Μία ιστορία για τον Μαραντόνα!! (pics)

Ο Γιώργος Καραμάνος διηγείται την επεισοδιακή χρονιά του Ντιεγκίτο στη Σεβίλλη, που μεσολάβησε από τη ντόπα στη Νάπολι έως εκείνη του Μουντιάλ του 1994.

Ηταν 17 Μαρτίου 1991. Η Νάπολι έπαιζε κόντρα στη Μπάρι. Μετά το ματς, το ντόπινγκ κοντρόλ έβγαλε το σοκαριστικό νέο. Στην εξέταση του αίματος του βρέθηκαν υπολείμματα κοκαΐνης. Λίγες ημέρες αργότερα (7 Απριλίου) η Πειθαρχική Επιτροπή του ιταλικού ποδοσφαίρου ανακοίνωνε μία από τις πιο ηχηρές ποινές στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα είχε μόλις καταδικαστεί με 15 μήνες εκτός γηπέδων.

ADVERTISEMENT

Με τα 30 έτη συμπληρωμένα, αυτό έμοιαζε καταδικαστικό για την καριέρα του, στην οποία φαινόταν πως θα έμπαινε άδοξο τέλος. Για τον ίδιο δεν υπήρχε ζωή χωρίς τη μπάλα. Μάλιστα κατά την επιστροφή του στο Μπουένος Αϊρες θα δινόταν και συνέχεια στις άσχημες εξελίξεις. Η αστυνομία τον περίμενε και τον συνέλαβε για χρήση ναρκωτικών. Το μόνο που θα μπορούσε πλέον να κάνει με το τόπι, ήταν το να δίνει το παρών σε φιλανθρωπικά ματς. Τον Ιούλιο του 1992 η ποινή του είχε πλέον λήξει.
«Εχω απίστευτη όρεξη να επιστρέψω στα γήπεδα. Η μικρή μου κόρη, η Τζιανίνα άλλωστε δεν με έχει δει ακόμα να παίζω και έχει ακούσει τόσα καλά για μένα», ήταν τα πρώτα λόγια του. Ομάδα όμως ακόμα δεν υπήρχε για να τον υποδεχτεί. Παραδόξως, χρειάστηκε μία εβδομάδα για να χτυπήσει το τηλέφωνο του. «Ντιέγκο δεν έρχεσαι προς τα εδώ; Η ζωή είναι πολύ όμορφη εδώ στη Σεβίλλη και θα μπορέσεις να παίξεις ήρεμος». Στην άλλη άκρη της γραμμής του μιλούσε ο Κάρλος Μπιλάρδο, ο προπονητής με τον οποίο κατέκτησαν μαζί την κορυφή του κόσμου το 1986.
Αμέσως ξεκίνησαν οι κινήσεις των Σεβιγιάνων που θα έπρεπε να πείσουν τη Νάπολι (είχε συμβόλαιο έως τον Ιούνιο του 1993) να τους τον πουλήσει. Ποιον, τον Μαραντονα! Οι συζητήσεις ήταν πολύπλοκες και διήρκεσαν 88 ημέρες! Για να ξεκολλήσει και να προχωρήσει το θέμα, χρειάστηκε η διαμεσολάβηση ενός όχι και τόσο γνωστού μέλους της FIFA, του Γιόζεφ Μπλάτερ, ο οποίος ξεκαθάρισε σε όλες τις πλευρές: «εάν δεν συμφωνήσετε αυτή τη στιγμή, θα κλείσει η FIFA!»
Η συμφωνία έκλεισε στα 5,9 εκατ. ευρώ σημερινά χρήματα. Μία βδομάδα αργότερα ο Μαραντόνα πατούσε το πόδι του στη Σεβίλλη και τον πήγαιναν να μείνει στο «Torero Espartaco», την πιο ακριβή βίλα της πόλης. «Πλέον δεν είμαι το Νο1. Είμαι απλά το Νο10.000 του κόσμου. Ωστόσο, έχω την ίδια τρέλα για να παίξω μπάλα όπως και όταν ήμουν 15 χρονών. Θέλω να τρέξω, να ιδρώσω, να δώσω χαρά στους Σεβιγιάνους. Θέλω σαν τρελός να βάλω γκολ και να ουρλιάξω. Αισθάνομαι ότι σε αυτή την πόλη θα μπορέσω να βρω ξανά τον Ντιεγκίτο. Δεν είναι εύκολο, αλλά υπόσχομαι να τα δώσω όλα».

Αντίπαλος με Κούμαν, Στόιτσκοφ
Οι υποσχέσεις και οι επιθυμίες όμως δεν έμελλε να δικαιωθούν. Στην παρουσίαση του δεν γεμίζει το «Σάντσεθ Πιθχουάν». Ούτε στο πρώτο φιλικό κόντρα στη Μπάγερν του Ματέους. Ο Μαραντόνα παίρνει το 10 στη φανέλα, ακόμα και το περιβραχιόνιο του αρχηγού και εμφανίζεται στο πλευρό των Νταβόρ Σούκερ, Μπερντ Σούστερ και του πιτσιρικά Ντιέγκο Σιμεόνε. Αγωνίζεται και στα 90 λεπτά. Εξαπολύει ένα φάουλ βολίδα στο οριζόντιο δοκάρι και μοιράζει στον Σούστερ ασίστ για γκολ: «Πρόκειται για τόσο μεγάλη χαρά που μοιάζει ακόμα και με τη γέννηση των κοριτσιών μου», δηλώνει δακρυσμένος μετά το φιλικό.

Οταν ο Σιμεόνε ήταν ακόμα ταλέντο
Ακολουθεί το πρώτο επίσημο, στο «Σαν Μαμές» και την ήττα από την Αθλέτικ Μπιλμπάο. Ο ίδιος δεν είναι καλός και αποχωρεί τραυματίας. Λίγες μέρες αργότερα η Σεβίλλη υποδέχεται τη Σαραγόσα και ο Ντιέγκο δίνει το παρών. Σκοράρει και οδηγεί την ομάδα του σε μεγάλη νίκη. Ωστόσο, είναι εμφανές ότι δεν έχει βρει φόρμα, κάτι που δεν θα κάνει ούτε στους επόμενους μήνες. Αν και δεν μπορεί να τρέξει, ο Αλφιο Μπασίλε τον καλεί στην Εθνική Αργεντινής. Για τα ματς με Βραζιλία και Δανία. Τα πάντα μοιάζουν εξωτερικά να παίρνουν τον καλό δρόμο τους αν και στην πραγματικότητα τίποτα δεν είναι όπως παλιά.

Τις μέρες που όλοι ήταν φίλοι: Μπιλάρδο, Κλαούδια, Ντιέγκο και Γκροντόνα (ο τότε πρόεδρος της Ομοσπονδίας της Αργεντινής). Αργότερα έγιναν όλοι εχθροί του...
Η περιπέτεια του Μαραντόνα στη Σεβίλλη θα ολοκληρωθεί πριν την ώρα της. Εχει μπει ο Ιούνιος και εκείνος ακόμα δεν έχει καλή φυσική κατάσταση και φυσικά δεν έχει χάσει κιλά όπως θα έπρεπε. Στις 12 του μήνα η ομάδα του υποδέχεται τη Μπούργος. Ο Ντιέγκο δεν είναι καλός και ο Μπιλάρδο τον κάνει αλλαγή στο 53'. Οταν ο Μαραντόνα όμως βλέπει την πινακίδα με το νούμερο του, θέλει να πεθάνει ή για την ακρίβεια να σκοτώσει τον προπονητή. Αυτός που κάποτε ήταν φίλος του, τώρα φαίνεται εχθρός και προδότης. «Πουτ... γιε, της μάνας σου..., θα σε γα...» Τα καταγράφει όλα η κάμερα της τηλεόρασης. Το γήπεδο έχει βουβαθεί και εκείνος πετάει το περιβραχιόνιο και το πατάει, ρίχνοντας και μία κλοτσιά στον πάγκο.
Δεν μένει όμως μόνο σε αυτά: «Είναι ένα θέμα που θα λύσω με τον ίδιο τον Μπιλάρδο ως άντρας προς άντρα. Εάν βέβαια είναι άντρας», φωνάζει και πάλι μπροστά στην κάμερα. Για ακόμα μία φορά ο Μαραντόνα έχει χάσει τη μπάλα και βρίσκεται εκτός ελέγχου. Η Κλαούδια, η διάσημη σύντροφος του που εκτελούσε επίσης χρέη μάνατζερ και δικηγόρου του, τον παίρνει όπως όπως από το γήπεδο. Καθώς περνούν οι ώρες, έρχεται η ώρα για το τηλεφώνημα της συγνώμης. «Συγνώμη Κάρλος, το ξέρεις ότι σε αγαπάω. Εχασα τα λογικά μου. Και τώρα τι θα κάνουμε με τις προσβολές που είπα;» Για να λάβει τη μυθική απάντηση του κόουτς: «Δεν τις άκουσα Ντιέγκο. Αύριο το πρωί σε περιμένω για προπόνηση!»

«Δεν πιστεύω ότι ο Μπιλάρδο είναι άντρας»
Ηταν η αρχή του τέλους. Ακόμα και εάν ο Μπιλάρδο τον ήξερε και ήταν διατεθειμένος να ανεχθεί την ιδιοτροπία του, δεν συνέβη το ίδιο με τη διοίκηση του συλλόγου. Λίγες μέρες αργότερα από το συμβάν, ο Μαραντόνα άκουσε με τα αυτιά του τον τότε αντιπρόεδρο, Χοσέ Μαρία Ντελ Νίδο να λέει σε δημοσιογράφους ότι: «Ο Ντιέγκο τελείωσε. Δεν κάνει ούτε για να παίξει γκολφ». Αμέσως έφυγε από το γήπεδο, πήγε στην Κλαούδια και της είπε: «Φτιάξε τις βαλίτσες. Δεν θα έρθουμε ποτέ ξανά στη Σεβίλλη». Κάπως έτσι μετά από 20 αγώνες, τέσσερα γκολ και περίεργες ιστορίες με βρισίδια και απογοητεύσεις ολοκληρώθηκε η περιπέτεια του Ντιεγκίτο στην Ανδαλουσία. Ακριβώς έναν χρόνο αργότερα θα σκόραρε κόντρα στην Ελλάδα, θα ούρλιαζε και πιανόταν και πάλι ντοπέ...

*Πηγή: gazzetta.gr*

Η «απογείωση» του Νάνι στη Σπόρτινγκ!!

Ο Τομ Κάντερτ γράφει στο FFT για την... νέα ζωή του Νάνι στη Σπόρτινγκ Λισαβόνας και τις προοπτικές επιστροφής του στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Mόλις 60 δευτερόλεπτα είχαν περάσει στο δυνατό ματς της Σπόρτινγκ με την Πόρτο την προηγούμενη Παρασκευή. Ο Νάνι παίρνει την μπάλα μακριά από την εστία, περνάει αρκετούς πανικόβλητους αμυντικούς και κάνει την διαγώνια πάσα στα δεξιά της περιοχής. Ο Αντρέ Καρίγιο σεντράρει, ο Σίλβα με κεφαλιά στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα και η Σπόρτινγκ παίρνει το προβάδισμα. Αυτή η δημιουργία σε ένα από τα μεγαλύτερα πορτογαλικά ματς, αποτελεί μια ακόμα απόδειξη για τα επίπεδα αυτοπεποίθησης του Νάνι.

ADVERTISEMENT

Δέκα μέρες νωρίτερα, μετά από μία εκθαμβωτική εμφάνιση που ολοκληρώθηκε από ένα υπέροχο γκολ στο ματς με τη Μάριμπορ, ο Νάνι είπε: «Είναι πάντα καλό να σκοράρεις, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι δείχνω πως αποτελώ ολοκληρωτικά μέρος της ομάδας. Αισθάνομαι καλά και είμαι αισιόδοξος». Ανάμεσα σε αυτά τα δύο ματς υπήρξε ακόμα ένα, με αντίπαλο τη Ζιλ Βιθέντε, όπου έβαλε ένα ακόμα γκολ από απόσταση, αυτή τη φορά με το δεξί και έκανε μια ακόμα εκπληκτική εμφάνιση στη νίκη της ομάδας του με 4-0.

Κακό ξεκίνημα

Επτά χρόνια μετά την αντίθετη διαδρομή του τότε 20χρονου ταλέντου, η συμφωνία για επιστροφή του Νάνι στο Αλβαράδε από το Ολντ Τράφορντ ως έμψυχο αντάλλαγμα για τον Μάρκος Ρόχο, δείχνει ως ένα εξαιρετικό deal για την ομάδα της Λισαβόνας. Ειδικά από τη στιγμή που δεν πληρώνουν ούτε ευρώ από το μισθό του.
Ωστόσο, στην αρχή τα πράγματα δεν έδειχναν τόσο καλά, μετά από ένα κακό πρώτο ματς με την Αρόουκα, που ήθελε να ξεχάσει γρήγορα. Ο Νάνι απαιτούσε τη μπάλα στο χώρο και όταν η ομάδα του κέρδισε πέναλτι με το ματς στο 0-0, πήρε την μπάλα από τον συνηθισμένο εκτελεστή και αστόχησε. Ήταν εκνευρισμένος όταν ο προπονητής του τον αντικατέστησε και το έδειξε.
Παρόλα αυτά, ακόμα και σε ένα ματς που δεν πήγε καλά για τον Νάνι, το άγγιγμά, η ταχύτητα και η τεχνική του έκαναν τη διαφορά.  Το πρόβλημα ήταν ότι η ομάδα έπρεπε να είναι στη διάθεση του Νάνι και όχι το αντίθετο, τουλάχιστον στο δικό του μυαλό. Γρήγορα όμως η ανησυχία αυτή απομακρύνθηκε. Η απόλυτη αφοσίωσή του στα επόμενα ματς κέρδισε τους συμπαίκτες και τους οπαδούς.

