Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2014

Η εκδίκηση του Χάμιλτον!!

Την έκτη του νίκη στο φετινό πρωτάθλημα της Formula 1 πανηγύρισε ο Λιούις Χάμιλτον, εκμεταλλευόμενος το λάθος του Ρόσμπεργκ, παίρνοντας «εκδίκηση» για όσα είχαν γίνει στο Σπα.

Η εκδίκηση του Χάμιλτον
Παρά το γεγονός ότι έκανε μία από τις χειρότερες εκκινήσεις του, ο Λιούις Χάμιλτον κατάφερε να φτάσει στην έκτη του νίκη στη φετινή σεζόν της Formula 1.

Ο Νίκο Ρόσμπεργκ, εκμεταλλεύτηκε το κακό ξεκίνημα του ομόσταβλού του στη Mercedes, όμως έχασε τα φρένα στον 28ο γύρο, επιτρέποντας στον Χάμιλτον να χτυπήσει ξανά την πρωτιά, κάτι που τελικά κατάφερε.

Πίσω από τις Mercedes, τερμάτισε ο Φελίπε Μάσα, ενώ εξαιρετική εμφάνιση έκανε ο Βαλτερί Μποτάς που ήταν τέταρτος με πέμπτο τον Ντανιέλ Ρικιάρντο.

Μπροστά στο κοινό της η Ferrari απογοήτευσε, με τον Αλόνσο να εγκαταλείπει με μηχανικό πρόβλημα και τον Ραϊκόνεν να τερματίζει 9ος.

Η κατάταξη:

1. Χάμιλτον, Mercedes
2. Ρόσμπεργκ, Mercedes
3. Μάσα, Williams
4. Μπότας, Williams
5. Ρικιάρντο, Red Bull
6. Φέτελ, Red Bull
7. Πέρες, Force Indi
8. Μπάτον, Mclaren
9. Ραικόνεν, Ferrari
10. Μάγκνουσεν, McLaren
11. Κβίατ, Toro Rosso
12. Χούλκενμπεργκ, Force India
13. Βερνιέ, Toro Rosso
14. Μαλδονάδο, Lotus
15. Σούτιλ, Sauber
16.Γκροσάν, Lotus
17. Κομπαγιάσι, Caterham
18. Μπιανκί, Marussia
19. Γκουτιέρες, Sauber
20.Έρικσον, Caterham

Αναλυτικά η βαθμολογία:

1. Ρόσμπεργκ, 238
2. Χάμιλτον, 216
3 .Ρικιάρντο, 166
4. Μπότας, 122
5.Αλόνσο, 121
6. Φέτελ, 106
7. Μπάτον, 72
8. Χούλκενμπεργκ, 70
9. Μάσα, 55
10. Ραϊκόνεν, 41

Αναλυτικά η βαθμολογία των Κατασκευαστών:

1. Mercedes, 454
2. Red Bull, 272
3. Williams, 170
4.Ferrari, 162
5. McLaren, 110
6. Force India, 109
7. ToFro Rosso, 19
8. Lotus, 8*Πηγή: sport-fm.gr*

Να τρίζουν τα πεζοδρόμια!

Ο ανταποκριτής του Gazzetta στην Ισπανία Μιχάλης Στεφάνου μοιράζεται την εμπειρία ενός σύντομου, αλλά άκρως διδακτικού περιπάτου στη Μαδρίτη...
Είναι μερικές φορές που κάποια πολύ μικρά, πολύ απλά πράγματα έχουν τη δύναμη να σου πουν τις πιο μεγάλες αλήθειες. Όπως για παράδειγμα ένας περίπατος 10 λεπτών στην Μαδρίτη.
Χθες το απόγευμα, αμέσως μετά το τέλος του αγώνα ανάμεσα στην Γαλλία και την Κροατία, έτυχε να συνοδεύσω τον Παναγιώτη Γιαννάκη, από το “Παλάθιος ντε λος Ντεπόρτες” μέχρι το ξενοδοχείο όπου διαμένουμε. Ένα τσιγάρο δρόμος, που λένε. Άρρηκτα συνδεδεμένος με την εθνική ο “δράκος”, δεν θα μπορούσε να μην ενισχύσει έστω με την παρουσία του την όμορφη προσπάθειά της αγαπημένης του ομάδας στην ισπανική πρωτεύουσα.

Προχωρώντας στον διάδρομο προς την πόρτα της εξόδου, πέσαμε πάνω σ' ένα μπαμπά με τρία αγόρια ντυμένα με ελληνικές σημαίες. Τα πιτσιρίκια -ήταν δεν ήταν δέκα χρονών- έτρεξαν αμέσως πάνω στον κόουτς και πήραν θέση για φωτογραφία. “Όπως βλέπετε κύριε Γιαννάκη, σας ξέρουν μέχρι και τα μικρά παιδιά. Να είστε πάντα καλά”, αποκρίθηκε ο πατέρας και απαθανάτισε τη στιγμή.
Πλησιάζοντας προς την έξοδο, οι περισσότεροι υπεύθυνοι ασφαλείας και εθελοντές στάθηκαν αυθόρμητα σχεδόν σε στάση προσοχής. Ο περιβάλλον χώρος του γηπέδου είχε ήδη αρχίσει να γεμίζει από Ισπανούς, καθώς ακολουθούσε η αναμέτρηση του αντιπροσωπευτικού τους συγκροτήματος με την Σενεγάλη. Στη θέα του “δράκου” τα κεφάλια γύριζαν μονομιάς και τα δάχτυλα έδειχναν προς το μέρος του. “Γιαννάκης, Γιανάκκης” ακουγόταν χαμηλόφωνα από δεξιά κι αριστερά, ενώ κάποιοι εξηγούσαν στα παιδιά τους ποιος ήταν αυτός ο ασπρομάλλης, που συγκέντρωνε πάνω του τα βλέμματα.
Κάθε πέντε μέτρα τον σταματούσαν για φωτογραφίες. Άντρες και γυναίκες κάθε ηλικίας έσπευδαν να του σφίξουν το χέρι και να του πουν πόσο τον θαυμάζουν. Του μιλούσαν είτε για τότε που έπαιζε με τον Γκάλη στην εθνική και τον Άρη, είτε για τη νίκη επί της dream team στη Σαϊτάμα. Σκόρπιες ατάκες, ό,τι θυμόταν κι ό,τι προλάβαινε ο καθένας στα λίγα δευτερόλεπτα που βρισκόταν δίπλα του. Μια αυθόρμητη, απλόχερη και συγκινητική εκδήλωση θαυμασμού προς τον απόλυτο μπασκετάνθρωπο.
Σε κάποια στιγμή, ένας άντρας γύρω στα 45 κινήθηκε φουριόζος κατά πάνω του, τον αγκάλιασε και άρχισε να του λέει συγκινημένος: “Σε ευχαριστώ για όλα όσα πρόσφερες στο μπάσκετ. Σε ευχαριστώ και να είσαι πάντα καλά. Είσαι ένας θρύλος! Μπορεί να είμαι Ισπανός, αλλά ήσουν πάντα ο αγαπημένος μου παίκτης. Αύριο (σ.σ. σήμερα) θα είμαι με την Ελλάδα για χάρη σου”. Έβγαλε φωτογραφία μαζί του, υποκλίθηκε ευγενικά και χάθηκε στο πλήθος.
Τίποτα δεν είναι τυχαίο και τελικά ο καθένας παίρνει τη θέση που του αξίζει στη συνείδηση του κόσμου. Στα 55 του χρόνια, ο Γιαννάκης έκανε τα πεζοδρόμια της Μαδρίτης να ...τρίζουν. Ο Σπανούλης με τον Διαμαντίδη (όπως και ο Παπαλουκάς, που πρόσφατα σταμάτησε) αποσπούν παντού χειροκροτήματα και αντιμετωπίζονται με σεβασμό. Οι νεότεροι παίκτες έχουν ήδη κερδίσει την αναγνώριση με τις επιτυχίες τους σε συλλογικό επίπεδο και θεωρούνται από πολλούς, εδώ στην Μαδρίτη, ως η μόνη πιθανή απειλή για την Ισπανία μέχρι τον τελικό. Πίσω τους έρχεται μια ελπιδοφόρα γενιά που εγγυάται, αν μη τι άλλο, αξιοπρεπές μέλλον.
Σε λίγες ώρες η εθνική ομάδα θα αντιμετωπίσει τη Σερβία και είτε θα πάρει την πρόκριση για τις οκτώ καλύτερες ομάδες του κόσμου, είτε το αεροπλάνο της επιστροφής. Σε 40 αγωνιστικά λεπτά δεν μπορεί να κριθεί τίποτε περισσότερο από το τελικό αποτέλεσμα ενός αγώνα. Η δουλειά, το όραμα και η διαφύλαξη της κληρονομιάς που έχει στα χέρια του το ελληνικό μπάσκετ κρίνονται κάθε μέρα. Σε κάθε περίπτωση κι αύριο εδώ θα είμαστε...

*Πηγή: gazzetta.gr*

Ο Τεόντοσιτς μάς περιμένει πώς και πώς…!!

Γράφει ο Τόλης Κοτζιάς
Ο Τεόντοσιτς μάς περιμένει πώς και πώς…
Το πλέον ευχάριστο (για μένα προσωπικά τουλάχιστον) από την Εθνική μέχρι στιγμής είναι ότι παίζει μπάσκετ, που σε ευχαριστεί. Μπάσκετ, που δεν σε κουράζει, μπάσκετ ευχάριστο στο μάτι: πολύ καλή άμυνα και κυρίως εξαιρετικές συνεργασίες στην επίθεση.
Οι παίκτες δεν κρατάνε πολύ την μπάλα στα χέρια τους και βεβαίως αυτή είναι η φιλοσοφία του προπονητή. Τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Ο Κατσικάρης αυτό το μπάσκετ θέλει να παίζει και μέχρι στιγμής όλα μας πηγαίνουν σχεδόν τέλεια.
Κατ” αρχάς, λοιπόν, το πρόσημο είναι θετικό για το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, αλλά είμαστε η Ελλάδα. Δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτό. Είμαστε από τις μεγαλύτερες δυνάμεις παγκοσμίως στο μπάσκετ. Τι σημαίνει; Οτι θέλουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διάκριση στο Μουντομπάσκετ: «Καλά, ρε μεγάλε, δεν σου φτάνει, που παίζουμε πολύ καλό μπάσκετ, η Εθνική δείχνει να έχει μπει στο σωστό δρόμο και πάλι, μού θες και μεγαλεία με το καλημέρα;» μου είπε κάποιος όταν του έθεσα τα παραπάνω.
Μεγαλεία και μετάλλια προσωπικά, όχι ότι δεν θέλω (κάθε άλλο), αλλά δεν απαιτώ την δεδομένη χρονική περίοδο. Προτεραιότητα είναι ακριβώς αυτό: να μπει και πάλι η Εθνική σε βάσεις σωστής λειτουργίας, κάτι, που φαίνεται ότι άρχισε να γίνεται.
Από κει και πέρα, όμως, ο Κατσικάρης και οι παίκτες του είναι εκείνοι, που έχουν βάλει ψηλά τον πήχη με τις εκπληκτικές τους εμφανίσεις στην Σεβίλλη. Και αν με Σενεγάλη, Φιλιππίνες, Πουέρτο Ρίκο τα πράγματα δεν ήταν δύσκολα, αφού οι αντίπαλοι είναι μακριά από την δυναμικότητά μας, μόνο το ίδιο δεν μπορείς να πεις και για Κροατία, Αργεντινή.
Η ίδια, λοιπόν, η Εθνική με την παρουσία της έχει ανεβάσει τις απαιτήσεις, έχουμε «βοηθήσει» λιγάκι κι εμείς τα ΜΜΕ με την υπερβολή, που μάς χαρακτηρίζει σε τέτοιες περιπτώσεις. Μόνο, που σήμερα το απόγευμα το σκηνικό αλλάζει, ο συντελεστής δυσκολίας είναι μεγάλος όσο ποτέ στο τουρνουά. Ο πρώτος λόγος είναι ο πλέον ευνόητος: κερδίζεις, συνεχίζεις. Χάνεις, πας σπιτάκι σου. Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει με τον αντίπαλο. Πάντα θεωρητικά, η Σερβία είναι πιο μεγάλο εμπόδιο τόσο σε σχέση με την Κροατία, όσο και με την Αργεντινή. Από την Κροατία έχει μεγαλύτερο τσαγανό, από την Αργεντινή μεγαλύτερο βάθος.
Στη σύγκριση Ελλάδας-Σερβίας, εμείς παίζουμε πιο γρήγορα, οι Σέρβοι είναι πιο δυνατοί μέσα στην ρακέτα. Εχουν και Ραντούλιτσα, και Κρστιτς, και Στίματς, και Κάτιτς. Τέσσερα «θηρία» δηλαδή. Ο Μπουρούσης κυρίως, αλλά και οι Βουγιούκας, Γλυνιαδάκης θα πρέπει να βγάλουν διπλό μεροκάματο σήμερα.
Υπάρχει, βεβαίως, και ο Τεόντοσιτς, ο οποίος μας περιμένει πώς και πώς. Οι αποτυχίες του παρελθόντος τον στοιχειώνουν, θέλει να πάρει την εκδίκησή του: «Μετράω τις ώρες μέχρι να αρχίσει το ματς» είπε χθες.
Εμείς να δεις.

Πηγή: www.superbasket.gr

Πάτησε στο «παλάτι» η Εθνική!

Την πρώτη της γνωριμία με το «Παλάθιο ντε Ντεπόρτες» είχε το πρωί της Κυριακής η Εθνική.

Πάτησε στο «παλάτι» η Εθνική
Οι προπονήσεις των ομάδων που αγωνίζονταν Σάββατο και οι χθεσινοί αγώνες δεν είχαν επιτρέψει μέχρι χθες στην Εθνική να προπονηθεί στο «Παλάθιο ντε Ντεπόρτες».

Αυτό συνέβη το πρωί της Κυριακής. Λίγες ώρες πριν τον μεγάλο αγώνα με τη Σερβία για τους «16» (19:00), ο Φώτης Κατσικάρης και οι παίκτες του πήραν μια πρώτη γεύση από το γήπεδο κι έκαναν κάποια σουτ για να εξοικειωθούν με το περιβάλλον.

Ασφαλώς οι περισσότεροι γνωρίζουν καλά το γήπεδο, αφού έχουν αγωνιστεί πολλές φορές σε αυτό. Κάθε του γωνιά ξέρει καλύτερα από όλους ο Γιάννης Μπουρούσης, καθώς αποτελεί την έδρα της Ρεάλ Μαδρίτης.*Πηγή: sport-fm.gr*

Δεν αντιστάθηκε ο Μποντιρόγκα! (video)

Η τέχνη δεν ξεχνιέται. Και η αγάπη για το μπάσκετ δεν σβήνει. Έτσι όταν ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα είχε την ευκαιρία σε ένα διάλειμμα της προπόνησης της Σερβίας, άρπαξε την μπάλα και θυμήθηκε τα παλιά.

Δεν αντιστάθηκε ο Μποντιρόγκα (video)
Έχει πια σαρανταρίσει. Έχει κάνει κοιλιά και… μαγουλάκια. Έχουν περάσει επτά χρόνια από τότε που αποσύρθηκε.

Όμως ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα δεν μπορεί να αντισταθεί στη θέα της πορτοκαλί μπάλας. Έτσι όταν στην προπόνηση της Σερβίας υπήρχε ένα διάλειμμα, ο νυν αντιπρόεδρος της ομοσπονδίας άρπαξε την μπάλα και έκανε κάποια σουτάκια.




*Πηγή: sport-fm.gr*

Κρστιτς: «Ζήτησα πολλές φορές συγγνώμη…»

Διάθεση να αφήσει πίσω του τα όσα έγιναν στο επεισοδιακό φιλικό μεταξύ Ελλάδας και Σερβίας το 2010 έδειξε ο Νέναντ Κρστιτς.

Κρστιτς: «Ζήτησα πολλές φορές συγγνώμη…»
Να διαγράψει από το «σκληρό δίσκο» του θέλει ο Νέναντ Κρστιτς όσα έγιναν πριν από τέσσερα και πλέον χρόνια στο φιλικό μεταξύ Ελλάδας και Σερβίας που εξελίχθηκε σε πυγμαχικό αγώνα.

Ο σέντερ των «πλάβι», που είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στα επεισόδιο εκσφενδονίζοντας γροθιές και μια καρέκλα που τραυμάτισε τον Γιάννη Μπουρούση, μίλησε στο ισπανικό περιοδικό Gigantes για το θέμα, που ήρθε ξανά στην επιφάνεια εν όψει του αγώνα των δύο εθνικών ομάδων στους «16» του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

«Για μένα το περιστατικό αυτό έχει ξεχαστεί. Έχω ζητήσει πολλές φορές συγγνώμη για τη συμπεριφορά μου και δεν θα πω τίποτα περισσότερο», τόνισε ο άσος της Αναντολού Εφές.*Πηγή: sport-fm.gr*

Παπασταθόπουλος: «Θα βοηθήσει πολύ την Εθνική ο Ρανιέρι»

Σίγουρος πως ο Κλαούντιο Ρανιέρι θα βοηθήσει πάρα πολύ την Εθνική δήλωσε ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος μιλώντας σε κυριακάτικο Τύπο.

Παπασταθόπουλος: «Θα βοηθήσει πολύ την Εθνική ο Ρανιέρι»
Το εγκώμιο του νέου τεχνικού της Εθνικής ποδοσφαίρου έπλεξε ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος μιλώντας στην εφημερίδα “Real”.

Ο διεθνής κεντρικός αμυντικός ανέφερε για τον Κλαούντιο Ρανιέρι: «Τα λόγια είναι περιττά, διαβάζοντας το βιογραφικό του. Το όνομά του δεν χρειάζεται συστάσεις, τον σεβόμαστε όλοι και πιστεύω ότι θα βοηθήσει πολύ την ομάδα μας», υποστήριξε ο Παπασταθόπουλος ο οποίος σχολίασε για το αποψινό παιχνίδι με τη Ρουμανία:

«Εχουμε να αντιμετωπίσουμε μία δύσκολη ομάδα, η οποία σίγουρα -μετά και από τα πρόσφατα μεταξύ μας παιχνίδια- θα είναι πολύ πιο προσεκτική», τόνισε και πρόσθεσε:

«Εμείς από την πλευρά μας καλούμαστε να επαναλάβουμε τις θετικές εμφανίσεις του Παγκοσμίου Κυπέλλου, να βελτιώσουμε τα λάθη μας και να μπούμε με το δεξί στη διοργάνωση. Ο αγώνας με τη Ρουμανία θα είναι ο πιο δύσκολος στην έδρα μας δίχως τον κόσμο στις εξέδρες. Μακάρι να είναι ο τελευταίος χωρίς τους φιλάθλους. Πρέπει να προσέξουμε πολύ να μη μας κοιμίσει ο αντίπαλος, αλλά να πάρουμε εμείς γρήγορα την πρωτοβουλία».

Αμπρίνες και σούπερ τάπες! (video)

Το ανάποδο alley-hoop κάρφωμα του Άλεξ Αμπρίνες είναι στην κορυφή του Top 5 που περιλαμβάνει και φοβερές τάπες από Ιμπάκα και Ντιαό.

Αμπρίνες και σούπερ τάπες (video)
Λίγα τα ματς, αλλά πολλές οι θεαματικές φάσεις στους χθεσινούς αγώνες για τους «16».

Ο Άλεξ Αμπρίνες και το alley hoop ανάποδο κάρφωμα από πάσα του Σέρχιο Ροντρίγκεθ στη νίκη της Ισπανίας επί της Σενεγάλης είναι στην κορυφή, ενώ ξεχωρίζουν επίσης οι διαδοχικές τάπες του Σερζ Ιμπάκα από τον ίδιο αγώνα, όπως και μία ακόμη του Μπορίς Ντιαό στην επικράτηση της Γαλλίας επί της Κροατίας.




*Πηγή: sport-fm.gr*

Σημασία έχει η ενότητα...!!

Ο Χρυσανθος Τσαλτίδης γράφει στο blog του στο gazzetta.gr για Αρβανιτίδη, Γαλανό, Ερασιτέχνη και την επόμενη μέρα στον ΑΡΗ.
Μετά την απελευθέρωση του ΑΡΗ από τους πρώην, όλος ο κόσμος περιμένει μέσα στην εβδομάδα η ομάδα να κάνει τις απαιτούμενες μεταγραφικές κινήσεις και είτε την επόμενη Κυριακή, είτε την μεθεπόμενη να ξεκινήσει την προσπάθεια επανόδου εκεί όπου ανήκει.
ADVERTISEMENT
Ο ΑΡΗΣ έχει μπροστά του μία χρονιά που υπό άλλες συνθήκες θα χαρακτηρίζονταν περίπατος. Με ομάδες που ακόμα και πέρσι κέρδιζε με άνεση η Κ20 του συλλόγου, αλλά πλέον θα πρέπει να προσπαθήσει πολύ για να μην έχει μπλεξίματα. Από την Δευτέρα που θα δοθεί το χρίσμα σε αυτόν που θα τρέξει την ομάδα θα πρέπει να...τρέξουν οι μεταγραφές και να γίνουν όλα όσα θέλει ο Καλαιτζίδης.
Στην συνέχεια θα έχουμε να ασχοληθούμε επιτέλους με το αγωνιστικό και φυσικά τις... άμυνες του συλλόγου στα ζητήματα της εκκαθάρισης της εταιρίας για να είναι όλα έτοιμα αρχικά του χρόνου τέτοιο καιρό.
Ακούω και διαβάζω πολλά και διάφορα σε σχέση με το που θα αναθέσει ο Ερασιτέχνης την ομάδα. Απαραίτητη σημείωση ότι όποιος... πάρει το τμήμα, τουλάχιστον φέτος θα λειτουργεί υπό τον Ερασιτέχνη. Νομικά υπεύθυνος θα είναι ο Ερασιτέχνης και ως φυσικό πρόσωπο τις υπογραφές θα τις βάζει ο Χάρης Παπαγεωργίου. Επομένως δεν είναι τόσο απλό το... “Χάρη δώσε την ομάδα”. Στην ουσία την ομάδα σε κάθε περίπτωση θα την έχει και θα την τρέχει για ένα χρόνο ο ΑΣ και αυτό οφείλουν οι πάντες να το καταλάβουν. Ότι ώρα θέλει παύει από τα...καθήκοντά του τον άνθρωπο που θα αναλάβει γιατί πάρα πολύ απλά κανείς τους πέρα από ταμειακές διευκολύνσεις (που μετά βέβαια μπορούν να αποτελέσουν πρόκριμα για μετοχοποίηση) δεν θα δεσμεύει με υπογραφές τον σύλλογο, αλλά ούτε και θα δεσμεύεται.
Απαραίτητη επίσης σημείωση αν ο κάθε Γαλανός ή Αρβανιτίδης βάλει χρήματα παίρνει ένα ρίσκο γιατί πολύ απλά είτε θα περνάνε στα ταμεία του ΑΣ και θα παρουσιάζονται σε καρτέλες τους, είτε θα τα...δανείζουν με εγγύηση πχ τα τηλεοπτικά.
Την Δευτέρα, λοιπόν, ο ΑΣ θα αναθέσει το τμήμα. Αρβανιτίδης, Γαλανός ή αρειανοί επιχειρηματίες είναι υποψήφιοι. Πραγματικά δεν με ενδιαφέρει ποιος από όλους θα αναλάβει. Ούτε θα το κρίνω εγώ, ούτε θα κάνω αυτό που ξεκάθαρα κάνουν ορισμένοι παίρνοντας την μία ή την άλλη πλευρά (και με το μυαλό τους) πιέζουν προς την μία ή την άλλη κατεύθυνση.
Αυτό που με ενδιαφέρει εμένα είναι όποιος και αν αναλάβει να έχει την στήριξη όλων των υπόλοιπων. Να υπάρχει ενότητα, συσπείρωση αντίστοιχη με αυτή που υπήρχε την προηγούμενη εβδομάδα. Γιατί δεν θα έχει καμία απολύτως ουσία το τι έγινε την προηγούμενη εβδομάδα, αν από Δευτέρα αυτοί που δεν θα επιλεγούν να...ξεφωνίζουν τον ΑΣ ή αυτόν που θα τρέξει το τμήμα.
Αν η συσπείρωση και η ενότητα υπάρχει μόνο όταν και οι τυφλοί...βλέπουν σε περιπτώσεις αλά... Σκόρδα τότε ο ΑΡΗΣ δεν έχει καμία απολύτως τύχη. Αντιθέτως με ενότητα, συσπείρωση (αλλά και έναν άνθρωπο με οικονομική επιφάνεια) κανείς δεν θα μπορέσει να του σταθεί εμπόδιο στην ολοκληρωτική...επιστροφή!
ΥΓ1 Όταν πριν από δυο χρόνια είχα καταγράψει την αλήθεια για την περίπτωση Κόκε καιν τις επιταγές, είχα δεχθεί λάσπη...πολύπλευρη. Και από την πλευρά όσων δεν ήθελαν να παραδεχθούν ότι όντως ο ΑΡΗΣ πέρα από τα λεφτά που γλίτωσε (από το συμβόλαιό του) στην ουσία πούλησε τον Κόκε έναντι 700.000 ευρώ, αλλά και από την πλευρά ακόμα και πρώην υπαλλήλων της ομάδας που όταν έφυγαν ξέχασαν ότι ήταν παρόντες όταν ο Ισπανός και ο αδερφός του υπέγραφαν τις 6 επιταγές. Επίθεση που ξαναέγινε όταν ήταν να επιστρέψει ζητώντας φυσικά να μην πληρώσει αυτά που χρωστούσε στον ΑΡΗ, αλλά και να πάρει και 150.000 ευρώ έξτρα, αλλά σημείωσα ότι ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΧΡΩΣΤΑΕΙ. Τότε κάποιοι έλεγαν ότι δεν υπάρχει καμία συμφωνία, ότι δεν υπάρχουν επιταγές και πολλά άλλα. Χθες το CAS επιδίκασε στον ΑΡΗ 710.000 ευρώ. Δυο χρόνια μετά, όπως και στην περίπτωση του Kάμπορα όμως η ουσία δεν είναι αν ο κάθε δημοσιογράφος αποδείχθηκε ότι έγραψε την αλήθεια. Η ουσία είναι ότι τέτοια ψέμματα με διαφορετικά μάλιστα κίνητρα από δυο πλευρές που είχαν στην μέση τον ΑΡΗ, τον έφεραν εδώ που τον έφεραν. Για το μόνο που χαίρομαι είναι ότι έστω και αργά ο κόσμος -πλην ελαχίστων στημένων- καταλαβαίνει.
ΥΓ2 Ακόμα και αν δεν εισπραχθούν τα χρήματα από Κόκε, είναι ένα τεράστιο όπλο για την εκκαθάριση, αλλά Ψωμιάδη και ΑΕΚ με εκχώρηση προς το Δημόσιο. Και εκεί δύσκολα..ξεφεύγεις!
YΓ3 Ελπίζω να μην απαξιώσουμε και αθλητές όπως ο Παπαγεωργίου, Αλεξιάδης, Κούης, Ζίνδρος που έγραψαν με χρυσά γράμματα τα ονόματά τους, στην ιστορία του συλλόγου.

*Πηγή: gazzetta.gr*

Ετοιμοι και για... κλεφτοπόλεμο!! (vds)

O Αρης Λαούδης γράφει για τα ματς Ελλάδας - Σερβίας που μοιάζουν με ταυρομαχίες, τον Ντέγιαν Μποντιρόγκα που... ευτυχώς δεν παίζει και την προπόνηση της εθνικής που έρχεται να δικαιώσει όλο αυτό που βλέπουμε το τελευταίο 10ήμερο.

Πώς λένε για την θάλασσα «δεν πρέπει να τη φοβάσαι, πρέπει να την σέβεσαι», κάπως έτσι εκφράζεται σε μια φράση η μεγάλη ιστορία των αναμετρήσεων του Ελλάδα – Σερβία. Βλέπεις για παράδειγμα τον Μποντιρογκα στο διπλανό τραπέζι από τον Κατσικάρη και σκέφτεσαι «πάλι καλά που δεν παίζει». Βλέπεις τον Σάσα Τζόρτζεβιτς, μια από τις μεγαλύτερες «γάτες» των ευρωπαϊκών γηπέδων που στα νιάτα του αντιπροσώπευε απόλυτα αυτό που εκφράζει η μεγάλη των Πλάβι σχολή και αναρωτιέσαι είναι πράγματι έτοιμος για όλα, όπως ήταν και σαν αθλητής;
Το Ελλάδα – Σερβία μοιάζει πάντα με ταυρομαχία που θα επικρατήσει ή ο ταύρος ή ο ταυρομάχος, αλλά ό,τι κι αν γίνει θα υπάρχουν απώλειες. Η ιστορία άλλωστε το 'χει αποδείξει. Από ξύλο μέχρι «κλοπές» και από έξαλλα πανηγύρια μέχρι μεγάλες απογοητεύσεις περιλαμβάνει το μενού και το μόνο σίγουρο είναι πως το συναίσθημα ξεπερνάει μια απλή νίκη ή μια απλή ήττα. Πόσο μάλλον τώρα που ο νικητής πάει στους «8» και ο ηττημένος επιστρέφει σπίτι του.
Ανεξάρτητα με τον τελικό νικητή, ένα είναι σίγουρο: Η Σερβία θα μας βγάλει και θα της βγάλουμε την ψυχή. Ενδεχομένως να ήταν ο προτιμότερος αντίπαλος, συγκριτικά με Ισπανία, Βραζιλία και Γαλλία, αλλά είναι ο αντίπαλος που έχει τη μεγαλύτερη καρδιά απ' όλους. Εκεί που θεωρείς ότι τους έδωσες το νοκ – άουτ χτύπημα, σηκώνονται και είναι έτοιμοι για να στο ανταποδώσουν κι αυτό δεν έχει να κάνει με την ποιότητα των παικτών που διαθέτουν, αλλά με τη νοοτροπία και τα χαρακτηριστικά του λαού τους.
Στον πόλεμο εντός γηπέδου είναι πάντα παλικάρια, στον κλεφτοπόλεμο είναι πιο μπροστά απ' όλους και η Εθνική είναι πανέτοιμη και για το πρώτο, αλλά και για το δεύτερο. «Πρέπει να είμαστε έτοιμοι για τα πάντα» συμφώνησαν λίγο – πολύ στην πρωινή συνέντευξη Τύπου οι Κατσικάρης, Ζήσης και Μάντζαρης κι αυτό μπορεί αυτό το «τα πάντα» να αποδειχτεί «κλειδί» σε μια αναμέτρηση που οι Σέρβοι θα μπουν αποφασίσμενοι να κάνουν τα αδύνατα - δυνατά για να μην επιστρέψουν πρόωρα στο Βελιγράδι.
Η Ελλάδα ξέρει τα κατατόπια, Βαλκάνιοι είμαστε κι εμείς δεν είμαστε παίξε – γέλασε κι όπως αντιλαμβάνεστε η πονηριά θα' χει τη σωστή απάντηση, αν οι Σέρβοι ρίξουν στο παρκέ κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο και δεν βρουν άλλον τρόπο για να αντιμετωπίσουν την Εθνική. Κανείς δεν πρέπει να «χαλάσει» το μυαλό της ομάδας που είναι στο 5-0 και είναι στο δικό μας χέρι να αντιμετωπίσουμε με «καθαρό» μυαλό τον πιθανό «κλεφτοπόλεμο».
Από τις κουβέντες του Κατσικάρη κρατάω την τελευταία του φράση. «Είπα στα παιδιά πως πρέπει να μπούμε για να το διασκεδάσουμε» κι απ' ό,τι φαίνεται το ρήμα «διασκεδάζω» είναι προτιμότερο και αποτελεσματικότερο από το αντίστοιχο «στοχεύω». Οταν μάλιστα τα λόγια συνοδεύονται από πράξεις, τότε η επιτυχία είναι θέμα χρόνου. Για να απολαύσεις πρέπει να διασκεδάζεις και η εικόνα που είδα στο τελευταίο 15λεπτο της προπόνησης της Παρασκευής είναι η επιβεβαίωση γι αυτό που ζούμε εδώ και 10 μέρες.
Είχα μπροστά μου 12 παίκτες εκατομμυρίων που διασκέδαζαν σαν 15χρονα για το ποιος θα βάλει τα περισσότερα σουτ, ένα προπονητικό τιμ που χαιρόταν με το χαμόγελό τους και καμια 20αριά δημοσιογράφους που χαμογελούσαν πλατιά με τη χαρά των άλλων. Το ίδιο χαμόγελο θα είχατε κι εσείς βλέποντας τους άντρες να γίνονται παιδιά, να χαίρονται την στιγμή και κατ' επέκταση να απολαμβάνουν την συμμετοχή σ'' αυτή την εθνική ομάδα. Τα βίντεο είναι ενδεικτικά...
Υ.Γ.1: Είτε νικήσουμε είτε χάσουμε αυτή η εθνική ομάδα έχει βάλει βάσεις για κάτι πολύ δυνατό στο μέλλον. Ελληνες είμαστε, αντιλαμβάνομαι την υπερβολή, είμαι βέβαιος για το πόσο θα απαξιωθεί από ορισμένους η εικόνα της α' φάσης, αν τυχόν γίνει η στραβή με την Σερβία, αλλά τουλάχιστον εμείς οι καθαρόαιμοι μπασκετικοί μπορούμε να αισθανόναστε περήφανοι γι αυτό που «χτίζεται» σε στέρεες βάσεις. Ειπαμε, πάνε οι εποχές που όλα πρέπει ντε και καλά να κρίνονται από ένα μετάλλιο...
Υ.Γ.2: Το ελληνικό μπάσκετ έχει τις εριδές του, τις κόντρες του, τα απωθημένα του, όπως θέλετε πείτε το. Αλλά το να βλέπεις τη γεννιά του 1987 να είναι εδώ με διακριτική παρουσία σου δίνει και την εξήγηση γιατί η εθνικη ομάδα έχει παρελθόν, παρόν και μέλλον. Χθες το βράδυ ο Καλκαβούρας συνάντησε στον δρόμο τους Γιαννάκη, Φασούλα, Φιλίππου κι όταν μου το 'πε σκέφτηκα πόσο στενούς δεσμούς μπορεί να έχει μια φουρνιά παικτών με την εθνική, όταν συνεχίζει να την ακολουθεί επί 27 χρόνια και χωρίς κανένα όφελος τις περισσότερες φορές;



*Πηγή: gazzetta.gr*

Mundobasket 2014 - Η ατάκα του Ζήση και προσοχή στα mind games!!

Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες κρούει τον κώδωνα του κινδύνου διότι πολύ «μετάλλιο» και «πότε παίζουμε μετά και με ποιον» ακούει. Οι Σέρβοι ξέρουν από τακτική, «διαβάζουν» τα πάντα στο παρκέ και είναι αρκετά ύπουλοι.
Ανήκω στη συνομοταξία των ανθρώπων που δε διαβάζω δηλώσεις παικτών. Σπάνια θα το κάνω, διότι σπάνια κάποιος παίκτης θα πει κάτι ενδιαφέρον. Οι περισσότεροι παίκτες απαντούν διπλωματικά και λένε όλα όσα θέλει να ακούσει ο οπαδός, ο προπονητής, ο πρόεδρος. Πολλές φορές σκέφτονται «μαύρο», όμως απαντούν «άσπρο» γιατί... θέλουν να αποφύγουν δυσάρεστες καταστάσεις. Αφήστε που είτε μετά από νίκες (κοιτάζουμε το επόμενο ματς, δεν κατακτήσαμε κάποιον τίτλο, παρά μία απλή νίκη, συνεχίζουμε ταπεινά), είτε μετά από ήττες (ο αντίπαλος ήταν καλύτερος, δε μας βγήκε το παιχνίδι, κλπ) οι ατάκες είναι copy paste.
Μακρηγόρησα όμως...
Ο Νίκος Ζήσης μετά τη νίκη επί της Κροατίας (παραμονή του ματς με την Αργεντινή) δήλωσε ότι, «Αν νικήσουμε αύριο το κακό είναι ότι στην Ελλάδα θα νομίζουν ότι πάμε για μετάλλιο, αλλά δεν είναι έτσι» .
Λίγα λόγια, απλά, κατανοητά, διαφορετικά και κυρίως σωστά.
Δυστυχώς ο αρχηγός της εθνικής ομάδας δικαιώθηκε καθώς το 90% των ανθρώπων που ασχολούνται επαγγελματικά ή μη με την πορεία στο Μουντομπάσκετ, κάνουν λόγο για δεδομένη πρόκριση επί των Σέρβων και αναφέρουν με συχνότητα τη λέξη «μετάλλιο».
Α, ρε Ζήση πόσο μέσα έπεσες...
ΑΝΑΛΥΣΗ
Θεωρώ τους Σέρβους καλύτερη ομάδα από τους Κροάτες και τους Αργεντίνους. Επίσης πιστεύω πως δεν «ταιριάζουν» καθόλου με την Ελλάδα. Η εθνική μας χρησιμοποιεί πού το μυαλό και την τακτική, κάτι το οποίο συμβαίνει και με τους Σέρβους. Μετρ της τακτικής και της set επίθεσης, κινούνται συνεχώς οι παίκτες χωρίς τη μπάλα, τα γκαρντ «διαβάζουν» τα miss match που δημιουργούνται... πριν δημιουργηθούν και γενικότερα οι Σέρβοι ξέρουν μπάσκετ.
Επίσης με ανησυχεί πως διαθέτουν ισχυρές προσωπικότητες οι οποίες πολλές φορές καταφεύγουν σε ύπουλα μέσα για να αλλάξουν το ρυθμό του αγώνα. Τεόντοσιτς, Κρστιτς, Ραντούλιτα, Κρστιτς ακόμη κι ο Μπογκντάνοβιτς θα βρουν αφορμή για να τσαμπουκαλευτούν, να «κοκορομαχήσουν» και να χαλάσουν το μυαλό των αντιπάλων.
Φοβάμαι μην... τσιμπήσουν οι δικοί μας γιατί τότε θα χάσουν και εύκολα. Αν δε παίξουν με μυαλό οι διεθνείς μας, δεν έχουμε τύχη.
Δε θυμάμαι ένα ματς σε συλλογικό επίπεδο μετά την καρεκλομαχία των Κρστιτς, Μπουρούση στο «Ακρόπολις» που να μην έχει γίνει μανούρα μεταξύ τους. Ούτε μία. Ένας αγκώνας θα φύγει, ένα μπινελίκι θα ξαναφύγει.
Θεμιτό. Λογικό. Μου αρέσει. Αλλά όχι αύριο!
ΥΓ: Το μπάσκετ των πέντε πρώτων παιχνιδιών είναι υπερφυσικά καλό, όμορφο, σωστό. Κυρίως σωστό. Ακόμη κι αν την Δευτέρα το πρωί επιστρέψει η ομάδα στην Αθήνα, μην πέσετε να τη φάτε. Μας ένωσαν έστω για μία εβδομάδα οι βουτιές τους στο παρκέ.
ΥΓ 2: Η Σερβία δε βλέπω να αντιμετωπίζεται με σεβασμό και ταπεινότητα. Ελπίζω και εύχομαι ο Κατσικάρης και οι 12 παίκτες του να μη σκέφτονται ανάλογα.

*Πηγή: gazzetta.gr*

Η εποχή της πλερέζας!

Ο Νίκος Παπαδογιάννης θυμάται τα χρόνια της φαγούρας και αναρωτιέται αν χάναμε από τους "Γιούγκους" ή από τον εαυτό μας.
Kάποτε μιλούσαμε, και γράφαμε, για κατάρα. Κάθε συναπάντημα με τους Σέρβους ισοδυναμούσε με οδυνηρό αποκλεισμό. «Τετέλεσται», ήταν η συνηθισμένη επωδός. Πλερέζες και μαύρα πανιά.
Χάναμε από τα αποδυτήρια. Πριν ακόμη γίνει το τζάμπολ. Σε περισσότερες από μία περιπτώσεις, αρπάζαμε την ήττα μέσα από τα δόντια της νίκης.
Στον ημιτελικό του Ευρωμπάσκετ ’95, μέσα στο ΟΑΚΑ που κόχλαζε από πάθος και ενθουσιασμό, η Εθνική μας είχε δική της μπάλα για την τελευταία επίθεση, με το σκορ ισόπαλο, αλλά ο Κώστας Παταβούκας ξέχασε να σουτάρει, οπότε χάσαμε στην παράταση (52-60).
Στον ημιτελικό του Μουντομπάσκετ ’98, πάλι στο ΟΑΚΑ, πάλι με μέγα πλήθος και μέγα πάθος, χάθηκε προβάδισμα 12 πόντων σε λιγότερο από ένα ημίχρονο (73-78).
Στον ημιτελικό του Ευρωμπάσκετ ’97, στη Βαρκελώνη, η Εθνική άφησε να ξεγλιστρήσει από το θυμικό της το αβαντάζ που της έδιναν οι 7 συνεχόμενες νίκες και έχασε 88-80.
Το 1996, στην πρεμιέρα του Ολυμπιακού τουρνουά της Ατλάντα, η πρεμιέρα ήταν καλή και η ήττα τιμητική – αλλά ήττα (63-71).
Πιο παλιά, το ’89 στο Ζάγκρεμπ, ο τελικός άφησε το κορμί της Εθνικής μας γεμάτο τραύματα από το σφυροκόπημα: 77-98, χώρια το ασήκωτο 68-103 της πρώτης φάσης.
 Το ’90 στην Αργεντινή, πάλι μια τρύπα στο νερό (67-77).
Το ’88, στο Προολυμπιακό τουρνουά στην Ολλανδία, το στέμμα της πρωταθλήτριας Ευρώπης έπεσε άβολο στους Ελληνες διεθνείς (87-103).
Επί 11 συναπτά έτη, από το 1988 ως το 1998, έπεφτε η σφαλιάρα σύννεφο. Ήμασταν οι καλύτεροι πελάτες των «Γιούγκων». Δεκάξι αγώνες, δεκάξι ήττες. Μαύρη τρύπα.
Σαν να μας είχαν καταραστεί οι δις ηττημένοι του 1987, Ντράζεν και σία, να μας βγει εκείνος ο θρίαμβος ξινός στα χέρια των «πλάβυ». Μηδέν στα δεκαέξι, για να μάθουμε να μη βγάζουμε γλώσσα.
Αυτοί στο μεταξύ πήγαν στον πόλεμο και βάλθηκαν να σκοτώνουν τα ξαδέλφια του, σκόρπισαν, αποδεκατίστηκαν, βρήκαν καταφύγιο στη φιλόξενη για τους «αδελφούς ορθόδοξους» Ελλάδα, αλλά συνέχισαν να μας ξεκατινιάζουν στο μπάσκετ.
«Στον ουρανό έχουμε τον Θεό και στη γη τους Ελληνες», δοξολογούσαν τότε. «Χαλάλι τους που μας νικάνε, δεν έχουν στον ήλιο μοίρα», λέγαμε εμείς, βρίζοντας κάτω από τα μουστάκια μας.
Σε εκείνον τον αλήστου μνήμης τελικό του 1995, το ΟΑΚΑ σείστηκε από τη μυριόστομη ιαχή «Λιέτουβα-Λιέτουβα». Οι Σέρβοι δεν μας το συγχώρησαν ποτέ.
Ακόμα και το 2005, στο Βελιγράδι, στάθηκαν στο πλευρό μας αλλά με επιφυλάξεις: «Δεν έπρεπε να το κάνετε αυτό, ήταν τελείως άδικο», θυμάμαι ότι μου έλεγε ο ταξιτζής που με πήγαινε στην Μπεογκράντσκα Αρένα.
Το πρόβλημά μας ήταν η διαιτησία και η σκανδαλώδης εύνοια στους «Γιούγκους» από τη FIBA του μπαρμπα-Στάνκοβιτς. Έτσι πιστεύαμε τότε και δεν σηκώναμε μύγα στο σπαθί μας.
Τη νιώθαμε στο πετσί μας την αδικία, σας το ορκίζομαι. Και δεν θέλαμε να τους βλέπαμε ούτε ζωγραφιστούς, τους Γιουγκοσλάβους.
Μυστηριωδώς πως, η διαιτησία βοήθησε εμάς στον ημιτελικό του ’87 και όχι τα πατριωτάκια του Μπόρα. Έπειτα, άνοιξε ο ασκός του Αιόλου και μας παρέσυρε το τσουνάμι. «Σφαγή» το ’95, «χειρουργείο» το ’97, «νυστέρι» το ’98 και ούτω καθ’εξής.
Ήταν αλήθεια, όμως; Ή μήπως τρωγόμασταν με τα ρούχα μας και χάναμε τον μπούσουλα; Μήπως μας παρέσυρε προκαταβολικά η αίσθηση της «βέβαιης» αδικίας και αδικούσαμε τους εαυτούς μας;
Τώρα που μεγάλωσα και βλέπω τα πράγματα πιο ψύχραιμα, με τη βοήθεια βεβαίως των βίντεο της εποχής, νομίζω ότι ήμασταν υπερβολικοί. Δεν βλάπτει ολίγος ψύχραιμος ρεβιζιονισμός.
Οι λογής λογής Γιουγκοσλάβοι έπαιρναν χαμόγελα όπως αρμόζει σε ένα μεγαθήριο, τα σπόρια όπως λένε στα καφενεία, αλλά σπάνια κέρδιζαν αγώνες με την αιγίδα της γκρίζας δύναμης.
Στους δύο πολυσυζητημένους αγώνες με την Εθνική μας στο ΟΑΚΑ, οι διαιτητές απλώς έκλεισαν τα αυτιά στις άναρθρες κραυγές της κερκίδας. Εάν υπάρχει ένα σκάνδαλο για το οποίο οφείλει να λογοδοτήσει η FIBA, αυτό αφορά άλλους. Όχι την Ελλάδα.
Είναι ο τελικός του Μουντομπάσκετ του 2002, στα τελευταία δευτερόλεπτα του οποίου έγινε τριπλή ληστεία σε βάρος της Αργεντινής. Δυστυχώς, ο δράστης ήταν ένας Έλληνας διαιτητής, ο Νίκος Πιτσίλκας. Οι Αργεντίνοι τον έχουν έκτοτε επικηρυγμένο. Όχι άδικα.
Στην τετραετία 1999-2003 δεν υπήρξε επίσημη αναμέτρηση των Ελλήνων με τους Σέρβους. Τόσο το καλύτερο. Ήμασταν σε φάση ενδοσκόπησης και δεν μας έπαιρνε να τα βάλουμε με τα θηρία.
Ο αγώνας που έμελλε να γκρεμίσει την αρνητική παράδοση δεν είχε ιδιαίτερο βαθμολογικό ενδιαφέρουν, αλλά βρήκε τον κατάλληλο άνθρωπο στην κατάλληλη θέση: προπονητής της Εθνικής μας ήταν ο ακραιφνής εχθρός του «σέρβικου λόμπι», Γιάννης Ιωαννίδης.
Η ελληνική ομάδα κέρδισε εκείνο το ματς στη Στοκχόλμη (για την 5η-6η θέση του Ευρωμπάσκετ ’03) και δεν ξανάχασε έκτοτε από τα Σερβόπουλα, με εξαίρεση σκόρπια φιλικά.
Η αναμέτρηση του 2007 στη Γρανάδα ήταν σκέτη απόλαυση, αφού έστειλε τους «πλάβι» στο σπίτι τους και τους έκανε να διαμαρτύρονται σε όλους τους τόνους για τη διαιτησία (68-67 στην παράταση). Ναι, οι Σέρβοι χάλασαν τον κόσμο εκείνη τη βραδιά! Τους πέρασε, έλεγαν, πριονοκορδέλα ο Βασιλακόπουλος. Τι να λέμε τώρα, σπάραξε η καρδιά μου.
Ακόμα και σήμερα, όποτε θέλω να γελάσω ανασύρω από το YouTube το βίντεο με το ξεκαρδιστικό ξέσπασμα του Ντάρκο Μίλιτσιτς. «Θα πηδήξω τους διαιτητές και τις γυναίκες τους. Και, αν έχουν αδελφές, θα τις βρω και θα τις πηδήξω και αυτές». Σιγά, μίστερ, μη βγάλεις κανένα μάτι.
Διασκεδάσαμε πολύ και τον Σεπτέμβριο του 2011 στο Κάουνας, όταν η Εθνική μας αντιμετώπισε τους Σέρβους του Ίβκοβιτς σε αγώνα κατάταξης και τους καταδίκασε σε διετία απραξίας, αφού ο νικητής του αγώνα κέρδιζε το εισιτήριο για το Προολυμπιακό τουρνουά του 2012.
Η Νιγηρία μας έκοψε το χάχανο μαχαίρι, λίγους μήνες αργότερα.
Ωσπου, έφτασε η ώρα για να ένα ραντεβού βγαλμένο από τα παλιά. Νοκ-άουτ αναμέτρηση στην παγκόσμια σκηνή, όπου ο νικητής πάει στα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου και ο ηττημένος κατ’ευθείαν στον καναπέ του.
Εχουν να μας νικήσουν από το 1998, αλλά πέρασαν και 27 χρόνια από την τελευταία φορά που τους αντιμετωπίσουμε σε αγώνα τέτοιας σημασίας. Με τις καρέκλες δεν πρόκειται να ασχοληθώ άλλο, αρκετά πληρώσαμε τότε την απερισκεψία. Ημών των Ελλήνων και ουχί των Σέρβων.
Εάν πάνε όλα καλά,  εδώ  στη Μαδρίτη, θα βγω και θα γράψω ότι ο καιρός έχει γυρίσματα και ότι η εκδίκηση τρώγεται κρύα σαν δροσερό σπανιόλικο γκασπάτσο. Ειδάλλως, θα σας συναντήσω τη Δευτέρα στην Αθήνα.

*Πηγή: gazzetta.gr*

Ελλάς-Σερβία: περνάει μόνο μία!!

Ο Αντώνης Καλκαβούρας γράφει από την Μαδρίτη για την ελληνοσερβική μάχη που θα κρίνει την πρόκριση στους “8” του κόσμου. Τι λένε ο Μποντιρόγκα και ο Τάρλατς, γιατί οι Σέρβοι είναι θυμωμένοι και γιατί “φοβούνται” τον Κατσικάρη.
Το μεσημέρι της Παρασκευής (05/09), φτάνοντας στο ξενοδοχείο “Μelia Castilla” στο οποίο έχουν καταλύσει και οι οκτώ αποστολές που βρίσκονται στην ισπανική πρωτεύουσα για τους αγώνες νοκ-άουτ, το μυαλό του Νίκου Ζήση, ίσως και του Μαδριλένου πλέον, Γιάννη Μπουρούση, γύρισε αυτόματα, επτά χρόνια πίσω... Déjà vu! Οι δύο Έλληνες διεθνείς είναι οι μόνοι εναπομείναντες από την Εθνική ομάδα, που είχε καταλάβει την 4η θέση στο Ευρωμπάσκετ του 2007. Ίδιο ξενοδοχείο, ίδιο προπονητήριο, ίδιο γήπεδο, ίδιες διαδρομές με το πούλμαν... Οι θύμησες πολλές, πιο πολύ όμως, πικρές, καθώς η δευτεραθλήτρια κόσμου την προηγούμενη χρονιά Ελλάδα, είχε παίξει μόνο ένα πραγματικά καλό παιχνίδι στην διοργάνωση, στον ημιτελικό με τους Ισπανούς και είχε χάσει με μίνι-χειρουργείο!
Δεκαέξι χρόνια αήττητοι από τους Σέρβους!
Φέτος, όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά, η σχέση προπονητή-παικτών αρμονική και το κλίμα ίσως το καλύτερο δυνατό. Το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα ταξίδεψε στην Μαδρίτη με προίκα το 5/5 και την πρωτιά του 2ου ομίλου αλλά και την συνολική αναγνώριση για το σπουδαίο μπάσκετ που έπαιξε. Η Ελλάδα απέφυγε την Ισπανία, τουλάχιστον μέχρι τα ημιτελικά, αλλά για να πετύχει τον στόχο της και να επιστρέψει στην οκτάδα του παγκοσμίου μπάσκετ, πρέπει να αποκλείσει τη Σερβία, μία από τις παραδοσιακές σχολές του αθλήματος, η οποία έχει να μας κερδίσει σε μεγάλη διοργάνωση από τον ημιτελικό του Μουντομπάσκετ της Αθήνας, 16 χρόνια πριν! Έκτοτε τους κερδίσαμε σε αγώνα κατάταξης για την 5η θέση (72-64) στο Ευρωμπάσκετ του 2003 στη Στοκχόλμη (72-64), στον όμιλο του Ευρωμπάσκετ του 2007 στη Γρανάδα (68-67) και στον αγώνα κατάταξης για τις θέσεις 5-8 στο Ευρωμπάσκετ του 2011 (87-77), αποκλείοντας τους από το προολυμπιακό τουρνουά του Καράκας.
«“Multiethnic” ο προπονητής της Ελλάδας!»
Ο Φώτης Κατσικάρης και οι συνεργάτες του, γνωρίζουν καλά τα πλεονεκτήματά τους και τις αδυναμίες των αντιπάλων μας και έχουν εφοδιάσει τους παίκτες με τις απαραίτητες πληροφορίες. Όπως δήλωσε, όμως, στους Έλληνες απεσταλμένους δημοσιογράφους, αυτό που τον ανησυχεί περισσότερο είναι η δεδομένη προσπάθεια των Σέρβων να “χαλάσουν” το παιχνίδι και την συγκέντρωση της ελληνικής ομάδας. Πως το ξέρει; Για όποιον δε γνωρίζει, ο ομοσπονδιακός τεχνικός “ανδρώθηκε” προπονητικά δίπλα στον επονομαζόμενο “σοφό”  του ευρωπαϊκού μπάσκετ, Ντούσαν Ίβκοβιτς (ο Φασούλας του "κόλλησε" αυτό το ψευδώνυμο), ενώ διετέλεσε βοηθός και του συμπατριώτη του, Ντράγκαν Σάκοτα και η φιλοσοφία του έχει πολλές επιρροές από την μεγάλη των “πλάβι” σχολή. Εδώ στην Ισπανία, δεν είναι λίγοι οι συνάδελφοι που τον θεωρούν ως τον πιο καταρτισμένο Ευρωπαίο coach, πιστώνοντάς του, ότι η αγωνιστική εικόνα των ομάδων του, έχει στοιχεία από το ελληνικό, το σερβικό και το ισπανικό μπάσκετ...
«Φοβού τον Κατσικάρη!»
Αυτό ακριβώς φοβούνται οι διοικούντες την σερβική ομοσπονδία, που χθες, έπιναν χαλαροί τον καφέ τους στην πισίνα του ξενοδοχείου των ομάδων. Ο λόγος για δύο γνώριμους “παλιόφιλους”, τον αντιπρόεδρο Ντέγιαν Μποντιρόγκα (με καμιά 20αριά κιλά παραπάνω) και τον αθλητικό διευθυντή και υπεύθυνο των μικρών Εθνικών ομάδων, Ντράγκαν Τάρλατς. Αφού μας χαιρέτησαν σε άπταιστα ελληνικά και μας καλοδέχτηκαν στο τραπέζι τους, είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε λίγο μαζί τους, για τους παράγοντες που θα κρίνουν την μεγάλη ελληνοσερβική μάχη. «Τα αποτελέσματα και οι εμφανίσεις σας, “μιλούν” από μόνα τους για την ποιότητα και την ικανότητα της ελληνικης ομάδας. Είδαμε μερικά παιχνίδια στην τηλεόραση και δεν χρειάστηκε πολύ ώρα να καταλάβουμε ότι ξέρετε απολύτως τι θέλετε μέσα στο γήπεδο, υπάρχουν διακριτοί ρόλοι και έχετε έναν πολύ σοβαρό κι έμπειρο προπονητή, που ξέρει καλά εμάς τους Σέρβους και τις αγωνιστικές μας συνήθειες! Είμαι σίγουρος ότι ο Κατσικάρης θα έχει προετοιμάσει τους Έλληνες παίκτες για κάθε πιθανό και απίθανo που μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια του αγώνα!», μας είπε ο 41χρονος πλέον “Ντεκι”, πριν δώσει την σκυτάλη στον συνομήλικό του “Τάκι”.
«Έχουμε πεισμώσει και αα κάνουμε το καλύτερό μας παιχνίδι!»
«Νομίζω ότι ένα ζευγάρι, χωρίς φαβορί και βλέπω να γίνεται μεγάλο ντέρμπι! Εμείς παίξαμε περισσότερα δυνατά παιχνίδια από σας και απέναντι σε μία δύσκολους αντιπάλους, κοιτάξαμε στα μάτια τους Βραζιλιάνους, χάσαμε άδικα από τους Γάλλους και “ζορίσαμε” περισσότερο από κάθε άλλη ομάδα, την Ισπανία που “κλαιγόταν” και για την διαιτησία. Τα παιδιά είναι “θυμωμένα” με την καλή έννοια και δεν θέλουν να φύγουν από το Παγκόσμιο Κύπελλο, χωρίς να έχουν κάνει μία νίκη της προκοπής, γιατί περισσότερο η Αίγυπτος και λιγότερο το Ιράκ, ανήκουν σε χαμηλότερο επίπεδο. Ελπίζω ότι με την Ελλάδα, θα κάνουμε την καλύτερή μας εμφάνιση στο τουρνουά γι’ αυτό εκτιμώ ότι θα είναι ένα παιχνίδι που θα κριθεί στις λεπτομέρειες, χωρίς να θέλω να υποτιμήσω την ελληνική ομάδα, για την οποία όλοι μιλούν με τα καλύτερα λόγια!», σχολίασε ο επί σειρά ετών (1992-2000) Σέρβος σέντερ του Ολυμπιακού, που εκτιμά ότι ο Νέναντ Κρστιτς, θα είναι σε θέση να βοηθήσει περισσότερο από τους αγώνες της 1ης φάσης.

