να γίνεις ο θρύλος, αν δεν διαθέτεις όνομα, που ο άλλος το βάζει εύκολα στη γλώσσα και του χώνεται βαθειά στο μυαλό. Άλλο Ηρακλής, Παναθηναϊκός, Πανιώνιος, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, ΟΦΗ, Άρης, Παναιγιάλειος, Πανηλειακός, Απόλλων, Εθνικός, αυτοί δεν έχουν τον ηχητικό μαγνητισμό που κουβαλά η λέξη «Ολυμπιακός» και δεν εκπέμπουν την ίδια συναισθηματική φόρτιση που σε σκλαβώνει.
Δεν είναι τα περισσότερα πρωταθλήματα που έχει πάρει ο Ολυμπιακός. Είναι, επιμένω, και το όνομα. Άλλο να σε φωνάζουν από πιτσιρικά Αλέξανδρο κι άλλο Αλέκο. Έτσι είναι. Όταν μια ζωή ακούς να σε λένε Μήτσο κι όχι Δημήτριο, πολύ δύσκολα να γίνεις κάτι ξεχωριστό. Σου διαμορφώνει τη σχετική ψυχολογία, όχι το πώς σε βάπτισαν, αλλά το πώς σε αποκαλούν. Ως Μήτσο, ας πούμε, άντε το πολύ να σε γράψει στην Ιστορία κάποιος Λαζόπουλος που θα φτιάξει τους Δέκα Μικρούς –ποτέ Μεγάλους Μήτσους.
Έτσι είναι. Όταν σε λένε Σάκη, Μάκη, Βάκη, τι μπορείς να γίνεις; Κανένας υδραυλικός, ηλεκτρολόγος και ποτέ γλύπτης, δικηγόρος. Κι αν σε λένε Κούλη, Ρούλη, Νούλη, θα γίνεις κομμωτής, ταξιτζής ή, τηλεπαρουσιαστής στο Τηλετώρα και στο Τιβι Μάτζικ. Ο Ολυμπιακός τι είναι; Εδώ σε θέλω. Και Σάκης ο υδραυλικός είναι και Σταύρος ο ταπετσέρης είναι και Αχιλλέας ο αρχιτέκτων είναι και Σπυρίδων ο μητροπολίτης είναι και Διομήδης ο καθηγητής πανεπιστημίου και Ντάνυ ο χορευτής σε σκυλάδικο της εθνικής οδού.
Σου έχω ξαναμιλήσει για Ολυμπιακό; Ποτέ. Κοντά στα έξι χρόνια σού γράφω στο ΜΑΧ και ποτέ ο αποδυτηριάκιας δεν ασχολήθηκε με θέματα γηπεδικά, ποδοσφαιρικά, μπασκετικά. Αυτά είναι για κάθε μέρα στον «ΦΙΛΑΘΛΟΣ». Εδώ, στο περιοδικό, ο αποδυτηριάκιας τη βρίσκει μόνο στα εξωαθλητικά. Σήμερα, όμως, γίνεται η εξαίρεση. Διότι είπαμε. Θα μιλήσουμε για τον Ο-λυ-μπι-α-κό. Το θρύλο, ρε. Την αρρώστεια, τη σύφιλη. Το χειρότερο AIDS. Αυτό είναι ο Ολυμπιακός, που πάει ολοταχώς για τα δέκα. Φοβερό, ε; Έχει να πάρει εννέα χρόνια πρωτάθλημα και βουρ στον πατσά για τη δέκατη σερί αποτυχία.
Και προσοχή. Ο αποδυτηριάκιας δεν θα ακουμπήσει τον Ολυμπιακό, όπως κάνουν κάποιοι οι οποίοι δεν είναι αθλητικοί συντάκτες, αλλά έχουν φαγωθεί να τον κάνουν μόδα και τον εμπορεύονται βγάζοντας το δικό τους πόνο. Τι πράγματα είναι αυτά, ρε; Να μπλέκουν τα κλάμπιγκ και τα μόντελιγκ, όλα αυτά που τα λένε λάιφ-στάιλ, με το λαϊκισμό του Ολυμπιακού.
Σε παρακαλώ. Ολυμπιακός είναι ζεϊμπέκικο, είναι τσατζήκι, χασίσι, είναι τσαμπουκάς, μαγκιά, είναι θέατρο σκιών ο Καραγκιόζης, ασβεστωμένη αυλή, συνοικία το Όνειρο, όλα αυτά είναι και φτώχεια και καλή καρδιά. Αυτά συμβολίζει ο Ολυμπιακός κι όχι ντίσκο, μανεκέν, αρώματα, Μύκονο, Πλάκα, παραλία. Θάλασσα έχει ο Ολυμπιακός, αλλά όχι παραλία. Μιλάμε για λιμάνι, κύριος. Για Πασαλιμάνι και ιχθυόσκαλα, μέσα και η λαχαναγορά.