Ο Νάνι δεν φοβάται να βάλει το πόδι του στη φωτιά και οι γεμάτες ενέργεια επελάσεις του συχνά γίνονται από την αντίθετη πλευρά, αφού αλλάζει θέσεις με τον Καρίγιο, ξεκινώντας πανέξυπνες κομπίνες και συγκλίνοντας για βρει χώρο για το σουτ. Έχει αποδείξει ότι είναι μεγάλη απειλή και με τα δύο πόδια. Με λίγα λόγια, έχει γίνει ο πρωταγωνιστής στο επιθετικό πλάνο της Σπόρτινγκ, συμμετέχοντας από το πρώτο μέχρι το 90ο λεπτό.
Η ομάδα και οι οπαδοί είναι ενθουσιασμένοι που τον έχουν, αλλά και ο ίδιος ο Νάνι, όσο και η ομάδα στην οποία ανήκει, προσπαθούν να επωφεληθούν από τη δεύτερη ευκαιρία του στην Σπόρτινγκ.

Η έγκριση του Κεϊρόζ

Αυτή τουλάχιστον είναι η άποψη του πρώην βοηθού της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Κάρλος Κεϊρόζ. Μιλώντας σε πορτογαλικό ραδιόφωνο, ο πρώην τεχνικός του Ιράν είπε: «Είναι μια καλή λύση και για τις τρεις πλευρές. Αυτή η ευκαιρία είναι μια πρόκληση και μπορεί να λειτουργήσει ως πλατφόρμα για να φτάσει ξανά ο Νάνι στο επίπεδο που ήταν στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν».
Στην πραγματικότητα, εκείνοι που υποστηρίζουν ότι ο Νάνι απλά δεν είναι αρκετά καλός για την Premier League δεν έχουν καλή μνήμη, παρότι στηρίζονται στο ότι λίγοι οπαδοί της Γιουνάιτεντ στεναχωρήθηκαν όταν ο Λουίς Φαν Χαάλλ αποφάσισε ότι ο Πορτογάλος δεν έχει θέση στο χτίσιμο των νέων «Κόκκινων Διαβόλων».
Οι πολλά υποσχόμενες πρώτες σεζόν του Νάνι στην Αγγλία βοήθησαν την Γιουνάιτεντ να σηκώσει το Champions League το 2008, αφού ευστόχησε στη διαδικασία των πέναλτι, ενώ το υπέροχο για αυτόν 2010/11 ψηφίστηκε από τους συμπαίκτες του παίκτης της χρονιάς.

«Έκανα το καλύτερο δυνατό για να βοηθήσω την ομάδα να κατακτήσει το Πρωτάθλημα και φυσικά, ήμουν πολύ συγκεντρωμένος στο να δουλεύω σκληρά και να βελτιώνομαι. Αυτή ήταν η πιο σταθερή μου χρονιά στην Αγγλία Κάθε χρόνο που βρίσκομαι εδώ γίνομαι καλύτερος και αυτό φανταστικό για μένα», έλεγε τότε.
Δυστυχώς, δεν υπήρξε κάτι καλύτερο για τον Νάνι στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Οι τραυματισμοί, η κακή του φόρμα και ο μεγάλος ανταγωνισμός για τη θέση τον έθεσαν στο περιθώριο. Ωστόσο, μόλις ένας μήνας στην Πορτογαλία τον βοήθησε να βρει τον παλιό του εαυτό. Έχει να κάνει απλά με τον χαμηλότερο ανταγωνισμό; Η απόδοσή του με τη δυνατή Πόρτο αποδεικνύει το αντίθετο. Για τη Γιουνάιτεντ, όμως, το ερώτημα είναι τι θα κάνει από εδώ και πέρα για να δείξει ότι έχει μέλλον στο Ολντ Τράφορντ.

Ισχυρός στην Πορτογαλία

Η απάντηση σίγουρα βρίσκεται στο να του δείξουν λίγη αγάπη. Όπως και η πλειοψηφία των παικτών, ο Νάνι πρέπει να αισθάνεται ότι έχει την πλήρη εμπιστοσύνη του προπονητή του για να αποδώσει στο μάξιμουμ. Είναι σημαντικό το ότι παρά τα σκαμπανεβάσματα στο Μάντσεστερ τα τελευταία χρόνια, ο Νάνι διατήρησε την εμπιστοσύνη του προπονητή του στην Πορτογαλία, Πάουλο Μπέντο, του ανθρώπου που τον απογείωσε στη Σπόρτινγκ.
Ο Νάνι ήταν πάντα το δεύτερο όνομα στην 11άδα της Πορτογαλίας, ανεξαρτήτως από το χρόνο συμμετοχής του στην Αγγλία και έπαιρνε το περιβραχιόνιο όταν έλειπε ο Ρονάλντο. Σε γενικές γραμμές, παρότι στη Γιουνάιτεντ δεν είχε σταθερότητα, έπαιζε σε εξαιρετικό επίπεδο όταν φορούσε το εθνόσημο.
Μια θυελλώδης σεζόν στην Πορτογαλία μπορεί να του ανοίξει το δρόμο της επιστροφής στο Μάντσεστερ, έχοντας επαναφέρει την αυτοπεποίθησή το στα ύψη και τον ίδιο έτοιμο να αναγκάσει τον Φαν Χάαλ να τον χωρέσει στο πλάνο του. Ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον, πάντως, συνεχίζει να πιστεύει στο ταλέντο του: «Η επιστροφή του στην ομάδα που τον ανέδειξε μπορώ να πω ότι είναι μια καλή επιλογή, αφού δεν θα έπαιζε συχνά στη Γιουνάιτεντ. Ο Νάνι ήταν παίκτης μου για πολλά χρόνια και μπορώ να πω ότι είναι φανταστικό ταλέντο».

*Πηγή: gazzetta.gr*

Συζήτηση με Ολυμπιακούς...!!

Ο Δημήτρης Τσορμπατζόγλου αναλύει τα αποτελέσματα του "γκάλοπ" που έκανε στους φιλάθλους των Ερυθρολεύκων. Τι συμπεράσμα έβγαλε, ο Ανδριάνος και το ...Χάιμπουρι.
Αν και βρισκόμαστε χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά για τον επόμενο ευρωπαϊκό αγώνα του ΠΑΟΚ, οφείλουμε να δώσουμε μία μικρή συνέχεια στην περασμένη επικοινωνία μας…

Μετά το 1-0 από τον Ατρόμητο, τέθηκε μία ερώτηση στους φίλους του Ολυμπιακού, για το αν είναι ικανοποιημένοι με τον τρόπο που εκφράζουν την ομάδα τους οι παράγοντές της, έπειτα από κάθε ήττα. Με τα επιχειρήματα, με τις απειλές-προειδοποιήσεις και όλα αυτά τα κωμικοτραγικά που βιώνουμε κάθε φορά που δεν κερδίζει ο Ολυμπιακός και "πρέπει" να προκύψει πρόβλημα κατά της Ελλάδας!

Οι απαντήσεις σε σημαντικό ποσοστό, δείχνουν ότι φυσικά και υπάρχουν σκεπτόμενοι Ολυμπιακοί, άνθρωποι που είτε δεν πηγαίνουν στο γήπεδο, είτε συμμετέχουν, αλλά προφανώς ...αλλάζουν κανάλι, κάθε φορά που ο κυρ Σάββας είναι αναγκασμένος να προσπαθεί να εξηγήσει τα …ανεξήγητα.

Οι απαντήσεις είχαν και συνέχεια σε ραδιοφωνική επικοινωνία μας με φίλους του Ολυμπιακού. Με τους οποίους συνεννοηθήκαμε. Είναι φανερό ότι μετά και τις τελευταίες αποκαλύψεις δεν τίθεται θέμα για το …τι γίνεται! Όλοι το έχουν εμπεδώσει! Υπάρχουν πλέον ΚΑΙ αποδείξεις! Και να θέλουν να αρνηθούν ότι δεν αφήνουν τίποτα στην …τύχη και ασχολούνται με τα πάντα (ακόμη και με την απόφαση για Τύρναβο και Παναχαϊκή), δεν μπορούν πλέον να επιχειρηματολογήσουν.
Δεν ξεφτιλίζονται πλέον όπως και πολλοί άλλοι επώνυμοι που προσπάθησαν (με πάθος και μία παράξενη ιδιοτέλεια είναι αλήθεια) να βγάλουν τρελούς όλους όσους κατέγραφαν καθημερινά τα μύρια όσα γίνονταν σε: ΕΠΟ, ΚΕΔ, διαιτησία, διαιτητές, επιτροπές, αποφάσεις, ορισμούς, συνεργασίες, φυσικά και στα ΜΜΕ. (Εξάλλου οι πιο εκτεθειμένοι το τελευταίο διάστημα, είναι εκείνοι που ενυπόγραφα αρνούνταν όλα τα παραπάνω, προσπαθούσαν να βγάλουν τρελούς όσους ασχολούνταν και με παρόμοια -μεταξύ τους- επιχειρηματολογία, προσπαθούσαν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Είναι οι ίδιοι που τώρα γράφουν και λένε περί …ανέμων και υδάτων).

Μέσα από αυτή την τελευταία επικοινωνία λοιπόν έγινε αυτό που περιμέναμε. Οι Ολυμπιακοί ξέρουν καλά τι γίνεται. Απλά ψάχνουν τρόπο να τα δικαιολογήσουν…

"Προστατεύει την επένδυσή του…" λέει ο ένας. "Κάνει ό,τι και οι άλλοι τα περασμένα χρόνια…" λέει ο άλλος. "Μα αν δεν τα κάνουμε εμείς θα τα κάνουν άλλοι…" λέει ο τρίτος. "Και εσάς τι σας νοιάζει, αφού δεν κλάπηκε κανένα πρωτάθλημα από τον ΠΑΟΚ…" λέει ο άλλος, που ακόμη δεν κατάλαβε ότι ο ΠΑΟΚ δεν έχει καμία σχέση με όλες τις παραπάνω αναφορές, που έγιναν και θα γίνονται είτε ο ΠΑΟΚ είναι δεύτερος, είτε 12ος!
Φθάσαμε λοιπόν στην περίοδο (λίγο πριν από την απόφαση δικαστών που ήδη χαρακτηρίζονται δημοσίως επίορκοι!!!) να συνεννοούμαστε περί …τίνος πρόκειται και απλά να το σχολιάζουμε από διαφορετική βάση και θέση. Και φυσικά όλοι κρίνονται…
Πάντως ό,τι γίνεται, για καλό γίνεται… Για το καλό του ποδοσφαίρου μας, που σίγουρα από εδώ και πέρα θα εξαρτάται λίγο παραπάνω από τα καπρίτσια της μπάλας και όχι αποκλειστικά από τις διαθέσεις μερικών ανθρώπων…
Κλείνοντας να κάνουμε και μία διόρθωση για κάτι που πήγε να περάσει και ήταν φυσικά …αστείο! Ο ΠΑΟΚ δεν τα έβαλε με τον Ανδριανό γιατί ανέβαλε τα παιχνίδια της αγωνιστικής και έτσι καθυστερεί το ντέρμπι στο Καραϊσκάκη με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει (ποιος ξέρει άραγε τι σημαίνει…). Ο ΠΑΟΚ τα έβαλε με αυτό τον υφυπουργό γιατί …του είναι άγνωστος. Δεν τον ξέρει! Δεν τον έχει δει πουθενά! Δεν τον ακούει! Δεν έχει ασχοληθεί ποτέ με σοβαρά ζητήματα που παίρνουν τη μορφή σκανδάλων στο χώρο του ποδοσφαίρου. Και τώρα (αφού πέθανε ο άνθρωπος) θυμήθηκε να δείξει ότι είναι εδώ! Αυτό είναι το πρόβλημα…

Καλή επιτυχία σε όλες τις ελληνικές ομάδες... Καλή διασκέδαση σε όλους όσους ζουν λίγο παραπάνω αυτό το ευρωπαϊκό κλίμα.

Και φυσικά για τον ΠΑΟΚ είναι ντροπή να γίνεται πάλι θέμα το ...έπος του Χάιμπουρι, 17 χρόνια μετά! Ο ΠΑΟΚ δεν μπορεί να βλέπει πίσω… Φθάνει τόσο! Μπροστά πρέπει να βλέπει και να προσπαθήσει όπως μπορεί (χωρίς να ακουστεί βέβαια ποτέ κανείς παράγοντάς του σε περίεργες ηχογραφημένες συνομιλίες) να ΜΗΝ είναι η ΜΟΝΗ ομάδα (μαζί με τον Ανόβερο) μεταξύ των 50 καλύτερων της Ευρώπης, με βάση τη βαθμολογία της UEFA, που ΔΕΝ έχει παίξει ΠΟΤΕ σε όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ.
*Πηγή: sportdog.gr*

Πέθανε ο Ολυμπιακός της σφαλιάρας!!