Ο μεγάλος Όσκαρ Σμιντ για τον Γκάλη
Η πρωινή “αρμένικη βίζιτα” στο ξενοδοχείο των ομάδων ολοκληρώθηκε με ένα αναπάνταχο πλην όμως, άκρως καλοδεχούμενο συναπάντημα. Η εμφάνιση στο lobby ενός επιβλητικού και υψηλόσωμου μεσήλικα που κούτσαινε ελαφρώς, ανάγκασε σχεδόν όλους τους παρεβρισκόμενους να σκουντάει ο ένας τον άλλον! Ο λόγος για τον “θρύλο” του παγκοσμίου μπάσκετ και πρώτο σκόρερ (μ.ο. 24,1π. σε 35 αγ.) όλων των εποχών σε Μουντομπάσκετ, τον 56χρονο Όσκαρ Σμιντ, που δέχτηκε με χαμόγελο να φωτογραφηθούμε μαζί του. «Εσείς και ο Γκάλης είσαστε οι μεγαλύτεροι σκόρερ του κόσμου!», του είπαμε και εκείνος χαμογέλασε, έκλεισε το μάτι... «Ευτυχώς που ο Γκάλης έπαιξε μόλις σε μία διοργάνωση, γιατί αν είχε τόσες συμμετοχές όσες εγώ, τότε μάλλον θα με είχε περάσει!», μας είπε ο Βραζιλιάνος παλαίμαχος μπασκετμπολίστας και μέλος του Hall of Fame. Και δεν έχει άδικο, αφού ο "Νικ" αγωνίστηκε μόλις σε ένα Μουντομπάσκετ (1986), εδώ στην Ισπανία, όπου κυριολεκτικά, "έσπασε τα κοντέρ" στο σκοράρισμα (μ.ο. 33,7π. σε 10αγ.). 
*Πηγή: gazzetta.gr*

Ο... αυτοκράτορας του ποδοσφαίρου!!

Βρήκε την πηγή της επιτυχίας και δεν αφήνει ούτε σταγόνα να πέσει κάτω, ο Χόρχε Μέντες είναι ο πιο ισχυρός άνδρας του ποδοσφαίρου και το 2014  ήταν ακόμα μια σούπερ χρονιά!
Το Νησί... συγκλονίστηκε στο 90' των μεταγραφών από τα διαδοχικά χτυπήματα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ανχελ Ντι Μαρία και Ραδαμέλ Φαλκάο φόρεσαν ήδη τη φανέλα των «κόκκινων» και ετοιμάζουν την... εκτόξευσή τους! Ωστόσο, στο φετινό μεταγραφικό πάρε - δώσε περισσότερο... θόρυβο έκανε ένας εξωγηπεδικός παράγοντας, ο αυτοκράτορας του «παζαριού», ο Χόρχε Μέντες. Δίχως αμφιβολία είναι ο νέος... αυτοκράτορας, αφού από το χέρι του περνάνε τα τεράστια deal του ποδοσφαιρικού πλανήτη. Μέσα σε18 χρόνια κατάφερε να γίνει ο κορυφαίος μάνατζερ αφήνοντας πίσω τεράστια ονόματα του χώρου, όπως τον Μίνο Ραϊόλα. Αλλωστε, τρεις διαδοχικές χρονιές, 2010, 2011, 2012 κατάφερε να κερδίσει το σχετικό βραβείο!
ADVERTISEMENT
Πέντε σούπερ επιτυχίες το καλοκαίρι του 2014 και ο ανταγωνισμός έμεινε μόνο στα... λόγια!  Ο Φαλκάο στη Γιουνάιτεντ, ο Ντι Μαρία στη Γιουνάιτεντ, ο Χάμες στη Ρεάλ, ο Ντιέγκο Κόστα στην Τσέλσι και ο Μανγκαλά στη Σίτι. Κόστος που ξεπερνά τα 250 εκατ. ευρώ, αλλά και προμήθεια που προκαλεί ίλιγγο, αφού οι φήμες μιλούν για... 40 εκατ. ευρώ! Το όνομά του «μπλέκεται» στη μεταγραφή του Μάρκος Ρόχο στη Μάντσεστερ, αλλά και του Τσιτσαρίτο στη Ρεάλ!
Ο Πορτογάλος μπορεί να μην δραστηριοποιείται τόσο σε ένα μεγάλο πρωτάθλημα, όπως η Serie A, ωστόσο όταν παίζει... μπάλα με Γιουνάιτεντ, Σίτι, Ρεάλ, Μονακό του αρκεί! Ο πιο ισχυρός άνθρωπος του ποδοσφαίρου είναι 48 ετών και πρώην ιδιοκτήτης νυχτερινών κέντρων! Ο ίδιος έχει μεσολαβήσει στα τέσσερα από τα εφτά μεγαλύτερα ποδοσφαιρικά deal στην ιστορία. 
Γεννήθηκε στη Λισαβόνα, ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής, αλλά το ταλέντο του ήταν εκτός γηπέδου. Σε ένα μπαρ κατάφερε να ολοκληρώσει τη συμφωνία του Νούνο στη Λα Κορούνια, ενώ έμαθε άμεσα Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά και Ισπανικά.
Μπορεί οι οπαδοί της Γιουνάιτεντ να τον αποθεώνουν για τη μεταγραφή του Κριστιάνο, αλλά δεν ξεχνούν και τα πανάκριβα... παλτά που τους φόρεσε, Αντερσον, Μπεμπέ, Νάνι αξίας 42 εκατ. λιρών...

*Πηγή: gazzetta.gr*

Εξαίρεση στο «νεκροταφείο»

Ο Λευτέρης Ντανοβασίλης γράφει για την παρουσία του Ματιέ Βαλμπουένα, που κάνει τη διαφορά, στην Ντιναμό Μόσχας.
Αυταπάτες δεν έχουν ούτε οι ίδιοι οι Ρώσοι. Γνωρίζουν ότι ο μοναδικός τρόπος να δελεάσουν τους καλύτερους είναι με τα χρήματα. Ακόμη και φέτος, που το χρήμα δε έρρεε άφθονο λόγω FFP, η Ντιναμό κατάφερε να κάνει μία μεταγραφή, που αλλάζει τα δεδομένα.
ADVERTISEMENT
Η αντίπαλος του Παναθηναϊκού προκρίθηκε για πρώτη φορά στους ομίλους του Europa League και αυτό λέει πολλά για αυτά που συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια. Μία από τις πιο ιστορικές ομάδες της Ρωσίας κάνει συνεχώς βήματα μπρος και πίσω. Από την άκρως επιθετική ομάδα του Σίλκιν σε εκείνη του Πετρέσκου, που δεν μπόρεσε να μαζέψει τα ασυμμάζευτα και πλέον σε αυτή του Τσερτσέσοβ, που δείχνει ό,τι έχει αυτό που χρειάζεται.
Την τελευταία 10ετία η Ρωσία είχε εξελιχθεί σε «νεκροταφείο» ποδοσφαιριστών. Κυρίως, λόγω της δύσκολης προσαρμογής και της έλλειψης κορυφαίων εγκαταστάσεων. Τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει μία προσπάθεια αντιστροφής του κλίματος. Φυσικά, τα πράγματα δεν πρόκειται να αλλάξουν για παράδειγμα στην Ρούμπιν, καθώς το Καζάν είναι πολύ δύσκολο να το αντέξουν Ευρωπαίοι, όμως οι ομάδες της Μόσχας και της Αγίας Πετρούπολης έχουν τα φόντα να τα καταφέρουν.

Ο Στάνισλαβ Τσερτσέσοβ καλείται να πετύχει εκεί που απέτυχαν πολλοί. Να κάνει «ομάδα» την Ντιναμό, που αποτελείται από πανάκριβους ποδοσφαιριστές και εξαιρετικές μονάδες. Στο σύνολο, όμως, τα χαλάει, όπως και οι περισσότερες ομάδες στη Ρωσία. Το τελευταίο «διαμάντι» είναι ο Ματιέ Βαλμπουένα. Μέσα σε λίγους μήνες πολλά άλλαξαν για τους μπλε. Πέρυσι το καλοκαίρι η διοίκηση είχε πάρει την απόφαση να σταματήσει τις επενδύσεις σε ακριβούς ποδοσφαιριστές. Μέχρι και τον Κοκόριν πούλησε στην Ανζί για 20 εκατ. ευρώ.
Η κίνηση που άλλαξε τα δεδομένα, χωρίς να εξηγείται η στροφή… 180 μοιρών της διοίκησης, ήταν η απόφαση του Κερίμοβ να σταματήσει την χρηματοδότηση των Νταγκεστανών. Ξαφνικά, ο Μπόρις Ρότενμπεργκ πήρε την απόφαση να ξοδέψει. Και μάλιστα ακόμη περισσότερα. Έτσι, από την Ανζί αποκτήθηκαν οι Κοκόριν, Ντενίβοβ, Σάμπα, Ζιρκόβ, Ιόνοβ και Γκαμπούλοβ για συνολικά περίπου 71 εκατ. ευρώ και ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε αποκτηθεί μόνο ο Ντάγκλας με ελεύθερη μεταγραφή από την Τβέντε! Στο ρόστερ προστέθηκε τον περασμένο Ιανουάριο και ο Ρώσος διεθνής δεξιός μπακ, Κοζλόβ, που αποκτήθηκε από την Κούμπαν για περίπου 10 εκατ. ευρώ. Ποσά για… ίλιγγο μέσα σε λίγους μήνες.
Η πρόθεση ήταν προφανής. Η Ντιναμό είχε στόχο να επιστρέψει στους τίτλους (τελευταίο Κύπελλο το 1995 και τελευταίο πρωτάθλημα το 1976), ενώ φυσικά η μόνιμη παρουσία και το βήμα παραπάνω στην Ευρώπη ήταν αυτονόητα. Παρόλα αυτά, η ομάδα του Πετρέσκου, που τελικά πλήρωσε το μάρμαρο, ήταν απίστευτα ασταθής.
Έτσι, αποφασίστηκε η αλλαγή. Ο Τσερτσέσοβ αρχικά είχε δώσει τα χέρια με την Σπαρτάκ, όμως με… κινηματογραφικό τρόπο η συμφωνία χάλασε. Μετά την συνάντηση με τον Φέντουν, ο Ρώσος τεχνικός πήγε στο ραντεβού με τον Ρότενμπεργκ. Ο πρόεδρος της Σπαρτάκ, όμως, είχε βάλει να παρακολουθούν το αυτοκίνητό του (!) και μόλις κατάλαβε τι συμβαίνει αμέσως τον ενημέρωσε ότι αποσύρει το ενδιαφέρον, για να στραφεί αργότερα στη λύση του Μουράτ Γιακίν. Έτσι, τα.. ξαφνικά συνεχίστηκαν για την Ντιναμό.