Μην τα μπερδεύουμε τα πράγματα. Κι είναι μαλακία να φέρνεις σε αντιπαράθεση τον Ολυμπιακό με τον Παναθηναϊκό, τον αιώνιο, λέει, αντίπαλο. Αυτό θα το κάνεις μόνο ποδοσφαιρικά. Εδώ, όμως, μιλάμε για τον Ολυμπιακό, δηλαδή για κάτι που δεν είναι μόνο ποδοσφαιρική ομάδα.
Για καθίστε καλά. Ο Ολυμπιακός διαφέρει απ’ όλες τις άλλες ελληνικές ποδοσφαιρικές ομάδες, οι οποίες μόνον ποδοσφαιρικές ομάδες είναι. Μέσα σ’ αυτές και ο Παναθηναϊκός. Πώς, λοιπόν, κύριοι μαλάκες, τα βλέπετε τα πράγματα τόσο απλά; Μαύρο-άσπρο δηλαδή, μέρα-νύχτα, χειμώνας-καλοκαίρι, ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός. Όχι, βέβαια. Δεν πάει έτσι. Και στο γράφει, και θα στο εξηγήσει , ο αποδυτηριάκιας, ο οποίος και Ολυμπιακός δεν είναι και δεν το παίζει γάβρος.
Έχουμε και λέμε, λοιπόν. Ο Ολυμπιακός ως ιδέα δεν εκφράζει τον σπόρτσμαν, τον θιασώτη της αθλητικής ιδέας, τον πλουτοκράτη, τον κατεστημένο, τον βολεμένο. Όχι βέβαια. Δεν λέμε τώρα τι είναι και τι δεν είναι ο Ολυμπιακός. Λέμε τι συμβολίζει. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο.
Λοιπόν. Όλοι αυτοί μπορεί να ενδιαφέρονται και να υποστηρίζουν τη δική τους ομάδα, αλλά δεν θα την αγαπάνε με το μοναδικό πάθος του οπαδού του Ολυμπιακού, ο οποίος δεν βάζει τίποτα άλλο πάνω από την τρέλλα του, τον Ολυμπιακό.
Αν πηγαίνει καλά ο Ολυμπιακός, τότε η ζωή του γάβρου είναι τρισευτυχισμένη, έστω κι αν οι δουλειές του δεν πάνε καλά κι έχει προβλήματα οικογενειακά, σεξουαλικά, αισθηματικά. Στα παπάρια του. Ο Ολυμπιακός τον ανεβάζει, τον φτιάχνει όσο κανένα άλλο αφροδισιακό. Τον εργάτη, τον υπάλληλο, τον μικροεπαγγελματία, τον λαχαναγορίτη.
Να, γιατί ο Ολυμπιακός, και ειδικά ο Ολυμπιακός, είναι κοινωνικό φαινόμενο. Διότι όλοι οι ολυμπιακοί, δηλαδή οι μισοί Έλληνες, δεν μπορούν να δουλέψουν ήρεμα, να παράξουν, όταν η ομάδα τους μένει στη δίαιτα από πρωτάθλημα. Εντάξει, θα στεναχωρηθεί και ο βάζελος και το χανούμι αν χάσουν πρωτάθλημα, αλλά δεν θα τα βάψουν μαύρα. Δεν θα τους εκτροχιάσει τη ζωή, αν μείνει χωρίς τίτλο ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ.
Έχει, λοιπόν, μια διαφορά κουλτούρας ο οπαδός του Ολυμπιακού.
Στο βάθος της ψυχής του, ο βάζελος γνωρίζει ότι ο Παναθηναϊκός ανήκει στον Βαρδινογιάννη. Για τον γάβρο δεν υπάρχει κανένας Κόκκαλης. Αυτός είναι ο πρόεδρος. Όπως ήταν ο Νταϊφάς, ο Κοσκωτάς. Ο Ολυμπιακός είναι για τον γάβρο ο Ολυμπιακός ΤΟΥ, ο οποίος Ολυμπιακός ΤΟΥ έχει σήμερα πρόεδρο τον Κόκκαλη.
Κι εδώ βρίσκεται το δράμα του γάβρου. Όχι διότι δεν μπορεί να υποκαταστήσει τον Ολυμπιακό ΤΟΥ. Δεν έχει τέτοιο πρόβλημα. Κατά βάθος όσο υποφέρει από τον Ολυμπιακό ΤΟΥ, τόσο περισσότερο του αρέσει, τόσο περισσότερο δένεται με τον Ολυμπιακό ΤΟΥ.
Η τραγωδία είναι ότι ο κόσμος του Ολυμπιακού είναι ο κύριος υπαίτιος, ο μόνος φταίχτης που η ομάδα δεν μπορεί να πάρει πρωτάθλημα. Διότι στον Ολυμπιακό δεν διοικεί η διοίκηση, δεν αποφασίζει ο πρόεδρος, αλλά όλα γίνονται κάτω από την πίεση του κόσμου. Κυριαρχεί η καύλα του κόσμου για πρωτάθλημα. Εδώ και τώρα.
Μα, βρε μαλάκες, το Εδώ και τώρα ισχύει μόνο στην πολιτική. Με το στόμα, με τα λόγια κάνεις αλλαγή, απαλλαγή, κάθαρση, εξυγίανση, σοσιαλισμό, κοινωνικό, μετασχηματισμό, ό,τι θέλεις κάνεις. Εδώ, όμως, μιλάμε για γήπεδο. Αν δεν παίξεις μπάλλα, δεν κερδίσεις τον αντίπαλο, αν δεν βάλεις περισσότερα γκολ, πιάνεις τα αρχίδια μου. Χάνεις το πρωτάθλημα.
Λοιπόν. Αυτό γίνεται κάθε χρόνο στον Ολυμπιακό. Κάθε χρόνο, εννέα ήδη, στο τέλος βρίσκεται να τον κρατά το χέρι. Γιατί; Δουλεύει το σύστημα άμπλα ούμπλα. Ξοδεύει τα περισσότερα λεφτά, παίρνει τους καλύτερους παίκτες, αλλά δεν πιάνει το σύστημα. Το σύστημα άμπλα ούμπλα.
Λοιπόν. Ένα μόνο σώζει τον Ολυμπιακό. Να προχωρήσει ο Κόκκαλης, χωρίς να ενδιαφερθεί να ικανοποιήσει τον όχλο του Ολυμπιακού, χωρίς να τους φουντώσει με όνειρα πάλι και ελπίδες, με Μπάγιεβτς προπονητή, με δις στην αγορά των μεταγραφών. Τα ‘χει φάει στη μάπα αυτά ο γάβρος. Άλλο αν δεν χορταίνει και θέλει να ζει με το παραμύθι, με το όνειρο της αγίας μέρας όπου οι βαζελίνες θα δουν την πλάτη του θρύλου.
Έτσι που λες. Για να μη ξαναπέσει πάλι στα αζήτητα ο Ολυμπιακός, παρ’ ό,τι θα αναδειχτεί κι αυτό το καλοκαίρι σε πρωταθλητή των μεταγραφών, τώρα ο Κόκκαλης πρέπει να την πάει αλλοιώς τη δουλειά.
«Δεν πάμε για πρωτάθλημα, κύριοι» ας τους πει ο Σωκράτης, όταν έρθει η ώρα της επίσημης ανακοίνωσης της πρόσληψης του Ντούσαν. «Ξεχάστε το πρωτάθλημα. Πάμε για το Πρωτάθλημα Ευρώπης. Αυτός είναι ο στόχος μας, θα στήσουμε τις μηχανές για να φτιάξουμε την ομάδα του μέλλοντος η οποία θα είναι άξια για πρωταθλήτρια Ευρώπης».
Πηγή: sportdog.gr
Τόσο δύσκολο ήταν, Στέφενς;
«Ντου από Παντού» για τον ΠΑΟΚ του Στέφενς και τον ΠΑΟΚ του ΓΧ που μέσα
σε λίγες μέρες έκανε το απλό κι αυτονόητο και νίκησε τον Ολυμπιακό.
Τι φώναζε όλος ο κόσμος τόσο καιρό; Να βάζει ο Στέφενς τους παίκτες στη θέση τους. Το πιο απλό, δηλαδή. Το πιο λογικό που κάνει ο κάθε προπονητής στον κόσμο.
Δεν βγήκανε
Ο Ολλανδός, όμως, είχε τις εμπνεύσεις του. Κάποιες πιάνανε, όπως με τον Κίτσιου αρχικά ή με τον Τζαβέλλα πιο μετά. Ναι, αλλά οι περισσότερες δεν βγήκανε. Κι έτσι ο ΠΑΟΚ σε πολλά ματς δεν είχε εικόνα συνόλου. Ο Στέφενς, όμως, επέμενε. Συνέχεια πειράματα.