Πώς και γιατί άλλαξε το προφίλ των "ερυθρολεύκων" στην Ευρωπή; O ένας και μοναδικός Αποδυτηριάκιας εξηγεί στον SportDog. Από τις ταπεινωτικές ήττες στην τεράστια επιτυχία. Στο ποδόσφαιρο, στο διαρκή και ασταμάτητο πόλεμο του ποδοσφαίρου, μια νίκη, όσο τρανή κι αν είναι δεν λέει τίποτα. Να, γιατί ακόμα και ο πόλεμος των άστρων στο ποδόσφαιρο δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα παιχνίδι.
Τεράστια η επιτυχία του Ολυμπιακού στην πρεμιέρα του τσάμπιονς ληγκ που νίκησε 3-2 την πρωταθλήτρια Ισπανίας, σήμερα στο πιο καλό φεγγάρι της Ιστορίας της. Νοοτροπία μικρής ομάδας θα φανέρωνε ο πρωταθλητής αν στεκόταν στο θρίαμβο επί της Ατλέτικο Μαδρίτης. Πάει αυτό, πέρασε, εκτός από τους τρεις βαθμούς δεν έχει να δώσει τίποτα άλλο.
Μιλάμε για τον Ολυμπιακό της Ευρώπης. Καμμία σχέση με τον Ολυμπιακό της Ελλάδος. Μιλάμε για δυο διαφορετικά πράγματα. Διαφορετικά, άλλωστε, μεγέθη είναι το κωλοπρωτάθλημα στην Ελλάδα και το χλιδάτο και λαμπερό τσάμπιονς ληγκ, στην πασαρέλα του οποίου κυκλοφορεί ο ανθός της βιτρίνας της παγκόσμιας ποδοσφαιρικής βιομηχανίας.
Διόλου τιμητική είναι η προϊστορία του Ολυμπιακού στην Ευρώπη. Με μια κουβέντα, ποτέ δεν κατάφερε να γίνει "ευρωπαϊκή" η ομάδα με τον περισσότερο κόσμο στην Ελλάδα, με τους περισσότερους τίτλους, σε πρωτάθλημα και κύπελλα, κι αυτή που έχει δαπανήσει τα περισσότερα λεφτά στις μεταγραφές τα τελευταία 50 χρόνια. Έστω και με τα κυβικά ομάδας που προέρχεται από το αναξιόπιστο και χαμηλού ανταγωνισμού εγχώριο πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός έχει μια όχι "αξιοπρεπή" παρουσία εκτός συνόρων.
Ακόμα και επί Σωκράτους Κόκκαλη, όπου η ομάδα έπαιρνε κάθε χρόνο το πρωτάθλημα και έτσι εξασφάλιζε μόνιμη θέση στο τσάμπιονς ληγκ, πάλι ο Ολυμπιακός χαρακτηριζόταν από "ασταθή", ας το πούμε έτσι, πορεία. Θεωρούνταν "ιστορική" επιτυχία να προκριθεί από τον όμιλο.
Χαστούκια έχει φάει ο Ολυμπιακός στην Ευρώπη. Ήττες ταπεινωτικές από ομάδες εκτός ευρωπαϊκού χάρτη. Τι να πρωτοθυμηθείς, τις σφαλιάρες στο Καραϊσκάκη από Μεταλίστ, Μακάμπη Τέλ Αβίβ, Ροζενμποργκ. Τους αποκλεισμούς που του στοίχησαν οι ήττες από κάποιες Μολντε, Χερενφεϊν, Μακάμπη Χαϊφα.
Σήμερα ο Ολυμπιακός στην Ευρώπη δεν είναι αυτός της Ελλάδος. Κυκλοφορεί στο τσάμπιονς ληγκ μ΄ άλλο μέτωπο. Δεν είναι μόνον τα αποτελέσματα, εντός και εκτός Ελλάδος, είναι και η ακραία, η πληθωρική αγωνιστικότητα που χαρακτηρίζει τους ποδοσφαιριστές του, οι οποίοι βέβαια παίζουν σαν αληθινοί καριερίστες, επαγγελματίες με το προσωπικό κίνητρο κι όχι για τη φανέλλα,.
Κανείς δεν γνωρίζει ποιο θα είναι απόψε το αποτέλεσμα στη Σουηδία. Χάνει, όμως, τα λεφτά του όποιος ποντάρει ότι ο Ολυμπιακός θα έχει την ίδια αγωνιστική εικόνα και με Μάλμε, όπως κόντρα στον Ατρόμητο.

ΓΙΑΤΙ έκανε δηλώσεις κατά του Ολυμπιακού ο τεχνικός της Μάλμε, αποκαλύπτει ο apodytiriakias
Ο Μίτσελ δεν τον πήρε στα σοβαρά τον προπονητή της Μάλμε. Και πολύ καλώς έπραξε που το έριξε στην πλάκα. Με εξαίρεση μια ατάκα, έτσι για τα μάτια του κόσμου, διότι όπως και να το κάνουμε κάποιος, και ποιος άλλος από τον Ολυμπιακό, όφειλε να “απαντήσει” στις απαξιωτικές δηλώσεις του αντίπαλου προπονητή.
Είπε, δηλαδή, ο Ισπανός ότι από τότε που έπαιζα στην Ρεάλ είχαμε μάθει να σεβόμαστε τον αντίπαλο, τον κάθε αντίπαλο. Αυτό, βέβαια, λέω εγώ, δεν είναι σωστό. Γιατί να σέβομαι απαραιτήτως τον καθένα. Να τον υπολογίζω, ναι. Άλλο αυτό.
Επί της ουσίας. Ο προπονητής της Μάλμε ούτε σέβεται, ούτε υποτιμάει τον Ολυμπιακό. Τι μαλακίες είναι αυτές. Επαγγελματίας είναι και μέσα στη δουλειά του είναι να κάνει χρήση, με καθαρά μέσα, κάθε όπλου, που πιθανόν φτιάξει κλίμα υπέρ της δικής του πλευράς, παικτών, οπαδών, μήντια, όπως και να μπερδέψει το κλίμα στην αντίπαλη πλευρά.
Γι' αυτό σου λέω, ότι ο Μίτσελ που κάτι έπρεπε να πει, παραμονή του αγώνα, τον πέρασε αέρα πατέρα τον συνάδελφό του. Για τα υπόλοιπα θα μιλήσει το γήπεδο. Πάνω στο χορτάρι δεν παίζεις όπως με το μικρόφωνο στο στόμα, όπου λες αυτά που θες και όσα δεν θες τα κρατάς στην τσέπη. Στο γήπεδο τα δίνεις όλα, ό, τι έχεις.


*Πηγή: sportdog.gr*

Πόσο άθλιοι είμαστε;

