Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

Ευρωλίγκα - ΝΒΑ, όπως λέμε… Παπανικολάου!!

Κάποτε στο ΝΒΑ υπήρχε κάτι σαν άβατο για τους Ευρωπαίους και δη για τους Έλληνες παίκτες, που δεν έβρισκαν τις ευκαιρίες (ή δεν τολμούσαν τόσο εύκολα) να κάνουν το άλμα για τον μαγικό κόσμο.

Ευρωλίγκα - ΝΒΑ, όπως λέμε… Παπανικολάου
Πλέον, τα πράγματα έχουν αλλάξει, αν και ο Κώστας Παπανικολάου δεν θα είχε πρόβλημα να αντέξει το «βάρος» ό,τι κι αν συναντούσε. Είναι αυτό το «άστρο» που τον συνοδεύει και τον κάνει να λάμπει και να ξεχωρίζει όπου κι αν αγωνίζεται.
Γράφει ο Νίκος Βαγγέλης
Τα όνειρα δεν τελειώνουν ποτέ για τον Θεσσαλό φόργουορντ, που κάνει κάθε φορά κι ένα βήμα παραπάνω. Από τον Άρη, όπου δεν έπαιζε ποτέ, βρέθηκε στον Ολυμπιακό, «κουβαλώντας» σαν κληρονομιά την εκπληκτική του παρουσία στη «χρυσή» γενιά της εθνικής νέων και εφήβων. Η καθιέρωση στο μεγάλο λιμάνι άργησε, όμως ήρθε, με τη συμβολή του Ντούσαν Ίβκοβιτς να είναι καθοριστική. Ο «Παπ» συνέβαλε τα μέγιστα στα δύο σερί ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και η μετοχή του στο μπασκετικό χρηματιστήριο εκτοξεύτηκε.
Ο δρόμος για το ΝΒΑ είχε ανοίξει και οι Αγγελόπουλοι έβλεπαν πως η Ευρώπη δεν θα τον χωράει για πολύ ακόμα, γι” αυτό και τον πούλησαν στη Μπαρτσελόνα, όπου έμεινε μόλις έναν χρόνο. Φέτος το καλοκαίρι, η «ρουκέτα» έσκασε ο Κώστας Παπανικολάου προσγειώθηκε στους Χιούστον Ρόκετς. Πολλοί έσπευσαν να «προβλέψουν» πως θα αποτύχει. Από την πλευρά μας πιστεύαμε πως δεν θα γίνει… δεύτερος Σπανούλης. Η ιστορία τον δικαιώνει…
Από το training camp κι όλας άρχισε να δείχνει τις προθέσεις του. Με όπλα το πάθος, την ενέργεια και τη σκληρή του δουλειά άφησε τους πάντες άφωνους με την ετοιμότητά του. Στα φιλικά ξεπέρασε κάθε προσδοκία, ενώ στα επίσημα έκανε τους πάντες να καταλάβουν πως δεν αρκείται στα ημίμετρα και πως ήρθε στο ΝΒΑ για να αφήσει το στίγμα του. Εντυπωσιάζουν η άνεση και η σιγουριά που εκπέμπει. Σαν να μην είναι ένας Ευρωπαίος rookie, αλλά ένας πολύπειρος παίκτης, που βγάζει χρόνια το ψωμί του στην αμερικανική λίγκα.
Παρότι παίζει σε ομάδα με υψηλούς στόχους, έχει καταφέρει να βρει χώρο και συνήθως ο ρόλος του είναι πρωταγωνιστικός. Όταν βρει ρυθμό «βομβαρδίζει» έξω από τη γραμμή των 6,75μ και αλλάζει τις ισορροπίες. Αν δεν μπουν τα σουτ κάνει κατάθεση ψυχής πάνω στο παρκέ και κερδίζει χρόνο συμμετοχής με αθόρυβη και ουσιαστική δουλειά. Σας θυμίζει κάτι; Μήπως τον Παπανικολάου του Ολυμπιακού; Πόσες φορές άραγε δεν έμενε άποντος, αλλά δεν γινόταν να τον βγάλεις από το παρκέ; Και πόσες άλλες έβαζε το ένα τρίποντο μετά το άλλο, κάνοντας τις αντίπαλες άμυνες να βλέπουν εφιάλτες; Σαν να παίζει στην… Ευρωλίγκα!
Για τα αθλητικά του προσόντα τι να πούμε… Αυτά φαίνονται και δια γυμνού οφθαλμού! Μετά από 12 συμμετοχές οι μέσοι όροι του είναι άκρως ικανοποιητικοί και λίγοι τους περίμεναν: 6.1 πόντοι, 4.3 ριμπάουντ, 2.9 ασίστ, 1 κλέψιμο και 0.5 κόψιμο. Κι όλας αυτά παίζοντας 24 λεπτά αγώνα!
Είμαστε σίγουροι πως αν υπήρχε και ένα πρωτάθλημα ανώτερο του ΝΒΑ ο Παπανικολάου θα έβρισκε τον τρόπο να χωρέσει. Γιατί πολύ απλά είναι προορισμένος για να παίζει μπάσκετ σε οποιεσδήποτε συνθήκες, με οποιονδήποτε αντίπαλο, σε οποιονδήποτε… πλανήτη.
ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΥΛΑ!

Πηγή: superbasket.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: