Η εκδίκηση του Χάμιλτον!!

Την έκτη του νίκη στο φετινό πρωτάθλημα της Formula 1 πανηγύρισε ο Λιούις Χάμιλτον, εκμεταλλευόμενος το λάθος του Ρόσμπεργκ, παίρνοντας «εκδίκηση» για όσα είχαν γίνει στο Σπα.

Παρά το γεγονός ότι έκανε μία από τις χειρότερες εκκινήσεις του, ο Λιούις Χάμιλτον κατάφερε να φτάσει στην έκτη του νίκη στη φετινή σεζόν της Formula 1.

Ο Νίκο Ρόσμπεργκ, εκμεταλλεύτηκε το κακό ξεκίνημα του ομόσταβλού του στη Mercedes, όμως έχασε τα φρένα στον 28ο γύρο, επιτρέποντας στον Χάμιλτον να χτυπήσει ξανά την πρωτιά, κάτι που τελικά κατάφερε.

Πίσω από τις Mercedes, τερμάτισε ο Φελίπε Μάσα, ενώ εξαιρετική εμφάνιση έκανε ο Βαλτερί Μποτάς που ήταν τέταρτος με πέμπτο τον Ντανιέλ Ρικιάρντο.

Μπροστά στο κοινό της η Ferrari απογοήτευσε, με τον Αλόνσο να εγκαταλείπει με μηχανικό πρόβλημα και τον Ραϊκόνεν να τερματίζει 9ος.

Η κατάταξη:

1. Χάμιλτον, Mercedes
2. Ρόσμπεργκ, Mercedes
3. Μάσα, Williams
4. Μπότας, Williams
5. Ρικιάρντο, Red Bull
6. Φέτελ, Red Bull
7. Πέρες, Force Indi
8. Μπάτον, Mclaren
9. Ραικόνεν, Ferrari
10. Μάγκνουσεν, McLaren
11. Κβίατ, Toro Rosso
12. Χούλκενμπεργκ, Force India
13. Βερνιέ, Toro Rosso
14. Μαλδονάδο, Lotus
15. Σούτιλ, Sauber
16.Γκροσάν, Lotus
17. Κομπαγιάσι, Caterham
18. Μπιανκί, Marussia
19. Γκουτιέρες, Sauber
20.Έρικσον, Caterham

Αναλυτικά η βαθμολογία:

1. Ρόσμπεργκ, 238
2. Χάμιλτον, 216
3 .Ρικιάρντο, 166
4. Μπότας, 122
5.Αλόνσο, 121
6. Φέτελ, 106
7. Μπάτον, 72
8. Χούλκενμπεργκ, 70
9. Μάσα, 55
10. Ραϊκόνεν, 41

Αναλυτικά η βαθμολογία των Κατασκευαστών:

1. Mercedes, 454
2. Red Bull, 272
3. Williams, 170
4.Ferrari, 162
5. McLaren, 110
6. Force India, 109
7. ToFro Rosso, 19
8. Lotus, 8*Πηγή: sport-fm.gr*

Να τρίζουν τα πεζοδρόμια!

Ο ανταποκριτής του Gazzetta στην Ισπανία Μιχάλης Στεφάνου μοιράζεται την εμπειρία ενός σύντομου, αλλά άκρως διδακτικού περιπάτου στη Μαδρίτη...

Είναι μερικές φορές που κάποια πολύ μικρά, πολύ απλά πράγματα έχουν τη δύναμη να σου πουν τις πιο μεγάλες αλήθειες. Όπως για παράδειγμα ένας περίπατος 10 λεπτών στην Μαδρίτη.
Χθες το απόγευμα, αμέσως μετά το τέλος του αγώνα ανάμεσα στην Γαλλία και την Κροατία, έτυχε να συνοδεύσω τον Παναγιώτη Γιαννάκη, από το “Παλάθιος ντε λος Ντεπόρτες” μέχρι το ξενοδοχείο όπου διαμένουμε. Ένα τσιγάρο δρόμος, που λένε. Άρρηκτα συνδεδεμένος με την εθνική ο “δράκος”, δεν θα μπορούσε να μην ενισχύσει έστω με την παρουσία του την όμορφη προσπάθειά της αγαπημένης του ομάδας στην ισπανική πρωτεύουσα.