Χαμός στο ίσιωμα
Ακραίοι μπακ παίζανε σαν στόπερ. Χαφ σαν αμυντικοί. Ανασταλτικοί σαν δημιουργικοί. Σέντερ φορ σαν εξτρέμ. Χαμός στο ίσιωμα.
Στην θέση τους άπαντες
Κι έρχεται χθες ο ΓΧ και κάνει το εύκολο και το λογικό, όπως είπαμε. Σκόνδρας; Δεξί μπακ. Στην θέση του. Το καλύτερό του παιχνίδι στον ΠΑΟΚ έκανε.
Τζαβέλλας; Αριστερά. Μια χαρά ήταν. Μέχρι και γκολ έβαλε.
Στα στόπερ; «Κανονικοί» κεντρικοί αμυντικοί. Βίτορ και Ινσαουράλδε.
Το ίδιο και στα χαφ. Οι ανασταλτικοί σαν τον Κάτσε μαρκάρανε, οι πιο δημιουργικοί σαν το Νάτχο φτιάχνανε παιχνίδι. Και μπροστά ο Κλάους σέντερ φορ και στα άκρα Λούκας, Σαλπιγγίδης.
Με αρχή και τέλος
Ακόμα κι όταν γίνανε αλλαγές, πάλι δεν μπερδεύτηκαν οι θέσεις. Κι έτσι η ομάδα είχε μια αρχή κι ένα τέλος.
Η προσέγγιση
Ο ΠΑΟΚ, λοιπόν, κέρδισε τον πρωταθλητή Ελλάδας κι έκανε ένα από τα πιο μεστά φετινά του παιχνίδια. Κι εντάξει το πάθος λόγω ντέρμπι. Λέτε, όμως, να μην έπαιξε ρόλο και η σωστή προσέγγιση που είχε ο Γεωργιάδης; Φανταστείτε να κατέβαζε κι αυτός τον έναν παίκτη εδώ και τον άλλον εκεί, τι θα γινόταν.
Το κουραστικό
Κάποια στιγμή, δηλαδή, έπρεπε να μπει κι ένα τέλος σ’ όλο αυτό το κουραστικό πράγμα που γινόταν με τους ατέλειωτους πειραματισμούς. Και ο ΠΑΟΚ πράγματι αμέσως είδε την εικόνα του να βελτιώνεται.
Πηγή: sportdog.gr
Τι φώναζε όλος ο κόσμος τόσο καιρό; Να βάζει ο Στέφενς τους παίκτες στη θέση τους. Το πιο απλό, δηλαδή. Το πιο λογικό που κάνει ο κάθε προπονητής στον κόσμο.
Δεν βγήκανε
Ο Ολλανδός, όμως, είχε τις εμπνεύσεις του. Κάποιες πιάνανε, όπως με τον Κίτσιου αρχικά ή με τον Τζαβέλλα πιο μετά. Ναι, αλλά οι περισσότερες δεν βγήκανε. Κι έτσι ο ΠΑΟΚ σε πολλά ματς δεν είχε εικόνα συνόλου. Ο Στέφενς, όμως, επέμενε. Συνέχεια πειράματα.
Χαμός στο ίσιωμα
Ακραίοι μπακ παίζανε σαν στόπερ. Χαφ σαν αμυντικοί. Ανασταλτικοί σαν δημιουργικοί. Σέντερ φορ σαν εξτρέμ. Χαμός στο ίσιωμα.
Στην θέση τους άπαντες
Κι έρχεται χθες ο ΓΧ και κάνει το εύκολο και το λογικό, όπως είπαμε. Σκόνδρας; Δεξί μπακ. Στην θέση του. Το καλύτερό του παιχνίδι στον ΠΑΟΚ έκανε.
Τζαβέλλας; Αριστερά. Μια χαρά ήταν. Μέχρι και γκολ έβαλε.
Στα στόπερ; «Κανονικοί» κεντρικοί αμυντικοί. Βίτορ και Ινσαουράλδε.
Το ίδιο και στα χαφ. Οι ανασταλτικοί σαν τον Κάτσε μαρκάρανε, οι πιο δημιουργικοί σαν το Νάτχο φτιάχνανε παιχνίδι. Και μπροστά ο Κλάους σέντερ φορ και στα άκρα Λούκας, Σαλπιγγίδης.