Γίναμε ανθρωπάκια που αναζητούν χαρά στη νίκη μιας ομάδας, η οποία -και καλά- είναι το πάθος μας, η ζωή μας. Ο Γιώργος Κογκαλίδης γράφει τις τελευταίες εξελίξεις στον ελληνικό αθλητισμό... Λένε πως αν πραγματικά θέλουμε να αλλάξει ο κόσμος, πρέπει να γίνουμε εμείς η αλλαγή που θέλουμε να δούμε. Δύσκολο; Το δυσκολότερο. Γιατί ο κόσμος -ενίοτε- αλλάζει με μια επανάσταση (άλλοτε κατευθυνόμενη, άλλοτε με ιδεολογία και ιδανικά), αλλά αν δεν αλλάξει ο άνθρωπος, καμία αλλαγή δεν μπορεί να επιβληθεί.
Δεν πρόκειται να αλλάξω τροπάριο, δεν πρόκειται να συζητήσουμε ούτε για την επανάσταση στην Κούβα, ούτε για τον Καμίλο Σιενφουέγος, αν και πολύ θα το ήθελα. Για μπάσκετ (και όχι μόνο) θα "κουβεντιάσουμε".
Ένας άνθρωπος πέθανε στις εξέδρες ενός γηπέδου. Δεν έχει σημασία το πού, ενδεχομένως ούτε το πώς, αλλά το γιατί. Έχουν γίνει αναλύσεις επί αναλύσεων, το τέρας της βίας όμως τρέφεται με ανθρώπινο αίμα κι αυτό δεν αλλάζει. Κι όσο δεν αλλάζει διατροφικές συνήθειες, τόσο θα έπρεπε να συμφωνούμε ότι δεν μπορούμε να το μετατρέψουμε σε κατοικίδιο, αλλά να το εξοντώσουμε.
Η απόφαση του Γιάννη Ανδριανού δεν προσφέρει τίποτα ουσιαστικό. Αν ήταν να λυθεί το πρόβλημα, ας κλείναμε το μαγαζί για τρεις μήνες. Κίνηση, που -δεν θέλω να είμαι αρνητικός- μπορεί να πηγάζει μέσα από τα ευγενέστερα των συναισθημάτων του Υφυπουργού. Δεν λύνει το πρόβλημα. Είναι κάτι, αλλά είναι σαν να αφαιρείς τέσσερα σακιά χώμα από τον Όλυμπο. Ποιος θα το αντιληφθεί;
Είναι, όμως, μια κίνηση. Κι η απάντηση σε αυτήν είναι από τη μια φίλοι του ΠΑΟΚ να μιλούν για εύνοια προς τον ποδοσφαιρικό Ολυμπιακό, που δεν είναι (λένε) σε φόρμα, από την άλλη ο πρόεδρος της ΕΟΚ να τρέχει να ορίσει τα παιχνίδια, προκειμένου να μην αλλάξουν οι συνθήκες του ντέρμπι στο Κύπελλο.
Ενδιάμεσα "πράσινοι" και "κόκκινοι" στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να ρέπουν προς επικίνδυνα κατηφορικές διαδρομές. Τί μας νοιάζει αν πέθανε άνθρωπος, αν είναι να κερδίσουμε το Κύπελλο. ΝΑΙ, αυτό το Κύπελλο που μόλις χάσει η ομάδα μας θα βγούμε και θα γράφουμε στα ίδια στάτους "κυπελλάκι".
Μήπως μας νοιάζει αν αυτός που ψάχνει στα σκουπίδια για λίγη τροφή είναι γείτονας; Μήπως ξέρουμε τους γείτονές μας; Μήπως μας νοιάζει αν αυτός που αυτοκτόνησε μπορούσε να σωθεί, αν ένας εξ ημών του άπλωνε το χέρι, του χαμογελούσε; Μήπως μας νοιάζει αν από εκεί που παρκάραμε είναι διάδρομος για ανθρώπους με κινητικούς περιορισμούς;
Μήπως μας νοιάζει αν το κέρμα που πετάμε θα πετύχει στο μάτι έναν άνθρωπο; Ας μην φορούσε τη μισητή φανέλα. Μήπως μας νοιάζει αν έξω από τον κύκλο που χαράξαμε και τον κάναμε επίτηδες στενό για να χωρά λίγους, χάνεται ο κόσμος;
Γίναμε ιδιώτες. Idiot λένε τον ηλίθιο οι Άγγλοι, αλλά μάλλον σύμπτωση θα είναι. Καμία σχέση. Γίναμε ανθρωπάκια που αναζητούν χαρά στη νίκη μιας ομάδας, η οποία -και καλά- είναι το πάθος μας, η ζωή μας. Μα πώς να έχεις πάθος και να μην είναι αρρωστημένο, όταν δεν έχεις αγάπη;
Τα επίπεδα ουμανισμού φθίνουν επικίνδυνα. Στη θέση του αδικοχαμένου φιλάθλου του Εθνικού μπορούσε να είναι καθένας από μας. Όχι κατ' ανάγκη στο γήπεδο, στη διασταύρωση και στο STOP που παραβιάστηκε, σε έναν καβγά για ασήμαντη αφορμή. Σημασία έχει να δείξουμε μαγκιά, ότι δεν μασάμε.
Όπως έκανε η ΕΟΚ, βάζοντας τον Άρη, ή την ΑΕΚ, τον Απόλλωνα, ή τον Κόροιβο, να παίξουν Τρίτη - Πέμπτη - Σάββατο. Κι αν κάποιος φύγει με έναν προσαγωγό λιγότερο, παράπλευρη απώλεια, ατυχές συμβάν. Άντε και θα βγάλουμε και μια ανακοίνωση. Και πάλι καλά που δεν έβαλε δύο αγώνες την ημέρα.
Σημασία έχει να δείξει ο πρόεδρος ότι δεν ρέπει προς τη μία ή την άλλη πλευρά, σημασία έχει να μην δοθεί τροφή στα πρωτοσέλιδα, που με τη σειρά τους θα ανατροφοδοτήσουν την αδηφάγα όρεξη των χαχόλων, για τη συστηματική αδικία σε βάρος της ομάδας τους. Άλλωστε, η ομάδα (όποια κι αν είναι αυτή) ποτέ δεν χάνει. Την κατατρέχει το σύστημα. Γνωστά πράγματα αυτά.
Α, πέθανε κι ένας άνθρωπος… Αλλά, είπαμε: Η ομάδα πάνω απ' όλα. Πόσο άθλιοι είμαστε.
Υ.Γ.: Από τρόμο για την απάντηση δεν ρωτώ πόσο αθλιότεροι μπορούμε να γίνουμε…*Πηγή: sportdog.gr*

Πάτε στα λεξικά να μάθετε περί «φόρου τιμής»

Ο Δημοσθένης Καρμοίρης απορεί με το διαδικτυακό μένος κατά της υπουργικής απόφασης, αποκαλεί αήθη καπηλεία τις διαρροές του ΠΑΟΚ και στοιχηματίζει για αλλαγή προσώπου του Ολυμπιακού στο Μάλμε.Την αδιανόητη οπαδική-συλλογική καπηλεία του αδικοχαμένου φίλου του Εθνικού που μεταχειρίστηκε ο ΠΑΟΚ στο βωμό της (άνευ ορίου) άθλιας πολεμικής και κατασυκοφάντησης του Ολυμπιακού, δεν αξίζει καν να τη σχολιάσω και να μας απασχολήσει πέραν των αρχικών δευτερολέπτων που διαρκεί το σοκ (ομολογώ) από τη «διαρροή» της ΠΑΕ.

Η υπουργική απόφαση για αναβολή διεξαγωγής κάθε δραστηριότητας το ερχόμενο σαββατοκύριακο, κατά τον ΠΑΟΚ, ήταν προμελετημένη και σκηνοθετημένη με απώτερο σκοπό την… ευνοϊκή διαχείριση του βεβαρημένου αγωνιστικού και ψυχολογικού project των Ερυθρολεύκων μέσα στην τρέχουσα βδομάδα!

Το άκρον άωτον βεβήλωσης, δηλαδή, του τραγικού συμβάντος της απώλειας ενός συνανθρώπου μας από τα τυφλά χτυπήματα χουλιγκάνων της εξέδρας, χάρη της επικοινωνιακής συνέχισης της… τακτικής αποκαλύψεων της «ειδικής μεταχείρισης» που (δήθεν) απολαμβάνει ο Ολυμπιακός από το «σύστημα».
Το γνωστό «σύστημα» ΕΠΟ, Λίγκας, φορέων, θεσμικών οργάνων, ορατών και αόρατων δυνάμεων που συμμαχούν για την στήριξη και υποστήριξη του «κατεστημένου» το οποίο συντηρείται, ελέγχεται και κατευθύνεται – παντού, πάντα και… εις το διηνεκές - ο Ολυμπιακός!
Οι αθεόφοβοι διατυμπάνισαν ότι «αυτή η αναβολή βολεύει τον Ολυμπιακό καθώς μετά το αρνητικό αποτέλεσμα με τον Ατρόμητο, το κλίμα στον Πειραιά δεν είναι καλό και ενόψει των αγώνων με Μάλμε και ΠΑΟΚ».