Προχωρώντας στον διάδρομο προς την πόρτα της εξόδου, πέσαμε πάνω σ' ένα μπαμπά με τρία αγόρια ντυμένα με ελληνικές σημαίες. Τα πιτσιρίκια -ήταν δεν ήταν δέκα χρονών- έτρεξαν αμέσως πάνω στον κόουτς και πήραν θέση για φωτογραφία. “Όπως βλέπετε κύριε Γιαννάκη, σας ξέρουν μέχρι και τα μικρά παιδιά. Να είστε πάντα καλά”, αποκρίθηκε ο πατέρας και απαθανάτισε τη στιγμή.
Πλησιάζοντας προς την έξοδο, οι περισσότεροι υπεύθυνοι ασφαλείας και εθελοντές στάθηκαν αυθόρμητα σχεδόν σε στάση προσοχής. Ο περιβάλλον χώρος του γηπέδου είχε ήδη αρχίσει να γεμίζει από Ισπανούς, καθώς ακολουθούσε η αναμέτρηση του αντιπροσωπευτικού τους συγκροτήματος με την Σενεγάλη. Στη θέα του “δράκου” τα κεφάλια γύριζαν μονομιάς και τα δάχτυλα έδειχναν προς το μέρος του. “Γιαννάκης, Γιανάκκης” ακουγόταν χαμηλόφωνα από δεξιά κι αριστερά, ενώ κάποιοι εξηγούσαν στα παιδιά τους ποιος ήταν αυτός ο ασπρομάλλης, που συγκέντρωνε πάνω του τα βλέμματα.
Κάθε πέντε μέτρα τον σταματούσαν για φωτογραφίες. Άντρες και γυναίκες κάθε ηλικίας έσπευδαν να του σφίξουν το χέρι και να του πουν πόσο τον θαυμάζουν. Του μιλούσαν είτε για τότε που έπαιζε με τον Γκάλη στην εθνική και τον Άρη, είτε για τη νίκη επί της dream team στη Σαϊτάμα. Σκόρπιες ατάκες, ό,τι θυμόταν κι ό,τι προλάβαινε ο καθένας στα λίγα δευτερόλεπτα που βρισκόταν δίπλα του. Μια αυθόρμητη, απλόχερη και συγκινητική εκδήλωση θαυμασμού προς τον απόλυτο μπασκετάνθρωπο.
Σε κάποια στιγμή, ένας άντρας γύρω στα 45 κινήθηκε φουριόζος κατά πάνω του, τον αγκάλιασε και άρχισε να του λέει συγκινημένος: “Σε ευχαριστώ για όλα όσα πρόσφερες στο μπάσκετ. Σε ευχαριστώ και να είσαι πάντα καλά. Είσαι ένας θρύλος! Μπορεί να είμαι Ισπανός, αλλά ήσουν πάντα ο αγαπημένος μου παίκτης. Αύριο (σ.σ. σήμερα) θα είμαι με την Ελλάδα για χάρη σου”. Έβγαλε φωτογραφία μαζί του, υποκλίθηκε ευγενικά και χάθηκε στο πλήθος.
Τίποτα δεν είναι τυχαίο και τελικά ο καθένας παίρνει τη θέση που του αξίζει στη συνείδηση του κόσμου. Στα 55 του χρόνια, ο Γιαννάκης έκανε τα πεζοδρόμια της Μαδρίτης να ...τρίζουν. Ο Σπανούλης με τον Διαμαντίδη (όπως και ο Παπαλουκάς, που πρόσφατα σταμάτησε) αποσπούν παντού χειροκροτήματα και αντιμετωπίζονται με σεβασμό. Οι νεότεροι παίκτες έχουν ήδη κερδίσει την αναγνώριση με τις επιτυχίες τους σε συλλογικό επίπεδο και θεωρούνται από πολλούς, εδώ στην Μαδρίτη, ως η μόνη πιθανή απειλή για την Ισπανία μέχρι τον τελικό. Πίσω τους έρχεται μια ελπιδοφόρα γενιά που εγγυάται, αν μη τι άλλο, αξιοπρεπές μέλλον.
Σε λίγες ώρες η εθνική ομάδα θα αντιμετωπίσει τη Σερβία και είτε θα πάρει την πρόκριση για τις οκτώ καλύτερες ομάδες του κόσμου, είτε το αεροπλάνο της επιστροφής. Σε 40 αγωνιστικά λεπτά δεν μπορεί να κριθεί τίποτε περισσότερο από το τελικό αποτέλεσμα ενός αγώνα. Η δουλειά, το όραμα και η διαφύλαξη της κληρονομιάς που έχει στα χέρια του το ελληνικό μπάσκετ κρίνονται κάθε μέρα. Σε κάθε περίπτωση κι αύριο εδώ θα είμαστε...

*Πηγή: gazzetta.gr*

Ο Τεόντοσιτς μάς περιμένει πώς και πώς…!!

Γράφει ο Τόλης Κοτζιάς

Το πλέον ευχάριστο (για μένα προσωπικά τουλάχιστον) από την Εθνική μέχρι στιγμής είναι ότι παίζει μπάσκετ, που σε ευχαριστεί. Μπάσκετ, που δεν σε κουράζει, μπάσκετ ευχάριστο στο μάτι: πολύ καλή άμυνα και κυρίως εξαιρετικές συνεργασίες στην επίθεση.
Οι παίκτες δεν κρατάνε πολύ την μπάλα στα χέρια τους και βεβαίως αυτή είναι η φιλοσοφία του προπονητή. Τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Ο Κατσικάρης αυτό το μπάσκετ θέλει να παίζει και μέχρι στιγμής όλα μας πηγαίνουν σχεδόν τέλεια.
Κατ” αρχάς, λοιπόν, το πρόσημο είναι θετικό για το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, αλλά είμαστε η Ελλάδα. Δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτό. Είμαστε από τις μεγαλύτερες δυνάμεις παγκοσμίως στο μπάσκετ. Τι σημαίνει; Οτι θέλουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διάκριση στο Μουντομπάσκετ: «Καλά, ρε μεγάλε, δεν σου φτάνει, που παίζουμε πολύ καλό μπάσκετ, η Εθνική δείχνει να έχει μπει στο σωστό δρόμο και πάλι, μού θες και μεγαλεία με το καλημέρα;» μου είπε κάποιος όταν του έθεσα τα παραπάνω.
Μεγαλεία και μετάλλια προσωπικά, όχι ότι δεν θέλω (κάθε άλλο), αλλά δεν απαιτώ την δεδομένη χρονική περίοδο. Προτεραιότητα είναι ακριβώς αυτό: να μπει και πάλι η Εθνική σε βάσεις σωστής λειτουργίας, κάτι, που φαίνεται ότι άρχισε να γίνεται.
Από κει και πέρα, όμως, ο Κατσικάρης και οι παίκτες του είναι εκείνοι, που έχουν βάλει ψηλά τον πήχη με τις εκπληκτικές τους εμφανίσεις στην Σεβίλλη. Και αν με Σενεγάλη, Φιλιππίνες, Πουέρτο Ρίκο τα πράγματα δεν ήταν δύσκολα, αφού οι αντίπαλοι είναι μακριά από την δυναμικότητά μας, μόνο το ίδιο δεν μπορείς να πεις και για Κροατία, Αργεντινή.
Η ίδια, λοιπόν, η Εθνική με την παρουσία της έχει ανεβάσει τις απαιτήσεις, έχουμε «βοηθήσει» λιγάκι κι εμείς τα ΜΜΕ με την υπερβολή, που μάς χαρακτηρίζει σε τέτοιες περιπτώσεις. Μόνο, που σήμερα το απόγευμα το σκηνικό αλλάζει, ο συντελεστής δυσκολίας είναι μεγάλος όσο ποτέ στο τουρνουά. Ο πρώτος λόγος είναι ο πλέον ευνόητος: κερδίζεις, συνεχίζεις. Χάνεις, πας σπιτάκι σου. Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει με τον αντίπαλο. Πάντα θεωρητικά, η Σερβία είναι πιο μεγάλο εμπόδιο τόσο σε σχέση με την Κροατία, όσο και με την Αργεντινή. Από την Κροατία έχει μεγαλύτερο τσαγανό, από την Αργεντινή μεγαλύτερο βάθος.
Στη σύγκριση Ελλάδας-Σερβίας, εμείς παίζουμε πιο γρήγορα, οι Σέρβοι είναι πιο δυνατοί μέσα στην ρακέτα. Εχουν και Ραντούλιτσα, και Κρστιτς, και Στίματς, και Κάτιτς. Τέσσερα «θηρία» δηλαδή. Ο Μπουρούσης κυρίως, αλλά και οι Βουγιούκας, Γλυνιαδάκης θα πρέπει να βγάλουν διπλό μεροκάματο σήμερα.
Υπάρχει, βεβαίως, και ο Τεόντοσιτς, ο οποίος μας περιμένει πώς και πώς. Οι αποτυχίες του παρελθόντος τον στοιχειώνουν, θέλει να πάρει την εκδίκησή του: «Μετράω τις ώρες μέχρι να αρχίσει το ματς» είπε χθες.
Εμείς να δεις.