Με αρχή και τέλος
Ακόμα κι όταν γίνανε αλλαγές, πάλι δεν μπερδεύτηκαν οι θέσεις. Κι έτσι η ομάδα είχε μια αρχή κι ένα τέλος.
Η προσέγγιση
Ο ΠΑΟΚ, λοιπόν, κέρδισε τον πρωταθλητή Ελλάδας κι έκανε ένα από τα πιο μεστά φετινά του παιχνίδια. Κι εντάξει το πάθος λόγω ντέρμπι. Λέτε, όμως, να μην έπαιξε ρόλο και η σωστή προσέγγιση που είχε ο Γεωργιάδης; Φανταστείτε να κατέβαζε κι αυτός τον έναν παίκτη εδώ και τον άλλον εκεί, τι θα γινόταν.
Το κουραστικό
Κάποια στιγμή, δηλαδή, έπρεπε να μπει κι ένα τέλος σ’ όλο αυτό το κουραστικό πράγμα που γινόταν με τους ατέλειωτους πειραματισμούς. Και ο ΠΑΟΚ πράγματι αμέσως είδε την εικόνα του να βελτιώνεται.
Πηγή: sportdog.gr
Όγιος: «Eυχαριστώ τον κόσμο και τους παίκτες»
Μετά τη νίκη του Ηρακλή επί του Απόλλωνα (2-0), ο Γκιγιέρμο Όγιος ευχαρίστησε όλους τους παίκτες και το προσωπικό της ομάδας.
Αναλυτικά οι δηλώσεις του:
«Μία πάρα πολύ σημαντική νίκη σε ένα ντέρμπι της πόλης όπου οι ομάδες παρουσιάζονται πάντα διαφορετικά. Συγχαίρω όλους τους παίκτες και το προσωπικό. Όλο το ρόστερ και όσους είναι γύρω από τα παιδιά και βοηθάνε όχι τόσο για το σημερινό αποτέλεσμα για την δουλειά και την θέληση που δείχνουν κάθε μέρα. Τη νίκη την αφιερώνουμε στο νεογέννητο κοριτσάκι του Σαββίδη και στέλνουμε τις ευχές μας. Ένα παιχνίδι που μου άρεσε σε όλη την διάρκεια του.
Επειδή η δική μου ομάδα δεν ήταν απελπισμένη σε κανένα σημείο. Είχαμε να αντιμετωπίσουμε έναν πολύ καλό αντίπαλο που ξέραμε ότι θα παίξει με αντεπιθέσεις. Εμείς έπρεπε να κοιτάξουμε να μην μας δημιουργήσουν προβλήματα στην άμυνα. Θεωρώ λοιπόν ότι η ομάδα μου προσπάθησε να κάνει σωστά τα πράγματα. Αλλά αυτό που ζήτησα από την αρχή ήταν η υπομονή. Ξέρω ότι ο κόσμος θέλει να ξεκινάει ο Ηρακλή με 1-0 αλλά τα παιχνίδια που έχουμε μπροστά μας είναι δύσκολα. Πολύ περισσότερο όταν ο αντίπαλος κλείνεται πίσω.
Στο δεύτερο ημίχρονο μπήκαμε δυνατά και εκεί κάναμε την διαφορά. Βάλαμε το γκολ και κερδίσαμε παραπάνω ηρεμία. Όπως και ο κόσμος γιατί ο ποδοσφαιριστής ακούει το πλήθος και πολλές φορές γίνεται ποιο δύσκολο όταν σε πιέζει και η κερκίδα. Προσπαθούμε να δώσουμε ένα συγκεκριμένο στυλ στην ομάδα μας ώστε να έχουμε την κατοχή. Για εμάς είναι προτεραιότητα να παίζουμε ποδόσφαιρο. Σήμερα το κάναμε γιατί βοήθησε και ο αντίπαλος όπως και η καλή κατάσταση του γηπέδου.
Για την αλλαγή της εικόνας του Ηρακλή στο δεύτερο ημίχρονο:
«Δεν τους είπα κάτι. Ήταν η ευλογία του Θεού».
Αν συμφωνεί ότι ο Ηρακλής παίζει το καλύτερο ποδόσφαιρο:
«Αυτή την στιγμή έχουμε 45 βαθμούς. Οι περισσότεροι ήρθαν προσπαθώντας να παίξουμε ποδόσφαιρο. Και πολλές φορές με μεγάλους αντίπαλους που έρχονται επίσης για να νικήσουν. Αν παίζαμε μόνοι μας σίγουρα θα ήταν ποιο εύκολα. Είναι μία δύσκολη κατηγορία που θέλει δουλειά και έχει πολλές μονομαχίες. Δεν είναι τόσο εύκολο να παίξεις ποδόσφαιρο. Υπάρχουν ομάδες που παίζουν σωστά και σε δυσκολεύουν να βρει χώρους γιατί και αυτοί δουλεύουν με ένα συγκεκριμένο στόχο».