Το φετινό καλοκαίρι ήταν πολύ «ξεκάθαρο» για τους μπλε, που ίσως για πρώτη φορά είχαν συγκεκριμένους στόχους. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο τεχνικός διευθυντής Αζντόεβ αποκάλυψε ότι προτάθηκαν οι Νάνι και Καγκάβα, που μάλιστα ήταν θετικοί, όμως παρά το γεγονός ότι τα χρήματα υπήρχαν και οι μεταγραφές ήταν εφικτές, αποφασίστηκε να μην γίνουν. Ενίσχυση στην άμυνα και στη μεσαία γραμμή ήταν οι προτεραιότητες.
Βενκέρ (για 6 εκατ. ευρώ από την Σταντάρ Λιέγης), Μπίτνερ (για 4,5 εκατ. ευρώ από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), Μανόλεφ (με ελεύθερη μεταγραφή από την Κούμπαν) και Χούμποτσαν (για 4 εκατ. ευρώ από την Ζενίτ) προστέθηκαν στο εξαιρετικό υπάρχον ρόστερ. Η μεταγραφή, όμως, που έκλεψε τις εντυπώσεις ήταν εκείνη του Ματιέ Βαλμπουένα. Για μόλις 7,5 εκατ. ευρώ η απόκτησή του από την Μαρσέιγ έκανε αίσθηση σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Δεν χρειάστηκε και πολύ για να δείξει ότι θα αποτελέσει εξαίρεση από ανάλογες περιπτώσεις ποδοσφαιριστών, που βρέθηκαν ξαφνικά στη Ρωσία τα προηγούμενα χρόνια. «Μου πρότειναν εξαιρετικό συμβόλαιο και αυτός ήταν ο κύριος λόγος που υπέγραψα», σχολίασε ο Γάλλος, που δεν μάσησε τα λόγια του. Το συμβόλαιο θα του αποφέρει καθαρά 3 εκατ. ευρώ ετησίως (τα μπόνους στη Ρωσία είναι πάντα πολύ υψηλά), ενώ έχει διάρκεια μέχρι το καλοκαίρι του 2017.
Φυσικά, πριν υπογράψει πήρε διαβεβαιώσεις τόσο από τον Ντεσάν για τη θέση του στην Γαλλία όσο και από τους ανθρώπους της Ντιναμό. «Ήταν απόφασή μου να φύγω από την Μαρσέιγ. Από την περασμένη σεζόν συνειδητοποίησα ότι χρειάζομαι την αλλαγή. Πριν αποδεχθώ την πρόταση της Ντιναμό μίλησα με τον Ντεσάν και μου είπε ότι δεν βλέπει κανένα πρόβλημα. Έρχομαι με μεγάλες φιλοδοξίες. Για να κερδίσω το πρωτάθλημα και να συνεχίσω να παίζω με την Εθνική μέχρι το Euro του 2016», τόνισε ο Βαλμπουένα στην παρουσίαση του.

Στην πρώτη του εμφάνιση (ως αλλαγή) στο ντέρμπι με την Σπαρτάκ (μοναδική ήττα με 1-2) έδειξε ότι ξεχωρίζει σαν τη μύγα στο γάλα. Ο ρυθμός του, η ντρίμπλα του, η ταχύτητά του. Δεν άργησε να εμφανιστεί η φράση «ο Βαλμπουένα ήρθε από άλλον πλανήτη» από τους Ρώσους. «Είμαι ακόμα στο 70% των δυνατοτήτων του», είπε ο ίδιος μετά το τέλος του ματς.
Στα επόμενα παιχνίδια ο 29χρονος μέσος θα δώσει τη μία ασίστ μετά την άλλη, για να πετύχει και το πρώτο του γκολ στο Κρασνοντάρ. Έχει κάνει την Ντιναμό την πιο επικίνδυνη ομάδα στα στημένα, τη στιγμή που υπάρχουν και άλλοι σπεσιαλίστες, όπως ο Νομπόα και ο Τζούτζακ. Οι Μοσχοβίτες φαίνεται ότι βρήκαν τον ηγέτη τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Τζούτζακ αποκτήθηκε για τα διπλάσια χρήματα και ποτέ δεν μπόρεσε να κάνει την ελάχιστη διαφορά. Αναμφίβολα από τις πιο επιτυχημένες μεταγραφές του καλοκαιριού στην Ευρώπη.
Παίζοντας σε ελεύθερο ρόλο πίσω από τους/τον επιθετικoύς/ό (ο Τσερτσέσοβ έχει δοκιμάσει αρκετά συστήματα φέτος και φαίνεται να καταλήγει στο 4-2-3-1), ο Βαλμπουένα είναι μόνιμος κίνδυνος εκτός περιοχής (έχει 9 σουτ εκτός και μόλις 3 εντός), δημιουργεί ρήγματα και ανεβάζει τον ρυθμό. Μέχρι τώρα είναι πρώτος στις ασίστ (έχει 4 όσες και οι Χουλκ και Καλατσιόβ, όμως ο Γάλλος έχει τα λιγότερα λεπτά συμμετοχής) στο πρωτάθλημα και στη 10η θέση με τις 10 ευκαιρίες που έχει δημιουργήσει για τους συμπαίκτες του. Το ποσοστό επιτυχίας στις πάσες στο 82% είναι από τα υψηλότερα για μεσοεπιθετικό στην κατηγορία, ενώ κινείται… παντού.
*Στο γράφημα ο χώρος που κινήθηκε ο Βαλμπουένα στο εκτός έδρας ματς με την Άρσεναλ Τούλα (πηγή: Squawka)

Η προσαρμογή του είναι εντυπωσιακή. «Μοιάζει σαν να παίζει στην ομάδα 10 χρόνια», σχολίασε ο τεχνικός διευθυντής της Ντιναμό, Αζντόεβ.  «Ειλικρινά, δεν περίμενα να προσαρμοστώ τόσο γρήγορα. Όσο για τους συνθετικούς χλοοτάπητες, πράγματι είναι κάτι ασυνήθιστο για μένα. Διάλεξα, όμως, τα σωστά παπούτσια και πλέον βλέπω μεγάλη διαφορά», αποκάλυψε ο Βαλμπουένα.
Σε κάθε γήπεδο αποθεώνεται και ήδη τα εισιτήρια της Ντιναμό παρουσιάζουν σημαντική αύξηση. «Είναι σαν ένας μικρός… μάγος. Είναι ο παίκτης που ψάχναμε. Θα ανεβάσει την ποιότητα ολόκληρου του πρωταθλήματος», είπε ο πρόεδρος Μπόρις Ρότενμπεργκ, που τον… ερωτεύτηκε από το ξεκίνημα.
Φυσικά, είμαστε ακόμα στο ξεκίνημα και τα προβλήματα δεν λείπουν. «Είναι σαφές ότι ο Βαλμπουένα μπορεί να κάνει τη διαφορά ατομικά. Πάνω απ’ όλα, όμως, είναι η ομάδα και το ομαδικό παιχνίδι», σχολίασε ο Τσερτσέσοβ. «Ο προπονητής με διορθώνει», απάντησε ο Βαλμπουένα. «Το σημαντικότερο είναι η ομάδα».
Ποδοσφαιριστής με ανάλογη φήμη που να πηγαίνει στη Ρωσία, να είναι προσγειωμένος και να δηλώνει ότι πάνω από όλα είναι η ομάδα, η αλήθεια είναι ότι δεν υπήρξε. Πέρυσι, ο Χουλκ ψηφίστηκε καλύτερος παίκτης της σεζόν στη Ρωσία, όμως έμοιαζε κάπως… χαριστικό για την πιο ακριβή μεταγραφή στην ιστορία της Premier League. Φέτος, ο Βαλμπουένα θέτει σοβαρή υποψηφιότητα να ξεπεράσει τον Βραζιλιάνο και να οδηγήσει την Ντιναμό αν όχι στον τίτλο, στην έξοδο στο Champions League.
Όσο περνούν οι μέρες, τόσο οι μπλε μοιάζουν όλο και περισσότερο με «ομάδα». Και από την στιμή που βρίσκουν και τον ηγέτη που έψαχναν εδώ και πολλά χρόνια, οι πράσινοι θα έχουν πολύ δύσκολο έργο…





*Πηγή: gazzetta.gr*

Αργεντινή: «Λευκή» ισοπαλία για Βελέζ και Ολντ Μπόις!! (videos)

Στο 0-0 έμειναν Βελέζ και Νιούελς Ολντ Μπόις, αποτέλεσμα που ευνοεί τη Ρίβερ Πλέιτ, καθώς παρέμεινε στην κορυφή της Inicial της Αργεντινής.
Από την πλευρά της, η Ατλέτικο Ραφαέλα εκμεταλλεύτηκε τις ευκαιρίες της και κέρδισε τη Χιμνάσια με 2-0 χάρη σε τέρμα του Λούκας Αλμπερτένγκο στο 38ο και πέναλτι του Νικολάς Ρογιόν στο 76ο, ενώ η Ιντεπεντιέντε πέρασε με 1-0 από την έδρα της Μπάνφιλντ χάρη σε γκολ του Φεντερίκο Μανκουέγιο στο 59ο. Τέλος, η Εστουντιάντες προηγήθηκε με αυτογκόλ του Κριστιάν Λέμα στο 36ο και επικράτησε της Μπελγκράνο με 3-1, καθώς σκόραραν ο Ρομάν Μαρτίνεζ στο 66ο και ο Εζεκιέλ Κερούτι στο 87ο, ενώ ο Χούλιο Φουρτς μείωσε στο 89ο και ο Ντιέγκο Βέρα αντίκρισε δεύτερη κίτρινη κάρτα στο 92ο αφήνοντας τους νικητές με δέκα παίκτες.
Παρακάτω όλα τα αποτελέσματα της βραδιάς:
Ατλέτικο Ραφαέλα-Χιμνάσια Λα Πλάτα 2-0
Βελέζ-Νιούελς Ολντ Μπόις 0-0
Εστουντιάντες-Μπελγκράνο 3-1
Μπάνφιλντ-Ιντεπεντιέντε 0-1
Και η βαθμολογία:
ΟΜΑΔΕΣ
ΑΓΩΝΕΣ
ΒΑΘΜΟΙ
Ρίβερ Πλέιτ
5
13
Βελέζ Σάρσφιλντ
6
13
Νιούελς Ολντ Μπόις
6
12
Ιντεπεντιέντε
6
12
Εστουντιάντες Λα Πλάτα
6
9
Ροζάριο Σεντράλ
5
9
Άρσεναλ Σαράντι
5
9
Ρασίνγκ Κλουμπ
5
9
Ατλέτικο Ραφαέλα
6
9
Λανούς
5
7
Γοδόι Κρουζ
5
7
Χιμνάσια Λα Πλάτα
6
6
Μπάνφιλντ
6
6
Μπόκα Τζούνιορς
5
6
Μπελγκράνο
6
5
Τίγκρε
5
4
Ολίμπο
4
4
Ντεφένσα Ι Χουστίσια
5
4
Σαν Λορένζο
4
3
Κίλμες
5
3
-Ο πρωταθλητής εξασφαλίζει «εισιτήριο» στο Κόπα Λιμπερταδόρες του 2015.