Πηγή: www.superbasket.gr

Πάτησε στο «παλάτι» η Εθνική!

Την πρώτη της γνωριμία με το «Παλάθιο ντε Ντεπόρτες» είχε το πρωί της Κυριακής η Εθνική.

Οι προπονήσεις των ομάδων που αγωνίζονταν Σάββατο και οι χθεσινοί αγώνες δεν είχαν επιτρέψει μέχρι χθες στην Εθνική να προπονηθεί στο «Παλάθιο ντε Ντεπόρτες».

Αυτό συνέβη το πρωί της Κυριακής. Λίγες ώρες πριν τον μεγάλο αγώνα με τη Σερβία για τους «16» (19:00), ο Φώτης Κατσικάρης και οι παίκτες του πήραν μια πρώτη γεύση από το γήπεδο κι έκαναν κάποια σουτ για να εξοικειωθούν με το περιβάλλον.

Ασφαλώς οι περισσότεροι γνωρίζουν καλά το γήπεδο, αφού έχουν αγωνιστεί πολλές φορές σε αυτό. Κάθε του γωνιά ξέρει καλύτερα από όλους ο Γιάννης Μπουρούσης, καθώς αποτελεί την έδρα της Ρεάλ Μαδρίτης.*Πηγή: sport-fm.gr*

Δεν αντιστάθηκε ο Μποντιρόγκα! (video)

Η τέχνη δεν ξεχνιέται. Και η αγάπη για το μπάσκετ δεν σβήνει. Έτσι όταν ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα είχε την ευκαιρία σε ένα διάλειμμα της προπόνησης της Σερβίας, άρπαξε την μπάλα και θυμήθηκε τα παλιά.

Έχει πια σαρανταρίσει. Έχει κάνει κοιλιά και… μαγουλάκια. Έχουν περάσει επτά χρόνια από τότε που αποσύρθηκε.

Όμως ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα δεν μπορεί να αντισταθεί στη θέα της πορτοκαλί μπάλας. Έτσι όταν στην προπόνηση της Σερβίας υπήρχε ένα διάλειμμα, ο νυν αντιπρόεδρος της ομοσπονδίας άρπαξε την μπάλα και έκανε κάποια σουτάκια.




*Πηγή: sport-fm.gr*

Κρστιτς: «Ζήτησα πολλές φορές συγγνώμη…»

Διάθεση να αφήσει πίσω του τα όσα έγιναν στο επεισοδιακό φιλικό μεταξύ Ελλάδας και Σερβίας το 2010 έδειξε ο Νέναντ Κρστιτς.

Να διαγράψει από το «σκληρό δίσκο» του θέλει ο Νέναντ Κρστιτς όσα έγιναν πριν από τέσσερα και πλέον χρόνια στο φιλικό μεταξύ Ελλάδας και Σερβίας που εξελίχθηκε σε πυγμαχικό αγώνα.

Ο σέντερ των «πλάβι», που είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στα επεισόδιο εκσφενδονίζοντας γροθιές και μια καρέκλα που τραυμάτισε τον Γιάννη Μπουρούση, μίλησε στο ισπανικό περιοδικό Gigantes για το θέμα, που ήρθε ξανά στην επιφάνεια εν όψει του αγώνα των δύο εθνικών ομάδων στους «16» του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

«Για μένα το περιστατικό αυτό έχει ξεχαστεί. Έχω ζητήσει πολλές φορές συγγνώμη για τη συμπεριφορά μου και δεν θα πω τίποτα περισσότερο», τόνισε ο άσος της Αναντολού Εφές.*Πηγή: sport-fm.gr*

Παπασταθόπουλος: «Θα βοηθήσει πολύ την Εθνική ο Ρανιέρι»

Σίγουρος πως ο Κλαούντιο Ρανιέρι θα βοηθήσει πάρα πολύ την Εθνική δήλωσε ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος μιλώντας σε κυριακάτικο Τύπο.

Το εγκώμιο του νέου τεχνικού της Εθνικής ποδοσφαίρου έπλεξε ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος μιλώντας στην εφημερίδα “Real”.

Ο διεθνής κεντρικός αμυντικός ανέφερε για τον Κλαούντιο Ρανιέρι: «Τα λόγια είναι περιττά, διαβάζοντας το βιογραφικό του. Το όνομά του δεν χρειάζεται συστάσεις, τον σεβόμαστε όλοι και πιστεύω ότι θα βοηθήσει πολύ την ομάδα μας», υποστήριξε ο Παπασταθόπουλος ο οποίος σχολίασε για το αποψινό παιχνίδι με τη Ρουμανία:

«Εχουμε να αντιμετωπίσουμε μία δύσκολη ομάδα, η οποία σίγουρα -μετά και από τα πρόσφατα μεταξύ μας παιχνίδια- θα είναι πολύ πιο προσεκτική», τόνισε και πρόσθεσε:

«Εμείς από την πλευρά μας καλούμαστε να επαναλάβουμε τις θετικές εμφανίσεις του Παγκοσμίου Κυπέλλου, να βελτιώσουμε τα λάθη μας και να μπούμε με το δεξί στη διοργάνωση. Ο αγώνας με τη Ρουμανία θα είναι ο πιο δύσκολος στην έδρα μας δίχως τον κόσμο στις εξέδρες. Μακάρι να είναι ο τελευταίος χωρίς τους φιλάθλους. Πρέπει να προσέξουμε πολύ να μη μας κοιμίσει ο αντίπαλος, αλλά να πάρουμε εμείς γρήγορα την πρωτοβουλία».

Αμπρίνες και σούπερ τάπες! (video)

Το ανάποδο alley-hoop κάρφωμα του Άλεξ Αμπρίνες είναι στην κορυφή του Top 5 που περιλαμβάνει και φοβερές τάπες από Ιμπάκα και Ντιαό.

Λίγα τα ματς, αλλά πολλές οι θεαματικές φάσεις στους χθεσινούς αγώνες για τους «16».

Ο Άλεξ Αμπρίνες και το alley hoop ανάποδο κάρφωμα από πάσα του Σέρχιο Ροντρίγκεθ στη νίκη της Ισπανίας επί της Σενεγάλης είναι στην κορυφή, ενώ ξεχωρίζουν επίσης οι διαδοχικές τάπες του Σερζ Ιμπάκα από τον ίδιο αγώνα, όπως και μία ακόμη του Μπορίς Ντιαό στην επικράτηση της Γαλλίας επί της Κροατίας.




*Πηγή: sport-fm.gr*

Σημασία έχει η ενότητα...!!

Ο Χρυσανθος Τσαλτίδης γράφει στο blog του στο gazzetta.gr για Αρβανιτίδη, Γαλανό, Ερασιτέχνη και την επόμενη μέρα στον ΑΡΗ.

Μετά την απελευθέρωση του ΑΡΗ από τους πρώην, όλος ο κόσμος περιμένει μέσα στην εβδομάδα η ομάδα να κάνει τις απαιτούμενες μεταγραφικές κινήσεις και είτε την επόμενη Κυριακή, είτε την μεθεπόμενη να ξεκινήσει την προσπάθεια επανόδου εκεί όπου ανήκει.