Για τα πλέι –οφ:
«Τα πράγματα είναι ακόμα ρευστά. Δεν πρέπει να βιαζόμαστε γιατί θα ήταν ένα μεγάλο λάθος. Κοιτάμε το κάθε παιχνίδι ξεχωριστά. Με το που κατέβω στα αποδυτήρια θα αρχίσουμε να εξετάζουμε το επόμενο ματς».
Για την αποθέωση που γνώρισε από τον κόσμο:
«Είμαι ευγνώμων. Ο δρόμος του προπονητή είναι πάντα μοναχικός. Μένουμε μόνοι μας στην ήττα στην ισοπαλία και πολλές φορές και στην νίκη. Το επάγγελμα μας είναι αρκετά σκληρό. Υποφέρουμε πάρα πολύ όσον αφορά την καρδιά μας. Αλλά αυτός είναι ο τρόπος ζωής που αγαπάμε και γι αυτό είμαστε δοτικοί. Ευχαριστώ και τον κόσμο και τους παίκτες γιατί αλλιώς δεν θα είχαμε καταφέρει τίποτα».
Για τις πολλές κάρτες των ποδοσφαιριστών:
«Είναι ένα πρόβλημα που θα προσπαθήσουμε να διορθώσουμε. Σε όλα τα ματς τους χρειάζομαι όλους. Είναι σκληρά και δυνατά παιχνίδια».
Για τις απουσίες του Ηρακλή όσον αφορά τον Τάϊ και τον Ζάχορα:
«Από την πρώτη μέρα που ήρθα το πρώτο πράγμα που θέλαμε να κάνουμε είναι να δουλεύουμε με όλα τα παιδιά. Να κατανοήσουν όλοι την τακτική μας. Τι κάνουμε όταν έχουμε την μπάλα τι κάνουμε όταν την χάνουμε. Γιατί όλοι θα παίξουν. Υπάρχουν τιμωρίες, τραυματισμοί οπότε αν ασχοληθείς μόνος με την βασική εντεκάδα θα χάσεις πολλούς βαθμούς. Οι 11 που ξεκινάνε ένα παιχνίδι δεν είναι και οι 11 που θα το τελειώσουν».
Αναλυτικά οι δηλώσεις του:
«Μία πάρα πολύ σημαντική νίκη σε ένα ντέρμπι της πόλης όπου οι ομάδες παρουσιάζονται πάντα διαφορετικά. Συγχαίρω όλους τους παίκτες και το προσωπικό. Όλο το ρόστερ και όσους είναι γύρω από τα παιδιά και βοηθάνε όχι τόσο για το σημερινό αποτέλεσμα για την δουλειά και την θέληση που δείχνουν κάθε μέρα. Τη νίκη την αφιερώνουμε στο νεογέννητο κοριτσάκι του Σαββίδη και στέλνουμε τις ευχές μας. Ένα παιχνίδι που μου άρεσε σε όλη την διάρκεια του.
Επειδή η δική μου ομάδα δεν ήταν απελπισμένη σε κανένα σημείο. Είχαμε να αντιμετωπίσουμε έναν πολύ καλό αντίπαλο που ξέραμε ότι θα παίξει με αντεπιθέσεις. Εμείς έπρεπε να κοιτάξουμε να μην μας δημιουργήσουν προβλήματα στην άμυνα. Θεωρώ λοιπόν ότι η ομάδα μου προσπάθησε να κάνει σωστά τα πράγματα. Αλλά αυτό που ζήτησα από την αρχή ήταν η υπομονή. Ξέρω ότι ο κόσμος θέλει να ξεκινάει ο Ηρακλή με 1-0 αλλά τα παιχνίδια που έχουμε μπροστά μας είναι δύσκολα. Πολύ περισσότερο όταν ο αντίπαλος κλείνεται πίσω.