*Πηγή: onsports.gr*

Brasileiro: Θρίαμβος για Γκρέμιο στο εχθρικό «Maracana» (videos)

Χάρη σε γκολ στις καθυστερήσεις του δεύτερου ημιχρόνου, η Γκρέμιο πήρε εκτός έδρας 1-0 επί της Φλαμένγκο.
Αντιμετώπισε εχθρική ατμόσφαιρα στο «Maracana», αλλά αποδείχθηκε ανταγωνιστική απέναντι στους γηπεδούχους και πήρε τη νίκη στο 90ό λεπτό με γκολ του 21χρονου Λουάν. Σε άλλο σημερινό ματς του Brasileiro, ο πρώην αμυντικός του Παναθηναϊκού, Ντέιβιντ Μπραζ, σκόραρε στο 46ο και στο 56ο, ενώ στο 73ο ο 25χρονος Λεάντρο Νταμιάο απάντησε σε προσωρινή μείωση του σκορ από τον Ντινέι στο 64ο, ώστε η Σάντος να καταβάλει τη Βιτόρια με 3-1. Τέλος, η Σακεποένσε παραχώρησε 0-0 στην Γκοΐας υπό καταρρακτώδη βροχή.
Παρακάτω όλα τα αποτελέσματα της βραδιάς:
Φλαμένγκο-Γκρέμιο 0-1
Σάντος-Βιτόρια 3-1
Σακεποένσε-Γκοΐας 0-0
Και η βαθμολογία:
ΟΜΑΔΕΣ
ΑΓΩΝΕΣ
ΒΑΘΜΟΙ
Κρουζέιρο
18
42
Ιντερνασιονάλ
18
34
Σάο Πάολο
18
33
Κορίνθιανς
18
32
Γκρέμιο
19
31
Φλουμινένσε
18
30
Σπορτ Ρεσίφε
18
28
Ατλέτικο Μινέιρο
18
27
Σάντος
19
26
Φλαμένγκο
19
25
Ατλέτικο Παραναένσε
18
24
Γκοΐας
19
24
Μποταφόγκο
18
22
Φιγκουιρένσε
18
21
Σακεποένσε
19
20
Παλμέιρας
18
17
Κρισιούμα
18
17
Κοριτίμπα
18
16
Μπαΐα
18
16
Βιτόρια
19
15
-Στο Κόπα Λιμπερταδόρες προκρίνονται οι πρώτες τέσσερις ομάδες, ενώ οι τελευταίες τέσσερις υποβιβάζονται στη δεύτερη κατηγορία.








*Πηγή: onsports.gr*

MLS: Μπήκε με… φόρα ο Σαμπορίο!! (videos)

Επιστρέφοντας στη δράση έπειτα από πολύμηνη αποχή λόγω τραυματισμού, ο Άλβαρο Σαμπορίο διαμόρφωσε το τελικό 2-1 της Ρέαλ Σολτ Λέικ επί του Ντάλας.
Ο Ρόμπι Φίντλι άνοιξε το σκορ με το πρώτο φετινό γκολ του στο 31ο λεπτό, ενώ στο 62ο ο πρώην αμυντικός του Άρη, Μίσελ, ισοφάρισε σε 1-1 με ωραία εκτέλεση φάουλ, δεκαπέντε λεπτά πριν πυροβολήσει ο Σαμπορίο. Από την πλευρά τους, οι Νιου Γιορκ Ρεντ Μπουλς επικράτησαν της Σπόρτινγκ Κάνσας Σίτι με 2-1 χάρη σε πέναλτι του Μπράντλι Ράιτ-Φίλιπς στο 11ο και τέρμα του 37χρονου Τιερί Ανρί στο 52ο, ενώ στο 54ο μείωσε ο Ντομ Ντουίερ με πανέμορφη προσπάθεια και συμπλήρωσε δεκαοκτώ γκολ του στο φετινό πρωτάθλημα του MLS, αλλά δεν απέτρεψε τέταρτη συνεχόμενη ήττα των φιλοξενούμενων.
Ακόμα, οι Φιλαδέλφεια Γιούνιον κέρδισαν το Τορόντο για δεύτερη φορά σε διάστημα 72 ωρών, αφού πέρασαν με 2-0 από το «BMO Field» χάρη σε γκολ των Κόνορ Κέισι στο 8ο και Άντριου Βέγκνερ στο 44ο, ενώ οι Βανκούβερ Ουάιτκαπς και η Ντι Σι Γιουνάιτεντ αρκέστηκαν σε 0-0. Τέλος, ο Τζιλς Μπαρνς πέτυχε δύο γκολ, αλλά οι Χιούστον Ντάιναμο χρειάστηκαν τέρμα του Ρικάρντο Κλαρκ στο 65ο, ώστε να ξεπεράσουν εκείνα του Ντίλι Ντούκα στο 40ό και του Νάτσο Πιάτι στο 55ο για το 3-2 επί των Μόντρεαλ Ίμπακτ.
Παρακάτω όλα τα αποτελέσματα της βραδιάς:
Τορόντο-Φιλαδέλφεια Γιούνιον 0-2
Νιου Γιορκ Ρεντ Μπουλς-Σπόρτινγκ Κάνσας Σίτι 2-1
Χιούστον Ντάιναμο-Μόντρεαλ Ίμπακτ 3-2
Ρέαλ Σολτ Λέικ-Ντάλας 2-1
Βανκούβερ Ουάιτκαπς-Ντι Σι Γιουνάιτεντ 0-0
Και οι βαθμολογίες:
ΑΝΑΤΟΛΗ
ΑΓΩΝΕΣ
ΒΑΘΜΟΙ
Ντι Σι Γιουνάιτεντ
27
47
Σπόρτινγκ Κάνσας Σίτι
28
42
Νιου Ίνγκλαντ Ρεβολούσιον
26
36
Φιλαδέλφεια Γιούνιον
27
36
Νιου Γιορκ Ρεντ Μπουλς
26
34
Τορόντο
26
33
Κολόμπους Κρου
26
33
Χιούστον Ντάιναμο
26
31
Σικάγο Φάιρ
25
29
Μόντρεαλ Ίμπακτ
26
20
ΔΥΣΗ
ΑΓΩΝΕΣ
ΒΑΘΜΟΙ
Σιάτλ Σάουντερς
26
51
Λος Άντζελες Γκάλαξι
26
49
Ρέαλ Σολτ Λέικ
27
46
Ντάλας
27
42
Πόρτλαντ Τίμπερς
26
34
Βανκούβερ Ουάιτκαπς
26
34
Κολοράντο Ράπιντς
27
30
Σαν Χοσέ Έρθκουεϊκς
24
26
Σίβας ΗΠΑ
26
24
-Οι πρώτες πέντε ομάδες από κάθε περιφέρεια προκρίνονται στα playoffs.







*Πηγή: onsports.gr*

Χαλαρό πρωινό για τους διεθνείς!!

«Ξεμούδιασμα» εν όψει του αποψινού αγώνα με τη Ρουμανία περιελάμβανε η πρωινή προπόνηση της Εθνικής Ελλάδας στον Άγιο Κοσμά.

Χαλαρό πρωινό για τους διεθνείς
Μισή ώρα προπόνησης πραγματοποίησαν το πρωί της Κυριακής οι ποδοσφαιριστές της Εθνικής Ελλάδας, λίγες ώρες πριν από την πρεμιέρα της προκριματικής φάσης του Euro 2016 κόντρα στη Ρουμανία.

Συγκεκριμένα, ο Κλαούντιο Ρανιέρι θέλησε να… ξεμουδιάσει τους διεθνείς και προτίμησε να κάνουν ένα μισάωρο χαλαρό πρόγραμμα.

Σε αυτό οι παίκτες της «γαλανόλευκης» έκαναν το καθιερωμένο τρέξιμο, στη συνέχεια έπαιξαν «κορόιδο» και στο τέλος δούλεψαν λίγο στις στημένες φάσεις.*Πηγή: sport-fm.gr*

Απόγευμα και στους «8» αν περάσει η Εθνική!!

Οι Ισπανοί αποφάσισαν να παίξουν ξανά βράδυ στα προημιτελικά κι έτσι εφόσον η Εθνική αποκλείσει τη Σερβία θα παίξει την Τετάρτη νωρίς.

Απόγευμα και στους «8» αν περάσει η Εθνική
Διοργανωτές είναι, ό,τι θέλουν κάνουν… Αν και βάσει προγραμματισμού η Ισπανία θα αντιμετώπιζε τη Γαλλία στις 19:00 την προσεχή Τετάρτη για τα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, αυτό άλλαξε…


Οι οικοδεσπότες για εμπορικούς λόγους «μετέφεραν» το παιχνίδι τους στις 23:00 για να συνεχίζουν να παίζουν βράδυ. Έτσι εφόσον η Εθνική κερδίσει απόψε στις 19:00 τη Σερβία για τους «16», θα παίξει στους «8» την ίδια ώρα την προσεχή Τετάρτη κι όχι στις 23:00, όπως θα έπαιζε βάσει προγραμματισμού.*Πηγή: sport-fm.gr*

Ποιοι «σφυρίζουν» Ελλάδα-Σερβία!

Δύο γνωστοί από τη Σεβίλλη κι ένας γνωστός από παλιά ορίστηκαν να διευθύνουν τον αγώνα της Εθνικής με τη Σερβία.

Ποιοι «σφυρίζουν» Ελλάδα-Σερβία
Οι Μάικλ Έιλεν και Στίβεν Σέιμπελ, που ήταν και στη Σεβίλλη, μαζί με τον Ρόμπερτ Λότερμοζερ που είναι γνωστός από την Ευρωλίγκα, ορίστηκαν από τη FIBA να διευθύνουν τον σημερινό αγώνα της Ελλάδας με τη Σερβία για τους «16» του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Ο Αυστραλός ρέφερι ήταν και στους αγώνες της Εθνικής με Κροατία (76-65) και Αργεντινή (79-71) στην πρώτη φάση, ενώ ο Καναδός «σφύριξε» την ελληνική ομάδα στα ματς με Σενεγάλη (87-64) και Φιλιππίνες (70-82). Ο Γερμανός διαιτητής, που στην πρώτη φάση βρισκόταν στον όμιλο του Λας Πάλμας, ήταν χθες στην τριάδα του αγώνα της Ισπανίας με τη Σενεγάλη (89-56).*Πηγή: sport-fm.gr*

Ο… κακός ο Μίλος με Ελλάδα!!

Ο Μίλος Τεόντοσιτς δεν συνηθίζει να αποδίδει καλά όταν βρίσκει απέναντί του στην Εθνική. Το www.sport-fm.gr σάς θυμίζει.

Ο… κακός ο Μίλος με Ελλάδα
Είναι ασταθής, είναι ευέξαπτος, συχνά αρνητικός σε δύσκολα παιχνίδια, αλλά δεν παύει ο Μίλος Τεόντοσιτς να είναι ο ηγέτης της Σερβίας εδώ και αρκετά χρόνια. Αυτό τον καθιστά αυτόματα τον υπ’ αριθμόν ένα κίνδυνο για το μεγάλο ματς των «16» την Κυριακή.

Τι έκανε όμως μέχρι τώρα ο γκαρντ της ΤΣΣΚΑ κι άλλοτε του Ολυμπιακού απέναντι στην Ελλάδα; Η απάντηση είναι… λίγα πράγματα. Πέντε φορές συνάντησε την Εθνική και ήταν από μέτριος μέχρι κακός, ποτέ πραγματικά καλός και στα συνήθη του στάνταρ.

Στον πιο πρόσφατο αγώνα κατά της Ελλάδας (δεν είχε παίξει στο φιλικό του Πο τον περασμένο μήνα), για τις θέσεις 5-8 του Ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας το 2011, είχε 6 πόντους με 3/5 δίποντα, 0/3 τρίποντα, 7 ασίστ, αλλά και 6 λάθη σε 31 λεπτά.

Στη νίκη της Εθνικής στο Ευρωμπάσκετ του 2007 με 68-67 είχε ακόμη χειρότερη παρουσία με 3 πόντους, 1/1 βολή, 1,2 δίποντα και 0/3 τρίποντα, 1 ασίστ και 2 λάθη σε 20 λεπτά.

Σε φιλικό επίπεδο, στη συντριβή της ελληνικής ομάδας το 2007 στο Στρασβούργο με 93-62 είχε 2 πόντους, στη νίκη των «πλάβι» στο ΟΑΚΑ με 83-82 το 2009 είχε 9 πόντους, ενώ λίγες μέρες μετά στην ελληνική νίκη με 66-65 είχε 10 πόντους.

Συνολικά, λοιπόν, σε πέντε ματς, έχει… 6 πόντους κατά μέ