ADVERTISEMENT

Ο ΑΡΗΣ έχει μπροστά του μία χρονιά που υπό άλλες συνθήκες θα χαρακτηρίζονταν περίπατος. Με ομάδες που ακόμα και πέρσι κέρδιζε με άνεση η Κ20 του συλλόγου, αλλά πλέον θα πρέπει να προσπαθήσει πολύ για να μην έχει μπλεξίματα. Από την Δευτέρα που θα δοθεί το χρίσμα σε αυτόν που θα τρέξει την ομάδα θα πρέπει να...τρέξουν οι μεταγραφές και να γίνουν όλα όσα θέλει ο Καλαιτζίδης.
Στην συνέχεια θα έχουμε να ασχοληθούμε επιτέλους με το αγωνιστικό και φυσικά τις... άμυνες του συλλόγου στα ζητήματα της εκκαθάρισης της εταιρίας για να είναι όλα έτοιμα αρχικά του χρόνου τέτοιο καιρό.
Ακούω και διαβάζω πολλά και διάφορα σε σχέση με το που θα αναθέσει ο Ερασιτέχνης την ομάδα. Απαραίτητη σημείωση ότι όποιος... πάρει το τμήμα, τουλάχιστον φέτος θα λειτουργεί υπό τον Ερασιτέχνη. Νομικά υπεύθυνος θα είναι ο Ερασιτέχνης και ως φυσικό πρόσωπο τις υπογραφές θα τις βάζει ο Χάρης Παπαγεωργίου. Επομένως δεν είναι τόσο απλό το... “Χάρη δώσε την ομάδα”. Στην ουσία την ομάδα σε κάθε περίπτωση θα την έχει και θα την τρέχει για ένα χρόνο ο ΑΣ και αυτό οφείλουν οι πάντες να το καταλάβουν. Ότι ώρα θέλει παύει από τα...καθήκοντά του τον άνθρωπο που θα αναλάβει γιατί πάρα πολύ απλά κανείς τους πέρα από ταμειακές διευκολύνσεις (που μετά βέβαια μπορούν να αποτελέσουν πρόκριμα για μετοχοποίηση) δεν θα δεσμεύει με υπογραφές τον σύλλογο, αλλά ούτε και θα δεσμεύεται.
Απαραίτητη επίσης σημείωση αν ο κάθε Γαλανός ή Αρβανιτίδης βάλει χρήματα παίρνει ένα ρίσκο γιατί πολύ απλά είτε θα περνάνε στα ταμεία του ΑΣ και θα παρουσιάζονται σε καρτέλες τους, είτε θα τα...δανείζουν με εγγύηση πχ τα τηλεοπτικά.
Την Δευτέρα, λοιπόν, ο ΑΣ θα αναθέσει το τμήμα. Αρβανιτίδης, Γαλανός ή αρειανοί επιχειρηματίες είναι υποψήφιοι. Πραγματικά δεν με ενδιαφέρει ποιος από όλους θα αναλάβει. Ούτε θα το κρίνω εγώ, ούτε θα κάνω αυτό που ξεκάθαρα κάνουν ορισμένοι παίρνοντας την μία ή την άλλη πλευρά (και με το μυαλό τους) πιέζουν προς την μία ή την άλλη κατεύθυνση.
Αυτό που με ενδιαφέρει εμένα είναι όποιος και αν αναλάβει να έχει την στήριξη όλων των υπόλοιπων. Να υπάρχει ενότητα, συσπείρωση αντίστοιχη με αυτή που υπήρχε την προηγούμενη εβδομάδα. Γιατί δεν θα έχει καμία απολύτως ουσία το τι έγινε την προηγούμενη εβδομάδα, αν από Δευτέρα αυτοί που δεν θα επιλεγούν να...ξεφωνίζουν τον ΑΣ ή αυτόν που θα τρέξει το τμήμα.
Αν η συσπείρωση και η ενότητα υπάρχει μόνο όταν και οι τυφλοί...βλέπουν σε περιπτώσεις αλά... Σκόρδα τότε ο ΑΡΗΣ δεν έχει καμία απολύτως τύχη. Αντιθέτως με ενότητα, συσπείρωση (αλλά και έναν άνθρωπο με οικονομική επιφάνεια) κανείς δεν θα μπορέσει να του σταθεί εμπόδιο στην ολοκληρωτική...επιστροφή!
ΥΓ1 Όταν πριν από δυο χρόνια είχα καταγράψει την αλήθεια για την περίπτωση Κόκε καιν τις επιταγές, είχα δεχθεί λάσπη...πολύπλευρη. Και από την πλευρά όσων δεν ήθελαν να παραδεχθούν ότι όντως ο ΑΡΗΣ πέρα από τα λεφτά που γλίτωσε (από το συμβόλαιό του) στην ουσία πούλησε τον Κόκε έναντι 700.000 ευρώ, αλλά και από την πλευρά ακόμα και πρώην υπαλλήλων της ομάδας που όταν έφυγαν ξέχασαν ότι ήταν παρόντες όταν ο Ισπανός και ο αδερφός του υπέγραφαν τις 6 επιταγές. Επίθεση που ξαναέγινε όταν ήταν να επιστρέψει ζητώντας φυσικά να μην πληρώσει αυτά που χρωστούσε στον ΑΡΗ, αλλά και να πάρει και 150.000 ευρώ έξτρα, αλλά σημείωσα ότι ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΧΡΩΣΤΑΕΙ. Τότε κάποιοι έλεγαν ότι δεν υπάρχει καμία συμφωνία, ότι δεν υπάρχουν επιταγές και πολλά άλλα. Χθες το CAS επιδίκασε στον ΑΡΗ 710.000 ευρώ. Δυο χρόνια μετά, όπως και στην περίπτωση του Kάμπορα όμως η ουσία δεν είναι αν ο κάθε δημοσιογράφος αποδείχθηκε ότι έγραψε την αλήθεια. Η ουσία είναι ότι τέτοια ψέμματα με διαφορετικά μάλιστα κίνητρα από δυο πλευρές που είχαν στην μέση τον ΑΡΗ, τον έφεραν εδώ που τον έφεραν. Για το μόνο που χαίρομαι είναι ότι έστω και αργά ο κόσμος -πλην ελαχίστων στημένων- καταλαβαίνει.
ΥΓ2 Ακόμα και αν δεν εισπραχθούν τα χρήματα από Κόκε, είναι ένα τεράστιο όπλο για την εκκαθάριση, αλλά Ψωμιάδη και ΑΕΚ με εκχώρηση προς το Δημόσιο. Και εκεί δύσκολα..ξεφεύγεις!
YΓ3 Ελπίζω να μην απαξιώσουμε και αθλητές όπως ο Παπαγεωργίου, Αλεξιάδης, Κούης, Ζίνδρος που έγραψαν με χρυσά γράμματα τα ονόματά τους, στην ιστορία του συλλόγου.