Στο δεύτερο ημίχρονο μπήκαμε δυνατά και εκεί κάναμε την διαφορά. Βάλαμε το γκολ και κερδίσαμε παραπάνω ηρεμία. Όπως και ο κόσμος γιατί ο ποδοσφαιριστής ακούει το πλήθος και πολλές φορές γίνεται ποιο δύσκολο όταν σε πιέζει και η κερκίδα. Προσπαθούμε να δώσουμε ένα συγκεκριμένο στυλ στην ομάδα μας ώστε να έχουμε την κατοχή. Για εμάς είναι προτεραιότητα να παίζουμε ποδόσφαιρο. Σήμερα το κάναμε γιατί βοήθησε και ο αντίπαλος όπως και η καλή κατάσταση του γηπέδου.
Για την αλλαγή της εικόνας του Ηρακλή στο δεύτερο ημίχρονο:
«Δεν τους είπα κάτι. Ήταν η ευλογία του Θεού».
Αν συμφωνεί ότι ο Ηρακλής παίζει το καλύτερο ποδόσφαιρο:
«Αυτή την στιγμή έχουμε 45 βαθμούς. Οι περισσότεροι ήρθαν προσπαθώντας να παίξουμε ποδόσφαιρο. Και πολλές φορές με μεγάλους αντίπαλους που έρχονται επίσης για να νικήσουν. Αν παίζαμε μόνοι μας σίγουρα θα ήταν ποιο εύκολα. Είναι μία δύσκολη κατηγορία που θέλει δουλειά και έχει πολλές μονομαχίες. Δεν είναι τόσο εύκολο να παίξεις ποδόσφαιρο. Υπάρχουν ομάδες που παίζουν σωστά και σε δυσκολεύουν να βρει χώρους γιατί και αυτοί δουλεύουν με ένα συγκεκριμένο στόχο».
Για τα πλέι –οφ:
«Τα πράγματα είναι ακόμα ρευστά. Δεν πρέπει να βιαζόμαστε γιατί θα ήταν ένα μεγάλο λάθος. Κοιτάμε το κάθε παιχνίδι ξεχωριστά. Με το που κατέβω στα αποδυτήρια θα αρχίσουμε να εξετάζουμε το επόμενο ματς».
Για την αποθέωση που γνώρισε από τον κόσμο:
«Είμαι ευγνώμων. Ο δρόμος του προπονητή είναι πάντα μοναχικός. Μένουμε μόνοι μας στην ήττα στην ισοπαλία και πολλές φορές και στην νίκη. Το επάγγελμα μας είναι αρκετά σκληρό. Υποφέρουμε πάρα πολύ όσον αφορά την καρδιά μας. Αλλά αυτός είναι ο τρόπος ζωής που αγαπάμε και γι αυτό είμαστε δοτικοί. Ευχαριστώ και τον κόσμο και τους παίκτες γιατί αλλιώς δεν θα είχαμε καταφέρει τίποτα».
Για τις πολλές κάρτες των ποδοσφαιριστών:
«Είναι ένα πρόβλημα που θα προσπαθήσουμε να διορθώσουμε. Σε όλα τα ματς τους χρειάζομαι όλους. Είναι σκληρά και δυνατά παιχνίδια».
Για τις απουσίες του Ηρακλή όσον αφορά τον Τάϊ και τον Ζάχορα:
«Από την πρώτη μέρα που ήρθα το πρώτο πράγμα που θέλαμε να κάνουμε είναι να δουλεύουμε με όλα τα παιδιά. Να κατανοήσουν όλοι την τακτική μας. Τι κάνουμε όταν έχουμε την μπάλα τι κάνουμε όταν την χάνουμε. Γιατί όλοι θα παίξουν. Υπάρχουν τιμωρίες, τραυματισμοί οπότε αν ασχοληθείς μόνος με την βασική εντεκάδα θα χάσεις πολλούς βαθμούς. Οι 11 που ξεκινάνε ένα παιχνίδι δεν είναι και οι 11 που θα το τελειώσουν».
Aλεξίου: «Να ανεβάσουμε τον πήχη για τη νέα σεζόν»
Ικανοποιημένος από την εμφάνιση των παικτών του στο πρώτο ημίχρονο αλλά
όχι και στην επανάληψη, εμφανίστηκε ο προπονητής του Απόλλωνα Αλέξης
Αλεξίου.