Πραγματικά δεν έχουν το Θεό τους! H σύνδεση των αγωνιστικών αποτελεσμάτων του Ολυμπιακού και του πρώτου μεγάλου ντέρμπι της
χρονιάς με μια από τις πιο τραγικές σελίδες του ελληνικού ποδοσφαίρου, είναι το λιγότερο μια τοποθέτηση που σε βγάζει από τα ρούχα σου!
Άνω ποταμών! Ντροπή. ΑΙΣΧΟΣ!

Όσο για μια μερίδα νεοελλήνων, που έχει κάνει ιδιαίτερη εξάσκηση στην… επαναστατική δράση από τον καναπέ επικρίνοντας, χλευάζοντας και υβρίζοντας οτιδήποτε του καπνίσει με «ποσταρίσματα» στα Μέσα κοινωνικής δικτύωσης και καταφέρθηκε εναντίον της υπουργικής απόφασης, ένα έχω να πω: «’Αρες μάρες κουκουνάρες».
Ο υφυπουργός Αθλητισμού (σ.σ. δεν ποιούμαι τον συνήγορο του Γ. Ανδριανού) και η εκάστοτε πολιτειακή ηγεσία αποτελούν πάντα τον εύκολο στόχο.

Για όλα φταίει το κράτος. Πόσο μάλλον τώρα και αυτά τα ιστορικά δύσκολα χρόνια της παρακμής της ελληνικής οικονομίας, της εκτόξευσης της ανεργίας, των αποκαλύψεων της λοβιτούρας διαφόρων λαμόγιων της πολιτικής και της υπέρβασης του ορίου της φτώχειας εκατομμυρίων Ελλήνων, βάση των οποίων ο καθείς αποκτά αναφαίρετο δικαίωμα να στέλνει στην πυρά όποιον του… κάθεται στραβά, βλέποντάς τον φάτσα κάρτα στον υπολογιστή του…

Πολλοί δεν κατανόησαν ή απέφυγαν να κατανοήσουν την σημειολογική απόφαση που πήρε το υπουργείο Αθλητισμού.
Αφορά υποχρεωτική ενέργεια ως απότιση ελάχιστου φόρου τιμής στο θάνατο ενός 46χρονου από τα εγκληματικά χτυπήματα κάποιων αποβρασμάτων των γηπέδων.
Το αν έχει ευθύνη το κράτος – που έχει όπως και η αστυνομία σε ορισμένες περιπτώσεις – ή διάφοροι φορείς του ποδοσφαίρου και του ελληνικού αθλητισμού για το τραγικό θύμα που θρηνούμε, εξαιτίας της γηπεδικής βίας, δεν γίνεται λόγος.
Φυσικότατα. Όλοι έχουν τις ευθύνες και τη συμμετοχή τους. Όλοι. Το γεγονός ότι πέρασαν δεκαετίες από το θάνατο του Μπλιόνα στο Αλκαζάρ και εξακολουθούμε να πενθούμε σήμερα για το χαμό ενός ακόμα φιλάθλου σε γήπεδο, αποδίδεται σε αδράνεια των αρμοδίων να
επιλύσουν το σοβαρό ζήτημα της βίας στο ποδόσφαιρο και τον ελληνικό αθλητισμό («σφάζονται» σε όλα τα γήπεδα, στις κερκίδες μπάσκετ, βόλεϊ, πόλο, χάντμπολ).

Δεν είναι όμως μόνο αυτοί οι υπεύθυνοι της εξακολούθησης του «θεάρεστου» έργου των κοινωνικών απόβλητων που στριμώχνονται μέσα στο ανώνυμο πλήθος των εξεδρών των αθλητικών εγκαταστάσεων του τόπου.
Πολλές από τις ηγεσίες συλλόγων και σωματείων που συντηρούν «στρατούς» και «πολεμοχαρείς μάζες», πού τους βάζουμε;
Μας… διαφεύγουν και για όλα φταίνε οι… Ανδριανοί, τα υπουργεία, η αστυνομία και η δικαιοσύνη;

Προειδοποιητική οδηγία και Μάλμε

Η εμφάνιση του προέδρου του Ολυμπιακού στις εγκαταστάσεις του Ρέντη, την αποδίδω σε προειδοποιητική «κατσάδα».
Ο Βαγγέλης Μαρινάκης προέβη σε μια απλή υπενθύμιση, ήπιων και φιλικών τόνων, σε αρχηγούς και ποδοσφαιρικό τμήμα, ούτως ώστε να υπενθυμίσει και να καταστεί συνείδηση σε όλους – ένας λόγος παραπάνω με τόσους «φρέσκους αλλοδαπούς» στο Ρέντη – ποιος είναι ο Ολυμπιακός, πού βρίσκονται, ποιες είναι οι ευθύνες τους, αλλά και ποιοι είναι οι ίδιοι.
Αφύπνιση εγωισμού θα το έλεγα αυτό.

Την οποία εκτιμώ ότι, σε συνδυασμό με το προεδρικό «καμπανάκι», θα την έχουν οι Ερυθρόλευκοι στο Μάλμε.
Θα στοιχημάτιζα ότι οι πρωταθλητές Ελλάδος θα παρουσιαστούν (ξανά) αλλιώτικοι την Τετάρτη το βράδυ στη Σουηδία.
«Πειραγμένοι» μεν από την πρώτη ήττα τους στο πρωτάθλημα, αλλά κυρίως αναστηλωμένοι από τη σπουδαιότητα της αποστολής τους και την «ευρωπαϊκή λαγνεία».