*Πηγή: gazzetta.gr*

Ετοιμοι και για... κλεφτοπόλεμο!! (vds)

O Αρης Λαούδης γράφει για τα ματς Ελλάδας - Σερβίας που μοιάζουν με ταυρομαχίες, τον Ντέγιαν Μποντιρόγκα που... ευτυχώς δεν παίζει και την προπόνηση της εθνικής που έρχεται να δικαιώσει όλο αυτό που βλέπουμε το τελευταίο 10ήμερο.

Πώς λένε για την θάλασσα «δεν πρέπει να τη φοβάσαι, πρέπει να την σέβεσαι», κάπως έτσι εκφράζεται σε μια φράση η μεγάλη ιστορία των αναμετρήσεων του Ελλάδα – Σερβία. Βλέπεις για παράδειγμα τον Μποντιρογκα στο διπλανό τραπέζι από τον Κατσικάρη και σκέφτεσαι «πάλι καλά που δεν παίζει». Βλέπεις τον Σάσα Τζόρτζεβιτς, μια από τις μεγαλύτερες «γάτες» των ευρωπαϊκών γηπέδων που στα νιάτα του αντιπροσώπευε απόλυτα αυτό που εκφράζει η μεγάλη των Πλάβι σχολή και αναρωτιέσαι είναι πράγματι έτοιμος για όλα, όπως ήταν και σαν αθλητής;
Το Ελλάδα – Σερβία μοιάζει πάντα με ταυρομαχία που θα επικρατήσει ή ο ταύρος ή ο ταυρομάχος, αλλά ό,τι κι αν γίνει θα υπάρχουν απώλειες. Η ιστορία άλλωστε το 'χει αποδείξει. Από ξύλο μέχρι «κλοπές» και από έξαλλα πανηγύρια μέχρι μεγάλες απογοητεύσεις περιλαμβάνει το μενού και το μόνο σίγουρο είναι πως το συναίσθημα ξεπερνάει μια απλή νίκη ή μια απλή ήττα. Πόσο μάλλον τώρα που ο νικητής πάει στους «8» και ο ηττημένος επιστρέφει σπίτι του.
Ανεξάρτητα με τον τελικό νικητή, ένα είναι σίγουρο: Η Σερβία θα μας βγάλει και θα της βγάλουμε την ψυχή. Ενδεχομένως να ήταν ο προτιμότερος αντίπαλος, συγκριτικά με Ισπανία, Βραζιλία και Γαλλία, αλλά είναι ο αντίπαλος που έχει τη μεγαλύτερη καρδιά απ' όλους. Εκεί που θεωρείς ότι τους έδωσες το νοκ – άουτ χτύπημα, σηκώνονται και είναι έτοιμοι για να στο ανταποδώσουν κι αυτό δεν έχει να κάνει με την ποιότητα των παικτών που διαθέτουν, αλλά με τη νοοτροπία και τα χαρακτηριστικά του λαού τους.
Στον πόλεμο εντός γηπέδου είναι πάντα παλικάρια, στον κλεφτοπόλεμο είναι πιο μπροστά απ' όλους και η Εθνική είναι πανέτοιμη και για το πρώτο, αλλά και για το δεύτερο. «Πρέπει να είμαστε έτοιμοι για τα πάντα» συμφώνησαν λίγο – πολύ στην πρωινή συνέντευξη Τύπου οι Κατσικάρης, Ζήσης και Μάντζαρης κι αυτό μπορεί αυτό το «τα πάντα» να αποδειχτεί «κλειδί» σε μια αναμέτρηση που οι Σέρβοι θα μπουν αποφασίσμενοι να κάνουν τα αδύνατα - δυνατά για να μην επιστρέψουν πρόωρα στο Βελιγράδι.