Aναλυτικά τα όσα είπε:
«Ήμασταν αρκετά ανταγωνιστικοί. Στο πρώτο ημίχρονο είχαμε μία μεγάλη ευκαιρία για να προηγηθούμε και ο Ηρακλής δεν μπήκε στην περιοχή μας. Στο δεύτερο δέκα λεπτά μας πίεσε αρκετά ο Ηρακλής και δεν μπορέσαμε να αντιδράσουμε σωστά. Έπρεπε να αντιδράσουμε πιο σωστά. Λίγο χαθήκαμε. Κάναμε κάποιες αλλαγές και ισορροπήσαμε. Ρισκάραμε δεχθήκαμε και δεύτερο γκολ με αποτέλεσμα να χάσουμε το παιχνίδι. Συγχαρητήρια στον Ηρακλή και τον κύριο Όγιος και τους εύχομαι καλή επιτυχία. Ο Ηρακλής είναι μεγάλο σωματείο με μεγάλη ιστορία και εύχομαι οι άνθρωποι του να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους».
«Πρέπει να κοιτάξουμε ο Απόλλων να χτίσει μια νέα ομάδα για τη νέα σεζόν. Κυνηγάμε εννιά βαθμούς πρέπει να ανεβάσουμε κι άλλο τον πήχη».
Aναλυτικά τα όσα είπε:
«Ήμασταν αρκετά ανταγωνιστικοί. Στο πρώτο ημίχρονο είχαμε μία μεγάλη ευκαιρία για να προηγηθούμε και ο Ηρακλής δεν μπήκε στην περιοχή μας. Στο δεύτερο δέκα λεπτά μας πίεσε αρκετά ο Ηρακλής και δεν μπορέσαμε να αντιδράσουμε σωστά. Έπρεπε να αντιδράσουμε πιο σωστά. Λίγο χαθήκαμε. Κάναμε κάποιες αλλαγές και ισορροπήσαμε. Ρισκάραμε δεχθήκαμε και δεύτερο γκολ με αποτέλεσμα να χάσουμε το παιχνίδι. Συγχαρητήρια στον Ηρακλή και τον κύριο Όγιος και τους εύχομαι καλή επιτυχία. Ο Ηρακλής είναι μεγάλο σωματείο με μεγάλη ιστορία και εύχομαι οι άνθρωποι του να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους».
«Πρέπει να κοιτάξουμε ο Απόλλων να χτίσει μια νέα ομάδα για τη νέα σεζόν. Κυνηγάμε εννιά βαθμούς πρέπει να ανεβάσουμε κι άλλο τον πήχη».
«Η εντολή είχε και υπερωρίες»
Πολλή φασαρία έγινε την Κυριακή για τη διαιτησία του κ. Καμπαξή την αναμέτρηση Λεβαδειακός-Παναιτωλικός.
Αναλυτικά, η ανακοίνωση:
«Προφανώς, η έμμισθη εντολή στον διαιτητή, που επικαλείται ο ιδιοκτήτης του Παναιτωλικού, περιελάμβανε και υπερωρίες, καθώς δεν καταλογίζει πέναλτι υπέρ του ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΥ στο 59΄ και σφυρίζει την εσχάτη των ποινών στο 93΄. Ο κύριος Καμπαξής ουδέποτε διηύθυνε φιλικό της ομάδας μας. Αντίθετα, ακύρωσε κανονικό γκολ του ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΥ στη Μαγούλα, όπου καταλόγισε και πέναλτι εις βάρος μας, με συνέπεια τον αποκλεισμό της ομάδας μας από το Κύπελλο».
Σταθεροί Παγδατής, Δανιηλίδου!!
Σταθερά στην 139η θέση της παγκόσμιας κατάταξης του τένις βρίσκεται και αυτή την εβδομάδα ο Μάρκος Παγδατής.
Αναλυτικά, η κατάταξη:
1. Ράφαελ Ναδάλ
2. Νόβακ Τζόκοβιτς
3. Στάνισλας Βαβρίνκα
4. Νταβίντ Φερέρ
5. Τόμας Μπέρντιχ
6. Άντι Μάρεϊ
7. Χουάν Μάρτιν Ντελ Πότρο
8. Ρότζερ Φέντερερ
9. Ρίτσαρντ Γκασκέ
10. Βιλφρέντ Τσονγκά
Όσον φορά τη Λένα Δανιηλίδου, βρέθηκε ξανά στο Νο 189 της WTA, ενώ πρώτη παρέμεινε η Σερένα Γουίλιαμς.
Αναλυτικά, η κατάταξη:
1. Σερένα Γουίλιαμς
2. Να Λι
3. Αγκνιέσκα Ραντβάνσκα
4. Βικτόρια Αζαρένκα
5. Μαρία Σαράποβα
6. Αντζελίκ Κέρμπερ
7. Σιμόνα Χάλεπ
8. Γελένα Γιάνκοβιτς
9. Πέτρα Κβίτοβα
10. Σάρα Εράνι
Πηγή: sport-fm.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)