Όπως και θεωρώ σίγουρο ότι ο Μίτσελ δεν θα στηριχτεί στην 11άδα της Ατλέτικο Μαδρίτης. Ο Ολυμπιακός θα έχει λίγες αλλά επιβεβλημένες αλλαγές φρεσκαρίσματος στη σύνθεση του, ενισχύοντας την ανασταλτική αντίδραση στα άκρα, από όπου η ομάδα εμφάνισε σε κάποια διαστήματα – ιδίως του 1ου ημιχρόνου – με την Ατλέτικο και φυσικά στο Περιστέρι, ιδιαίτερες αδυναμίες. «Τρώγοντας» κατά κόρον φάσεις από τη δεξιά πλευρά.
Κατά συνέπεια βλέπω «σαπορτάρισμα» του Ελαμπντελαουί με Μανιάτη να καλύπτει αμυντικά το άκρο μπροστά του ή πιθανά να περάσει και η σκέψη προώθησης του Νορβηγού με επανεμφάνιση του αποθεραπευμένου (αλλά χωρίς παιχνίδια στα πόδια του) Σαλίνο στη θέση του.*Πηγή: sportdog.gr*

Κόπα Σουνταμερικάνα: Μοναδική «ζωγραφιά» από Μισέλ Μπάστος! (video)

Παρά αποβολή του Λουίς Φαμπιάνο από το 33ο λεπτό, η Σάο Πάολο επικράτησε με 1-0 της Ουατσιπάτο.
Ο πρώην φορ της Σεβίλλης και της Πόρτο, μεταξύ άλλων, εξέφρασε πρόσφατα παράπονα για τον χρόνο συμμετοχής του, αλλά στο πρώτο μισό της σειράς του Κόπα Σουνταμερικάνα με τον σύλλογο της Χιλής δεν στήριξε την απαίτησή του, αλλά απέσπασε αποδοκιμασίες από τους φίλους της Σάο Πάολο, όταν αντίκρισε απευθείας κόκκινη λόγω επίθεσης σε αντίπαλο. Πάντως, ο Ροζέριο Σένι στάθηκε στο ύψος του και με σειρά από επεμβάσεις κράτησε ανέπαφη την εστία του, ενώ στο 56ο λεπτό ο Μισέλ Μπάστος με πανέμορφες ντρίπλες και φοβερό σουτ πέτυχε το μοναδικό γκολ του αγώνα.
Παρακάτω ο «χάρτης» του Κόπα Σουνταμερικάνα:
Τρίτος γύρος
1 – Ατλέτικο Νασιονάλ (Κολομβία)  – Βιτόρια (Βραζιλία) 01 & 16/10
2 – Μπόκα Τζούνιορς (Αργεντινή) – Ντεπορτίβο Καπιατά (Παραγουάη) 15 & 23/10
3 – Λιμπερτάδ (Παραγουάη) – Ρίβερ Πλέιτ (Αργεντινή) 16 & 22/10
4 – Σάο Πάολο (Βραζιλία) – Ουατσιπάτο (Χιλή) 1-0 & 15/10
5 – Έμελεκ (Εκουαδόρ)  – Γκοΐας (Βραζιλία) 01 & 15/10
6 – Εστουντιάντες Λα Πλάτα (Αργεντινή) – Πενιαρόλ (Ουρουγουάη) 14 & 22/10
7 – Σέρο Πορτένιο (Παραγουάη) – Λανούς (Αργεντινή) 14 & 21/10
8 – Μπαΐα (Βραζιλία) – Ουνιβερσιδάδ Βαγιέχο (Περού) 01 & 15/10
Προημιτελικοί
9 – Νικητές 8-1
10 – Νικητές 7-2
11 – Νικητές 6-3
12 – Νικητές 5-4
Ημιτελικοί
13 – Νικητές 12-9
14 – Νικητές 11-10
Τελικοί
Νικητές 13-14




*Πηγή: onsports.gr*

Υπέρτατη γκολάρα αλά Μέσι από Σαουδάραβα!! (videos)

Μία εξαιρετικά εντυπωσιακή δικαίωση για την ετυμηγορία των συμπατριωτών του και όχι μόνον που τον θεωρούν Σαουδάραβα Μέσι έδωσε χθες ο Αχμέντ Αλ Φραϊντί.
Ο 26χρονος διεθνής μέσος της Αλ Νάσρ έκλεψε την παράσταση στο πρόσφατο ματς της ομάδας του με την κόντρα στην Αλ Ναρούμπαχ για το εθνικό πρωτάθλημα της ασιατικής χώρας.
Με ένα σλάλομ ανάλογο μ’ εκείνα που όλοι έχουμε απολαύσει από πασίγνωστους σε κάθε γωνιά του πλανήτη μπάλα μάγων της,  όπως οι Ντιέγκο Μαραντόνα, Ρονάλντο και Λιονέλ Μέσι,  έστειλε τη μπάλα στα δίκτυα ανοίγοντας το σκορ για την ομάδα του η οποία έφθασε τελικά στη νίκη.

Μία πραγματικά απίστευτη γκολάρα από τον Φραϊντί που σε ουκ ολίγες περιπτώσεις και στο παρελθόν έχει δείξει ότι γνωρίζει πολύ καλά τα μυστικά της στρογγυλής θεάς και το όνομα του έχει κινήσει το ενδιαφέρον αρκετών ευρωπαϊκών συλλόγων.






*Πηγή: onsports.gr*

Καταλήγει σε Τζαναβάρα!!

Σε επαφή με τον Παναγιώτη Τζαναβάρα ήρθε η διοίκηση της Νίκης Βόλου, με τον 50χρονο προπονητή να παρουσιάζεται θετικός με την επιστροφή του στον θεσσαλικό σύλλογο.

Το τελευταίο όνομα που ακούστηκε για την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της Νίκης Βόλου και φαίνεται έχει πολλές πιθανότητες να καθίσει στον πάγκο της ομάδας είναι εκείνο του Παναγιώτη Τζαναβάρα.

Σύμφωνα με πληροφορίες της SportDay, άνθρωποι που εκπροσωπούν τη διοίκηση του θεσσαλικού συλλόγου φέρονται να έχουν έρθει σε επαφή με τον 50χρονο τεχνικό, ο οποίος παρουσιάζεται θετικός στο ενδεχόμενο να επιστρέψει στον πάγκο της ομάδας.

Όσον αφορά τώρα την περίπτωση του Μιλίνκοβιτς, όλα δείχνουν ότι απομακρύνεται και έτσι προέκυψε η λύση του Τζαναβάρα που γνωρίζει από μέσα και απέξω την ομάδα.

Την ίδια ώρα, ο Ανδρέας Τάτσης εξετάζει και άλλες περιπτώσεις για την τεχνική ηγεσία του συλλόγου και όλοι περιμένουν την απόφασή του για την τελική επιλογή.*Πηγή: sport-fm.gr*

Στηρίζουν Παντελίδη!!

Δεν τίθεται θέμα απομάκρυνσης του Σάββα Παντελίδη από τον πάγκο του Λεβαδειακού, αν και έχουν κυκλοφορήσει για την αντικατάστασή του από τον Νίκο Αναστασόπουλο.

Αρκετοί είναι εκείνοι που αναρωτιούνται αν τίθεται θέμα απομάκρυνσης του Σάββα Παντελίδη από τον Λεβαδειακό.

Οι Βοιωτοί μετρούν δύο ισοπαλίες και τρεις ήττες από την έναρξη του πρωταθλήματος και, όπως συνηθίζει σε τέτοιες περιπτώσεις στους ελληνικούς συλλόγους, πάντα προκύπτουν ζητήματα προπονητολογίας.

Ωστόσο, η SportDay αναφέρει ότι δεν έχει προκύψει τέτοιο θέμα, αν και έχουν κυκλοφορήσει φήμες ότι ο Γιάννης Κομπόνης μιλάει με τον Νίκο Αναστόπουλο.

Αυτή τη στιγμή ο κ. Παντελίδης έχει τη στήριξη της διοίκησης, κάτι που έχει παραδεχθεί δημοσίως.*Πηγή: sport-fm.gr*