Η Ελλάδα ξέρει τα κατατόπια, Βαλκάνιοι είμαστε κι εμείς δεν είμαστε παίξε – γέλασε κι όπως αντιλαμβάνεστε η πονηριά θα' χει τη σωστή απάντηση, αν οι Σέρβοι ρίξουν στο παρκέ κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο και δεν βρουν άλλον τρόπο για να αντιμετωπίσουν την Εθνική. Κανείς δεν πρέπει να «χαλάσει» το μυαλό της ομάδας που είναι στο 5-0 και είναι στο δικό μας χέρι να αντιμετωπίσουμε με «καθαρό» μυαλό τον πιθανό «κλεφτοπόλεμο».
Από τις κουβέντες του Κατσικάρη κρατάω την τελευταία του φράση. «Είπα στα παιδιά πως πρέπει να μπούμε για να το διασκεδάσουμε» κι απ' ό,τι φαίνεται το ρήμα «διασκεδάζω» είναι προτιμότερο και αποτελεσματικότερο από το αντίστοιχο «στοχεύω». Οταν μάλιστα τα λόγια συνοδεύονται από πράξεις, τότε η επιτυχία είναι θέμα χρόνου. Για να απολαύσεις πρέπει να διασκεδάζεις και η εικόνα που είδα στο τελευταίο 15λεπτο της προπόνησης της Παρασκευής είναι η επιβεβαίωση γι αυτό που ζούμε εδώ και 10 μέρες.
Είχα μπροστά μου 12 παίκτες εκατομμυρίων που διασκέδαζαν σαν 15χρονα για το ποιος θα βάλει τα περισσότερα σουτ, ένα προπονητικό τιμ που χαιρόταν με το χαμόγελό τους και καμια 20αριά δημοσιογράφους που χαμογελούσαν πλατιά με τη χαρά των άλλων. Το ίδιο χαμόγελο θα είχατε κι εσείς βλέποντας τους άντρες να γίνονται παιδιά, να χαίρονται την στιγμή και κατ' επέκταση να απολαμβάνουν την συμμετοχή σ'' αυτή την εθνική ομάδα. Τα βίντεο είναι ενδεικτικά...
Υ.Γ.1: Είτε νικήσουμε είτε χάσουμε αυτή η εθνική ομάδα έχει βάλει βάσεις για κάτι πολύ δυνατό στο μέλλον. Ελληνες είμαστε, αντιλαμβάνομαι την υπερβολή, είμαι βέβαιος για το πόσο θα απαξιωθεί από ορισμένους η εικόνα της α' φάσης, αν τυχόν γίνει η στραβή με την Σερβία, αλλά τουλάχιστον εμείς οι καθαρόαιμοι μπασκετικοί μπορούμε να αισθανόναστε περήφανοι γι αυτό που «χτίζεται» σε στέρεες βάσεις. Ειπαμε, πάνε οι εποχές που όλα πρέπει ντε και καλά να κρίνονται από ένα μετάλλιο...
Υ.Γ.2: Το ελληνικό μπάσκετ έχει τις εριδές του, τις κόντρες του, τα απωθημένα του, όπως θέλετε πείτε το. Αλλά το να βλέπεις τη γεννιά του 1987 να είναι εδώ με διακριτική παρουσία σου δίνει και την εξήγηση γιατί η εθνικη ομάδα έχει παρελθόν, παρόν και μέλλον. Χθες το βράδυ ο Καλκαβούρας συνάντησε στον δρόμο τους Γιαννάκη, Φασούλα, Φιλίππου κι όταν μου το 'πε σκέφτηκα πόσο στενούς δεσμούς μπορεί να έχει μια φουρνιά παικτών με την εθνική, όταν συνεχίζει να την ακολουθεί επί 27 χρόνια και χωρίς κανένα όφελος τις περισσότερες φορές;

*Πηγή: gazzetta.gr*